2. Organizacja audytu wewnętrznego w jednostce w świetle nowych standardów audytu wewnętrznego

E.I. Szczepankiewicz

P. Szczepankiewicz

M. Dudek

2.1. Pozycja i rola komórki audytu wewnętrznego

        Pierwsze Krajowe Standardy Audytu Wewnętrznego określały podstawowe wymagania stawiane audytowi wewnętrznemu w jednostkach sektora finansów publicznych, jednak nie zalecały one żadnych metod przeprowadzania audytu wewnętrznego. Zadaniem audytora było dobranie takich metod, które w jak największym stopniu pozwalały na wykonanie zadania audytowego. Dlatego opracowanie i wdrożenie procedur audytu wewnętrznego należy do kierownika komórki audytu wewnętrznego. Audyt wewnętrzny w jednostce powinien być prowadzony z uwzględnieniem przepisów prawa, a także specyficznych warunków prawnych, finansowych, organizacyjnych i kadrowych, w jakich funkcjonuje dana jednostka.

        Zgodnie z założeniem Ministerstwa Finansów, Krajowe Standardy miały podlegać dalszym modyfikacjom wraz ze zmianami warunków, w których działają jednostki, i rozwojem audytu wewnętrznego. Dlatego w czerwcu 2006 r. określono Międzynarodowe Standardy Profesjonalnej Praktyki Audytu Wewnętrznego opracowane przez The Institiute of Internal Auditors (IIA), jako standardy audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych.

        Celem standardów w jednostkach sektora finansów publicznych jest:

l określenie podstawowych zasad optymalnej praktyki audytu wewnętrznego,

l wyznaczenie ram działania oraz upowszechnianie szerokiego zakresu działań audytu wewnętrznego, przynoszących organizacji wartość dodaną,

l stworzenie podstaw do oceny działalności audytu wewnętrznego,

l stymulowanie usprawniania procesów i działań organizacji.

        W Międzynarodowych Standardach Profesjonalnej Praktyki Audytu Wewnętrznego, audyt wewnętrzny zdefiniowano jako niezależną, obiektywną działalność o charakterze zapewniającym i doradczym, prowadzoną w celu wniesienia do organizacji wartości dodanej i usprawnienia jej funkcjonowania. Audyt wspomaga organizację w osiąganiu wytyczonych celów poprzez wprowadzenie systematycznego, zdyscyplinowanego podejścia do oceny i poprawę efektywności procesów zarządzania ryzykiem, kontroli i ładu korporacyjnego.