Ewidencja przy zwolnieniu z VAT

Inne zasady prowadzenia ewidencji należy stosować w przypadku zwolnienia z VAT. Chodzi tu o przypadki, w których podatnik korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim i bieżącym roku podatkowym określonych limitów kwotowych. Dla podatników, którzy rozpoczynają w trakcie roku działalność, jest to kwota stanowiąca wartość limitu wyliczonego proporcjonalnie do okresu prowadzonej w ciągu roku działalności. Podatnik jest wówczas zobowiązany do prowadzenia ewidencji określonej w art. 109 ust. 1 ustawy o VAT. Polega ona na ewidencjonowaniu sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym. Prowadzi się ją po to, aby ustalić moment, w którym przekroczona zostanie wartość sprzedaży uprawniającej do korzystania z tego zwolnienia. Z chwilą przekroczenia tej kwoty podatnik jest zobowiązany do zapłaty podatku należnego od sprzedaży powyżej kwoty uprawniającej do zwolnienia. Od tego momentu staje się czynnym podatnikiem VAT zobowiązanym do rozliczania podatku z fiskusem. Jeżeli na podstawie dokumentacji nie będzie możliwe ustalenie wartości sprzedaży, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określa w drodze oszacowania wartość sprzedaży opodatkowanej i ustala od niej kwotę podatku należnego. Jeśli nie będzie mógł określić przedmiotu opodatkowania, kwotę podatku ustali z zastosowaniem stawki 23%.