Uprawnienia urlopowe pracowników

Na podstawie art. 152 Kodeksu pracy pracownikom przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego. W przepisie tym jest również zastrzeżenie, że prawo to jest niezbywalne - tzn. pracownik nie może się go zrzec. Zwróćmy uwagę, że mowa jest tu o prawie do nieprzerwanego urlopu. Zostało ono potwierdzone w art. 162 k.p., który stanowi, iż urlop może być dzielony na części tylko na wniosek pracownika. W takim przypadku jedna część musi obejmować nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych, wliczając w to zarówno poprzedzające, jak i następujące po urlopie dni wolne.

Prawo do urlopu jest niezależne od rodzaju umowy regulującej stosunek pracy oraz od wymiaru czasu pracy. W tej samej wysokości przysługuje on zarówno przy zatrudnieniu na pół, jak i na cały etat. Zauważmy, że urlop przysługuje wyłącznie pracownikom. Kogo uważa się za pracownika, wyjaśnia art. 2 k.p. Zgodnie z jego zapisami do wspomnianej grupy zawodowej należą osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę (bez względu na jej rodzaj), powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Oznacza to, że prawa do urlopu wypoczynkowego nie nabywają ani zleceniobiorcy, ani osoby wykonujące pracę na podstawie umowy o dzieło.