Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 28 listopada 2018 r., sygn. I SA/Bk 599/18

Podatek dochodowy od osób fizycznych; Podatkowe postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz,, sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi W. T. i I. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 rok oddala skargę

Uzasadnienie

Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. wszczął z urzędu w stosunku do małżonków I. i T. T. (dalej powoływani także jako Skarżący) postępowanie podatkowe w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r.

Decyzją z dnia [...] maja 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. określił Skarżącym zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. w kwocie 133.771,00 zł w miejsce zadeklarowanego zobowiązania w zeznaniu rocznym PIT-37 w kwocie 5.032,00 zł. Organ w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że w badanym okresie W. T., obok przychodów ze stosunku pracy w M. [...] w S. prowadził również nieewidencjonowaną działalność gospodarczą, polegającą na obrocie nieruchomościami oraz budowie domów mieszkalnych na sprzedaż.

W odwołaniu od powyższej decyzji, pełnomocnik Skarżących zarzucił m.in. naruszenie art. 2a, art. 122, art. 123 § 1, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i 2, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej powoływana jako o.p.) oraz art. 5a pkt 6 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 7, art. 9 ust. 1 i 2 oraz art. 22 ust. 1ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1509 ze zm., dalej powoływana jako u.p.d.o.f.). Zdaniem Skarżących, zaskarżona decyzja została wydana w wyniku postępowania przeprowadzonego z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego, bowiem organ I instancji niesłusznie i bezpodstawnie, wbrew składanym wyjaśnieniom i przedstawianym dowodom dokonał opodatkowania w ramach działalności gospodarczej dwóch domów przeznaczonych dla dwóch synów Skarżących P. i R., którzy zrezygnowali z zamieszkania w nich ze względów osobistych. Skarżący W. T. nie prowadził w 2012 r. żadnej działalności gospodarczej, domy były budowane systemem gospodarczym, jednakże z uwagi na sytuacje osobiste, ich dzieci zrezygnowały z zamieszkania w S.. Zdaniem Skarżących, organ podatkowy nie podjął wszelkich niezbędnych działań mających na celu zgromadzenie kompletnego materiału dowodowego a rozstrzygnięcie wydał w oparciu o materiał niewystarczający do właściwego rozpatrzenia niniejszej sprawy. Organ pominął wszelkie istotne fakty świadczące na korzyść odwołujących, w konsekwencji czego zebrał i przedstawił materiał dowodowy w sposób wybiórczy i tendencyjny.