DZIAŁ III

Podstawa opodatkowania, stawka podatku, zwolnienia oraz odliczenia od podatku

Art. 6. [Podstawa opodatkowania] [1] 1. Podstawę opodatkowania podatkiem w zakresie wydobycia miedzi oraz srebra stanowi ilość miedzi oraz srebra zawarta w wyprodukowanym koncentracie.

2. W przypadku gdy podatnik nie produkuje koncentratu z wydobytego urobku rudy miedzi, podstawę opodatkowania podatkiem w zakresie wydobycia miedzi oraz srebra stanowi ilość miedzi oraz srebra zawarta w urobku rudy miedzi.

3. Podstawę opodatkowania podatkiem w zakresie wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej stanowi wartość wydobytego gazu ziemnego lub wydobytej ropy naftowej.

Art. 10b. [Odliczenie od podatku 40 % kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych] [7] 1. Podatnik dokonujący wydobycia miedzi oraz srebra jest uprawniony do odliczenia od podatku 40 % kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych.

2. Przez kwalifikowane nakłady inwestycyjne rozumie się bezpośrednio związane z przedsięwzięciami inwestycyjnymi nakłady wynikające z otrzymanej faktury, otrzymanego rachunku albo innego dowodu księgowego w przypadku braku faktury albo rachunku, poniesione na:

1) nabycie, wytworzenie lub ulepszenie środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,

2) nabycie lub wytworzenie wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,

3) utrzymanie środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które nie mogą być rozpoznane jako nakłady poniesione na jego ulepszenie

– z wyjątkiem rezerw, biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów, odsetek oraz kar umownych.

3. Przez przedsięwzięcia inwestycyjne rozumie się przedsięwzięcia w zakresie:

1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż zawierających miedź oraz srebro,

2) wydobywania miedzi oraz srebra,

3) składowania odpadów wydobywczych powstałych w związku z poszukiwaniem lub rozpoznawaniem złóż zawierających miedź oraz srebro lub wydobywaniem miedzi oraz srebra, w tym odpadów powstałych w procesie produkcji koncentratów,

4) zakończenia działalności w zakresie wydobycia miedzi oraz srebra,

5) ochrony środowiska w związku z realizacją przedsięwzięć wymienionych w pkt 1–4

– których wykaz rodzajów jest określony w załączniku do ustawy.

4. Kwalifikowane nakłady inwestycyjne odlicza się zgodnie z porządkiem chronologicznym ich poniesienia. Podatnik może dokonać odliczenia za dany miesięczny okres rozliczeniowy w odniesieniu do kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych poniesionych do końca tego okresu rozliczeniowego. Za dzień poniesienia kwalifikowanego nakładu inwestycyjnego uznaje się dzień, na który ujęto w księgach rachunkowych ten nakład inwestycyjny.

5. Nierozliczone w ramach przysługującego odliczenia, o którym mowa w ust. 1, kwalifikowane nakłady inwestycyjne poniesione w okresach rozliczeniowych poprzedzających okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 4, lub w tym okresie rozliczeniowym mogą być rozliczone za kolejne miesięczne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż w ciągu 15 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym te nakłady zostały poniesione.

6. Wysokość odliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 30 % podatku obliczonego za dany miesięczny okres rozliczeniowy zgodnie z art. 7 ust. 1.

7. W przypadku gdy za dany miesięczny okres rozliczeniowy podatnik dokonuje odliczenia, o którym mowa w art. 10a ust. 1, limit odliczenia, o którym mowa w ust. 6, jest obliczany od podatku przed pomniejszeniem go o odliczenie, o którym mowa w art. 10a ust. 1.

