(1)

18 września 2025 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu niektórych kwasów alkilofosfonowych i ich soli sodowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu”).

(2)

Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej 7 sierpnia 2025 r. przez LANXESS Deutschland GmbH („Lanxess” lub „skarżący”). Skargę złożono w imieniu unijnych producentów niektórych kwasów alkilofosfonowych i ich soli sodowych zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które były wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia.

(3)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2025/2385 (3) („rozporządzenie w sprawie rejestracji”) Komisja poddała rejestracji przywóz produktu objętego postępowaniem.

(4)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja w szczególności poinformowała znanych producentów eksportujących, władze chińskie, znanych importerów i użytkowników o wszczęciu dochodzenia oraz wezwała wymienione podmioty do współpracy.

(5)

Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz złożenia wniosku o posiedzenie wyjaśniające przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

(6)

Od zainteresowanych stron nie otrzymano żadnych uwag na temat wszczęcia dochodzenia.

(7)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(8)

Biorąc pod uwagę, że Lanxess jest jedynym producentem unijnym, kontrola wyrywkowa w tym przypadku nie była konieczna.

(9)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(10)

Trzech importerów niepowiązanych należących do tej samej grupy przedsiębiorstw dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Ze względu na niewielką liczbę odpowiedzi Komisja uznała, że przeprowadzenie kontroli wyrywkowej nie jest konieczne.

(11)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących w Chińskiej Republice Ludowej o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

(12)

Pięciu producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby obejmującej trzy przedsiębiorstwa na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą to wielkość można było właściwie zbadać w dostępnym czasie. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w kwestii doboru próby zasięgnięto opinii wszystkich znanych producentów eksportujących, których dotyczy postępowanie, oraz organów państwa, którego dotyczy postępowanie.

(13)

Przedsiębiorstwo Shandong Green Technologies Import and Export Co., Ltd., chiński producent eksportujący nieobjęty próbą, sprzeciwiło się pominięciu go w doborze próby.

(14)

Komisja przeanalizowała zasadność merytoryczną tego sprzeciwu. Potwierdziła ona, że wielkość wywozu tego producenta eksportującego w okresie objętym dochodzeniem była znacznie niższa niż wielkość wywozu eksporterów objętych próbą. Komisja stwierdziła ponadto, że proponowaną próbę dobrano w oparciu o największą reprezentatywną wielkość wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem, którą można było właściwie zbadać w dostępnym czasie, zgodnie z wymogami art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym Komisja nie znalazła powodu do zmiany próby. Tym samym próbę utrzymano.

(15)

Przedsiębiorstwo Shandong Green Technologies Import and Export Co., Ltd. poinformowało również Komisję, że może wystąpić z wnioskiem o indywidualne badanie na podstawie art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Ten producent eksportujący nie przedłożył jednak odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i w związku z tym ostatecznie nie złożył wniosku o indywidualne badanie.

(16)

Komisja przesłała rządowi Chińskiej Republiki Ludowej („rząd ChRL”) kwestionariusz dotyczący istnienia znaczących zakłóceń w ChRL w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego.

(17)

Ponadto w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem skarżący przedstawił w skardze wystarczające dowody na to, że w Chinach występowały zakłócenia handlu surowcami. W związku z tym, jak ogłoszono w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, dochodzenie obejmuje te zakłócenia handlu surowcami w celu ustalenia, czy należy stosować przepisy art. 7 ust. 2a i 2b rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do Chin. Z tego powodu Komisja przesłała rządowi ChRL dodatkowe kwestionariusze dotyczące tej sprawy.

(18)

Komisja przesłała kwestionariusze wszystkim włączonym do próby spółkom w Chinach. Kwestionariusze te udostępniono również w internecie (4) w dniu wszczęcia postępowania.

(19)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do tymczasowego stwierdzenia istnienia dumpingu oraz określenia wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

Producenci unijni:

Importerzy niepowiązani:

Użytkownicy:

Producenci eksportujący w Chinach:

Powiązany importer w Unii:

(20)

Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody obejmowało okres od 1 lipca 2024 r. do 30 czerwca 2025 r. („okres objęty dochodzeniem”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od 1 stycznia 2022 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

(21)

Produktem objętym dochodzeniem jest kwas 2-fosfonobutano-1,2,4-trikarboksylowy i jego sól sodowa 2-fosfonatobutano-1,2,4-trikarboksylan wodoru tetrasodu, w postaci stałej lub w roztworze wodnym, obecnie objęty kodem CN 2931 49 80 (kod TARIC 2931 49 80 60) („produkt objęty dochodzeniem” lub „PBTC”).

(22)

Produkt objęty dochodzeniem jest zwykle objęty numerami Chemical Abstract Services („CAS”) 37971-36-1 i 66669-53-2, jest zarejestrowany w Unii Europejskiej pod numerami referencyjnymi Wspólnoty Europejskiej (WE) odpowiednio 253-733-5 i 266-442-3, a numery celne i statystyczne („CUS”) w bazie danych Europejskiego spisu celnego substancji chemicznych („ECICS”) to 0027475-9 i 0087281-1.

(23)

Produkt objęty dochodzeniem jest wytwarzany w trzech następujących głównych etapach. Najpierw fosforyn dimetylu („DMPI”) i ester dimetylowy kwasu maleinowego („MDE”) reagują z katalizatorem zasadowym w reaktorze, tworząc ester tetrametylowy kwasu fosfonobursztynowego (ester PBS). Ester PBS utworzony w pierwszym reaktorze jest następnie przenoszony bez wyodrębniania do drugiego reaktora, w którym reaguje z estrem metylowym kwasu akrylowego (AM) w kolejnej reakcji katalizowanej zasadowo, tworząc ester pentametylowy kwasu 2-fosfonobutano-1,2,4-trikarboksylowego (ester PBTC). Następnie ester PBTC jest przenoszony do trzeciego reaktora. Aby wytworzyć PBTC, ester PBTC poddaje się hydrolizie z użyciem wody. PBTC-Na₄ wytwarza się z PBTC przez neutralizację wodorotlenkiem sodu.

(24)

Główne zastosowania PBTC obejmują procesy uzdatniania wody oraz czyszczenie w obiektach przemysłowych i budynkach użyteczności publicznej. Wynika to z ich optymalnej roli jako inhibitorów kamienia i korozji.

(25)

Produkt objęty postępowaniem to produkt objęty dochodzeniem pochodzący z Chin.

(26)

W toku dochodzenia wykazano, że następujące produkty mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne, a także te same podstawowe zastosowania:

(27)

Na obecnym etapie Komisja uznała zatem, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(28)

Komisja nie otrzymała od zainteresowanych stron żadnych uwag ani twierdzeń dotyczących zakresu produktu objętego dochodzeniem.

(29)

W świetle dostępnych na początku dochodzenia wystarczających dowodów wykazujących istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do Chin, Komisja uznała za właściwe wszczęcie dochodzenia w odniesieniu do producentów eksportujących z tego kraju, uwzględniając art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

(30)

W związku z tym, w celu zgromadzenia danych niezbędnych do ewentualnego zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała wszystkich producentów eksportujących w Chinach do dostarczenia informacji dotyczących czynników produkcji wykorzystywanych do produkcji PBTC. Czterech producentów eksportujących dostarczyło stosowne informacje.

(31)

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do dochodzenia w odniesieniu do domniemanych znaczących zakłóceń Komisja przesłała kwestionariusz rządowi ChRL. Ponadto w pkt 5.3.2 zawiadomienia o wszczęciu postępowania Komisja wezwała wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia swoich opinii, przedłożenia informacji i dostarczenia dowodów potwierdzających w odniesieniu do zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w terminie 37 dni od daty opublikowania zawiadomienia o wszczęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W powyższym terminie nie otrzymano odpowiedzi od rządu ChRL i nie wpłynęły stanowiska innych stron dotyczące zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Następnie Komisja poinformowała rząd ChRL, że do ustalenia istnienia w Chinach znaczących zakłóceń wykorzysta dostępne fakty w rozumieniu art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(32)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wskazała również, że w świetle dostępnych dowodów może zaistnieć potrzeba wyboru odpowiedniego reprezentatywnego kraju na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego w celu określenia wartości normalnej na podstawie niezniekształconych cen lub wartości odniesienia.

(33)

13 marca 2026 r. Komisja poinformowała zainteresowane strony notą („pierwsza nota”) o odpowiednich źródłach, które zamierza wykorzystać do określenia wartości normalnej. W nocie tej Komisja przedstawiła wykaz wszystkich czynników produkcji, takich jak surowce, energia i siła robocza, wykorzystywanych w produkcji PBTC. Ponadto w oparciu o kryteria wyboru niezniekształconych cen lub wartości odniesienia Komisja uznała Brazylię za odpowiedni reprezentatywny kraj. Dwie zainteresowane strony (Shandong Taihe Technologies Co., Ltd („Taihe”) i Lanxess) przedstawiły uwagi dotyczące noty. Uwagi te omówiono w sekcji 3.2.

(34)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego „[p]odstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców w kraju wywozu”.

(35)

Zgodnie jednak z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „w przypadku stwierdzenia […], że ze względu na istnienie w kraju wywozu znaczących zakłóceń w rozumieniu lit. b) nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych w tym kraju, wartość normalną konstruuje się wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia” oraz „[wartość normalna] obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych [dalej »koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne«] oraz zyski”.

(36)

Jak wyjaśniono poniżej, w obecnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że w oparciu o dostępne dowody oraz ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL zastosowanie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego było właściwe.

(37)

Zgodnie z definicją w art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego „znaczące zakłócenia to te zakłócenia, które występują wówczas, gdy podane ceny lub koszty, w tym koszty surowców i energii, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa. Przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń uwzględnia się m.in. potencjalny wpływ jednego z następujących elementów lub kilku z nich:

(38)

W związku z tym, że wykaz w art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego nie ma charakteru kumulatywnego, nie wszystkie wymienione w nim elementy muszą wystąpić, aby można było ustalić istnienie znaczących zakłóceń. Ponadto te same okoliczności faktyczne mogą posłużyć do wykazania istnienia jednego elementu z wykazu lub większej ich liczby.

(39)

Wszelkie wnioski dotyczące znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego muszą jednak zostać wyciągnięte na podstawie wszystkich dostępnych dowodów. Ogólna ocena istnienia zakłóceń może również obejmować ogólny kontekst i sytuację w kraju wywozu, w szczególności w sytuacji, w której system gospodarczy i administracyjny kraju wywozu jest fundamentalnie skonstruowany w sposób, który daje rządowi znaczące uprawnienia do ingerencji w gospodarkę, w konsekwencji czego ceny i koszty nie są wynikiem swobodnego rozwoju mechanizmów rynkowych.

(40)

Art. 2 ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego stanowi, że „jeśli Komisja ma uzasadnione przesłanki świadczące o możliwości istnienia znaczących zakłóceń, o których mowa w lit. b), w jakimś kraju lub w jakimś sektorze w tym kraju, oraz jeśli jest to stosowne dla skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia, Komisja przygotowuje, udostępnia publicznie i regularnie aktualizuje sprawozdanie opisujące okoliczności rynkowe, o których mowa w lit. b), panujące w tym kraju lub sektorze”.

(41)

Zgodnie z tym przepisem Komisja wydała sprawozdanie krajowe dotyczące Chin (5) („sprawozdanie”), w którym wykazano istnienie istotnej interwencji rządowej na wielu poziomach gospodarki, w tym konkretne zakłócenia w wielu kluczowych czynnikach produkcji (takich jak grunty, energia, kapitał, surowce i siła robocza), a także w wybranych sektorach (takich jak sektor chemiczny, …). W momencie wszczęcia przeglądu zainteresowane strony zostały wezwane do odrzucenia dowodów zawartych w aktach dochodzenia, przedstawienia uwag w ich sprawie lub ich uzupełnienia. Sprawozdanie dotyczące Chin umieszczono w aktach dochodzenia na etapie wszczęcia postępowania. Skarżący oparł się na dowodach zawartych w sprawozdaniu, w szczególności na konkretnym rozdziale sprawozdania dotyczącym zakłóceń w sektorze chemicznym w Chinach (6).

(42)

Skarżący wskazał, że państwo chińskie jest socjalistyczną gospodarką rynkową rozwijaną pod przywództwem Komunistycznej Partii Chin („KPCh”), które obejmuje wszystkie istotne aspekty tego państwa, w tym gospodarkę i system sądowy, ponieważ w chińskim systemie instytucjonalnym nie funkcjonuje zasada podziału władzy. Argumentował on, że KPCh sprawuje szczególnie ścisłą kontrolę na poziomie gospodarczym, co przekłada się na duże znaczenie w chińskiej gospodarce przedsiębiorstw państwowych. KPCh jest zaangażowana w funkcjonowanie instytucji rządowych, a także w struktury korporacyjne zarówno przedsiębiorstw prywatnych, jak i przedsiębiorstw państwowych w stopniu umożliwiającym jej sprawowanie dominującej i pełnej kontroli nad całą chińską gospodarką. Skarżący wskazał trzy główne kanały interwencji rządu ChRL w chińską gospodarkę: administracyjny, finansowy i regulacyjny (7).

(43)

Skarga zawierała również pewne istotne dowody uzupełniające sprawozdanie. Skarżący odniósł się także do ustaleń Komisji dokonanych w kilku niedawnych dochodzeniach, które potwierdziły istnienie znaczących zakłóceń w odniesieniu do chińskiego sektora chemicznego. Dotyczy to między innymi dochodzenia w sprawie niektórych estrów alkilofosforanowych (8), acesulfamu (9), kwasu cytrynowego (10) i glutaminianu monosodowego (11).

(44)

Ponadto w skardze przypomniano o następujących elementach skutkujących znaczącymi zakłóceniami.

(45)

Po pierwsze, sektor PBTC jest w znacznym stopniu obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością organów państwowych, znajdujące się pod ich kontrolą lub nadzorem politycznym lub działające zgodnie ze wskazówkami tych organów. Rząd ChRL zapewnia silny wpływ na przedsiębiorstwa zarówno państwowe, jak i prywatne, zwłaszcza w branżach uznawanych za strategiczne lub promowane, takich jak sektor chemiczny (który obejmuje PBTC i jego sól sodową). Rząd ChRL za pośrednictwem KPCh powołuje i kontroluje kluczowych członków kadry kierowniczej, zapewniając także przedsiębiorstwom państwowym preferencyjny dostęp do ważnych czynników produkcji (takich jak grunty i kapitał) oraz inne przewagi konkurencyjne. Na szczeblu zarówno krajowym, jak i lokalnym rząd ChRL powołał komisje ds. nadzoru nad aktywami państwowymi i zarządzania nimi („SASAC”), które mają za zadanie reprezentować udziały państwa w przedsiębiorstwach państwowych. Skarżący odniósł się również do „systemu wiarygodności społecznej” jako nowego narzędzia zatwierdzonego przez KPCh, z którego rząd ChRL będzie korzystać do monitorowania, oceniania i kształtowania zachowań wszystkich krajowych i zagranicznych przedsiębiorstw w Chinach (12). Ponadto w 2021 r. rząd ChRL opublikował 14. plan pięcioletni, którego celem jest utrzymanie polityki socjalistycznej i pobudzenie wzrostu gospodarczego Chin za pośrednictwem socjalistycznej gospodarki rynkowej.

(46)

W szczególności w przypadku sektora PBTC znaczna część przedsiębiorstw nadal stanowi własność rządu ChRL, a zgodnie z publicznie dostępnymi informacjami kilku kluczowych producentów PBTC i PBTC-Na_{4 to przedsiębiorstwa państwowe. Przykładem jest przedsiębiorstwo China National Chemical Corporation (ChemChina), którego udziałowcem jest Sinochem Holding Company Limited (13). Podobnie przedsiębiorstwa prywatne również wydają się pozostawać pod ścisłą kontrolą rządu ChRL (14). Według skarżącego rząd ChRL zamierza także dalej inwestować w branży PBTC i PBTC-Na4 i wzmacniać działające w niej przedsiębiorstwa państwowe (15}).

(47)

Po drugie, obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach produkujących PBTC umożliwia także organom państwowym ingerowanie w ceny lub koszty. Korzystając ze środków regulacyjnych i politycznych, rząd ChRL wpływa również na produkcję, a także na koszty i ceny produktów takich jak PBTC i PBTC-Na_{4, przez swoją obecność i interwencję w sektorach surowców i czynników produkcji wyższego szczebla niezbędnych do ich wytwarzania (16). Rząd ChRL uruchomił na przykład w prowincji Szantung strategiczne projekty inwestycyjne dotyczące bezwodnika maleinowego, będącego kluczowym surowcem do produkcji PBTC, co świadczy o dążeniu rządu ChRL do zwiększenia jego produkcji i podkreśla znaczenie bezwodnika maleinowego w chińskim przemyśle chemicznym (17). Innym przykładem jest fosfor żółty, kluczowy surowiec wykorzystywany do produkcji PBTC i PBTC-Na4. Skarżący odniósł się do niedawnego dochodzenia antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych estrów alkilofosforanowych z Chin, w którym Komisja uznała, że rząd ChRL wprowadził strategię kontroli i interwencji w zakresie produkcji fosforu żółtego (18). Rząd ChRL utrzymuje również podatek wywozowy od fosforu żółtego na poziomie 20 %, co uniemożliwia wywóz tego surowca, powodując ogromną nadwyżkę mocy produkcyjnych w Chinach. Skarżący twierdził ponadto, że taki podatek wywozowy stanowi zakłócenie na rynku w rozumieniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego, sztucznie obniżając koszty produkcji pochodnych fosforu, takich jak PBTC i jego sole. Co więcej, polityka rządu ChRL w zakresie podatku wywozowego doprowadziła również do międzynarodowych zakłóceń dotyczących fosforu żółtego, które dotknęły wietnamskich i kazachskich dostawców tego surowca (19}).

