Jednym z obowiązków wobec Wspólnego Rynku jest dbałość o jego ochronę przed negatywnym wpływem działań gospodarczych podejmowanych w krajach trzecich. W zakresie prawa celnego oznacza to też szczególne regulacje związane ze stosowaniem procedur celnych, a zwłaszcza wynikające z omawianych dalej przepisów tak zwane warunki ekonomiczne stosowania gospodarczych procedur celnych.

Korzystanie z każdej z pięciu gospodarczych procedur celnych (skład celny, odprawa czasowa, uszlachetnianie czynne lub bierne oraz przetwarzanie pod kontrolą celną) wymaga uzyskania od organów celnych pozwolenia (art. 85 KCUE¹). Jednakże jednym z elementów badanych podczas prowadzenia postępowania zmierzającego do wydania pozwolenia jest spełnienie warunków ekonomicznych, jeśli pozwolenie ma dotyczyć uszlachetniania czynnego (art. 117 lit. c KCUE), przetwarzania pod kontrolą celną (art. 133 lit. e KCUE) lub uszlachetniania biernego (art. 148 lit. c KCUE).

Warunki ekonomiczne zostały dostosowane do specyfiki poszczególnych procedur celnych, a zatem nie jest możliwe podanie ich ogólnej definicji prawnej, gdyż prawo celne takowej nie formułuje. Dla każdej z procedur zostały one zdefiniowane poprzez szczegółowe regulacje umieszczone w RWKC. Jednakże tylko w uszlachetnianiu czynnym warunki te stanowią obiekt szczególnego zainteresowania Komisji Europejskiej, która rezerwuje sobie prawo do kontrolowania tego, czy w procesie udzielania konkretnych pozwoleń na stosowanie tej procedury zachowane zostały określone w tych warunkach wymogi.