8. W przypadku gdy w okresie 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym poniesione kwalifikowane nakłady inwestycyjne zostały odliczone od podatku, zobowiązanie z tytułu kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych zostało:

1) umorzone albo odpisane jako przedawnione lub

2) pokryte ze środków pochodzących z bezzwrotnego wsparcia lub zwrócone w jakiejkolwiek innej formie, w tym w drodze odszkodowania otrzymanego z tytułu szkody związanej z przedmiotem nakładu

– podatnik traci prawo do odliczenia z tego tytułu i jest obowiązany do zwiększenia podatku o dokonane odliczenie z tego tytułu za miesięczny okres rozliczeniowy, w którym to umorzenie, przedawnienie, wsparcie lub ten zwrot nastąpiły.

9. W przypadku gdy w okresie 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały poniesione kwalifikowane nakłady inwestycyjne, podatnik dokona zbycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, których dotyczą te nakłady, lub odda je do używania innemu podmiotowi, podatnik traci prawo do odliczenia tych kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych. W takim przypadku utrata prawa do odliczenia następuje w miesiącu wystąpienia tego zdarzenia, a uprzednio dokonane odliczenie zwiększa podatek do zapłaty za miesięczny okres rozliczeniowy, w którym wystąpiły zdarzenia skutkujące utratą prawa do tego odliczenia.

10. Podatnik jest obowiązany prowadzić księgi rachunkowe zgodnie z odrębnymi przepisami, w taki sposób, aby możliwe było ustalenie kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych, przysługujących odliczeń oraz dokonanych odliczeń z tego tytułu, a także odliczeń zwiększających podatek, o których mowa w ust. 8 i 9.

11. W księgach rachunkowych podatnik jest obowiązany wyodrębnić w szczególności:

1) rodzaj przedsięwzięcia inwestycyjnego zgodnie z wykazem określonym w załączniku do ustawy oraz poszczególne kwalifikowane nakłady inwestycyjne;

2) łączną wysokość kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych poniesionych w danym miesięcznym okresie rozliczeniowym oraz wysokość przysługującego z tego tytułu odliczenia;

3) wysokość odliczenia z tytułu kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych dokonanego za miesięczny okres rozliczeniowy;

4) określoną narastająco na koniec każdego kolejnego miesięcznego okresu rozliczeniowego sumę kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych, sumę przysługujących odliczeń oraz sumę dokonanych odliczeń z tego tytułu, a także sumę uprzednio dokonanych odliczeń zwiększających podatek, o których mowa w ust. 8 i 9.

12. Podatnik przechowuje księgi rachunkowe i związane z ich prowadzeniem dokumenty przez okres 15 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym poniesione kwalifikowane nakłady inwestycyjne zostały odliczone od podatku.

Art. 10c. [Prawo do odliczenia od podatku] [8] 1. Prawo do odliczenia od podatku w wysokości określonej w art. 10b ust. 1 w odniesieniu do kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych poniesionych do dnia poprzedzającego dzień, w którym po raz pierwszy powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2, przysługuje również podmiotowi niebędącemu podatnikiem, któremu zostały udzielone koncesje na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż zawierających miedź oraz srebro lub koncesje na wydobycie miedzi oraz srebra, ale który w związku z tymi koncesjami jeszcze nie wydobywa miedzi oraz srebra.

2. W przypadku podmiotu, o którym mowa w ust. 1, wysokość przysługującego odliczenia, o którym mowa w art. 10b ust. 1, jest sumowana narastająco do dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2, a następnie rozliczana za miesięczne okresy rozliczeniowe zgodnie z ust. 3–5.

3. Kwalifikowane nakłady inwestycyjne poniesione do dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2, mogą być rozliczone w ramach przysługującego odliczenia, o którym mowa w art. 10b ust. 1, za miesięczny okres rozliczeniowy, w którym podmiot, o którym mowa w ust. 1, stał się podatnikiem z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2.

4. Nierozliczone w rozliczeniu za miesięczny okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 3, kwalifikowane nakłady inwestycyjne poniesione przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, mogą być rozliczone za kolejne miesięczne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż w ciągu 15 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym podmiot ten stał się podatnikiem z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2.

