(1)

Konwencja sztokholmska w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwana dalej „konwencją”) została zatwierdzona przez Wspólnotę Europejską w drodze decyzji Rady 2006/507/WE (1).

(2)

Zgodnie z art. 8 ust. 1 konwencji Unia, jako strona konwencji, może przedkładać propozycje zmian załączników do niej. Załącznik A do konwencji zawiera wykaz chemikaliów, które należy wyeliminować.

(3)

Bis(2-etyloheksylo)tetrabromoftalan („TBPH”) jest bromowanym związkiem opóźniającym zapłon, zidentyfikowanym w Unii jako substancja wzbudzająca szczególnie duże obawy zgodnie z art. 57 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ze względu na jego właściwości jako substancji bardzo trwałej i wykazującej bardzo dużą zdolność do bioakumulacji. Zgodnie z dostępnymi danymi naukowymi TBPH jest również toksyczny i podlega przenoszeniu na dalekie odległości, ponieważ był znajdowany w regionach oddalonych. TBPH spełnia zatem kryteria załącznika D do konwencji i należy go uznać za trwałe zanieczyszczenie organiczne.

(4)

Unia powinna zatem przedłożyć Sekretariatowi konwencji wniosek o umieszczenie TBPH w załączniku A do konwencji w celu zmniejszenia globalnych emisji tej substancji,