Wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 listopada 2021 r., sygn. I SA/Wa 639/21

Inne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: WSA Gabriela Nowak WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A. H. i E. H. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę

Uzasadnienie

Minister Rozwoju Pracy i Technologii decyzją z [...] stycznia 2021 r., nr [...] uchylił decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r.

Zaskarżone orzeczenie zostało wniesione w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. Minister Inwestycji i Rozwoju stwierdził nieważność decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunainej nr [...] z dnia [...] września 1970 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydium Rady Narodowej w [...] nr [...] z dnia [...] marca 1970 r. odmawiającej ustanowienia użytkowania wieczystego części gruntu o pow. [...] gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] stanowiącej obecnie działki ewidencyjne nr [...] i [...] z obrębu [...]. W toku postępowania organ nadzoru ustalił, że przedmiotowa nieruchomość w dacie wydania rozstrzygnięcia dekretowego objęta była Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego [...] na rok 1985, zatwierdzonym uchwałą nr [...] Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lipca 1969 r., ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rady Narodowej [...] Nr [...] poz. [...] z dnia [...] listopada 1969 r. Zgodnie z tym planem nieruchomość ozn. nr hip. [...] znajduje się na terenie oznaczonym na planie symbolem [...] - dominujące przeznaczenie - tereny mieszkalnictwa rodzinnego brutto o niskiej intensywności zabudowy. Zdaniem organu nadzoru, funkcja zapisana w planie zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej nieruchomości była realizowana przez dotychczasowych właścicieli, nie było również żadnych planów zmiany przeznaczenia nieruchomości w przyszłości. Z powyższych ustaleń wynika, że rzeczywistą przyczyną odmowy ustanowienia użytkowania wieczystego na rzecz dotychczasowych właścicieli były plany tworzenia działek budowlanych i przekazywania ich osobom trzecim, a nie przesłanki wskazane w dekrecie. Zachodzą zatem przesłanki wynikające z art. 156 § 1 pkt 2 kpa do stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej nr [...] z dnia [...] września 1970 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydium Rady Narodowej w [...] nr [...] z dnia [...] marca 1970 r.