(48)

Po trzecie, rząd ChRL realizuje politykę publiczną lub działania publiczne, które faworyzują dostawców krajowych lub w inny sposób wpływają na działanie sił rynkowych. Skarżący wyjaśnił, że rozwój chińskiej gospodarki zależy od złożonego systemu planowania polegającego na wytyczaniu priorytetów i określaniu celów, na które muszą się ukierunkować i do których realizacji muszą dążyć organy rządowe na szczeblu centralnym i lokalnym. W swoich różnych dokumentach programowych rząd ChRL konsekwentnie kładzie silny nacisk na przemysł chemiczny i jasno kształtuje swoje środki, faworyzując krajowych producentów chemikaliów. W tym kontekście pokazuje to w szczególności decyzja Rady Państwa Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie propagowania wdrożenia przepisów przejściowych dotyczących wspierania restrukturyzacji przemysłowej („decyzja nr 40”), w której wyraźnie wskazano, że rząd ChRL wspiera rozwój przemysłu chemikaliów wysokowartościowych. Skarżący odniósł się do różnych innych planów i polityk wykonawczych rządu ChRL, z których wszystkie wskazują na silne wsparcie rządu ChRL dla chińskiego przemysłu chemicznego, ale również w szczególności na wsparcie dla rozwoju produkcji fosforu żółtego, który jest kluczowym surowcem do produkcji PBTC i jego soli, i dla koncentracji na tym obszarze (przykładem jest Plan wdrażania na rzecz wspierania efektywnego i wysokowartościowego wykorzystania zasobów fosforu („plan wdrażania dotyczący zasobów fosforu”)) (20).

(49)

Po czwarte, podobnie jak w jakimkolwiek innym sektorze chińskiej gospodarki, w sektorze chemicznym występują zakłócenia wynikające z dyskryminującego stosowania lub niedostatecznego egzekwowania chińskich przepisów dotyczących upadłości, prawa spółek i prawa rzeczowego. Skarżący twierdził, że chiński system prawa upadłościowego nie zapewnia możliwości odpowiedniego osiągnięcia najistotniejszych postawionych przed nim celów, tj. sprawiedliwego rozliczania wierzytelności i długów oraz ochrony praw i interesów wierzycieli i dłużników, co z kolei wpływa na chiński rynek finansowy i rynek finansowania zewnętrznego. Ponadto niedoskonałości systemu praw własności w Chinach są szczególnie widoczne w odniesieniu do własności gruntów i praw do ich użytkowania, tj. z uwagi na fakt, że cała ziemia należy do państwa chińskiego. W związku z tym według skarżącego producenci PBTC i jego soli podlegają chińskim przepisom dotyczącym upadłości, prawa spółek i prawa rzeczowego, a zatem również zakłóceniom wynikającym z dyskryminującego stosowania lub nieodpowiedniego egzekwowania tych przepisów (21).

(50)

Po piąte, również koszty wynagrodzeń w sektorze PBTC i PBTC-Na_{4 są zniekształcone. Koszty wynagrodzeń nie wynikają z normalnych mechanizmów rynkowych ani z wolnych rokowań zbiorowych, ale podlegają w Chinach znaczącym zakłóceniom. Koszty wynagrodzeń są dodatkowo zniekształcane przez dotacje na zatrudnienie przyznawane przez państwo chińskie, w szczególności producentom PBTC. Na przykład – według skarżącego – przedsiębiorstwa Shandong Taihe Water Treatment Technologies Co., Ltd. i Henan Qingshuiyuan Technology Co. Ltd. zgłosiły szereg takich dotacji, w tym dotacje na szkolenia, dotacje na pracowników na stażu, dotacje na stabilizację zatrudnienia w przedsiębiorstwach, wprowadzenie funduszy rozwoju talentów oraz dotacje na podnoszenie kwalifikacji. W związku z tym duży wpływ rządu ChRL na koszty wynagrodzeń w branżach związanych z PBTC istotnie oddziałuje na koszty i mechanizmy wolnego rynku, nieuchronnie powodując znaczące zakłócenia na rynku (22}).

(51)

Po szóste, skarżący twierdził, że producenci PBTC mają dostęp do finansowania dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa. Ponieważ państwo utrzymuje wpływ na wszystkie główne aspekty chińskiego systemu finansowego, dostęp przedsiębiorców do kapitału w Chinach podlega istotnym zakłóceniom. Te różne zakłócenia obejmują silną obecność rządu w instytucjach finansowych oraz sztucznie niskie koszty finansowania zewnętrznego w celu pobudzenia wzrostu inwestycji, co wskazuje na sytuację nieporównywalną z innymi gospodarkami rynkowymi. Skarżący odniósł się również do szeregu dokumentów programowych i przepisów prawnych ustanawiających zasady udzielania pożyczek preferencyjnych, w tym do planu wdrażania dotyczącego zasobów fosforu, aby wykazać, że w branży PBTC i PBTC-Na_{4 występują znaczące zakłócenia spowodowane ingerencją rządu ChRL w system finansowy. Twierdził on także, że chińscy producenci PBTC i PBTC-Na4 bezpośrednio korzystali z pożyczek preferencyjnych zarówno od banków państwowych, jak i prywatnych. Na przykład przedsiębiorstwo Henan Qingshuiyuan Technology Co. Ltd. uzyskało pożyczki od kilku chińskich banków, takich jak Agricultural Bank of China, Bank of China, China Construction Bank, China Merchants Bank i CITIC Bank (23}).

(52)

Skarżący dowodził, że wyżej wymienione zakłócenia mają charakter systemowy. Podsumowując, skarżący argumentował, że w chińskim sektorze PBTC i PBTC-Na_{4 występują znaczące zakłócenia w świetle art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego oraz że w związku z tym stosowanie kosztów krajowych w celu ustalenia wartości normalnej nie jest zasadne. Zwrócił się do Komisji o skonstruowanie wartości normalnej na podstawie odpowiednich kosztów produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju (24}).

(53)

Komisja zbadała, czy ze względu na istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego właściwe było stosowanie cen i kosztów krajowych w Chinach. Komisja uczyniła to na podstawie dowodów dostępnych w aktach sprawy. W dowodach w aktach sprawy zawarte były dowody ujęte w sprawozdaniu, które to dowody opierają się na publicznie dostępnych źródłach.

(54)

Analiza ta obejmowała badanie istotnych interwencji rządowych w gospodarce Chin ogółem, a także konkretnej sytuacji na rynku w danym sektorze, do którego należy produkt objęty postępowaniem. Komisja uzupełniła te elementy dowodowe własnymi badaniami dotyczącymi poszczególnych kryteriów istotnych dla potwierdzenia występowania znaczących zakłóceń w Chinach.

(55)

Chiński system gospodarczy bazuje na koncepcji „socjalistycznej gospodarki rynkowej”. Koncepcja ta jest zapisana w chińskiej konstytucji i determinuje sposób zarządzania gospodarką Chin. Podstawową zasadą jest „socjalistyczna własność publiczna środków produkcji, a mianowicie własność środków produkcji w rękach całego ludu i zbiorowa własność środków produkcji w rękach osób pracujących” (25).

(56)

Gospodarka państwowa jest „wiodącą siłą gospodarki narodowej”, a państwo posiada mandat „do zapewnienia konsolidacji i wzrostu” (26). SASAC potwierdził, że w porównaniu z 13. planem pięcioletnim całkowite aktywa przedsiębiorstw centralnych rzeczywiście wzrosły o 44,6 % w okresie realizacji 14. planu pięcioletniego, „skutecznie napędzając zintegrowany rozwój przedsiębiorstw wyższego i niższego szczebla łańcucha przemysłowego oraz zapewniając silne wsparcie na rzecz pomyślnej realizacji głównych celów i zadań rozwoju gospodarczego i społecznego kraju” (27).

(57)

W związku z tym ogólna struktura chińskiej gospodarki nie tylko umożliwia znaczące interwencje rządowe w gospodarkę, ale wyraźnie sankcjonuje takie interwencje. Idea nadrzędności własności publicznej nad własnością prywatną przenika cały system prawny i stanowi ogólną zasadę podkreślaną we wszystkich głównych aktach prawnych.

(58)

Doskonałym przykładem jest chińskie prawo rzeczowe: odnosi się ono do podstawowego etapu socjalizmu i powierza państwu utrzymanie podstawowego systemu gospodarczego, w ramach którego własność publiczna odgrywa dominującą rolę. Inne formy własności są tolerowane, a prawo zezwala na ich rozwój obok własności państwowej (28).

(59)

Ponadto zgodnie z prawem chińskim socjalistyczna gospodarka rynkowa jest rozwijana pod przywództwem KPCh. Struktury państwa chińskiego i KPCh są ze sobą powiązane na każdym poziomie (prawnym, instytucjonalnym, osobowym), tworząc nadrzędną strukturę, w której nie można odróżnić ról KPCh i państwa.

(60)

W wyniku zmiany chińskiej konstytucji w marcu 2018 r. jeszcze bardziej podkreślono wiodącą rolę KPCh, potwierdzając ją w tekście art. 1 konstytucji.

(61)

Po już istniejącym pierwszym zdaniu przepisu: „[s]ystem socjalistyczny jest podstawowym systemem Chińskiej Republiki Ludowej” dodano nowe drugie zdanie w brzmieniu: „[p]odstawową cechą chińskiego socjalizmu jest przywództwo Komunistycznej Partii Chin” (29). Świadczy to o niekwestionowanej i coraz większej kontroli KPCh nad chińskim systemem gospodarczym.

(62)

To przywództwo rządowe i kontrola rządowa nierozerwalnie wiążą się z ustrojem chińskim, a ich zakres jest znacznie większy niż w innych państwach, w których ogólna kontrola makroekonomiczna sprawowana przez rządy jest ograniczona działaniem mechanizmów rynkowych.

(63)

Państwo chińskie stosuje interwencjonizm gospodarczy, dążąc do osiągnięcia celów, które nie odzwierciedlają przeważających warunków ekonomicznych na wolnym rynku, tylko pokrywają się z programem politycznym określonym przez KPCh (30). Stosowane przez władze chińskie narzędzia interwencjonizmu gospodarczego obejmują różne obszary, w tym system planowania przemysłowego, system finansowy oraz poziom otoczenia regulacyjnego.

(64)

Po pierwsze, na poziomie ogólnej kontroli administracyjnej kierunek chińskiej gospodarki wyznacza się w ramach złożonego systemu planowania przemysłowego, który ma wpływ na wszystkie rodzaje działalności gospodarczej w państwie. Wszystkie te plany obejmują kompleksowy i złożony model sektorów i przekrojowych strategii obejmujący wszystkie szczeble administracji.

(65)

Plany na szczeblu prowincji są szczegółowe, natomiast w planach krajowych wyznacza się szersze cele. W planach określa się również środki służące wspieraniu odpowiednich branż/sektorów, a także ramy czasowe, w jakich cele muszą zostać osiągnięte. Niektóre plany nadal zawierają wyraźne cele w zakresie produkcji.

(66)

Zgodnie z planami poszczególne sektory lub projekty przemysłowe są traktowane jako (pozytywne lub negatywne) priorytety zgodnie z priorytetami rządu i przypisuje się im konkretne cele w zakresie rozwoju (modernizacja przemysłu, ekspansja międzynarodowa itp.).

(67)

Podmioty gospodarcze, zarówno prywatne, jak i państwowe, muszą skutecznie dostosowywać swoją działalność do realiów narzuconych w ramach systemu planowania. Jest to spowodowane nie tylko wiążącym charakterem planów, ale również faktem, że odpowiednie chińskie organy na wszystkich szczeblach władzy stosują się do systemu planów i wykorzystują odpowiednio przyznane im uprawnienia, skłaniając tym samym podmioty gospodarcze do przestrzegania priorytetów określonych w planach (31).

(68)

Po drugie, na poziomie przydziału środków finansowych system finansowy Chin jest zdominowany przez będące własnością państwa banki komercyjne i banki realizujące politykę rządu. Ustanawiając i wdrażając swoją politykę kredytową, banki te muszą dostosować się do celów polityki przemysłowej rządu, a nie oceniać przede wszystkim korzyści gospodarcze danego projektu (32).

(69)

To samo dotyczy pozostałych elementów chińskiego systemu finansowego, takich jak rynki akcji, rynki obligacji, rynki niepublicznych instrumentów kapitałowych itp. Ponadto instytucjonalna i operacyjna struktura tych obszarów sektora finansowego nie jest nastawiona na maksymalizację skutecznego funkcjonowania rynków finansowych, lecz na zapewnienie kontroli i umożliwienie interwencji państwa i KPCh (33).

(70)

Po trzecie, na poziomie otoczenia regulacyjnego interwencje państwa w zakresie gospodarki przyjmują różne formy. Na przykład przepisy dotyczące zamówień publicznych są regularnie wykorzystywane do osiągania celów politycznych innych niż efektywność gospodarcza, co podważa zasady rynkowe w tym obszarze. Mające zastosowanie ustawodawstwo przewiduje w szczególności, że zamówienia publiczne są udzielane w celu ułatwienia osiągnięcia celów wyznaczonych w ramach polityki państwa. Charakter tych celów pozostaje jednak niezdefiniowany, co pozostawia organom decyzyjnym szeroki margines swobody (34).

(71)

Podobnie w obszarze inwestycji rząd ChRL utrzymuje znaczącą kontrolę i wpływ, jeżeli chodzi o miejsce przeznaczenia oraz wielkość inwestycji zarówno państwowych, jak i prywatnych. Kontrola inwestycji oraz różne zachęty, ograniczenia i zakazy dotyczące inwestycji są wykorzystywane przez władze jako ważne narzędzie wspierania celów polityki przemysłowej, takich jak utrzymanie kontroli państwa nad kluczowymi sektorami lub wzmocnienie przemysłu krajowego (35).

(72)

Podsumowując, model ekonomiczny Chin opiera się na szeregu podstawowych aksjomatów, które przewidują wiele różnych form interwencji rządowej i zachęcają do ich stosowania. Tak duża skala interwencji rządowych jest sprzeczna z zasadą swobodnego działania mechanizmów rynkowych, co zakłóca proces skutecznej alokacji zasobów zgodnie z zasadami rynkowymi (36).

(73)

Przedsiębiorstwa będące własnością państwa, przedsiębiorstwa kontrolowane przez państwo lub przedsiębiorstwa działające pod nadzorem politycznym państwa lub zgodnie z jego wytycznymi stanowią istotną część gospodarki Chin.

(74)

Sektor produktu objętego postępowaniem jest obsługiwany głównie przez przedsiębiorstwa prywatne, takie jak Shandong Taihe Technologies Co. Ltd (37) lub Jiyuan Qingyuan Water Treatment Co. Ltd (38), ale również przez przedsiębiorstwa będące częściowo własnością państwa, takie jak Nantong Uniphos Chemicals Co. Ltd (39), które w 67 % należy do Nantong Jiangshan Agrochemicals and Chemicals Co. Ltd (40), przedsiębiorstwa będącego z kolei w 27 % własnością państwa (41). Ponadto w sektorze wyższego szczebla fosforu żółtego, który jest surowcem pierwotnym wykorzystywanym do produkcji PBTC, stopień własności państwowej pozostaje znaczny, przy czym wielu producentów jest częściowo własnością państwa lub znajduje się pod jego kontrolą (42). Dotyczy to np. przedsiębiorstwa Hubei Xingfa Chemicals Group Co. Ltd (43) (44), które w 20 % należy do Yichang Xingfa Group Co. Ltd, przedsiębiorstwa państwowego kontrolowanego przez Ludowy Rząd Gminy Yichang, lub Yunnan Phosphorus Group Co., Ltd (45), spółki zależnej (46) należącej w całości do Yunnan Yuntianhua, przedsiębiorstwa państwowego, którego jednostką dominującą najwyższego szczebla jest Komisja Rządu Prowincji Junnan ds. Nadzoru nad Aktywami Państwowymi i Zarządzania Nimi (47).

