PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (¹),

po zasięgnięciu opinii Komitetu Regionów,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (²),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozmieszczenie technologii informacyjnych i komunikacyjnych na śródlądowych drogach wodnych znacznie pomaga zwiększyć bezpieczeństwo i wydajność transportu śródlądowego.

(2) W niektórych Państwach Członkowskich krajowe usługi informacji rzecznej są już rozmieszczone na różnych drogach wodnych. W celu zapewnienia zharmonizowanego, interoperacyjnego i otwartego systemu informacyjnego oraz aparatury pomocy żeglugowych w sieci śródlądowych dróg wodnych Wspólnoty konieczne jest wprowadzenie wspólnych wymagań i specyfikacji technicznych.

(3) Ze względów bezpieczeństwa oraz w interesie ogólnoeuropejskiej harmonizacji treść takich wspólnych wymagań i specyfikacji technicznych powinna opierać się na dorobku wypracowanym w tej dziedzinie przez właściwe organizacje międzynarodowe, takie jak Międzynarodowe Stowarzyszenie Żeglugowe (PIANC), Centralna Komisja Żeglugi na Renie (CCNR) oraz Europejska Komisja Gospodarcza Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ).

(4) Usługi informacji rzecznej (RIS) należy budować w oparciu o systemy interoperacyjne, których podstawą powinny być otwarte i publiczne standardy oraz które powinny być dostępne bez dyskryminacji dla wszystkich dostawców i użytkowników systemów.

(5) Na krajowych śródlądowych drogach wodnych niepowiązanych z siecią dróg wodnych innego Państwa Członkowskiego te wymagania i specyfikacje techniczne nie muszą być obowiązkowe. Jednakże zaleca się wprowadzenie RIS zdefiniowanych w niniejszej dyrektywie także na tych śródlądowych drogach wodnych oraz zapewnienia interoperacyjności istniejących systemów z RIS.

(6) Rozwój RIS powinien być oparty na celach, takich jak bezpieczeństwo, wydajność i poprawa oddziaływania na środowisko naturalne na śródlądowych drogach wodnych, które są realizowane poprzez zadania, takie jak zarządzanie ruchem i transportem, ochronę środowiska i infrastruktury oraz egzekwowanie szczególnych zasad.

(7) Wymagania odnoszące się do RIS powinny dotyczyć co najmniej zakresu usług informacyjnych zapewnianych przez Państwa Członkowskie.

(8) Ustanowienie specyfikacji technicznych powinno obejmować takie elementy, jak elektroniczne mapy nawigacyjne, elektroniczne raportowanie statków, w tym jednolity europejski system numeracji statków, komunikaty dla kierowników statków oraz system kontroli ruchu statków. Techniczna zgodność sprzętu niezbędnego do korzystania z RIS powinna zostać zapewniona przez komitet.

(9) Państwa Członkowskie powinny być odpowiedzialne, we współpracy ze Wspólnotą, za zachęcanie użytkowników do działania zgodnie z procedurami i wymaganiami dotyczącymi sprzętu, z uwzględnieniem faktu, że strukturę sektora żeglugi śródlądowej tworzą małe i średnie przedsiębiorstwa.

(10) Wprowadzenie RIS będzie się wiązać z przetwarzaniem danych osobowych, które powinno być prowadzone zgodnie z przepisami wspólnotowymi, określonymi między innymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (³) i w dyrektywie 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (⁴). Wprowadzenie RIS nie powinno prowadzić do niekontrolowanego przetwarzania ekonomicznie wrażliwych danych dotyczących podmiotów gospodarczych.

(11) Do celów RIS, dla których wymagane jest dokładne pozycjonowanie, powinno się zalecać wykorzystywanie technologii pozycjonowania satelitarnego. W miarę możliwości technologie te powinny być interoperacyjne z innymi odpowiednimi systemami i powinny być z nimi zintegrowane, zgodnie z decyzjami obowiązującymi w tej dziedzinie.

(12) W związku z tym, że cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustanowienie zharmonizowanych RIS we Wspólnocie, nie mogą być skutecznie osiągnięte przez Państwa Członkowskie, natomiast ze względu na ich wymiar europejski, mogą łatwiej być zrealizowane na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może podejmować środki zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza działania niezbędne do osiągnięcia tego celu.

(13) Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać podjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (⁵).