5. W przypadku gdy po upływie 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały poniesione kwalifikowane nakłady inwestycyjne, podmiot, o którym mowa w ust. 1, dokona zbycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, których dotyczą te nakłady, lub odda je do używania innemu podmiotowi, podmiot, o którym mowa w ust. 1, zachowuje prawo do odliczenia tych kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych. Przysługujące odliczenie kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych następuje zgodnie z ust. 3 i 4.

6. W przypadku podmiotu, o którym mowa w ust. 1, obowiązek przechowywania ksiąg rachunkowych i związanych z ich prowadzeniem dokumentów trwa do dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2. Po tym dniu do przechowywania tych dokumentacji ma zastosowanie termin określony w art. 10b ust. 12.

7. W przypadku całkowitej rezygnacji z prowadzenia przedsięwzięć inwestycyjnych przed dniem powstania obowiązku podatkowego z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2, ustaje obowiązek przechowywania ksiąg rachunkowych w zakresie, o którym mowa w art. 10b ust. 10 i 11, i związanych z ich prowadzeniem dokumentów przez podmiot, o którym mowa w ust. 1.

8. W przypadku rezygnacji, o której mowa w ust. 7, podmiot, o którym mowa w ust. 1, składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie o tej rezygnacji, które powinno zawierać:

1) nazwę albo imię i nazwisko oraz adres siedziby albo zamieszkania, a także numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu;

2) wskazanie łącznej wysokości poniesionych kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych i łącznej wysokości kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych, które przysługiwałyby do odliczenia zgodnie z art. 10b ust. 1, gdyby podmiot nie podjął decyzji o całkowitej rezygnacji z prowadzenia przedsięwzięć inwestycyjnych;

3) wskazanie daty i miejsca złożenia oświadczenia;

4) czytelny podpis składającego oświadczenie.

9. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany, bez wezwania, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informację o wysokości kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych za rok kalendarzowy w terminie do 25 stycznia roku następującego po tym roku kalendarzowym. W przypadku gdy w ciągu roku kalendarzowego podmiot, o którym mowa w ust. 1, stał się podatnikiem z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2, informację o wysokości kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych za okres od początku tego roku do dnia poprzedzającego dzień, w którym stał się podatnikiem, podmiot ten składa w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym stał się podatnikiem.

10. Informacja, o której mowa w ust. 9, zawiera dane o przedsięwzięciach inwestycyjnych, kwalifikowanych nakładach inwestycyjnych i przysługujących z tego tytułu odliczeniach oraz dane podmiotu, o którym mowa w ust. 1.

11. Informację, o której mowa w ust. 9, składa się za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

12. Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji składanej za pomocą środków komunikacji elektronicznej udzielone na podstawie przepisów działu III rozdziału 9a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.) obejmuje również upoważnienie do podpisywania informacji, o której mowa w ust. 9.

13. Do korekty informacji, o której mowa w ust. 9, stosuje się odpowiednio przepisy działu III rozdziału 10 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

14. W zakresie nieuregulowanym w ust. 1–13 stosuje się odpowiednio przepisy art. 10b ust. 2, 3, 6 i 8–11.

15. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać informacja, o której mowa w ust. 9, wraz z niezbędnymi pouczeniami,

2) sposób przesyłania informacji, o której mowa w ust. 9, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

3) rodzaje podpisu elektronicznego, którymi powinna być opatrzona informacja, o której mowa w ust. 9

– uwzględniając możliwość monitorowania poniesionych przez podmiot kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych i przysługujących z tego tytułu odliczeń, potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w informacji oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem, a także wymagania dla poszczególnych rodzajów podpisu elektronicznego.

DZIAŁ IV

Właściwość organów podatkowych oraz rejestr podatników

Rozdział 1

Właściwość organów podatkowych

Art. 11. [Organy podatkowe właściwe w sprawie podatku] 1. Organami podatkowymi właściwymi w sprawie [9] podatku są naczelnik urzędu skarbowego oraz dyrektor izby administracji skarbowej, właściwi ze względu na adres siedziby podatnika – w przypadku osób prawnych albo jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, albo miejsce zamieszkania podatnika – w przypadku osób fizycznych.