(75)

Interwencje KPCh w proces podejmowania decyzji operacyjnych stały się natomiast normą nie tylko w przedsiębiorstwach państwowych, ale również w przedsiębiorstwach prywatnych (48), a KPCh rości sobie prawo do kierowania praktycznie każdym aspektem krajowej gospodarki. Wpływ państwa poprzez struktury KPCh w przedsiębiorstwach faktycznie sprawia, że podmioty gospodarcze znajdują się w praktyce pod kontrolą i nadzorem politycznym rządu, biorąc pod uwagę stopień, w jakim struktury państwowe i partyjne w Chinach są ze sobą powiązane. Cały sektor produktu objętego postępowaniem podlega ponadto kilku obszarom polityki rządowej: po pierwsze, nisko zanieczyszczające „procesy obróbki szlamu fosforowego do produkcji fosforu żółtego” wymienia się w katalogu wytycznych dotyczących dostosowania strukturalnego przemysłu (wydanie z 2024 r.) (49) jako przykłady gałęzi przemysłu, które należy promować jako należące do kategorii przemysłu chemicznego i petrochemicznego, co sygnalizuje zamiar stworzenia przez władze otoczenia regulacyjnego sprzyjającego rozwojowi tego sektora i potencjalnie toruje również drogę do dostępu tej branży do finansowania. Można przy tym zauważyć, że władze chińskie zamierzają wpływać na kształt przemysłu fosforowego, ponieważ jednocześnie wśród branż, które należy wyeliminować, wymienia się także producentów fosforu żółtego o mniejszych mocach produkcyjnych: „produkujące fosfor żółty zakłady o mocy jednostkowej poniżej 5 000 ton rocznie” (50). Inne czynniki produkcji – takie jak metanol i metakrylan metylu wytwarzane przez mniejszych producentów – również wymieniono w kategoriach branż objętych ograniczeniami (51).

(76)

Ponadto w 14. planie pięcioletnim dotyczącym surowców (52) odniesiono się bezpośrednio do sektorów petrochemicznego i chemicznego, stanowiąc, że „[w] sektorach takich jak sektory petrochemiczny i chemiczny, sektor stali, metali nieżelaznych i materiałów budowlanych oraz w innych sektorach będziemy wspierać rozwój szeregu pionierskich przedsiębiorstw łańcucha przemysłowego zajmujących czołową pozycję w ekosystemie i charakteryzujących się podstawową konkurencyjnością […]. Wiodąca rola czołowych przedsiębiorstw w sektorze chemicznym i sektorze materiałów budowlanych zostanie wykorzystana do wspierania reform i restrukturyzacji przedsiębiorstw”. Celem planu jest także „ścisła kontrola nowych mocy w branżach takich jak […] [branża] fosforu żółtego”.

(77)

Ponadto plan wdrażania dotyczący zasobów fosforu (53) sporządzono w celu „realizacji najważniejszych zadań wynikających z odpowiednich planów krajowych, zapewnienia efektywnego i wysokowartościowego wykorzystania zasobów fosforu oraz zwiększenia przewagi konkurencyjnej całego łańcucha przemysłowego”. W szczególności plan zakłada „przyspieszenie transformacji i modernizacji tradycyjnych gałęzi przemysłu, takich jak […] [przemysł] fosforu żółtego, intensywny rozwój nowo powstających gałęzi przemysłu, takich jak przemysł wysokiej klasy chemikaliów fosforowych, przyśpieszenie rozwijania zaawansowanych klastrów produkcyjnych oraz tworzenie wysokiej klasy inteligentnych, ekologicznych, zintegrowanych i skoncentrowanych systemów przemysłu chemikaliów fosforowych”.

(78)

Kontrolę i nadzór polityczny rządu można również zaobserwować na poziomie odpowiednich stowarzyszeń branżowych (54).

(79)

Na przykład sektorowe stowarzyszenie branżowe Chińska Federacja Przemysłu Petrochemicznego i Chemicznego („CPCIF”). Zgodnie z art. 3 statutu CPCIF organizacja ta „przyjmuje profesjonalne doradztwo, nadzór i zarządzanie ze strony podmiotów odpowiedzialnych za rejestrację i zarządzanie, podmiotów odpowiedzialnych za budowanie Partii, a także odpowiednich departamentów administracji odpowiedzialnych za zarządzanie przemysłem” (55).

(80)

Ponadto stowarzyszenie CPCIF powołało specjalny komitet ds. chemikaliów wysokiej klasy, którego zakres działań wyraźnie obejmuje „środki do uzdatniania wody” (56).

(81)

Hubei Xingfa Chemicals Group Co. Ltd i Yunnan Yuntianhua są członkami CPCIF (57) (58).

(82)

W konsekwencji nawet prywatni producenci w sektorze produktu objętego postępowaniem nie mogą prowadzić działalności na warunkach rynkowych. W sektorze tym zarówno przedsiębiorstwa publiczne, jak i prywatne są istotnie objęte nadzorem politycznym i otrzymują wytyczne polityczne.

(83)

Rząd ChRL posiada możliwość ingerowania w ceny i koszty dzięki obecności przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach. W istocie komórki KPCh, tworzone zarówno w przedsiębiorstwach państwowych, jak i w przedsiębiorstwach prywatnych, umożliwiają państwu ingerowanie w proces podejmowania decyzji biznesowych.

(84)

Zgodnie z chińskim prawem spółek w każdej spółce należy ustanowić organizację partyjną KPCh (składającą się z co najmniej trzech członków KPCh, jak określono w statucie KPCh (59)), a spółka zapewnia warunki konieczne do prowadzenia działalności przez organizację partyjną.

(85)

W przeszłości wymóg ten nie zawsze był spełniany lub nie był egzekwowany w rygorystyczny sposób. Co najmniej od 2016 r. KPCh w coraz większym stopniu rości sobie jednak prawo do kontrolowania procesu podejmowania decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach i traktuje to prawo jako jedną z naczelnych zasad swojej polityki (60), wywierając również presję na przedsiębiorstwa prywatne, aby kierowały się „patriotyzmem” i postępowały zgodnie z linią partii (61).

(86)

Już w 2017 r. odnotowano, że komórki partyjne istniały w 70 % spośród około 1,86 mln przedsiębiorstw prywatnych, a organizacje KPCh wywierały coraz większą presję, aby zapewniono im możliwość podejmowania ostatecznych decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach, w których je utworzono (62). Wspomniane przepisy mają ogólne zastosowanie w całej chińskiej gospodarce, we wszystkich sektorach, w tym do producentów produktu objętego postępowaniem i ich dostawców materiałów.

(87)

Ponadto w dniu 15 września 2020 r. opublikowano dokument zatytułowany „Wytyczne Biura Generalnego Komitetu Centralnego KPCh w sprawie intensyfikacji prac Zjednoczonego Frontu w sektorze prywatnym w nowej erze” (63) („wytyczne”), który jeszcze bardziej zwiększył rolę komitetów partyjnych w przedsiębiorstwach prywatnych.

(88)

Sekcja II.4 wytycznych stanowi: „[m]usimy zwiększyć ogólną zdolność Partii do przewodzenia pracom Zjednoczonego Frontu w sektorze prywatnym i skutecznie zintensyfikować prace w tym obszarze”, a sekcja III.6 stanowi: „[m]usimy jeszcze bardziej zintensyfikować budowanie Partii w przedsiębiorstwach prywatnych i umożliwić komórkom Partii skuteczne odgrywanie roli twierdzy, a członkom Partii odegranie roli awangardowych liderów i pionierów”. W wytycznych podkreśla się zatem rolę KPCh w przedsiębiorstwach i innych podmiotach sektora prywatnego oraz dąży się do zwiększenia tej roli (64).

(89)

W toku dochodzenia potwierdzono, że zbieżność stanowisk kierowniczych z członkostwem w KPCh lub funkcjami partyjnymi występuje również w sektorze PBTC i PBTC-Na₄.

(90)

Na przykład prezes Henan Qingshuiyuan Technology (65), grupy kapitałowej będącej właścicielem Jiyuan Qingyuan Water Treatment Co. Ltd, jest również szefem podstawowej organizacji partyjnej grupy (66).

(91)

Podobnie prezes i wiceprezes Nantong Jiangshan Agrochemicals and Chemicals Co. Ltd sprawują funkcje, odpowiednio, zastępcy sekretarza i sekretarza Komitetu Partii (67).

(92)

Ponadto art. 13 statutu spółki Shandong Taihe Technologies Co. Ltd (68) stanowi, że: „[z]godnie z przepisami statutu Komunistycznej Partii Chin przedsiębiorstwo ustanawia organizację Partii Komunistycznej i prowadzi jej działalność. Przedsiębiorstwo zapewnia niezbędne warunki dla działalności organizacji Partii”.

(93)

Na ingerencję KPCh w przemysł wyższego szczebla wskazują dostępne dokumenty korporacyjne. Zgodnie ze sprawozdaniem rocznym Hubei Xingfa Chemicals Group Co. Ltd za 2024 r. prezes, dyrektor generalny i kilku innych dyrektorów przedsiębiorstwa to odpowiednio sekretarz i zastępcy sekretarza Komitetu Partii spółki dominującej Yichang Xingfa Group Co. Ltd (69). W toku dochodzenia Komisja ustaliła, że Yichang Xingfa Group Co. Ltd aktywnie uczestniczy w działaniach służących koordynacji działalności branży (70) organizowanych i nadzorowanych przez KPCh.

(94)

Obecność i interwencja państwa na rynkach finansowych oraz w zakresie zaopatrzenia w surowce i materiały do produkcji na dalszym etapie powoduje dodatkowe zakłócenia na rynku (71). W związku z tym obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach prowadzących działalność w sektorze PBTC i innych sektorach (takich jak sektor finansowy i sektor materiałów do produkcji) zapewnia rządowi ChRL możliwość ingerowania w ceny i koszty.

(95)

Złożony system planowania, w ramach którego wytycza się priorytety i określa się cele dla organów rządowych na szczeblu centralnym, prowincjonalnym i lokalnym, w dużej mierze wyznacza kierunek chińskiej gospodarki. Odpowiednie plany istnieją na wszystkich szczeblach administracji rządowej i obejmują praktycznie wszystkie sektory gospodarki. Cele wyznaczone w instrumentach planowania mają wiążący charakter, a organy na wszystkich szczeblach administracji monitorują wdrażanie planów przez odpowiednie organy administracji rządowej niższego szczebla.

(96)

Ogólnie rzecz biorąc, system planowania w Chinach powoduje, że zasoby są przesuwane do sektorów uznanych przez rząd za strategiczne lub z innego powodu ważne politycznie, a nie przydzielane zgodnie z mechanizmami rynkowymi (72).

(97)

Władze chińskie wprowadziły szereg strategii politycznych dotyczących funkcjonowania sektora produktu objętego postępowaniem.

(98)

Celem 14. planu pięcioletniego na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego oraz perspektyw na 2035 r. (73) jest „modernizacja tradycyjnych gałęzi przemysłu, wspieranie optymalizacji i dostosowań strukturalnych sektorów surowców, takich jak przemysł petrochemiczny i stalowy oraz przemysł metali nieżelaznych i materiałów budowlanych, zwiększenie podaży produktów wysokiej jakości w sektorach takich jak przemysł lekki i włókienniczy, przyspieszenie transformacji i modernizacji przedsiębiorstw w kluczowych gałęziach przemysłu, takich jak przemysł chemiczny i papierniczy, oraz poprawa ekologicznego systemu produkcji” (74).

(99)

Zgodnie z 14. planem pięcioletnim dotyczącym przemysłu surowcowego (75) Chiny „skoncentrują się na poddziedzinach lub kluczowych produktach o solidnych podstawach przemysłowych, znaczącej przewadze komparatywnej i wiodących technologiach, z myślą o pełnym wykorzystaniu przewodniej roli wiodących przedsiębiorstw w łańcuchu przemysłowym […] i o rozwoju grupy klastrów przemysłowych w przemyśle petrochemicznym. […] W sektorach takich jak sektory petrochemiczny i chemiczny, sektor stali, metali nieżelaznych i materiałów budowlanych oraz w innych sektorach będziemy wspierać rozwój szeregu pionierskich przedsiębiorstw, które mogłyby przewodzić ekosystemowi łańcucha przemysłowego o podstawowej konkurencyjności” (76).

(100)

W szczególności w 14. planie pięcioletnim dotyczącym ekologicznego rozwoju przemysłu (77) przewidziano, że „nowe moce produkcyjne należy objąć ścisłą kontrolą w branżach takich jak […] [branża] fosforu żółtego” (78).

(101)

Ponadto w wytycznych dotyczących wspierania wysokiej jakości rozwoju przemysłu petrochemicznego i chemicznego (79) wskazano na konieczność „wzmocnienia obszarów polityki sektorowej i uregulowania skali przemysłu w oparciu o zasady naukowe: […] zwiększenia zdolności podaży wysokiej klasy polimerów, substancji chemicznych specjalnego przeznaczenia oraz innych produktów”; […] a także „[u]doskonalenia polityk wspierających: wzmocnienia koordynacji polityki fiskalnej, finansowej, regionalnej, inwestycyjnej, przywozowej i wywozowej, energetycznej, ekologicznej, środowiskowej, cenowej oraz innych obszarów polityki z polityką przemysłową. Należy w pełni wykorzystać rolę krajowej platformy współpracy przemysłowo-finansowej […]”.

(102)

Ponadto plan wdrażania dotyczący zasobów fosforu (80) ma na celu „zwiększenie przewagi konkurencyjnej całego łańcucha przemysłowego [fosforu]” i przewiduje „przyspieszenie transformacji i modernizacji tradycyjnych gałęzi przemysłu, takich jak przemysł nawozów fosforowych i fosforu żółtego, intensywny rozwój nowo powstających gałęzi przemysłu, takich jak przemysł wysokiej klasy chemikaliów fosforowych, przyspieszenie rozwijania zaawansowanych klastrów produkcyjnych oraz tworzenie wysokiej klasy, inteligentnego, ekologicznego, zintegrowanego i skoncentrowanego systemu przemysłu chemikaliów fosforowych, aby zapewnić silne wsparcie dla promowania nowej industrializacji i przyspieszenia budowy potęgi produkcyjnej”.

(103)

Na szczeblu prowincji w 14. planie pięcioletnim prowincji Henan dotyczącym wysokiej jakości rozwoju przemysłu wytwórczego ustanowiono wymóg „budowania krajowej bazy przemysłu soli [oraz] przyspieszenia transformacji przemysłu chemicznego w kierunku chemikaliów wysokowartościowych i nowych materiałów chemicznych” (81). W szczególności w 2017 r. prowincja Henan przedstawiła Plan wdrażania na rzecz innowacji technologicznych (82) mający na celu „promowanie i modernizację tradycyjnych gałęzi przemysłu [oraz skupienie się na] rozwoju kluczowych technologii i wydajnych kompletnych zestawów urządzeń do zaawansowanego oczyszczania ścieków przemysłowych”.

(104)

W prowincji Henan ma siedzibę Jiyuan Qingyuan Water Treatment Co. Ltd.

(105)

Ponadto w 14. planie pięcioletnim prowincji Szantung dotyczącym rozwoju przemysłu chemicznego (83) wezwano władze lokalne do „[z]intensyfikowania transformacji technologicznej istniejących przedsiębiorstw, poprawy efektywności energetycznej i efektywności wykorzystania zasobów oraz zwiększenia podstawowej konkurencyjności przedsiębiorstw [oraz do] ustanowienia mechanizmu umożliwiającego przedsiębiorstwom wycofanie się z kompleksów przemysłowych, zdecydowanego wyeliminowania przestarzałych mocy produkcyjnych, ścisłej kontroli ograniczonych mocy produkcyjnych oraz wdrożenia zróżnicowanych polityk i środków w zakresie przydziału czynników związanych z zasobami, takich jak grunty, energia elektryczna i woda, aby zmusić przedsiębiorstwa do transformacji i rozwoju”. Apeluje się w nim również o „[z]większenie wsparcia finansowego. Wzmocnienie zachęt w ramach polityki fiskalnej, koordynację i zaangażowanie specjalnych funduszy, wspieranie przedsiębiorstw chemicznych w przyspieszaniu transformacji technologicznej, inteligentnej transformacji, transferów przemysłowych, przenoszenia działalności do kompleksów przemysłowych, eliminacji przestarzałego sprzętu itp. oraz wdrożenie zwolnień podatkowych mających zastosowanie do przywozu istotnego wyposażenia technicznego, zwrotów VAT, polityki w zakresie badań i rozwoju, w tym dotyczącej dodatkowego odliczania wydatków oraz odszkodowań z tytułu ubezpieczenia w odniesieniu do pierwszego zestawu wyposażenia technicznego. Aktywne ukierunkowywanie różnych instytucji finansowych oraz kapitału prywatnego na inwestycje w przemysł chemiczny, wykorzystywanie atutów finansowania politycznego, rozwojowego i komercyjnego oraz zwiększanie wsparcia finansowego dla kluczowych obszarów technologii chemicznej”. Dokładniej rzecz ujmując, plan ma na celu „kierowanie przemysłem chemikaliów na bazie soli i jego rozwój w kierunku strategicznych nowo powstających gałęzi przemysłu w obszarach takich jak nowe materiały, nowa ochrona środowiska i nowa energia”.