(14) Zgodnie z ust. 34 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (⁶) Państwa Członkowskie są zachęcane do sporządzania dla własnych potrzeb i w interesie Wspólnoty tabel, które, na ile to możliwe, będą odzwierciedlać korelację między niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji oraz do ich publikowania,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

[1] 1. Niniejsza dyrektywa ustanawia ramy dla wprowadzenia i korzystania ze zharmonizowanych usług informacji rzecznej (RIS) w Unii w celu wsparcia żeglugi śródlądowej, mając na uwadze zwiększenie jej bezpieczeństwa, efektywności i zrównoważonego charakteru oraz usprawnienie interfejsów z innymi rodzajami transportu.

2. W niniejszej dyrektywie określa się ramy ustanowienia i dalszego opracowywania wymogów, specyfikacji i warunków technicznych w celu zapewnienia zharmonizowanych, interoperacyjnych i dostępnych RIS na śródlądowych drogach wodnych w Unii oraz ułatwienia ciągłości z usługami zarządzania ruchem innych rodzajów transportu poprzez stosowanie standaryzowanych interfejsów.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1. [2] Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wdrażania i eksploatacji RIS na wszystkich śródlądowych drogach wodnych i w portach śródlądowych państw członkowskich, które są częścią transeuropejskiej sieci transportowej, zgodnie z tym, co określono i wymieniono w załącznikach I i II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1679 (⁷), i które są bezpośrednio połączone ze śródlądowymi drogami wodnymi i portami śródlądowymi innego państwa członkowskiego będącymi transeuropejskiej sieci transportowej, zgodnie z tym, co określono i wymieniono w tych załącznikach.

2. Państwa Członkowskie mogą stosować niniejszą dyrektywę do śródlądowych dróg wodnych i portów śródlądowych niewymienionych w ust. 1.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

a) „usługi informacji rzecznej (RIS)” oznaczają zharmonizowane usługi informacyjne wspierające zarządzanie ruchem i transportem w żegludze śródlądowej, w tym wszędzie tam, gdzie jest to technicznie wykonalne, współdziałanie z innymi rodzajami transportu. RIS nie odnoszą się do wewnętrznych działań komercyjnych pomiędzy dwoma lub więcej spółkami, jednakże są otwarte na współpracę w zakresie działań komercyjnych. RIS obejmuje usługi takie, jak informacje o drogach wodnych, informacje o ruchu, zarządzanie ruchem, wspomaganie łagodzenia skutków katastrof, informacje dla zarządzania transportem, usługi statystyczne i celne oraz opłaty żeglugowe i portowe;

b) „informacje o drogach wodnych” oznaczają informacje geograficzne, hydrologiczne i administracyjne dotyczące dróg wodnych. Informacje o drogach wodnych są informacjami jednokierunkowymi: brzeg - statek lub brzeg - biuro;

c) „taktyczne informacje o ruchu” oznaczają informacje wpływające na natychmiastowe decyzje o aktualnej sytuacji żeglugowej dotyczące ruchu lokalnego;

d) „strategiczne informacje o ruchu” oznaczają informacje wpływające na średnio- i długoterminowe decyzje użytkowników RIS;

e) „zastosowanie RIS” oznacza świadczenie usług informacji rzecznej przy użyciu wyspecjalizowanych systemów;

f) „centrum RIS” oznacza miejsce, w którym operatorzy zarządzają usługami;

g) „użytkownicy RIS” oznaczają różne grupy użytkowników, w tym kierowników statków, operatorów RIS, operatorów śluz lub mostów, organy administracji żeglugi śródlądowej, operatorów portów i terminali, obsługę centrów kryzysowych służb ratowniczych, armatorów statków, załadowców ładunku i pośredników;

h) „interoperacyjność” oznacza, że usługi, treść danych, format i częstotliwości wymiany danych są zharmonizowane w taki sposób, że użytkownicy RIS mają dostęp do tych samych usług i informacji na poziomie europejskim;

i) [3] „transeuropejska sieć transportowa” lub „TEN-T” oznacza śródlądowe drogi wodne wyszczególnione na mapach zawartych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2024/1679;

j) [4] „europejski system zarządzania danymi referencyjnymi” lub „ERDMS” oznacza prowadzone pod nadzorem Komisji repozytorium (bibliotekę) danych referencyjnych i wykazów kodów w pojedynczym punkcie dostępu, wykorzystywanych w aplikacjach informatycznych w żegludze śródlądowej; nie obejmuje on danych dotyczących sieci dróg wodnych udostępnionych przez państwo członkowskie zgodnie z załącznikami I i III;

k) [5] „system wspólnoty portowej” oznacza elektroniczną platformę wymiany informacji między publicznymi i prywatnymi zainteresowanymi stronami w celu zapewnienia sprawnych procedur portowych i logistycznych;

