Jak ustalić wartość początkową budynku stawianego na starych fundamentach
Jednostka budżetowa posiada częściowo zamortyzowany budynek biurowy, który ma zostać przebudowany (wyburzenie obecnego budynku i pozostawienie jedynie jego fundamentów z podpiwniczeniem, na których zostanie postawiony nowy obiekt o tym samym przeznaczeniu). Jak w takiej sytuacji ustalić wartość budynku po zakończeniu inwestycji? Czy wprowadzić do ksiąg rachunkowych wartość poniesionych kosztów inwestycji i odpisać część nieumorzoną starego budynku? Jeżeli tak, to jakim dokumentem należałoby dokonać odpisu części nieumorzonej starego budynku? Czy może jednak należałoby w księgach pozostawić wartość początkową i powiększyć ją o wartość nowej inwestycji?
Niezamortyzowana (nieumorzona) wartość początkowa budynku poddanego częściowej likwidacji (wyburzeniu) nie powiększa wartości początkowej modernizowanego (przebudowywanego) środka trwałego. Wynika to z definicji wartości początkowej środka trwałego poddawanego ulepszeniu (tu: przebudowie), do której zgodnie z art. 28 ust. 8 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: uor) zalicza się ogół kosztów poniesionych przez jednostkę za okres ulepszenia do dnia przyjęcia do używania. Operację częściowego wyburzenia budynku biurowego należy ująć w ewidencji księgowej jednostki, zgodnie z postanowieniami zawartymi w jej polityce rachunkowości (jeśli w dokumentacji tej nie ma odpowiednich postanowień, powinny zostać one do niej wprowadzone przed rozpoczęciem realizacji inwestycji przez kierownika jednostki, w trybie przewidzianym w art. 10 ust. 2 uor). W przypadku opisanym w pytaniu najczęściej stosuje się następujące rozwiązania:
POTRZEBUJESZ POMOCY?