(106)

Dodatkowo trzyletni plan działania prowincji Szantung na rzecz wysokiej jakości rozwoju przemysłu ekologicznego i ochrony środowiska na lata 2023–2025 (84) stanowi, że gmina Zaozhuang „rozszerzy i wzmocni sektor nowych materiałów chemicznych, koncentrując się przede wszystkim na wysokiej klasy środkach do uzdatniania wody, dostosuje strukturę przemysłową i strukturę dostaw energii w tym sektorze, zoptymalizuje układ przemysłowy, zbuduje łańcuch przemysłowy nowych wysokiej klasy materiałów na potrzeby ochrony środowiska oraz podejmie starania w celu stworzenia wiodącej w kraju bazy przemysłowej nowych materiałów na potrzeby ochrony środowiska (środków do uzdatniania wody)”. Plan działania zawiera także wymóg, aby „w oparciu o istniejące projekty i podstawowe ogniwa łańcucha przemysłowego, takie jak Shandong Taihe Technologies Co. Ltd i Xintai Water Treatment, [gmina Zaozhuang] zrealizowała więcej niż dziesięć nowych kluczowych projektów, w tym aby rozbudowała łańcuch przemysłowy środków do uzdatniania wody, opracowała nowe rodzaje takich środków oraz zwiększyła udział środków do uzdatniania wody przyjaznych dla środowiska i wytwarzanych w procesach ekologicznych. Do 2025 r. moce produkcyjne w zakresie różnych nowych materiałów na potrzeby ochrony środowiska (środków do uzdatniania wody) osiągną 1 mln ton”.

(107)

Za pomocą tych i innych instrumentów rząd ChRL steruje zatem praktycznie wszystkimi aspektami rozwoju i funkcjonowania tego sektora i rynków wyższego szczebla oraz je kontroluje.

(108)

Podsumowując, rząd ChRL dysponuje środkami umożliwiającymi skłanianie podmiotów gospodarczych do przestrzegania celów polityki publicznej dotyczących tego sektora. Środki te zaburzają swobodne funkcjonowanie mechanizmów rynkowych.

(109)

Z informacji zawartych w aktach wynika, że chiński system prawa upadłościowego nie zapewnia możliwości odpowiedniego osiągnięcia najistotniejszych postawionych przed nim celów, tj. sprawiedliwego rozliczania wierzytelności i długów oraz ochrony uzasadnionych praw i interesów wierzycieli i dłużników. Wydaje się, że jest to spowodowane faktem, iż – mimo że chińskie prawo upadłościowe opiera się formalnie na zasadach podobnych do tych, które stosuje się w analogicznym prawie obowiązującym w państwach innych niż Chiny – system funkcjonujący w Chinach charakteryzuje się systematycznym niedostatecznie rygorystycznym egzekwowaniem przepisów.

(110)

Liczba upadłości nadal jest uderzająco niska w stosunku do wielkości gospodarki tego kraju, zwłaszcza dlatego, że postępowania upadłościowe borykają się z szeregiem niedociągnięć, które skutecznie zniechęcają do składania wniosków o ogłoszenie upadłości. Ponadto organy państwowe nadal odgrywają istotną i aktywną rolę w postępowaniach upadłościowych, niejednokrotnie wywierając bezpośredni wpływ na ich rezultat (85).

(111)

Dodatkowo w systemie praw własności Chin można zaobserwować rażące braki, zwłaszcza jeżeli chodzi o prawo własności gruntów oraz prawo do użytkowania gruntów (86). Wszystkie grunty są własnością państwa (grunty rolne stanowiące własność wspólną i grunty miejskie będące własnością państwa), a ich przydział stanowi wyłączną prerogatywę państwa. W Chinach przyjęto przepisy prawne służące zagwarantowaniu, aby proces przydziału gruntów przebiegał w przejrzysty sposób i był przeprowadzany po cenach rynkowych – w tym celu wprowadzono np. postępowania przetargowe. Przepisy te są jednak nagminnie naruszane i w rezultacie niektórzy nabywcy otrzymują grunty nieodpłatnie lub po cenach znacznie niższych od stawek rynkowych (87). Przy przydziale gruntów organy państwowe często kierują się określonymi celami politycznymi, w tym potrzebą realizacji założonych planów gospodarczych (88).

(112)

Producenci produktu objętego postępowaniem – podobnie jak inne sektory chińskiej gospodarki – podlegają powszechnym przepisom chińskiego prawa upadłościowego, prawa spółek i prawa rzeczowego. Z tego powodu przedsiębiorstwa te podlegają także odgórnym zakłóceniom wynikającym z dyskryminującego stosowania bądź niedostatecznego egzekwowania przepisów prawa upadłościowego i prawa rzeczowego. Na podstawie dostępnych dowodów wydaje się, że przesłanki te mają pełne zastosowanie również w przypadku sektorów PBTC i PBTC-Na₄. W obecnym dochodzeniu nie ujawniono żadnych informacji, które mogłyby podważyć te ustalenia.

(113)

W świetle powyższego Komisja stwierdziła, że w sektorze produktu objętego postępowaniem dochodziło do przypadków dyskryminującego stosowania bądź niedostatecznego egzekwowania przepisów dotyczących upadłości i prawa rzeczowego.

(114)

W Chinach nie ma warunków dla pełnego rozwoju systemu wynagrodzeń bazującego na zasadach rynkowych, ponieważ pracownicy i pracodawcy nie mogą swobodnie korzystać z praw do tworzenia związków zawodowych. Chiny nie ratyfikowały szeregu kluczowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy w tej dziedzinie, w szczególności konwencji dotyczących wolności zrzeszania się i rokowań zbiorowych (89).

(115)

Zgodnie z chińskim prawem krajowym w Chinach funkcjonuje tylko jeden związek zawodowy. Organizacja ta nie jest jednak niezależna od organów państwowych, a jej zaangażowanie w prowadzenie rokowań zbiorowych i ochronę praw pracowników jest minimalne (90). Ponadto system rejestracji gospodarstw domowych, który ogranicza możliwość korzystania z pełnego spektrum usług w zakresie zabezpieczenia społecznego oraz innych świadczeń do mieszkańców danego obszaru administracyjnego, zmniejsza mobilność chińskiej siły roboczej.

(116)

W rezultacie pracownicy niezarejestrowani jako mieszkańcy danego obszaru znajdują się zazwyczaj w mniej korzystnej sytuacji pod względem pewności zatrudnienia i otrzymują niższe wynagrodzenie niż osoby zameldowane jako mieszkańcy tego obszaru (91). Z ustaleń tych wynika, że koszty wynagrodzeń w Chinach są zniekształcone.

(117)

Nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że sektor PBTC i PBTC-Na₄ nie podlega opisanemu chińskiemu systemowi prawa pracy. W sektorze występują zatem zniekształcenia kosztów wynagrodzeń zarówno bezpośrednio (przy wytwarzaniu produktu objętego postępowaniem lub głównych surowców do jego produkcji), jak i pośrednio (przy dostępie do kapitału lub materiałów do produkcji od przedsiębiorstw podlegających temu samemu systemowi pracy w Chinach).

(118)

Dostęp do kapitału dla przedsiębiorców w Chinach podlega różnym zakłóceniom.

(119)

Po pierwsze, chiński system finansowy charakteryzuje się silną pozycją banków będących własnością państwa (92), które przy przyznawaniu dostępu do finansowania biorą pod uwagę inne kryteria niż rentowność projektu. Podobnie jak w przypadku niefinansowych przedsiębiorstw państwowych banki pozostają powiązane z państwem nie tylko poprzez własność, ale również poprzez osobiste relacje (kadrę zarządzającą najwyższego szczebla dużych instytucji finansowych będących własnością państwa ostatecznie wyznacza KPCh) (93), a także regularnie wdrażają politykę publiczną opracowaną przez rząd ChRL.

(120)

W ten sposób banki wypełniają wyraźny obowiązek prawny prowadzenia swojej działalności stosownie do potrzeb krajowego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz zgodnie z programem polityki przemysłowej państwa (94). Chociaż uznaje się, że różne przepisy prawne odnoszą się do potrzeby przestrzegania normalnych zachowań bankowych i zasad ostrożnościowych, takich jak konieczność zbadania zdolności kredytowej kredytobiorcy, przytłaczające dowody, w tym ustalenia poczynione w dochodzeniach w sprawie ochrony handlu, sugerują, że przepisy te odgrywają jedynie drugorzędną rolę w stosowaniu poszczególnych instrumentów prawnych.

(121)

Ostatnie wydarzenia dodatkowo ilustrują stopień wpływu rządu na instytucje finansowe w Chinach. W marcu 2025 r. rząd ChRL ogłosił emisję obligacji skarbowych o wartości 500 mld RMB w celu zapewnienia znacznego wsparcia finansowego głównym bankom, w tym Bank of China, China Construction Bank, Communications Bank oraz Postal Savings Bank of China. Interwencja ta miała na celu ustabilizowanie sytuacji tych instytucji w obliczu malejącej rentowności i rekordowo niskich marż odsetkowych netto i wyraźnie wskazywała na podejmowanie przez państwo aktywnych środków w celu utrzymania stabilności gospodarczej (95).

(122)

Rząd ChRL wyjaśnił także, że nawet decyzje dotyczące prywatnej bankowości komercyjnej muszą być nadzorowane przez KPCh i pozostawać w zgodzie z polityką krajową. Jednym z trzech nadrzędnych celów państwa w odniesieniu do zarządzania bankowością jest obecnie wzmocnienie przywództwa Partii w sektorze bankowym i sektorze ubezpieczeń, w tym w odniesieniu do kwestii operacyjnych i dotyczących zarządzania (96). Ponadto w kryteriach oceny wyników banków komercyjnych należy obecnie uwzględnić, w jaki sposób podmioty „służą krajowym celom rozwoju i gospodarki realnej”, a w szczególności, w jaki sposób „obsługują strategiczne i nowo powstające gałęzie przemysłu” (97).

(123)

Ponadto, jeżeli chodzi o przydział środków finansowych, zgodnie z dokumentem „Szereg działań mających na celu dalsze wspieranie rozwoju inwestycji prywatnych” (98) rząd ChRL dąży do „zwiększenia środków z budżetu centralnego na wsparcie kwalifikowanych projektów inwestycyjnych sektora prywatnego oraz do aktywnego pełnienia roli przewodniej i wiodącej”. Rząd ChRL zamierza również „efektywnie wykorzystywać nowe instrumenty finansowe polityki [oraz] wspierać szereg kwalifikowanych projektów inwestycyjnych sektora prywatnego w ważnych branżach i kluczowych obszarach” (99).

(124)

Ponadto ratingi obligacji i ratingi kredytowe są często zniekształcone z różnych powodów, w tym w związku z faktem, że ocena ryzyka zależy od strategicznego znaczenia danego przedsiębiorstwa dla rządu ChRL oraz od siły ewentualnych domniemanych gwarancji rządowych (100). Sytuację tę pogarszają dodatkowe obowiązujące przepisy, które kierują środki finansowe do sektorów uznanych przez rząd za promowane lub z innych względów ważne (101). Prowadzi to do preferencyjnego udzielania kredytów przedsiębiorstwom państwowym, dużym dobrze powiązanym przedsiębiorstwom prywatnym oraz przedsiębiorstwom w kluczowych sektorach przemysłu, co oznacza, że dostępność i koszt kapitału nie są równe dla wszystkich podmiotów na rynku.

(125)

Po drugie, koszty finansowania zewnętrznego były sztucznie utrzymywane na niskim poziomie w celu stymulowania wzrostu inwestycji. Doprowadziło to do nadmiernego wykorzystania inwestycji kapitałowych o coraz niższych zwrotach z inwestycji. Świadczy o tym wzrost stosunku zadłużenia do aktywów przedsiębiorstw w sektorze państwowym pomimo gwałtownego spadku rentowności, co sugeruje, że mechanizmy funkcjonujące w systemie bankowym nie odpowiadają normalnym działaniom handlowym.

(126)

Po trzecie, chociaż w październiku 2015 r. osiągnięto liberalizację nominalnych stóp procentowych, sygnały cenowe nadal nie są wynikiem działania sił rynkowych, ale wpływają na nie zakłócenia powodowane przez działanie rządu. Na koniec 2018 r. kredyty udzielane na poziomie stopy referencyjnej lub poniżej tego poziomu nadal stanowiły co najmniej jedną trzecią wszystkich kredytów (102). Media państwowe w Chinach podały ostatnio, że KPCh wezwała do „obniżenia rynkowej stopy procentowej kredytów” (103). Sztucznie niskie stopy procentowe prowadzą do zaniżania cen, a co za tym idzie do nadmiernego wykorzystywania kapitału.

(127)

Ogólny wzrost akcji kredytowej w Chinach wskazuje na pogarszającą się skuteczność alokacji kapitału bez żadnych oznak ograniczenia akcji kredytowej, jakiego można by oczekiwać w niezniekształconym otoczeniu rynkowym. W rezultacie gwałtownie wzrosła liczba kredytów zagrożonych, przy czym rząd ChRL kilkakrotnie decydował się podjąć działania albo w celu uniknięcia niewykonania zobowiązań, tworząc tym samym tzw. przedsiębiorstwa „zombie”, albo w celu przeniesienia prawa własności do długu (np. w drodze połączeń lub zamiany długu na udziały w kapitale własnym), co niekoniecznie prowadziło do rozwiązania ogólnego problemu zadłużenia lub usunięcia jego pierwotnych przyczyn.

(128)

Zasadniczo, pomimo kroków podjętych w celu liberalizacji rynku, w systemie kredytów dla przedsiębiorstw w Chinach występują znaczące zakłócenia wynikające z utrzymującej się dominującej roli państwa na rynkach kapitałowych. Dlatego istotna interwencja rządowa w system finansowy prowadzi do wywierania poważnego wpływu na warunki rynkowe na wszystkich poziomach.

(129)

W toku obecnego dochodzenia nie przedstawiono żadnych dowodów wskazujących, że sektor produktu objętego postępowaniem nie pozostaje pod wpływem interwencji rządowej w system finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego. Dlatego istotna interwencja rządowa w system finansowy prowadzi do wywierania poważnego wpływu na warunki rynkowe na wszystkich poziomach.

(130)

Komisja zauważyła, że zakłócenia opisane w sprawozdaniu są charakterystyczne dla chińskiej gospodarki. Z dostępnych dowodów wynika, że fakty i cechy chińskiego systemu opisane powyżej oraz w części I sprawozdania dotyczą całego państwa i wszystkich sektorów gospodarki. To samo odnosi się do opisu czynników produkcji określonych powyżej oraz w części II zaktualizowanego sprawozdania.

(131)

Komisja przypomina, że wytwarzanie produktu objętego postępowaniem wymaga określonych materiałów do produkcji. W przypadku gdy producenci produktu objętego postępowaniem kupują/zamawiają te materiały do produkcji, ceny, jakie płacą (i które są rejestrowane jako ich koszty), są wyraźnie narażone na te same wspomniane wcześniej zakłócenia systemowe. Na przykład dostawcy materiałów do produkcji korzystają z nakładu pracy, który podlega zakłóceniom. Mogą oni zaciągać pożyczki, które podlegają zakłóceniom w sektorze finansowym lub w zakresie alokacji kapitału. Oprócz tego podlegają systemowi planowania, który ma zastosowanie na wszystkich szczeblach administracji i we wszystkich sektorach. Zakłócenia te opisano szczegółowo powyżej. Komisja wskazała, że struktura regulacyjna leżąca u podstaw tych zakłóceń ma zastosowanie ogólne, ponieważ producenci PBTC i PBTC-Na4 podlegają tym zasadom jak każdy inny podmiot gospodarczy w Chinach. Zakłócenia mają zatem bezpośredni wpływ na strukturę kosztów produktu objętego postępowaniem.

(132)

W rezultacie nie tylko ceny sprzedaży krajowej produktu objętego postępowaniem nie są odpowiednie do wykorzystania w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, ale także wszystkie koszty materiałów do produkcji (w tym surowców, energii, gruntów, finansowania, pracy itp.) są zniekształcone, ponieważ na ich ceny wywiera wpływ istotna interwencja rządowa, jak opisano w częściach I i II sprawozdania.

(133)

Interwencje rządowe opisane w odniesieniu do alokacji kapitału, gruntów, pracy, energii i surowców występują istotnie w całych Chinach. Oznacza to na przykład, że materiały do produkcji, które produkowano w Chinach, na skutek połączenia szeregu czynników produkcji są narażone na znaczące zakłócenia. To samo dotyczy materiałów do wytwarzania materiałów do produkcji i tak dalej.

(134)

W toku obecnego dochodzenia rząd ChRL ani producenci eksportujący nie przedstawili żadnych przeciwnych dowodów ani argumentów.

(135)

Wyboru reprezentatywnego kraju dokonano na podstawie następujących kryteriów określonych w art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego:

(136)

Jak wyjaśniono w motywie 33, Komisja wydała 13 marca 2026 r. notę do akt dotyczącą źródeł do celów określenia wartości normalnej. W nocie opisano fakty i dowody leżące u podstaw odpowiednich kryteriów oraz poinformowano zainteresowane strony o tym, że Komisja zamierza rozważyć wykorzystanie Brazylii jako odpowiedniego reprezentatywnego kraju w przedmiotowej sprawie, jeżeli zostanie potwierdzone istnienie znaczących zakłóceń zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(137)

W nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja wyjaśniła, że wygląda na to, że poza Chinami produkt objęty dochodzeniem wytwarza się wyłącznie w Unii Europejskiej (Niemcy) i w Indiach, przy czym poziom rozwoju gospodarczego żadnego z tych państw nie jest podobny do Chin zgodnie z kryteriami wymienionymi w motywie 135.