l) [6] „inteligentny system infrastruktury śródlądowych dróg wodnych” oznacza elektroniczną platformę, która wspiera częściowo i w pełni zautomatyzowane zarządzanie infrastrukturą żeglugi śródlądowej w śluzach i na ruchomych mostach w TEN-T i jest obsługiwana przez publiczne instytucje zarządzające śródlądowymi drogami wodnymi;

m) [7] „europejskie środowisko RIS” oznacza elektroniczną platformę pojedynczego punktu dostępu opierającą się na krajowych informacjach RIS, świadczącą usługi techniczne i operacyjne dla użytkowników RIS i zawierającą linki do elektronicznego raportowania zgodnie z zasadą jednorazowości;

n) [8] „port śródlądowy” oznacza port śródlądowy w sieci bazowej TEN-T lub sieci kompleksowej TEN-T, wymieniony i sklasyfikowany w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2024/1679.

Artykuł 4

Tworzenie RIS

[9] 1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do wdrożenia RIS na śródlądowych drogach wodnych i w portach śródlądowych, objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy.

2. Państwa członkowskie opracowują RIS w taki sposób, aby zastosowanie RIS było efektywne, elastyczne i interoperacyjne tak, aby mogło współpracować z innymi zastosowaniami RIS oraz z systemami stosowanymi w innych rodzajach transportu, przy jednoczesnym zapewnianiu interfejsów z systemami zarządzania transportem i działaniami komercyjnymi.

3. W celu utworzenia RIS państwa członkowskie:

a) zapewniają, aby użytkownikom RIS dostarczane były wszystkie odpowiednie dane dotyczące żeglugi i planów podróży na śródlądowych drogach wodnych; te dane dotyczące sieci dróg wodnych, określone w załączniku I, aktualizuje się i dostarcza przynajmniej w dostępnym wspólnym formacie elektronicznym zgodnie z załącznikiem III;

b) zapewniają – dla wszystkich swoich śródlądowych dróg wodnych i portów śródlądowych TEN-T – aby oprócz danych, o których mowa w lit. a), użytkownicy RIS mieli dostęp do elektronicznych map nawigacyjnych, odpowiednich do celów nawigacji;

c) umożliwiają właściwym organom, w zakresie wymaganym przepisami krajowymi lub międzynarodowymi dotyczącymi raportowania statków, otrzymywanie elektronicznych raportów ze statków, które zawierają wszystkie wymagane dane ze statków; w transporcie transgranicznym dane te udostępnia się w pełni właściwym organom sąsiadującego państwa członkowskiego przed przybyciem statków na granicę;

d) zapewniają, aby komunikaty dla kierowników statków zawierały między innymi informacje o stanie wody lub maksymalnym dopuszczalnym zanurzeniu i sytuacji lodowej na śródlądowych drogach wodnych, oraz aby były dostarczane w formie standaryzowanych, zakodowanych i gotowych do pobrania wiadomości; standaryzowany komunikat musi zawierać co najmniej informacje niezbędne do bezpiecznej żeglugi; komunikaty dla kierowników statków muszą być aktualizowane i dostarczane przynajmniej w dostępnym wspólnym formacie elektronicznym zgodnie z załącznikiem III;

e) zapewniają aktualizację danych dotyczących sieci dróg wodnych w europejskim środowisku RIS poprzez niezwłoczne dostarczanie wszelkich niezbędnych danych dotyczących sieci dróg wodnych zgodnie z załącznikami I i III;

f) zapewniają, jeżeli są dostępne, udostępnianie co najmniej informacji związanych z ruchem za pośrednictwem interfejsów zgodnych ze specyfikacjami technicznymi określonymi zgodnie z załącznikiem II pkt 7, w stosownych przypadkach, w środowiskach elektronicznej wymiany informacji ustanowionych na podstawie prawa Unii i wykorzystywanych w innych rodzajach transportu;

g) zapewniają udostępnienie standaryzowanych interfejsów zgodnie z załącznikami II i III do niniejszej dyrektywy na potrzeby systemów wspólnot portowych portów śródlądowych, w tym, jeżeli są dostępne, aktualnych informacji dotyczących dostępności miejsc postoju i infrastruktury paliw alternatywnych, a w szczególności instalacji wymaganych na podstawie art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1804 (⁸);

h) zapewniają, aby standaryzowane interfejsy zgodnie z załącznikami II i III były udostępniane innym inteligentnym systemom infrastruktury śródlądowych dróg wodnych do celów zarządzania ruchem na śródlądowych drogach wodnych.

Obowiązki, o których mowa w niniejszym ustępie, muszą być spełniane zgodnie z wymogami i zasadami określonymi w załącznikach I i II.