1a. [10] Organami podatkowymi właściwymi dla podmiotów, o których mowa w art. 10c ust. 1, są naczelnik urzędu skarbowego oraz dyrektor izby administracji skarbowej, właściwi ze względu na:

1) adres siedziby podmiotu – w przypadku osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej albo

2) miejsce zamieszkania podmiotu – w przypadku osób fizycznych.

2. [11] (uchylony)

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) [12] urzędy skarbowe lub urząd skarbowy i izby administracji skarbowej lub izbę administracji skarbowej, których odpowiednio naczelnicy i dyrektorzy są właściwi w sprawie podatku i właściwi dla podmiotów, o których mowa w art. 10c ust. 1, a także terytorialny zasięg ich działania,

1a) [13] właściwość organów podatkowych, jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 1 i 1a,

2) właściwy urząd skarbowy lub właściwe urzędy skarbowe, na których rachunek bankowy dokonuje się zapłaty podatku, oraz określi terytorialny zasięg ich działania w tym zakresie

– uwzględniając gospodarcze potrzeby podatników i podmiotów, o których mowa w art. 10c ust. 1, oraz potrzebę zapewnienia sprawnego poboru podatku. [14]

Rozdział 2

Rejestr podatników

Art. 12. [Obowiązki informacyjne organu udzielającego koncesji] Organ udzielający koncesji na wydobycie miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej oraz koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż zawierających miedź, srebro, gaz ziemny lub ropę naftową informuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych o: [15]

1) [16] udzieleniu, zmianie treści, stwierdzeniu wygaśnięcia oraz cofnięciu koncesji na wydobycie miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej oraz koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż zawierających miedź, srebro, gaz ziemny lub ropę naftową oraz o ich treści,

2) przeniesieniu, w drodze decyzji, na inny podmiot koncesji, o których mowa w pkt 1,

3) innym niż określone w pkt 1 i 2 przypadku utraty mocy koncesji, o których mowa w pkt 1

– w terminie 7 dni od dnia udzielenia, zmiany treści, stwierdzenia wygaśnięcia, cofnięcia, przeniesienia koncesji lub innego przypadku utraty mocy koncesji.

Art. 22b. [Obliczenie stawek podatku za wydobyte miedź i srebro] [18] 1. W okresie od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. stawkę podatku za tonę wydobytej miedzi, o której mowa w art. 7 ust. 2, oblicza się według następującego wzoru:

stawka podatku = [0,033 × średnia cena miedzi + (0,001 × średnia cena miedzi)^2,5] × 0,74

– przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 16 000 zł za tonę.

2. W okresie od dnia 1 stycznia 2027 r. do dnia 31 grudnia 2028 r. stawkę podatku za tonę wydobytej miedzi, o której mowa w art. 7 ust. 2, oblicza się według następującego wzoru:

stawka podatku = [0,033 × średnia cena miedzi + (0,001 × średnia cena miedzi)^2,5] × 0,68

– przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 16 000 zł za tonę.

3. W okresie od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. stawkę podatku za kilogram wydobytego srebra, o której mowa w art. 7 ust. 4, oblicza się według następującego wzoru:

stawka podatku = [0,125 × średnia cena srebra + (0,001 × średnia cena srebra)⁴] × 0,74

– przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 2100 zł za kilogram.

4. W okresie od dnia 1 stycznia 2027 r. do dnia 31 grudnia 2028 r. stawkę podatku za kilogram wydobytego srebra, o której mowa w art. 7 ust. 4, oblicza się według następującego wzoru:

stawka podatku = [0,125 × średnia cena srebra + (0,001 × średnia cena srebra)⁴] × 0,68

– przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 2100 zł za kilogram.