(138)

Ponieważ wszystkie państwa, w których wytwarza się PBTC (Niemcy i Indie), mają inny poziom rozwoju gospodarczego niż Chiny, Komisja wzięła pod uwagę produkcję produktu należącego do tej samej ogólnej kategorii lub sektora co produkt objęty dochodzeniem. Komisja wskazała zatem, że do określenia odpowiedniego reprezentatywnego kraju na potrzeby stosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego wykorzysta „pozostałe związki organiczno-nieorganiczne” jako ogólną kategorię produktów, do której należy PBTC.

(139)

W nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja wskazała Brazylię, Indonezję, Kolumbię i Malezję jako państwa, które według Banku Światowego charakteryzują się podobnym poziomem rozwoju gospodarczego co Chiny, ponieważ wszystkie one są sklasyfikowane przez Bank Światowy jako kraje „o wyższym średnim dochodzie” na podstawie dochodu narodowego brutto i w dotyczących ich danych uwzględniana jest produkcja produktu należącego do tej samej ogólnej kategorii lub sektora co produkt objęty dochodzeniem.

(140)

Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących poziomu rozwoju gospodarczego wskazanych krajów.

(141)

W swoich uwagach do noty przedsiębiorstwo Taihe zgodziło się z Komisją, że produkt objęty dochodzeniem jest produkowany wyłącznie w UE, Indiach i Chinach oraz że ogólną kategorią produktów, do której należy PBTC, powinny być „pozostałe związki organiczno-nieorganiczne”.

(142)

W nocie Komisja wskazała kraje, w których produkowano „pozostałe związki organiczno-nieorganiczne”, tj. Brazylię, Indonezję, Kolumbię i Malezję. Ponadto Komisja ustaliła, że we wszystkich czterech potencjalnych reprezentatywnych krajach istniała wystarczająca liczba rentownych przedsiębiorstw produkujących „pozostałe związki organiczno-nieorganiczne”, co umożliwiłoby Komisji ustalenie niezniekształconej i odpowiedniej kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków.

(143)

Komisja przeanalizowała również przywóz głównych czynników produkcji do Brazylii, Indonezji, Kolumbii i Malezji.

(144)

Komisja ustaliła, że żadne z tych państw nie dokonywało przywozu DMPI, głównego surowca do produkcji PBTC. Komisja sprawdziła inne potencjalne kraje, ale stwierdziła, że przywóz DMPI do krajów o wyższym średnim dochodzie prawie nie miał miejsca. W związku z tym, w celu ustalenia niezniekształconej międzynarodowej wartości odniesienia dla DMPI, Komisja postanowiła wykorzystać dane Global Trade Atlas („GTA”) dotyczące przywozu ze wszystkich państw do wszystkich państw. Po ustaleniu, że ceny przywozu DMPI z Chin były znacznie niższe niż ceny przywozu z innych źródeł (a zatem prawdopodobnie miały na nie wpływ stwierdzone w tym przypadku zakłócenia), Komisja usunęła z obliczeń wartości odniesienia przywóz DMPI pochodzącego z Chin.

(145)

Następnie Komisja przeanalizowała przywóz akrylanu metylu (AM), bezwodnika maleinowego (MA), metanolu (MeOH), IBC w postaci beczek i wiader z tworzyw sztucznych do Brazylii, Indonezji, Kolumbii i Malezji. Analiza danych dotyczących przywozu wykazała, że przywóz niektórych głównych czynników produkcji do Indonezji, Kolumbii i Malezji ze źródeł innych niż Chiny nie był wystarczający, w związku z czym za odpowiedni reprezentatywny kraj nie można było uznać ani Indonezji, ani Kolumbii, ani Malezji. W szczególności analiza wykazała, że w przypadku Kolumbii udział przywozu akrylanu metylu z Chin stanowił 77 % łącznego przywozu. Ceny tego przywozu były średnio o 20 % niższe niż w przypadku przywozu ze źródeł innych niż Chiny (a zatem prawdopodobnie miały na nie wpływ zakłócenia stwierdzone w Chinach). Ponadto 62 % przywozu IBC w postaci beczek pochodziło z Chin, przy czym ceny były o 44 % niższe niż ceny produktu z innych źródeł. W przypadku Indonezji przywóz bezwodnika maleinowego z Chin stanowił 91 % łącznego przywozu, a ceny były średnio o 22 % niższe niż ceny produktu ze źródeł innych niż Chiny. Przywóz z Chin IBC w postaci beczek oraz wiader z tworzyw sztucznych stanowił odpowiednio 84 % i 61 % łącznego przywozu, a ceny były w tym przypadku niższe średnio o odpowiednio 44 % i 26 % niż ceny produktów ze źródeł innych niż Chiny. W przypadku Malezji udział przywozu akrylanu metylu z Chin stanowił 87 % łącznego przywozu, a cena była średnio o 36 % niższa niż cena produktu ze źródeł innych niż Chiny. Ponadto przywóz bezwodnika maleinowego i wiader z tworzyw sztucznych z Chin stanowił w przypadku obu produktów 73 % łącznego przywozu, a cena była średnio o odpowiednio 73 % i 18 % niższa niż cena produktu ze źródeł innych niż Chiny. Natomiast w przypadku Brazylii jedynym głównym surowcem, którego ważne źródło stanowił przywóz z Chin (58 %), był bezwodnik maleinowy. Średnia cena importowa z Chin była porównywalna z cenami z pozostałych źródeł (w rzeczywistości wyższa o 3,6 %), a zatem jest mało prawdopodobne, aby zakłócenia miały na nią wpływ.

(146)

W związku z tym analiza wykazała, że Brazylię można wykorzystać jako odpowiedni reprezentatywny kraj, ponieważ przywóz głównych czynników produkcji był wystarczający z ilościowego punktu widzenia, a przywóz z Chin ani z żadnego z państw wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 (105) nie miał na niego istotnego wpływu. W szczególności przywóz do Brazylii ze źródeł innych niż Chiny stanowił w przypadku akrylanu metylu 71 %, w przypadku metanolu 100 %, w przypadku IBC w postaci beczek 85 % a w przypadku wiader z tworzyw sztucznych 57 %.

(147)

W świetle powyższych ustaleń Komisja poinformowała zainteresowane strony, że jako odpowiedni reprezentatywny kraj zamierza wykorzystać Brazylię oraz przedsiębiorstwa Unipar Carbocloro S.A, Videolar-Innova S/A, Sika S A, Braskem Green S.A, Basequimica S.A. i Birla Carbon Brasil LTDA, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego, w celu uzyskania niezniekształconych cen lub wartości odniesienia na potrzeby obliczenia wartości normalnej. Zainteresowane strony wezwano do zgłaszania uwag.

(148)

Przedsiębiorstwo Taihe argumentowało, że jako reprezentatywny kraj należy wykorzystać Turcję, a nie Brazylię. Przedsiębiorstwo to twierdziło, że w przypadku niektórych czynników produkcji, a mianowicie bezwodnika maleinowego, wiader z tworzyw sztucznych i IBC w postaci beczek (te dwa ostatnie produkty wykorzystuje się jako materiał opakowaniowy), przywóz do Turcji z Chin był niższy niż do Brazylii.

(149)

Chociaż w przypadku niektórych czynników produkcji ich przywóz z Chin do Turcji był niższy niż do Brazylii, Komisja ustaliła jednak, że publicznie dostępne dane (Orbis) dotyczące tureckich producentów „pozostałych związków organiczno-nieorganicznych” wskazywały na nieracjonalnie wysoki wskaźnik kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych (59 %). W związku z tym Turcji nie uznano za odpowiedni reprezentatywny kraj.

(150)

Przedsiębiorstwo Taihe twierdziło również, że Komisja nie powinna była wykorzystać danych GTA dotyczących przywozu ze wszystkich państw do wszystkich państw w celu ustalenia międzynarodowej ceny rynkowej DMPI, ale zamiast tego powinna była zastosować wyłącznie cenę eksportową z Malezji.

(151)

Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem. Po ustaleniu, że żaden kraj o wyższym średnim dochodzie nie dokonywał przywozu DMPI, Komisja zdecydowała, że niezniekształcona międzynarodowa wartość odniesienia jest w tym przypadku bardziej odpowiednia niż wywóz z Malezji, która w tym przypadku nie została uznana za odpowiedni reprezentatywny kraj. Komisja zauważyła ponadto, że ilości wywożone z Malezji są niewielkie (50 400 ton z 867 115 ton całkowitego światowego wywozu z wyłączeniem Chin), co potwierdza, że w tym przypadku bardziej odpowiednia jest międzynarodowa wartość odniesienia. W związku z powyższym argument ten odrzucono.

(152)

Przedsiębiorstwo Taihe było również zdania, że trzech z sześciu brazylijskich przedsiębiorstw wybranych do obliczenia niezniekształconej wartości odniesienia dla kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku nie powinno się wykorzystywać do tego celu, ponieważ ich główna działalność gospodarcza jest inna niż działalność w obszarze „pozostałych związków organiczno-nieorganicznych”. Były to następujące przedsiębiorstwa: UNIPAR CARBOCLORO S.A, SIKA S A i BIRLA CARBON BRASIL LTDA. Komisja przeanalizowała ten argument i potwierdziła, że podstawowa działalność dwóch z tych przedsiębiorstw (SIKA S A i BIRLA CARBON BRASIL LTDA) była działalnością inną niż w obszarze „pozostałych związków organiczno-nieorganicznych”. W przypadku trzeciego przedsiębiorstwa, UNIPAR CARBOCLORO S.A., nie znaleziono jednak takich dowodów.

(153)

Komisja uwzględniła te informacje przy określaniu wykazu przedsiębiorstw, których dane finansowe wykorzystano do ustalenia niezniekształconych wartości odniesienia dla kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku, oraz zmieniła wykaz przedsiębiorstw w Brazylii, których dane finansowe za 2024 r. pokazywały dodatnią rentowność:

(154)

Po ustaleniu na podstawie wszystkich powyższych elementów, że Brazylia jest odpowiednim reprezentatywnym krajem, nie było potrzeby przeprowadzenia oceny poziomu ochrony socjalnej i ochrony środowiska zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze zdanie ostatnie rozporządzenia podstawowego.

(155)

Biorąc pod uwagę wyniki powyższej analizy, należy uznać, że Brazylia spełniała kryteria przewidziane w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego pozwalające uznać ją za odpowiedni reprezentatywny kraj.

(156)

Biorąc pod uwagę wszystkie informacje przedstawione przez zainteresowane strony i zebrane podczas wizyt weryfikacyjnych, w celu określenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego zidentyfikowano następujące czynniki produkcji i ich źródła:

Tabela 1

Czynniki produkcji PBTC

(157)

Komisja wzięła pod uwagę wartość pośrednich kosztów produkcji, aby uwzględnić koszty, które nie zostały uwzględnione we wspomnianych powyżej czynnikach produkcji. Aby ustalić tę ilość, Komisja ujęła pośrednie koszty produkcji poniesione przez producentów eksportujących objętych próbą z tytułu produkcji produktu objętego dochodzeniem jako odsetek rzeczywistego kosztu wykorzystanych surowców, a następnie zastosowała taki sam odsetek wobec niezniekształconego kosztu tych samych surowców, aby obliczyć niezniekształcone pośrednie koszty produkcji. Komisja uznała, że w kontekście przedmiotowego dochodzenia istnieją podstawy, aby wykorzystać iloraz kosztów surowców zakupionych przez producenta eksportującego i zgłoszonych kosztów pośrednich jako przesłankę do oszacowania niezniekształconych pośrednich kosztów produkcji.

(158)

Aby ustalić niezniekształconą cenę surowców dostarczanych do zakładu producenta reprezentatywnego kraju, Komisja jako podstawę wykorzystała średnią ważoną cenę importową stosowaną przy przywozie do reprezentatywnego kraju podaną w GTA, do której dodano należności celne przywozowe i koszty transportu. Cenę importową w reprezentatywnym kraju obliczono jako średnią ważoną cenę jednostkowych produktów przywożonych ze wszystkich państw trzecich z wyjątkiem Chin i państw, które nie są członkami WTO, wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2015/755 (112). Komisja postanowiła wykluczyć przywóz z Chin do reprezentatywnego kraju, ponieważ w motywach 132 i 133 uznała, że oparcie się na cenach i kosztach krajowych w Chinach nie jest odpowiednim rozwiązaniem z uwagi na występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Biorąc pod uwagę, że nie ma dowodów wskazujących na to, że te same zakłócenia nie mają w równym stopniu wpływu na produkty przeznaczone na wywóz, Komisja uznała, że te same zakłócenia miały wpływ na ceny eksportowe.

(159)

W odniesieniu do szeregu czynników produkcji rzeczywiste koszty ponoszone przez współpracujących producentów eksportujących stanowiły znikomy udział (poniżej 2 %) w całkowitych kosztach surowców w okresie objętym dochodzeniem. Ponieważ wartość zastosowana w odniesieniu do nich nie miała znaczącego wpływu na obliczanie marginesu dumpingu niezależnie od wykorzystanego źródła, Komisja postanowiła uwzględnić te koszty w materiałach zużywalnych.

(160)

Aby ustalić niezakłóconą cenę surowców, jak określono w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego, Komisja zastosowała wartość CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht) odnotowaną w dotyczących przywozu danych statystycznych reprezentatywnego kraju, dostępnych w bazie danych GTA. Odpowiednie należności celne przywozowe, dostępne w MacMap, dodano do wartości CIF.

(161)

Komisja ujęła koszt transportu poniesiony przez współpracującego producenta eksportującego z tytułu dostaw surowców jako odsetek rzeczywistego kosztu tych surowców, a następnie zastosowała taki sam odsetek wobec niezniekształconego kosztu tych samych surowców, aby uzyskać niezniekształcony koszt transportu. Komisja uznała, że w kontekście przedmiotowego dochodzenia istnieją podstawy, aby wykorzystać iloraz kosztów surowców zakupionych przez producenta eksportującego i zgłoszonych kosztów transportu jako przesłankę do oszacowania niezniekształconych kosztów transportu surowców w momencie dostarczenia do fabryki przedsiębiorstwa.

(162)

Międzynarodowa Organizacja Pracy („MOP”) publikuje szczegółowe informacje na temat wynagrodzeń w poszczególnych sektorach gospodarki Brazylii. Komisja wykorzystała najnowsze dostępne dane statystyczne za 2024 r. uzyskane z bazy danych ILOSTAT w odniesieniu do średnich kosztów pracy w sektorze produkcji w Brazylii, odpowiadające statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej, powszechnie znanej jako NACE, które obejmują koszty pracy w produkcji pozostałych podstawowych chemikaliów organicznych (113).

(163)

W odpowiedzi na notę przedsiębiorstwo Lanxess stwierdziło, że w przypadku wartości odniesienia dotyczącej pracy w Brazylii zamiast danych ILOSTAT należy wykorzystać oficjalne statystyki krajowe Brazylii opublikowane przez Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (IBGE). Komisja zbadała dane przedłożone przez Lanxess i stwierdziła, że dostępne informacje statystyczne IBGE nie pokrywają się z okresem objętym dochodzeniem, w związku z czym uznano je za mniej odpowiednie niż dane ILOSTAT za 2024 r., które uwzględniają co najmniej połowę okresu objętego dochodzeniem. W związku z powyższym argument ten odrzucono.

(164)

Cenę energii elektrycznej dla przedsiębiorstw (użytkowników przemysłowych) w Brazylii publikuje Ministério de Minas e Energia Brazylii. Komisja wykorzystała dane dotyczące przemysłowych cen energii elektrycznej w odpowiednim zakresie zużycia, wyrażone w BRL/kWh, obejmujące 2024 r. i opublikowane 14 lipca 2025 r. (114).

(165)

Komisja wykorzystała średni koszt wody w Brazylii naliczony przez Sanel Brazil (115) za 2025 r., tj. 13,36 CNY/m3.

(166)

Komisja obliczyła cenę pary wodnej w Brazylii w okresie objętym dochodzeniem, stosując zaproponowaną przez Departament Energii Stanów Zjednoczonych (116) metodykę opartą na koszcie gazu wymaganego do jej produkcji. Uzyskana średnia cena w okresie objętym dochodzeniem wynosiła 206–252 CNY/t.

(167)

Aby ustalić wartość odniesienia dla produktów ubocznych, Komisja wykorzystała wskaźnik proporcji pomiędzy wartością produktów ubocznych a wartością pierwotnego surowca, zgodnie z danymi ujętymi w systemie rachunkowości producentów eksportujących, i zastosowała ten wskaźnik do wartości odniesienia uzyskanej z GTA.

(168)

Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „[s]konstruowana wartość normalna obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski”. Ponadto należy ustalić wartość pośrednich kosztów produkcji w celu pokrycia kosztów niewliczonych do czynników produkcji, o których mowa powyżej.

(169)

Pośrednie koszty produkcji poniesione przez współpracujących producentów eksportujących wyrażono jako udział w kosztach produkcji rzeczywiście poniesionych przez producentów eksportujących. Odsetek ten zastosowano do niezniekształconych kosztów produkcji.