4. Właściwe organy państw członkowskich tworzą centra RIS stosownie do potrzeb regionalnych.

5. Państwa członkowskie wspólnie tworzą, obsługują, wykorzystują i utrzymują europejskie środowisko RIS, które świadczy usługi dotyczące dróg wodnych, infrastruktury, ruchu i transportu oraz dostarcza niezbędne dane, a także zarządzają tym środowiskiem. Europejskie środowisko RIS musi być dostępne dla wszystkich użytkowników RIS i stanowi główną platformę służącą wymianie informacji związanych z RIS. Musi ono zawierać interfejsy umożliwiające połączenia z systemami stosowanymi w przypadku innych rodzajów transportu i portów śródlądowych. Państwa członkowskie wyznaczają jeden lub większą liczbę właściwych organów odpowiedzialnych za funkcjonowanie europejskiego środowiska RIS. Europejskie środowisko RIS musi umożliwiać wnoszenie wkładów przez państwa trzecie, których drogi wodne są połączone z europejską siecią śródlądowych dróg wodnych i które są gotowe do współpracy i dostarczania swoich danych dotyczących sieci, pod warunkiem że dane te mają taką samą jakość i format jak dane państw członkowskich oraz cechuje je ten sam poziom cyberbezpieczeństwa i ochrony danych.

6. Komisja przyjmuje akty wykonawcze, które określają cechy, role i procedury operacyjne dla europejskiego środowiska RIS oraz jej podmiot operacyjny, w oparciu o zasady dotyczące specyfikacji technicznych RIS określone w załączniku II pkt 6, aby zapewnić ich jednolite wdrożenie w całej Unii. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

7. W celu użycia systemów automatycznej identyfikacji (AIS) zastosowanie ma porozumienie regionalne dotyczące służby radiokomunikacyjnej na śródlądowych drogach wodnych (RAINWAT), zawarte w Bukareszcie w dniu 12 kwietnia 2012 r., w ramach rozporządzeń radiowych Międzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej (ITU).

8. Państwa członkowskie, w stosownych przypadkach we współpracy z Unią, zachęcają kierowników statków, operatorów, armatorów lub właścicieli statków poruszających się po ich śródlądowych drogach wodnych oraz załadowców lub właścicieli towarów przewożonych tymi statkami do pełnego korzystania z usług, które są udostępniane na podstawie niniejszej dyrektywy.

9. Komisja podejmuje wszelkie odpowiednie środki w celu zweryfikowania interoperacyjności, niezawodności, dostępności i bezpieczeństwa RIS.

Artykuł 5

Specyfikacje techniczne

[10] 1. W celu wspierania RIS oraz zapewnienia interoperacyjności usług, zgodnie z art. 4 ust. 2, zastosowanie mają specyfikacje techniczne, o których mowa w załączniku III, zgodnie z zasadami określonymi w załączniku II, i obejmują one w szczególności następujące dziedziny:

a) system obrazowania map elektronicznych i informacji w żegludze śródlądowej (ECDIS śródlądowy);

b) elektroniczne raportowanie statków;

c) komunikaty dla kierowników statków;

d) systemy śledzenia i namierzania statków;

e) zgodność sprzętu niezbędnego do korzystania z RIS;

f) funkcjonowanie europejskiego środowiska RIS;

g) wzajemne połączenia i wymiana informacji z unijnymi bazami danych (ERDMS);

h) standaryzowany interfejs dla platform informatycznych innych rodzajów transportu;

i) standaryzowany interfejs między europejskim środowiskiem RIS a systemami wspólnot portowych portów śródlądowych oraz między europejskim środowiskiem RIS a inteligentnymi systemami infrastruktury śródlądowych dróg wodnych;

j) dane dotyczące żeglugi i planowanie podróży na śródlądowych drogach wodnych.

Artykuł 6

Pozycjonowanie satelitarne

[11] Do celów RIS, dla których wymagane jest dokładne pozycjonowanie, zaleca się stosowanie satelitarnych systemów pozycjonowania i nawigacji, takich jak usługi nawigacyjne świadczone przez Galileo, w tym usługi wysokiej dokładności i uwierzytelnianie komunikatów nawigacyjnych usługi otwartej, oraz europejski system wspomagania satelitarnego (EGNOS), o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/696 (⁹). Do celów zastosowań i usług opartych na danych pochodzących z obserwacji Ziemi zaleca się wykorzystywanie danych, informacji i usług programu Copernicus.

Artykuł 7

Homologacja sprzętu RIS

1. Tam, gdzie jest to konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi i wymagane przez właściwe specyfikacje techniczne, sprzęt i oprogramowanie systemu RIS podlegają homologacji określającej zgodność z tymi specyfikacjami przed ich oddaniem do użytku na śródlądowych drogach wodnych.

2. Państwa Członkowskie zgłaszają Komisji organy krajowe odpowiedzialne za homologację. Komisja przekazuje taką informację innym Państwom Członkowskim.

3. Wszystkie Państwa Członkowskie uznają homologacje nadane przez właściwe organy innych Państw Członkowskich, o których mowa w ust. 2.

Artykuł 8

Właściwe organy

[12] Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy odpowiedzialne za zastosowanie RIS, za międzynarodową wymianę danych, za funkcjonowanie europejskiego środowiska RIS oraz za analizowanie informacji zwrotnych od użytkowników RIS. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych wyznaczonych organach do dnia 17 stycznia 2029 r.

Artykuł 8a

Mechanizm informacji zwrotnych

[13] 1. Każde państwo członkowskie zapewnia efektywną, prostą i dostępną oraz opierającą się, w miarę możliwości, na istniejących strukturach procedurę analizowania pochodzących od użytkowników RIS informacji zwrotnych wynikających ze stosowania niniejszej dyrektywy.

2. Analizowanie informacji zwrotnych od użytkowników RIS musi odbywać się w sposób pozwalający uniknąć konfliktu interesów. Informacje zwrotne analizuje się w sposób bezstronny i przejrzysty oraz z należytym poszanowaniem prawa do swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej.

3. Informacje zwrotne od użytkowników RIS zgłaszane są za pośrednictwem europejskiego środowiska RIS i przekazywane odpowiednim państwom członkowskim. Państwa członkowskie zapewniają, aby użytkownicy RIS i inne odpowiednie zainteresowane strony byli informowani o tym, gdzie i w jaki sposób należy zgłaszać informacje zwrotne.

4. Państwa członkowskie zapewniają terminowe i odpowiednie analizowanie informacji zwrotnych od użytkowników RIS oraz przekazywanie informacji na temat działań następczych za pośrednictwem europejskiego środowiska RIS.

5. Europejskie środowisko RIS co roku informuje Komisję o ilości otrzymanych informacji zwrotnych oraz o sposobie ich analizowania.

Artykuł 9

Zasady dotyczące prywatności, bezpieczeństwa informacji oraz przetwarzania danych osobowych

[14] 1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki techniczne i organizacyjne zgodne z mającym zastosowanie prawem Unii i prawem krajowym w celu ochrony informacji i zapisów zapewnianych w ramach RIS przed niepożądanymi zdarzeniami lub niewłaściwym wykorzystaniem, w tym nieprawidłowym dostępem, zmianą lub utratą, oraz w celu zapewnienia poufności informacji handlowych i innych informacji szczególnie chronionych, wymienianych na podstawie niniejszej dyrektywy.

2. Dane, które stanowią dane osobowe zdefiniowane w art. 4 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (¹⁰), mogą być przetwarzane na podstawie niniejszej dyrektywy tylko w zakresie, w jakim takie przetwarzanie jest niezbędne do działania zastosowań RIS, z myślą o zapewnieniu zharmonizowanych, interoperacyjnych i dostępnych RIS na śródlądowych drogach wodnych w Unii oraz w celu usprawnienia standaryzowanych interfejsów z usługami zarządzania ruchem innych rodzajów transportu.

Artykuł 10

Przekazane uprawnienia

[15] 1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 10a w celu zmiany załącznika I poprzez aktualizację i zmianę minimalnych wymogów w zakresie danych, z uwzględnieniem doświadczeń zdobytych w ramach stosowania niniejszej dyrektywy oraz postępu technicznego w rozwoju technologii i zastosowań RIS.

2. W przypadku braku właściwych i aktualnych specyfikacji technicznych lub gdy specyfikacje techniczne opracowane przez Europejski Komitet ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) nie spełniają jakichkolwiek mających zastosowanie wymogów określonych w załączniku II, lub gdy zmiany w procesie decyzyjnym CESNI lub innych elementach normy byłyby niekorzystne dla interesów Unii oraz gdy jest to w pełni uzasadnione właściwą analizą, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 10a w celu zmiany załącznika III, aby zapewnić odpowiednie specyfikacje techniczne na podstawie zasad określonych w załączniku II.

Artykuł 10a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2. [16] Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 1 stycznia 2026 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 10, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (¹¹).

5. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6. [17] Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 10 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 11

Procedura komitetowa

[18] 1. Komisję wspomaga Komitet ds. Żeglugi Śródlądowej. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (¹²).