(170)

W celu ustalenia niezniekształconego i racjonalnego poziomu kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku Komisja wykorzystała dane finansowe za 2024 r. dla przedsiębiorstw, o których mowa w motywie 153, pozyskane z bazy Orbis.

(171)

Na podstawie powyższego Komisja skonstruowała wartość normalną dla każdego rodzaju produktu na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(172)

Komisja zastosowała niezniekształcone koszty jednostkowe do rzeczywistego zużycia poszczególnych czynników produkcji współpracującego producenta eksportującego. Wskaźniki zużycia zostały potwierdzone w trakcie weryfikacji. Komisja pomnożyła wskaźniki zużycia przez niezniekształcone koszty jednostkowe odnotowane w reprezentatywnym kraju, jak opisano w sekcji 3.2.5.3.

(173)

Po ustaleniu niezniekształconych kosztów produkcji Komisja zastosowała kwotę pośrednich kosztów produkcji, kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, zysków i amortyzacji, jak odnotowano w motywach 169 i 170.

(174)

Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne wyrażone jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i zastosowane do niezniekształconych kosztów produkcji wyniosły 21,0 %. Zysk wyrażony jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i zastosowany do niezniekształconych kosztów produkcji wyniósł 20,0 %.

(175)

Na tej podstawie Komisja skonstruowała wartość normalną dla każdego rodzaju produktu na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(176)

Objęci próbą producenci eksportujący dokonywali wywozu do Unii bezpośrednio do niezależnych klientów lub za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych działających jako importerzy.

(177)

W przypadku producentów eksportujących, którzy wywozili produkt objęty postępowaniem bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii, za cenę eksportową uważało się cenę faktycznie zapłaconą lub należną za produkt objęty postępowaniem sprzedany na wywóz do Unii, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

(178)

W przypadku producenta eksportującego wywożącego produkt objęty postępowaniem do Unii za pośrednictwem przedsiębiorstwa powiązanego działającego jako importer, cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny, po której produkt przywieziony został po raz pierwszy odsprzedany niezależnym klientom w Unii, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W takim przypadku dokonano dostosowań ceny, uwzględniając wszystkie koszty poniesione między przywozem a odsprzedażą, w tym koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz osiągnięte zyski (4,6 %) stanowiące zysk współpracującego importera niepowiązanego.

(179)

W art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego nałożono na Komisję obowiązek dokonania obiektywnego porównania wartości normalnej z ceną eksportową na tym samym poziomie handlu oraz uwzględnienia różnic w czynnikach wpływających na ceny i ich porównywalność. W omawianym przypadku Komisja postanowiła porównać wartość normalną i cenę eksportową objętych próbą producentów eksportujących na poziomie ex-works. Jak wyjaśniono dokładniej poniżej, w stosownych przypadkach wartość normalną i cenę eksportową dostosowano w celu: (i) wyrównania ich do poziomu ex-works; oraz (ii) uwzględnienia różnic w czynnikach, co do których stwierdzono i wykazano, że mają wpływ na ceny i porównywalność cen.

(180)

Jak wyjaśniono w motywie 171, wartość normalną ustalono na poziomie handlu ex-works poprzez wykorzystanie kosztów produkcji wraz z kwotami kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku, które uznano za odpowiednie w odniesieniu do tego poziomu handlu. W związku z tym nie były konieczne dostosowania w celu wyrównania wartości normalnej z powrotem do poziomu ex-works.

(181)

W celu wyrównania ceny eksportowej z powrotem do poziomu handlu ex-works dokonano dostosowań z tytułu: frachtu, ubezpieczenia, kosztów przeładunku i załadunku.

(182)

Uwzględniono następujące czynniki wpływające na ceny i porównywalność cen: koszty kredytu i opłaty bankowe.

(183)

W przypadku objętych próbą współpracujących producentów eksportujących Komisja porównała średnią ważoną wartości normalnej każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

(184)

Na tej podstawie wyliczono następujące tymczasowe średnie ważone marginesów dumpingu, wyrażone jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem:

(185)

W odniesieniu do współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą Komisja dokonała obliczenia średniego ważonego marginesu dumpingu dotyczącego producentów eksportujących objętych próbą, zgodnie z art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

(186)

Na tej podstawie tymczasowy margines dumpingu współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą ustalono na poziomie 210,4 %.

(187)

W odniesieniu do wszystkich innych producentów eksportujących w Chinach Komisja określiła margines dumpingu na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W tym celu Komisja określiła poziom współpracy producentów eksportujących. Poziom współpracy to wielkość wywozu do Unii współpracujących producentów eksportujących wyrażona jako odsetek łącznego przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, do Unii w okresie objętym dochodzeniem, ustalonego na podstawie informacji udzielonych przez skarżącego.

(188)

Poziom współpracy w przedmiotowej sprawie jest wysoki, ponieważ wywóz dokonywany przez współpracujących producentów eksportujących stanowił ponad 80 % łącznego przywozu w okresie objętym dochodzeniem. Na tej podstawie Komisja postanowiła ustanowić margines dumpingu dla niewspółpracujących producentów eksportujących na poziomie objętego próbą współpracującego przedsiębiorstwa z najwyższym marginesem dumpingu. 219,4 %.

(189)

Tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

(190)

Produkt podobny był wytwarzany w okresie objętym dochodzeniem przez jednego producenta w Unii, tj. przedsiębiorstwo Lanxess. Przedsiębiorstwo to reprezentowało zatem „przemysł Unii” w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(191)

Zgodnie z ustaleniami całkowita produkcja unijna w okresie objętym dochodzeniem wyniosła około [7 200–9 600] ton. Komisja oparła tę wartość na zweryfikowanych odpowiedziach skarżącego na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(192)

Komisja oparła tę wartość na zweryfikowanych odpowiedziach skarżącego na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz na odpowiedziach udzielonych w ramach kontroli wyrywkowej przez współpracujących chińskich producentów, którzy odpowiadali za całość przywozu z Chin w okresie badanym.

(193)

Konsumpcja w Unii (117) kształtowała się następująco:

Tabela 2

Konsumpcja w Unii (w tonach)

(194)

Konsumpcja w Unii spadła o 5 % między rokiem 2022 a 2023, powracając w roku 2024 do poziomów niemal identycznych z poziomami z 2022 r. Następnie w okresie objętym dochodzeniem konsumpcja spadła do poziomów odnotowanych w 2023 r. Wahania w latach 2022 i 2023 odzwierciedlają wpływ zakłóceń w handlu po pandemii COVID-19. W 2022 r. unijni użytkownicy PBTC zgromadzili zapasy, aby być przygotowanymi na niedobory dostaw, co doprowadziło do sztucznego i tymczasowego wzrostu konsumpcji.

(195)

Chociaż w okresie objętym dochodzeniem konsumpcja PBTC w Unii spadła do poziomu 7 % poniżej poziomów z 2022 r., zmiany mające miejsce w okresie objętym dochodzeniem wskazują raczej na powrót do normalności, jeżeli wziąć pod uwagę, że poziomy konsumpcji w 2022 r. są wynikiem zwiększonego gromadzenia zapasów spowodowanego pandemią COVID-19.

(196)

W każdym razie ogólny obraz sytuacji w okresie badanym pokazuje, że konsumpcja w Unii utrzymywała się na stosunkowo stabilnym poziomie, przy czym zmiany z roku na rok były w dużej mierze związane ze wzrostem ilości lub zmniejszaniem zapasów materiału.

(197)

Przywóz produktu objętego postępowaniem jest klasyfikowany do kodu CN 2931 49 80 . Jest to jednak kod dopełniający przypisany do „pozostałych związków organiczno-nieorganicznych”, który obejmuje szeroką gamę związków chemicznych znacznie wykraczających poza zakres produktu objętego niniejszym dochodzeniem. Wobec braku szczegółowych danych statystycznych lub innej wiarygodnej wartości odniesienia w celu oszacowania wielkości przywozu z Chin Komisja wykorzystała jako podstawę wielkości przywozu dane dotyczące sprzedaży eksportowej za okres badany, które współpracujący w dochodzeniu chińscy producenci eksportujący przekazali w odpowiedziach udzielonych w ramach kontroli wyrywkowej. Komisja stwierdziła, że poziom współpracy był w tym przypadku wysoki, ponieważ zgłoszone wielkości były wyższe niż wielkości przywozu oszacowane przez skarżącego.

(198)

Udział przywozu z Chin w rynku ustalono na tej samej podstawie co wielkość przywozu.

(199)

Przywóz do Unii z Chin kształtował się następująco:

Tabela 3

Wielkość przywozu i udział w rynku

(200)

W ujęciu bezwzględnym przywóz z Chin wzrósł w okresie badanym o ponad 2 500 ton, co stanowi [18–20] % całkowitej konsumpcji w Unii w okresie objętym dochodzeniem. Całkowity udział przywozu z Chin w rynku wzrósł z już wysokiego poziomu [38–51] % w 2022 r. do imponującego poziomu [57–76] % w okresie objętym dochodzeniem. Ogólnie rzecz biorąc, przywóz z Chin wzrósł w okresie objętym dochodzeniem o 38 % w porównaniu z 2022 r.

(201)

Komisja ustaliła ceny przywozu na podstawie odpowiedzi udzielonych w ramach kontroli wyrywkowej przez chińskich producentów eksportujących, którzy współpracowali w dochodzeniu. Podcięcie cenowe przywozu w okresie objętym dochodzeniem ustalono na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, których udzielili objęci próbą producenci eksportujący i producenci unijni, a także na podstawie odpowiedzi importerów niepowiązanych (w odniesieniu do kosztów ponoszonych po przywozie).

(202)

Średnia ważona cena przywozu do Unii z Chin kształtowała się następująco:

Tabela 4

Ceny importowe (w EUR/t)

(203)

Średnia cena przywozu z Chin drastycznie spadła z 2 134 EUR/t w 2022 r. do 1 229 EUR/t w 2023 r., po czym w 2024 r. i w okresie objętym dochodzeniem spadła jeszcze bardziej, tj. odpowiednio do 1 011 EUR/t i 976 EUR/t.

(204)

Średnia cena jednostkowa przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin spadła w okresie badanym o 54 %. Jak pokazano w tabelach 4 i 8, już na początku okresu badanego ceny przywozu z Chin były niższe od zaobserwowanych unijnych cen sprzedaży. Niemniej jednak, począwszy od 2023 r. i nieprzerwanie do końca okresu badanego, luka cenowa stawała się jeszcze bardziej widoczna (na przykład w okresie objętym dochodzeniem chińskie ceny były o [35–45] % niższe od unijnych cen sprzedaży).

(205)

Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie:

(206)

Porównania cen dokonano osobno dla każdego rodzaju produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu. Wynik porównania wyrażono jako odsetek teoretycznych obrotów producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem. Wykazał on średni ważony margines podcięcia cenowego w przedziale od 20 % do 40 % w przywozie z Chin na rynek Unii.

(207)

Ponadto Komisja zauważyła, że przywóz towarów po cenach dumpingowych doprowadził również do znacznego spadku cen (który odzwierciedlała utrata rentowności) w okresie objętym dochodzeniem, kiedy to przemysł Unii sprzedawał PBTC poniżej kosztów produkcji.

(208)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł Unii obejmuje ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych oddziałujących na stan przemysłu Unii w okresie badanym.

(209)

W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w zweryfikowanych odpowiedziach przedłożonych przez jedynego producenta unijnego. Komisja oceniła również wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez jedynego producenta unijnego.

(210)

Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.

(211)

Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.

(212)

Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 5

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

(213)

Produkcja produktu podobnego w Unii wykazywała wyraźną tendencję spadkową widoczną w porównaniu 2022 r. z resztą okresu badanego, przy czym od 2023 r. do okresu objętego dochodzeniem produkcja spadła o około 30–45 %. Chociaż w porównaniu z 2023 r. poziomy produkcji poprawiły się od 2024 r. do okresu objętego dochodzeniem, można to przypisać faktowi, że konsumpcja wzrosła po zużyciu przez użytkowników w 2023 r. dużej części zapasów zgromadzonych w 2022 r. W każdym razie od 2024 r. do okresu objętego dochodzeniem wielkość produkcji przemysłu Unii osiągnęła jedynie około 70 % wielkości produkcji odnotowanej na początku okresu badanego.

(214)

Moce produkcyjne utrzymywały się na stałym poziomie w okresie badanym, przy jedynie niewielkim spadku o 1–2 % od 2023 r. do okresu objętego dochodzeniem, co wskazuje na fakt, że jedyny producent unijny nie zamknął mocy produkcyjnych ani nie zainstalował dodatkowych mocy.

(215)

Wykorzystanie mocy produkcyjnych, zgodnie ze zmianami w produkcji (zob. motyw 213), wykazało znaczny spadek po 2022 r. i utrzymywało się na niezmiennie niskim poziomie do okresu objętego dochodzeniem. Wykorzystanie mocy produkcyjnych spadło do poziomu znacznie poniżej 50 % w 2023 r., a w okresie objętym dochodzeniem utrzymywało się na poziomie zaledwie [38–48] %.

(216)

Ilość sprzedaży i udział przemysłu Unii w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 6

Ilość sprzedaży i udział w rynku

(217)

Wielkość sprzedaży producenta unijnego wykazuje znaczny spadek między początkiem okresu badanego (2022 r.) a resztą okresu badanego (od 2023 r. do okresu objętego dochodzeniem). Chociaż w 2022 r. wielkość sprzedaży wynosiła [6 500–8 700] ton, w kolejnych latach gwałtownie spadła, przy czym w okresie objętym dochodzeniem wielkość ta stanowiła jedynie około połowę wielkości sprzedaży producenta unijnego z 2022 r.

(218)

Jeżeli chodzi o zmiany udziału przemysłu Unii w rynku, ogólna niekorzystna tendencja była wyraźnie widoczna w całym okresie badanym, chociaż utrata udziału w rynku była najbardziej zauważalna w ujęciu rocznym między 2022 r. a pozostałą częścią okresu badanego, kiedy to udział w rynku przemysłu Unii zmniejszył się z [45–60] % (2022 r.) do [27–35] % w okresie od 2023 r. do okresu objętego dochodzeniem.

(219)

Utrata udziału w rynku, której towarzyszył spadek poziomu produkcji i ograniczenie działalności, wynikała z przywozu PBTC po cenach dumpingowych z Chin, który zyskał udział w rynku (zob. motyw 200) kosztem jedynego producenta unijnego.

(220)

Podczas gdy w okresie badanym konsumpcja w Unii spadła o 7 %, wielkość sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym zmniejszyła się w znacznie większym stopniu, tj. o 46 %. W związku z tym przemysł Unii stracił udział w rynku na rzecz dominującego obecnie przywozu z Chin.

(221)

Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 7

Zatrudnienie i wydajność

(222)

W okresie badanym zatrudnienie w Unii spadło o 30 %, natomiast wydajność w tym okresie zmniejszyła się jedynie o 3 %, ponieważ spadek poziomów zatrudnienia zasadniczo odpowiadał spadkowi produkcji w tym okresie (z wyjątkiem 2023 r., kiedy gwałtowny spadek produkcji nie był jeszcze skorelowany z redukcją siły roboczej).

(223)

Wszystkie marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis. Wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł Unii był znaczny, jeśli weźmie się pod uwagę wielkość i ceny przywozu z Chin.

(224)

Jest to pierwsze dochodzenie antydumpingowe dotyczące produktu objętego postępowaniem. W związku z tym brak było dostępnych danych umożliwiających ocenę skutków ewentualnego wcześniejszego dumpingu.

(225)

Średnie ważone jednostkowe ceny sprzedaży stosowane przez producenta unijnego wobec klientów niepowiązanych w Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 8

Ceny sprzedaży w Unii

(226)

W powyższej tabeli przedstawiono zmiany jednostkowych cen sprzedaży na rynku unijnym w porównaniu z odpowiadającymi im kosztami produkcji.

(227)

Średnie ceny sprzedaży były niższe niż średni jednostkowy koszt produkcji już w 2022 r. Po pozbyciu się zapasów przez przemysł wykorzystujący produkt objęty postępowaniem i w następstwie dalszej presji wywieranej przez przywóz towarów po cenach dumpingowych sytuacja producenta unijnego uległa dalszemu pogorszeniu. Pogorszenie to doprowadziło do spadku cen sprzedaży producenta unijnego – do poziomów znacznie poniżej kosztów produkcji – w szczególności między 2023 r. i okresem objętym dochodzeniem.

(228)

Spadek cen miał miejsce w warunkach, w których – pomimo korekty kosztów produkcji po 2023 r. w następstwie ustąpienia kryzysu energetycznego – ceny sprzedaży spadły jeszcze wyraźniej, jak pokazano w tabeli 8. Ogólnie rzecz biorąc, w okresie objętym dochodzeniem i w porównaniu z 2022 r. koszty produkcji zmniejszyły się o 12 %, podczas gdy średnia cena sprzedaży obniżyła się w większym stopniu, a mianowicie o 38 %. W rezultacie producent unijny ponosił znaczne straty w okresie obejmującym 2023 r. i okres objęty dochodzeniem.