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

W przypadku gdy komitet nie wyda żadnej opinii, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i stosuje się art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 12

Transpozycja

1. Państwa Członkowskie posiadające śródlądowe drogi wodne objęte zakresem art. 2 wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie do dnia 20 października 2007 r. Niezwłocznie przekazują one Komisji teksty tych przepisów.

Środki przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. [19] (uchylony)

3. [20] (uchylony)

4. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty głównych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

5. Państwa Członkowskie, jeżeli jest to konieczne, pomagają sobie we wdrażaniu niniejszej dyrektywy.

6. Komisja monitoruje tworzenie RIS we Wspólnocie oraz składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie do dnia . 20. października 2008 r.

Artykuł 12a

Monitorowanie

[21] Komisja monitoruje tworzenie RIS w Unii oraz złoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie do dnia 3 stycznia 2034 r. Sprawozdanie będzie zawierać analizę wpływu niniejszej dyrektywy na poziom integracji żeglugi śródlądowej w całym łańcuchu logistycznym oraz analizę potencjału nowych narzędzi cyfrowych w celu zwiększenia efektywności w całej sieci śródlądowych dróg wodnych TEN-T.

Artykuł 13

Wejście w życie

[22] Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 14

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich posiadających śródlądowe drogi wodne objęte zakresem art. 2.

Sporządzono w Strasburgu, dnia 7 września 2005 r.

ZAŁĄCZNIK I

MINIMALNE WYMOGI DOTYCZĄCE DANYCH [23]

Zgodnie z art. 4 ust. 3 lit. a) dostarcza się w szczególności następujące dane:

a) oś drogi wodnej z oznaczeniem jej długości w kilometrach;

b) ograniczenia w odniesieniu do statków lub zestawów pod względem ich długości, szerokości, zanurzenia i wysokości nad powierzchnią wody;

c) godziny eksploatacji struktur ograniczających, w szczególności śluz i mostów;

d) przewidywany czas oczekiwania przy mostach, śluzach i w portach śródlądowych, w czasie rzeczywistym, jeżeli jest dostępny;

e) lokalizacja portów i miejsc przeładunkowych;

f) dane referencyjne o wodowskazach istotnych dla żeglugi;

g) lokalizacja oraz, jeżeli jest dostępna, obecna dostępność infrastruktury paliw alternatywnych, w tym zasilania energią elektryczną z lądu.

Przekazywane informacje aktualizuje się oraz, jeżeli są dostępne, odzwierciedlają one sytuację w czasie rzeczywistym.

ZAŁĄCZNIK II

ZASADY DOTYCZĄCE SPECYFIKACJI TECHNICZNYCH DLA RIS [24]

1. Zasady ogólne

Specyfikacje techniczne dla RIS opracowuje się z zachowaniem następujących zasad ogólnych:

a) określenie wymogów technicznych dla planowania, wdrażania i operacyjnego wykorzystania usług i systemów pokrewnych;

b) struktura i organizacja RIS;

c) zalecenia dla statków mających rozpocząć korzystanie z RIS w odniesieniu do poszczególnych usług oraz stopniowego rozwoju RIS.

2. System obrazowania map elektronicznych i informacji w żegludze śródlądowej (ECDIS śródlądowy)

Specyfikacje techniczne systemu obrazowania map elektronicznych i informacji w żegludze śródlądowej (ECDIS śródlądowy), które mają zostać ustanowione zgodnie z art. 5, opracowuje się z zachowaniem następujących zasad:

a) zgodność z morskim systemem obrazowania map elektronicznych i informacji (ECDIS morskim) w celu ułatwienia ruchu statków żeglugi śródlądowej w strefach ruchu mieszanego w ujściach rzek oraz w ruchu morsko-rzecznym;

b) określenie minimalnych wymogów dotyczących sprzętu dla ECDIS śródlądowego, a także minimalnej zawartości elektronicznych map nawigacyjnych potrzebnych dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi, a w szczególności:

(i) dużej niezawodności i dostępności stosowanego sprzętu dla ECDIS śródlądowego;

(ii) trwałości sprzętu dla ECDIS śródlądowego pozwalającej na wytrzymanie warunków środowiskowych panujących typowo na pokładzie statku, bez jakiegokolwiek uszczerbku dla jakości i niezawodności tego sprzętu;

(iii) uwzględnienia w elektronicznej mapie nawigacyjnej wszelkiego rodzaju obiektów geograficznych, na przykład granic toru drogi wodnej, konstrukcji brzegowych i znaków nawigacyjnych, które są potrzebne do bezpiecznej żeglugi;

(iv) monitorowania mapy elektronicznej za pomocą nałożonego obrazu radarowego podczas prowadzenia statku;

c) integracja aktualnych informacji o głębokości toru drogi wodnej w elektronicznej mapie nawigacyjnej oraz obrazowanie takich informacji względem wstępnie zaprogramowanych lub rzeczywistych poziomów wody;

d) integracja w elektronicznej mapie nawigacyjnej informacji dodatkowych, na przykład pochodzących z innych źródeł niż od właściwych organów, oraz obrazowanie takich informacji w ECDIS śródlądowym bez naruszenia informacji, które są potrzebne do bezpiecznej żeglugi;

e) dostępność elektronicznych map nawigacyjnych dla użytkowników RIS;

f) dostępność danych do elektronicznych map nawigacyjnych dla wszystkich producentów aplikacji, w stosownych przypadkach w zamian za uzasadnioną kosztami opłatę;

g) integracja aktualnych informacji o czasie oczekiwania przy śluzach, mostach i w portach śródlądowych oraz obrazowanie takich informacji w ECDIS śródlądowym bez naruszenia informacji, które są potrzebne do bezpiecznej żeglugi.

3. Elektroniczne raportowanie statków

Specyfikacje techniczne dotyczące elektronicznego raportowania statków w żegludze śródlądowej zgodnie z art. 5 opracowuje się z zachowaniem następujących zasad:

a) ułatwienie wymiany danych elektronicznych pomiędzy właściwymi organami państw członkowskich, pomiędzy uczestnikami żeglugi śródlądowej i morskiej oraz w transporcie multimodalnym obejmującym żeglugę śródlądową;

b) korzystanie ze standaryzowanej treści komunikatu powiadomienia do komunikacji między statkiem a organami, organami a statkiem oraz między organami w celu zapewnienia zgodności z zasadami obowiązującymi w żegludze morskiej;

c) wykorzystanie uznanych międzynarodowo wykazów kodów i klasyfikacji, w miarę możliwości uzupełnionych o dodatkowe potrzeby żeglugi śródlądowej;

d) wykorzystanie niepowtarzalnych europejskich numerów identyfikacyjnych statków.

4. Komunikaty dla kierowników statków

Specyfikacje techniczne dotyczące komunikatów dla kierowników statków zgodnie z art. 5, w szczególności w odniesieniu do informacji o torze drogi wodnej, o ruchu i związanych z zarządzaniem ruchem oraz planowaniem podróży na śródlądowych drogach wodnych, opracowuje się z zachowaniem następujących zasad:

a) standaryzowana struktura danych, wykorzystująca uprzednio zdefiniowane moduły tekstowe i zakodowana w stopniu umożliwiającym automatyczne tłumaczenie jej najważniejszych treści na inne języki oraz ułatwiającym integrację komunikatów dla kierowników statków z systemami planowania podróży;

b) zgodność standaryzowanej struktury danych ze strukturą danych stosowaną w ECDIS śródlądowym w celu ułatwienia integracji komunikatów dla kierowników statków w ECDIS śródlądowym;

c) dostosowanie do specyfikacji technicznych dotyczących żeglugi i planowania podróży na śródlądowych drogach wodnych w celu zapewnienia spójności przekazywanych informacji.

5. Systemy śledzenia i namierzania statków

Specyfikacje techniczne dotyczące systemów śledzenia i namierzania statków zgodnie z art. 5 opracowuje się z zachowaniem następujących zasad:

a) określenie wymogów dotyczących systemów i standardowych komunikatów oraz procedur, tak aby było możliwe automatyczne ich dostarczanie;

b) rozróżnienie pomiędzy systemami dostosowanymi do wymogów informacji taktycznych o ruchu a systemami dostosowanymi do wymogów informacji strategicznych o ruchu; w obu przypadkach względem dokładności w ustalaniu położenia i względem wymaganego tempa aktualizacji;

c) opis stosownych systemów technicznych śledzenia i namierzania statków, takich jak śródlądowy system AIS (śródlądowy system automatycznej identyfikacji);

d) zgodność formatu danych z morskim systemem AIS.

6. Zasady operacyjne europejskiego środowiska RIS

Specyfikacje techniczne dotyczące europejskiego środowiska RIS zgodnie z art. 5 opracowuje się z zachowaniem następujących zasad:

a) pełnienie funkcji pojedynczego cyfrowego punktu kontaktowego w zakresie żeglugi śródlądowej;

b) zharmonizowany pojedynczy punkt dostępu w odniesieniu do aktualnych informacji, w miarę możliwości, w czasie rzeczywistym, dotyczących warunków na torze drogi wodnej do celów bezpiecznej i zrównoważonej żeglugi, planowania podróży i operacji w portach wzdłuż TEN-T;