(229)

Średnie koszty pracy producenta unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 9

Średnie koszty pracy na pracownika

(230)

Średnie koszty pracy na pracownika utrzymywały się na stosunkowo stabilnym poziomie w całym okresie badanym, zmniejszając się odpowiednio o 5 % i 2 % w latach 2023–2024 w porównaniu z 2022 r., aby następnie w okresie objętym dochodzeniem zasadniczo powrócić do poziomów z 2022 r.

(231)

Stan zapasów producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

Tabela 10

Zapasy

(232)

Stan zapasów na koniec roku wyrażony jako odsetek produkcji wzrósł z 5 % w 2022 r. do 13 % w 2023 r., a nawet do 14 % w okresie objętym dochodzeniem, kiedy to wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin był w okresie badanym najbardziej odczuwalny.

(233)

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji producenta unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 11

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji

(234)

Komisja określiła rentowność producenta unijnego, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. W 2022 r. na wywóz z Chin wpłynęły zakłócenia w łańcuchach dostaw, co ograniczyło dostawy PBTC. W 2022 r., już w obliczu znacznych wielkości przywozu z Chin, przedsiębiorstwo Lanxess odnotowało jedynie niewielki zysk. Następnie, począwszy od 2023 r., sytuacja stała się dla producenta unijnego zbyt trudna, ponieważ doświadczył on spadku wielkości sprzedaży i cen znacznie poniżej kosztów produkcji, co doprowadziło do wysokich strat w okresie obejmującym 2023 r. i okres objęty dochodzeniem.

(235)

Przepływy środków pieniężnych netto określają zdolność producenta unijnego do samofinansowania swojej działalności. Analiza przepływów środków pieniężnych netto wykazała w 2023 r. znaczny spadek, który utrzymywał się do końca okresu badanego, odpowiadając tendencji obserwowanej w przypadku innych głównych wskaźników szkody.

(236)

Inwestycje wykazywały taką samą tendencję spadkową począwszy od 2023 r. Ogólnie rzecz biorąc, w całym okresie badanym inwestycje Lanxess znacznie spadły (o 84 %) i były związane głównie z konserwacją maszyn. Gwałtowny spadek inwestycji od 2023 r. do okresu objętego dochodzeniem odzwierciedlał przynoszące straty zmiany w sprzedaży PBTC w Unii.

(237)

Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. W świetle opisanych powyżej zmian od 2022 r. do końca okresu badanego zwrot ten stale spadał.

(238)

Jeżeli chodzi o zdolność do pozyskania kapitału, ze względu na pogarszające się otoczenie biznesowe pozyskiwanie kapitału stało się znacznie droższe i trudniejsze dla przemysłu Unii. W każdym razie Komisja nie uważa, aby zdolność do pozyskania kapitału miała w tym przypadku jakikolwiek wpływ na ocenę szkody.

(239)

Główne wskaźniki makroekonomiczne wykazały istnienie negatywnej tendencji w okresie badanym: wielkość produkcji unijnej spadła o 32 %, wykorzystanie mocy produkcyjnych o 31 %, wielkość sprzedaży w Unii o 46 %, a zatrudnienie o 30 %. Wskaźniki te drastycznie spadały, głównie począwszy od 2023 r., i ta negatywna tendencja utrzymywała się przez pozostałą część okresu badanego.

(240)

W przypadku wskaźników mikroekonomicznych sytuacja była podobna. Rentowność sprzedaży w Unii była (nieznacznie) dodatnia jedynie w 2022 r., ale następnie spadła, a od 2023 r. przemysł Unii zaczął przynosić straty. Podobnie było w przypadku przepływów środków pieniężnych, które były dodatnie na początku okresu badanego i stały się ujemne począwszy od 2023 r. Stan zapasów na koniec roku wyrażony jako odsetek produkcji wzrósł do poziomu powyżej 10 % w 2023 r., kiedy to wpływ rosnącego przywozu z Chin sprawił, że sytuacja przemysłu Unii stała się zbyt trudna.

(241)

Wielkość przywozu z Chin wzrosła w okresie badanym o 38 %. W kontekście spadku rocznej konsumpcji w okresie badanym o ponad 1 000 ton roczny przywóz z Chin wzrósł w tym okresie o ponad 2 500 ton, co doprowadziło do odpowiedniego wzrostu udziału wywozu z Chin w rynku (obejmującego Lanxess i chińskich eksporterów), ponieważ w okresie badanym chińskie ceny znacznie podcinały ceny przemysłu Unii. W okresie objętym dochodzeniem marginesy podcięcia cenowego eksporterów z państwa, którego dotyczy postępowanie, były znaczne i wynosiły 20–40 % (jak wskazano w motywie 206).

(242)

Tani przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chin spowodował również znaczny spadek cen przemysłu Unii. W rezultacie przemysł Unii nie był w stanie prowadzić sprzedaży nawet po cenach pokrywających jego koszty produkcji (mimo tendencji spadkowej kosztów po 2023 r.) i od 2023 r. zaczął przynosić straty.

(243)

W całym okresie badanym inwestycje netto zmniejszyły się aż o 84 %. Zwrot z inwestycji oraz przepływy środków pieniężnych stały się ujemne począwszy od 2023 r., natomiast liczba pracowników spadła w okresie badanym o 30 %. Wynika z tego, że przemysł Unii stoi w obliczu zagrożenia dla swojej dalszej działalności ze względu na zwiększony napływ przywozu towarów po cenach dumpingowych, przy czym przedsiębiorstwo Lanxess już znacznie ograniczyło swoją siłę roboczą.

(244)

Negatywne zmiany wskaźników finansowych, takich jak zysk, przepływy środków pieniężnych i zwrot z inwestycji, wpłynęły na zdolność przemysłu Unii do dokonywania znaczących inwestycji, hamując tym samym jego wzrost.

(245)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła na tym etapie, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(246)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chin spowodował istotną szkodę dla przemysłu Unii. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu Unii. Komisja dopilnowała, aby ewentualne szkody spowodowane przez inne czynniki niż przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chin nie były łączone z tym przywozem. Czynniki te obejmowały przywóz z innych państw trzecich, wyniki wywozu producenta unijnego, skutki wahań kosztów surowców i popyt na rynku unijnym.

(247)

Wielkość przywozu z Chin w okresie badanym wzrosła o 38 % – z 6 742 ton w 2022 r. do 9 290 ton w okresie objętym dochodzeniem. Jak wyjaśniono w motywie 200, ten gwałtowny wzrost pokrywał się ze spadkiem konsumpcji krajowej o 7 %, podczas gdy sprzedaż krajowa producenta unijnego spadła w tym samym okresie o 46 %.

(248)

W rezultacie w okresie badanym udział Chin w rynku wzrósł z [38–51] % do [57–76] %. Tymczasem udział przemysłu Unii w rynku zmniejszył się w okresie objętym dochodzeniem w tym samym stopniu – jako że rynek unijny jest zasadniczo obsługiwany wyłącznie przez Lanxess i chińskich producentów eksportujących – z [45–60] % do zaledwie [26–35] %.

(249)

Już na początku okresu badanego, pomimo zakłóceń w łańcuchach dostaw i nadzwyczajnych poziomów magazynowania przez nabywców, producent unijny musiał mierzyć się ze znacznym przywozem z Chin. Skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych zaczęły być jeszcze bardziej dotkliwe od 2023 r., ponieważ przywóz z Chin nadal zwiększał swój udział w rynku, wywierając coraz większą presję cenową na dotknięty jego konsekwencjami przemysł Unii. Chociaż w 2022 r. producentowi unijnemu nadal udawało się osiągać skromne zyski, presja ze strony rosnącej wielkości przywozu po cenach dumpingowych znacznie poniżej kosztów produkcji producenta unijnego w kolejnym okresie stała się zbyt duża dla przemysłu Unii. Przemysł Unii nie był w stanie podnieść ceny sprzedaży, aby pokryć koszty produkcji, ponieważ mierzył się z nieuczciwą konkurencją ze strony przywozu PBTC z Chin. Aby złagodzić straty w wielkości produkcji i udziale w rynku, producent unijny został zmuszony do obniżenia cen kosztem swojej rentowności. Od 2023 r. przemysł Unii zaczął przynosić znaczne straty. W związku z tym przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chin spowodował spadek cen przemysłu Unii w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

(250)

Mając na uwadze powyższe, Komisja tymczasowo ustaliła, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł Unii została spowodowana przywozem towarów po cenach dumpingowych z Chin, w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Szkoda ta miała odzwierciedlenie zarówno w wielkości produkcji, jak i w cenach.

(251)

Ze skargi wynika, że oprócz przywozu z Chin w okresie objętym dochodzeniem miał miejsce nieistotny przywóz (około 0,1 % konsumpcji w Unii) z Indii. Tym samym przywóz z Chin stanowi zasadniczo jedyne alternatywne źródło dostaw produktu objętego dochodzeniem w Unii. Podsumowując, zważywszy, że wielkość przywozu z państw trzecich zasadniczo nie istnieje, nie mogła ona w prawdopodobny sposób wpłynąć na związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych a istotną szkodą dla przemysłu Unii:

(252)

Wielkość wywozu producenta unijnego kształtowała się w okresie badanym następująco:

Tabela 12

Wyniki wywozu producenta unijnego

(253)

Podobnie jak w przypadku wielkości produkcji i sprzedaży krajowej wielkość wywozu przemysłu Unii znacznie spadła w okresie badanym, obniżając się głównie od 2023 r. Ceny eksportowe także wykazywały tę samą tendencję co ceny na rynku unijnym.

(254)

Wywóz do klientów niepowiązanych stanowił jednak jedynie około [7–10] % całkowitej sprzedaży przemysłu Unii w Unii, stanowiąc w okresie badanym około 5 % jego produkcji. W związku z tym Komisja wstępnie stwierdziła, że chociaż wyniki wywozu przemysłu Unii przyczyniły się do istotnej szkody, nie osłabiły one związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych z Chin a stwierdzoną szkodą.

(255)

Rynek unijny rzeczywiście zmniejszył się o 7 % w okresie badanym, chociaż pozostawał w dużej mierze stabilny w latach poprzedzających okres objęty dochodzeniem. W normalnych warunkach konkurencji na kurczącym się rynku wielkość sprzedaży wszystkich uczestników zmniejszałaby się w równym stopniu. W przedmiotowej sprawie przywóz z Chin zyskał jednak w okresie badanym dodatkowy udział w rynku unijnym wynoszący [20–25] punktów procentowych ze szkodą dla przemysłu Unii, którego udział w rynku zmniejszył się w tym samym okresie w tym samym stopniu. Stwierdzono zatem, że spadek popytu nie spowodował w tym przypadku istotnej szkody dla przemysłu Unii.

(256)

Ceny surowców nieuchronnie wpływają na ceny każdego produktu. W tym przypadku producent unijny był w stanie podnieść ceny sprzedaży do poziomu umożliwiającego wchłonięcie rosnących kosztów produkcji i osiągnięcie określonego poziomu zysku na początku okresu badanego. Niemniej jednak, począwszy od 2023 r., pomimo stopniowego spadku cen surowców, przedsiębiorstwo Lanxess było zmuszone do sprzedaży PBTC poniżej kosztów ze względu na zwiększony napływ PBTC z Chin po agresywnie ustalonych cenach. Niemożność przeniesienia wzrostu kosztów i gwałtowny spadek rentowności były jedynie przejawem szkody spowodowanej przywozem towarów po cenach dumpingowych, a nie wynikały z pogorszenia wyników spowodowanego czynnikami wewnętrznymi. Wahań kosztów surowców w okresie badanym nie można zatem uznać za czynnik osłabiający związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł Unii.

(257)

Ustalono, że zachodzi związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych z Chin z jednej strony, a szkodą poniesioną przez przemysł Unii z drugiej strony. Odnotowano zbieżność w czasie między znacznym wzrostem wielkości i udziału w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych a pogorszeniem się wyników przemysłu Unii, widocznym w szczególności od 2023 r. Na rynku charakteryzującym się spadkiem popytu zwiększona wielkość przywozu towarów po cenach dumpingowych ograniczyła działalność przemysłu Unii i jego zdolność do ustalania cen na poziomie, który mógłby wchłonąć koszty produkcji, co wyraźnie wskazywało na istnienie spadku cen. Okoliczności te doprowadziły do sytuacji, w której producent unijny ponosił straty, począwszy od 2023 r.

(258)

Komisja zbadała inne ewentualne czynniki, które mogły mieć wpływ na sytuację przemysłu Unii. Komisja wyróżniła i oddzieliła wpływ tych czynników na sytuację przemysłu Unii od szkodliwych skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych.

(259)

Jeżeli chodzi o skutki przywozu z innych państw trzecich, Komisja stwierdziła, że z wyjątkiem nieistotnego przywozu z Indii przywóz z państw trzecich nie istniał (zob. motyw 251). W związku z tym czynnik ten nie mógł wyrządzić żadnej prawdopodobnej szkody przemysłowi Unii. Wywóz do klientów niepowiązanych również stanowił jedynie ograniczoną część ogólnej sprzedaży przemysłu Unii (zob. motyw 254) i chociaż wyniki wywozu przemysłu Unii mogły przyczynić się do istotnej szkody, nie osłabiły one związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych z Chin a stwierdzoną szkodą.

(260)

Wreszcie ani wahania cen surowców, ani niewielki spadek konsumpcji w Unii w okresie badanym nie spowodowały wystąpienia istotnej szkody. Presja wywierana przez przywóz towarów po cenach dumpingowych na ceny sprzedaży odzwierciedlała niezdolność przemysłu Unii do przeniesienia nawet malejących kosztów produkcji. Ponadto znaczna utrata przez przemysł Unii udziału w rynku unijnym pomimo jedynie umiarkowanego spadku popytu jest raczej dowodem na spadek cen spowodowany rosnącą wielkością taniego przywozu z Chin oraz szkody poniesionej w wyniku tego przywozu towarów po cenach dumpingowych.

(261)

Uwzględniając powyższe, Komisja stwierdziła, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chin spowodował istotną szkodę dla przemysłu Unii, a pozostałe czynniki (przywóz z innych krajów, wyniki wywozu przemysłu Unii, wahania kosztów surowców oraz zmniejszenie popytu), rozważane osobno lub łącznie, nie osłabiły ani nie zerwały związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a istotną szkodą. Szkoda polega na zmniejszeniu udziału w rynku, produkcji, wykorzystania mocy produkcyjnych, poziomu zatrudnienia, rentowności, stanu zapasów na koniec okresu sprawozdawczego, przepływów środków pieniężnych i zwrotu z inwestycji. Ponadto, jak wyjaśniono powyżej w motywie 249, przemysł Unii ucierpiał na skutek spadku cen spowodowanego przywozem towarów z Chin po cenach dumpingowych.

(262)

Szkoda zostałaby usunięta, gdyby przemysł Unii był w stanie osiągnąć zysk docelowy dzięki sprzedaży po cenie docelowej w rozumieniu art. 7 ust. 2c i 2d rozporządzenia podstawowego.

(263)

Zgodnie z art. 7 ust. 2c rozporządzenia podstawowego przy ustalaniu zysku docelowego Komisja wzięła pod uwagę następujące czynniki: poziom rentowności przed wzrostem przywozu z państwa objętego dochodzeniem, poziom rentowności potrzebny do pokrycia pełnych kosztów i inwestycji, działalności badawczo-rozwojowej i innowacji oraz poziom rentowności spodziewany w normalnych warunkach konkurencji. Taka marża zysku nie powinna być niższa niż 6 %.

(264)

Zysk jedynego producenta unijnego w całym okresie badanym wynosił poniżej 6 %. Nie przedstawiono żadnych popartych dowodami danych o rentowności za okres wcześniejszy. Żaden rok z tego okresu nie kwalifikuje się zatem do zapewnienia zysku docelowego zgodnie z art. 7 ust. 2c rozporządzenia podstawowego. Ponadto producent unijny nie sformułował żadnego uzasadnionego twierdzenia na temat utraconych inwestycji lub kosztów działalności badawczo-rozwojowej i innowacji. W świetle tych faktów Komisja zdecydowała się zastosować minimalny zysk docelowy w wysokości 6 %, który został dodany do rzeczywistych kosztów produkcji przemysłu Unii w celu ustalenia niewyrządzającej szkody ceny.

(265)

Co więcej, ponieważ nie zgłoszono żadnych uzasadnionych roszczeń dotyczących obecnych lub przyszłych kosztów wynikających z wielostronnych umów dotyczących ochrony środowiska i protokołów do nich, a także konwencji MOP ujętych w wykazie zgodnie z art. 7 ust. 2d, do ustalonej w ten sposób ceny niewyrządzającej szkody nie dodano żadnych dodatkowych kosztów.

(266)

Komisja ustaliła następnie margines zaniżania cen przez porównanie średniej ważonej ceny importowej objętych próbą współpracujących producentów eksportujących w Chinach, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez producenta unijnego na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone jako odsetek średniej ważonej wartości importowej CIF.

(267)

Margines zaniżania cen dla „pozostałych przedsiębiorstw współpracujących” oraz dla „całego pozostałego przywozu pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie”, obliczono w ten sam sposób co margines dumpingu dla tych przedsiębiorstw i tego przywozu w sekcji 3.5.