c) umożliwienie funkcjonowania multimodalnych łańcuchów transportowych, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego poziomu ochrony danych;

d) wysoki poziom dokładności danych w celu sprawnej wymiany danych między odpowiednimi użytkownikami RIS wzdłuż TEN-T (w Unii i poza nią);

e) przyjazny dla użytkowników interfejs z funkcjonalnymi, użytecznymi i praktycznymi funkcjami, takimi jak możliwość zapisywania i przechowywania profili;

f) zharmonizowany pojedynczy punkt raportowania zgodnie z zasadą jednorazowości, również w odniesieniu do podróży międzynarodowych;

g) powiązanie z innymi systemami wykorzystującymi technologie informacyjne, komunikacyjne, nawigacyjne lub technologie pozycjonowania/lokalizowania w celu efektywnego zarządzania infrastrukturą, mobilnością i ruchem w TEN-T oraz zapewniania usług o wartości dodanej dla obywateli i operatorów, w tym systemami umożliwiającymi wykorzystywanie TEN-T w sposób bezpieczny, chroniony, ekologiczny i efektywny pod względem przepustowości;

h) zbieranie i zgłaszanie zanonimizowanych i zagregowanych danych dotyczących użytkowania, które można wykorzystać do monitorowania wdrażania RIS, w tym co najmniej danych dotyczących liczby użytkowników RIS, dostępności danych w europejskim środowisku RIS, połączenia i liczby przypadków wymiany z innymi systemami lub platformami cyfrowymi;

i) zapewnienie cyberbezpieczeństwa.

7. Dostępność danych dla innych systemów lub platform cyfrowych

Specyfikacje techniczne dotyczące wymiany danych z innymi systemami lub platformami cyfrowymi zgodnie z art. 5 opracowuje się z zachowaniem następujących zasad:

a) oparcie na funkcjach zapewnianych przez europejskie środowisko RIS;

b) ułatwianie elektronicznej wymiany danych między technologiami RIS a bazami danych i systemami wykorzystywanymi w przypadku innych rodzajów transportu, za pośrednictwem odpowiednich łączy danych oraz interfejsów;

c) określenie wymogów dotyczących innych systemów lub platform cyfrowych, a także procedur do celów automatycznej wymiany danych;

d) wymiana informacji w czasie rzeczywistym, w szczególności w przypadku danych krytycznych;

e) zapewnianie bezpiecznej wymiany informacji zgodnie z kompleksowym systemem kontroli dostępu opartym na prawach;

f) prognozowanie ram wymiany międzysystemowej, które umożliwią wymagane przyszłe zmiany i powiązania z dodatkowymi systemami, w tym wymiany z przyszłą europejską przestrzenią danych dotyczących mobilności oraz każdym innym systemem opracowanym w celu promowania innowacji w transporcie multimodalnym.

8. Dane dotyczące żeglugi i planowania podróży na śródlądowych drogach wodnych

Specyfikacje techniczne w odniesieniu do danych dotyczących żeglugi i planowania podróży na śródlądowych drogach wodnych zgodnie z art. 5 opracowuje się z zachowaniem następujących zasad:

a) dostarczanie aktualnych informacji w regularnych odstępach czasu i przynajmniej w przypadku wystąpienia istotnych zmian w sytuacji na torze drogi wodnej, które mogą mieć wpływ na żeglugę;

b) uwzględnienie co najmniej następujących informacji:

(i) przewidywany czas oczekiwania przy śluzach, (ruchomych) mostach, w portach śródlądowych;

(ii) dane dotyczące europejskiej sieci dróg wodnych wymagane do celów żeglugi i planowania podróży na śródlądowych drogach wodnych i obejmujące co najmniej minimalne wymogi dotyczące danych określone w załączniku I;

(iii) poziomy wody, głębokość minimalna, prześwit pionowy, stan zapory w przypadku zamknięcia żeglugi, reżim rzeczny, prognozowane poziomy wody, przewidywana głębokość minimalna;

(iv) sytuacja lodowa i związana z nią żeglowność lub inne ostrzeżenia na temat ekstremalnych zdarzeń pogodowych;

(v) czas pracy śluz, (ruchomych) mostów, portów śródlądowych;

c) dostarczanie informacji za pośrednictwem ECDIS śródlądowego, komunikatów dla kierowników statków i europejskiego środowiska RIS, stosownie do przypadku.

ZAŁĄCZNIK III

SPECYFIKACJE TECHNICZNE DLA RIS [25]

Specyfikacje techniczne mające zastosowanie do RIS określono w najnowszym wydaniu europejskiej normy w zakresie usług informacji rzecznej (ES-RIS) przyjętym przez CESNI.