(268)

W niniejszej sprawie skarżący stwierdził istnienie zakłóceń handlu surowcami w rozumieniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego. W związku z tym w celu przeprowadzenia oceny dotyczącej odpowiedniego poziomu środków w pierwszej kolejności Komisja ustaliła kwotę cła niezbędną do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł Unii w przypadku braku zakłóceń w rozumieniu w art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego. Następnie Komisja zbadała, czy margines dumpingu objętych próbą producentów eksportujących jest wyższy niż ich margines zaniżania cen.

(269)

Skarżący przedstawił w skardze wystarczające dowody na istnienie zakłóceń handlu surowcami w rozumieniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem w Chinach. Według dowodów w skardze trichlorek fosforu („PCl₃”), który stanowi ponad 17 % kosztów produkcji produktu objętego postępowaniem, jest objęty w Chinach zwrotem 0 % VAT.

(270)

W związku z tym, jak wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu, zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała zarzut dotyczący zakłócenia oraz inne zakłócenia objęte art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego w Chinach.

(271)

Komisja określiła najpierw główne surowce wykorzystywane do produkcji produktu objętego postępowaniem przez każdego ze objętych próbą producentów eksportujących. Trzej objęci próbą producenci eksportujący nie wykorzystują PCl_{3 jako surowca do produkcji PBTC. Zamiast tego kupują DMPI, który jest substancją chemiczną produkowaną z PCl3 i metanolu. PCl3 jest zatem surowcem wyższego szczebla w odniesieniu do PBTC, ponieważ jest zawarty w DMPI, który jest głównym surowcem do produkcji PBTC. Zatem nawet jeżeli objęci próbą producenci eksportujący nie kupują PCl3, korzystają oni na wszelkich potencjalnych zakłóceniach handlu surowcami wpływających na PCl3}.

(272)

Surowce, których dotyczą zakłócenia określone w art. 7 ust. 2a, zdefiniowano jako surowce stanowiące co najmniej 17 % kosztów produkcji produktu objętego postępowaniem. Komisja w pierwszej kolejności określiła czynniki produkcji każdego objętego próbą producenta eksportującego. Po pierwsze, Komisja ustaliła, jaka ilość PCl_{3 jest potrzebna do wyprodukowania jednej tony DMPI, wykorzystując dane dostarczone przez skarżącego dotyczące jego własnego procesu produkcji DMPI, w tym surowców, energii, pracy i kosztów ogólnych. Następnie, opierając się na wskaźnikach konsumpcji przedstawionych przez objętych próbą producentów eksportujących i stosując w odniesieniu do każdego czynnika produkcji niezniekształcone ceny w Brazylii, Komisja ustaliła udział DMPI w kosztach produkcji PBTC w przypadku każdego z objętych próbą producentów eksportujących. Ponadto Komisja zastosowała odsetek PCl3 w kosztach produkcji DMPI do odsetka DMPI w kosztach produkcji PBTC. W rezultacie Komisja ustaliła, że PCl3} stanowił ponad 17 % kosztów produkcji PBTC w przypadku każdego z trzech producentów eksportujących objętych próbą.

(273)

Następnie Komisja zbadała, czy cena PCl_{3 została zakłócona przez jeden ze środków wymienionych w art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego: systemy podwójnych cen, należności wywozowe, wywozowy podatek wyrównawczy, kontyngent wywozowy, zakaz wywozu, podatek od wywozu, wymóg uzyskania zezwolenia, minimalna cena eksportowa, obniżka kwoty zwrotu lub wykluczenie możliwości zwrotu podatku od wartości dodanej (VAT), ograniczenia w punkcie odprawy celnej dla eksporterów, wykaz kwalifikowanych eksporterów, obowiązek dostaw na rynek krajowy, prawo do wydobycia jedynie na własne potrzeby przedsiębiorstwa (captive mining). W tym celu Komisja wykorzystała dane ze strony internetowej poświęconej chińskim stawkom VAT (118), na której potwierdzono, że PCl3} był objęty podatkiem VAT w wysokości 13 %, a zwrot VAT przy wywozie wynosił w okresie objętym dochodzeniem 0 %.

(274)

Następnie Komisja porównała cenę PCl_{3 z cenami na reprezentatywnym rynku międzynarodowym. Ponieważ żaden z objętych próbą producentów eksportujących nie kupował PCl3, Komisja wykorzystała publicznie dostępne dane dotyczące chińskich cen chemikaliów (119), z których wynika, że chińskie ceny PCl3 w okresie objętym dochodzeniem wynosiły średnio 5 714 CNY. Komisja porównała tę cenę z danymi statystycznymi GTA dotyczącymi przywozu PCl3 ze wszystkich państw do wszystkich państw w okresie objętym dochodzeniem, zgodnie z którymi średnia ważona cena wynosiła 11 136 CNY. Ponieważ chińskie ceny PCl3} były na poziomie 51 % międzynarodowych cen importowych, Komisja stwierdziła, że ceny w Chinach są znacznie niższe niż ceny na reprezentatywnym rynku międzynarodowym.

(275)

Komisja stwierdziła, że PCl₃ podlegał zakłóceniu w rozumieniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego.

(276)

Zgodnie z art. 7 ust. 2b rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy można jednoznacznie stwierdzić, że określenie kwoty ceł tymczasowych zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego leży w interesie Unii. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich informacji istotnych z punktu widzenia dochodzenia, w tym na temat wolnych mocy produkcyjnych w państwie wywozu, konkurencji w zakresie surowców oraz wpływu na łańcuchy dostaw w przypadku przedsiębiorstw unijnych.

(277)

Komisja aktywnie dążyła do uzyskania od zainteresowanych stron informacji pozwalających jej ustalić, czy zastosowanie ma mieć ust. 2 czy ust. 2a rozporządzenia podstawowego. Wszystkie zainteresowane strony wezwano do przedstawienia istotnych informacji w zawiadomieniu o wszczęciu. Do rządu chińskiego skierowano odrębny kwestionariusz, a informacje zbierano również za pomocą kwestionariuszy udostępnionych wszystkim zainteresowanym stronom przy wszczęciu postępowania.

(278)

Producenci eksportujący dysponują wolnymi mocami produkcyjnymi w zakresie PBTC przekraczającymi 25 kt, co w okresie objętym dochodzeniem odpowiadało niemal dwukrotności konsumpcji w Unii. Istnieje zatem potencjał i zachęta do dalszego wprowadzania przywozu PBTC z Chin po cenach dumpingowych w znacznych ilościach na rynek unijny, nawet jeżeli poziom ceł zostanie ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego.

(279)

Ocena konkurencji w zakresie surowców koncentrowała się na trichlorku fosforu (PCl_{3). Surowcami potrzebnymi do produkcji PCl3 są fosfor żółty (P4) i chlor (Cl2). Kluczowym materiałem wykorzystywanym do produkcji PCl3} jest fosfor żółty, który jest materiałem wyższego szczebla w produkcji PBTC zarówno w Unii, jak i w Chinach. To właśnie na poziomie fosforu żółtego występuje silna konkurencja w zakresie surowców. Fosfor żółty jest produkowany tylko w kilku regionach świata, w których występują złoża fosforytów, tj. w Chinach, Kazachstanie i Stanach Zjednoczonych.

(280)

Fosfor jest dostępny na rynku krajowym w Chinach, natomiast producenci unijni nie dysponują źródłem krajowym i muszą przywozić go z państw trzecich, głównie z Kazachstanu lub Chin, oraz kupować go na otwartym rynku, na którym ceny kształtują się pod wpływem globalnej dynamiki podaży i popytu, kosztów energii oraz czynników geopolitycznych. W przeciwieństwie do producentów z Chin producenci unijni nie korzystają z ograniczeń wywozowych, które mogłyby chronić ich przed zmiennością cen. Ta niekorzystna sytuacja strukturalna w zakresie dostaw stawia dalszych użytkowników fosforu w Unii, w tym skarżącego, w znacznie mniej korzystnej sytuacji niż chińskich producentów eksportujących. Dotyczy to nawet sytuacji, w której chińscy producenci nie kupują fosforu żółtego bezpośrednio, lecz pozyskują go pośrednio – najpierw w postaci PCl₃, a następnie w fosforynie dimetylu, który jest bezpośrednim materiałem do produkcji PBTC na rynku wyższego szczebla.

(281)

Wobec braku informacji na temat łańcucha dostaw związanego z fosforem w odniesieniu do przedsiębiorstw unijnych potencjalny wpływ środków na poziomie marginesu dumpingu przeanalizowano wyłącznie w odniesieniu do łańcucha dostaw niższego szczebla – przemysł wykorzystujący produkt objęty postępowaniem, tj. PBTC.

(282)

Wszystkich 25 znanych użytkowników wezwano do przedstawienia informacji, łącznie z oceną wpływu na łańcuchy dostaw w przypadku wprowadzenia środków. Bardzo ograniczona współpraca ze strony przemysłu wykorzystującego produkt objęty postępowaniem (mniej niż 10 % unijnego rynku PBTC) wskazuje, że należące do niego podmioty nie przewidują poważnych zakłóceń wynikających z nałożenia ceł, mimo że dwóch współpracujących użytkowników spodziewa się ograniczenia dostępności PBTC, podniesienia ceny i potencjalnej potrzeby zastąpienia go inną substancją chemiczną w swoim procesie produkcji.

(283)

Uznaje się, że wystarczające wolne moce produkcyjne przemysłu Unii, które mogą pokryć całą konsumpcję w Unii, gwarantują bezpieczeństwo dostaw PBTC w perspektywie długoterminowej.

(284)

W przypadku niewystępowania przywozu towarów po cenach dumpingowych należy się spodziewać, że przemysł Unii zwiększy produkcję i poprawi wykorzystanie mocy produkcyjnych, zmniejszając tym samym koszty jednostkowe i umożliwiając przemysłowi utrzymanie rentowności po niższych cenach sprzedaży. Dzięki temu materiał pozyskiwany lokalnie stałby się bardziej dostępny dla dalszych użytkowników, ograniczając ich zależność od łańcuchów dostaw w państwach trzecich i zwiększając odporność ich dostaw.

(285)

Po dokonaniu oceny wszystkich informacji istotnych dla tego dochodzenia Komisja stwierdziła, że określenie kwoty ceł tymczasowych zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego leży w interesie Unii.

(286)

W wyniku powyższej oceny wysokości tymczasowego cła antydumpingowego powinny zostać ustalone zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w sposób przedstawiony poniżej:

(287)

Po podjęciu decyzji o zastosowaniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała również, czy może jasno stwierdzić, że wprowadzenie środków w tym przypadku nie leży w interesie Unii, mimo iż stwierdzono wystąpienie dumpingu wyrządzającego szkodę, zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu Unii, importerów oraz użytkowników.

(288)

Jak określono w motywie 190, PBTC był wytwarzany w okresie objętym dochodzeniem przez jednego producenta w Unii, tj. przedsiębiorstwo Lanxess.

(289)

W sytuacji, w której wielkość produkcji i sprzedaż unijna znacznie spadły w okresie badanym, a przemysł Unii poniósł poważne straty, stając jednocześnie w obliczu napływu chińskiego przywozu PBTC po cenach dumpingowych, należy się spodziewać, że nałożenie ceł antydumpingowych przywróci uczciwe warunki handlu na unijnym rynku PBTC. Przywrócenie równych warunków działania położyłoby kres tłumieniu cen i umożliwiłoby przemysłowi Unii wyjście z kryzysu i poprawę rentowności oraz utrzymanie siły roboczej.

(290)

W przypadku niepodjęcia środków bardzo prawdopodobne jest, że sytuacja gospodarcza przemysłu Unii ulegnie dalszemu pogorszeniu. W rzeczywistości bez skutecznych działań naprawczych jedyny producent unijny stoi w obliczu poważnego ryzyka całkowitego zaprzestania produkcji. W takim przypadku unijni użytkownicy PBTC nie mieliby innego wyjścia niż całkowita zależność od przywozu z Chin.

(291)

Wszelki potencjalny negatywny wpływ środków na importerów lub użytkowników byłby ponadto ograniczony (zob. sekcje 7.2 i 7.3 poniżej) i równoważony w tym przypadku interesem przemysłu Unii.

(292)

Komisja stwierdziła zatem, że nałożenie ceł antydumpingowych leży w interesie przemysłu Unii.

(293)

Jeżeli chodzi o importerów niepowiązanych, w niniejszym dochodzeniu współpracowała jedna grupa przedsiębiorstw (Connect Chemicals) – składająca się z trzech podmiotów, które udzieliły odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji. Grupa Connect Chemicals wyraziła sprzeciw wobec potencjalnych środków antydumpingowych. W przypadku tego importera odsprzedaż PBTC stanowi jedynie [0–10] % jego całkowitego obrotu. W związku z tym nawet w przypadku nałożenia środków na PBTC zakres, w jakim będzie to miało wpływ na działalność importera, będzie znikomy. Należy przypomnieć, że środki mają na celu przywrócenie uczciwych warunków handlu między PBTC produkowanym w Unii a chińskim PBTC oraz że ich nałożenie nie uniemożliwi importerom dalszego przywozu chińskiego PBTC.

(294)

Główne zastosowania PBTC to (i) czyszczenie w obiektach przemysłowych i w budynkach użyteczności publicznej oraz (ii) oczyszczanie ścieków przemysłowych. W niniejszej sprawie zgłosili się użytkownicy działający w obu segmentach.

(295)

Jednak tylko dwóch użytkowników (Hypred i Kurita) wykorzystujących PBTC w bardziej wyspecjalizowanych zastosowaniach (głównie zajmujących się, odpowiednio, czyszczeniem produktów rolnych/żywnościowych i uzdatnianiem wody do celów przemysłowych) odpowiedziało na pytania zawarte w kwestionariuszu dla użytkowników, który udostępniono na początku dochodzenia. Inni użytkownicy uczestniczyli w dochodzeniu, nie wypełniając specjalnego przeznaczonego dla nich kwestionariusza.

(296)

W przypadku przedsiębiorstw Hypred i Kurita ich wyniki finansowe wykazały, że osiągały one marże zysku na dobrym poziomie [2–10] %. Ponadto informacje przekazane przez tych użytkowników wskazywały, że udział kosztów PBTC w ich kosztach produkcji jest ograniczony i zasadniczo stanowi nie więcej niż 10 % kosztów produkcji. Co więcej, ich przychody z produktów zawierających PBTC nie przekraczały 10–25 % całkowitych przychodów przedsiębiorstwa. Poza tym część PBTC zakupionego przez użytkowników, którzy się zgłosili, również pochodziła od przemysłu Unii (15–35 %). Należy się spodziewać, że w przypadku wprowadzenia proponowanych środków wpływ na całkowitą rentowność użytkowników będzie ograniczony (a w każdym razie nie wyższy niż 1 punkt procentowy).

(297)

W kontekście analizy interesu użytkowników należy ponadto zauważyć, że przedsiębiorstwo Kurita przyznało, że główną przyczyną szkody wydaje się przywóz PBTC z Chin.

(298)

Przedsiębiorstwa Kurita i Hypred twierdziły w odniesieniu do przejścia na źródła dostaw inne niż przywóz z Chin, że przemysł Unii nie byłby w stanie zaspokoić popytu na PBTC.

(299)

Strony nie przedstawiły żadnych udokumentowanych dowodów na to, że jedyny producent unijny nie byłby w stanie zaspokoić popytu ze strony użytkowników unijnych. Chociaż producent unijny mógł ograniczyć swoją działalność na kurczącym się rynku, jak przedstawiono w motywie 215, moce produkcyjne utrzymywały się na stabilnym i wystarczającym poziomie w całym okresie badanym. W szczególności moce produkcyjne Lanxess przekraczały konsumpcję w Unii o ponad 5 000 ton. Producent unijny jest zatem w stanie zaspokoić zapotrzebowanie na dostawy gałęzi przemysłu wykorzystujących produkt objęty postępowaniem niezależnie od przywozu z Chin.

(300)

W świetle powyższych elementów, świadczących o ograniczonym wpływie jakichkolwiek środków na użytkowników PBTC, stwierdza się, że wszelkie potencjalne korzyści dla użytkowników w przypadku braku środków przeciwko przywozowi PBTC z Chin nie są w stanie przeważyć nad negatywnymi skutkami (prowadzącymi w skrajnym przypadku do wyeliminowania przemysłu PBTC), jakie obecna sytuacja miałaby dla przemysłu Unii.

(301)

Na podstawie powyższego Komisja doszła do wniosku, że na obecnym etapie dochodzenia nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, iż wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu PBTC pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej nie leży w interesie Unii.

(302)

Biorąc pod uwagę wnioski Komisji dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego, poziomu środków i interesu Unii, należy wprowadzić środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.

(303)

W odniesieniu do przywozu PBTC pochodzącego z Chin należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego. Komisja stwierdziła w motywie 285, że odpowiednim poziomem usunięcia szkody powinien być margines dumpingu.

(304)

W związku z powyższym stawki tymczasowego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:

(305)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione podmioty prawne. Przywóz produktu objętego postępowaniem wyprodukowanego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nie wymieniono w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami w niej wymienionymi, powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „całego pozostałego przywozu pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie”.. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

(306)

Do zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są środki szczególne gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Indywidualne cła antydumpingowe stosuje się wyłącznie po przedstawieniu ważnej faktury handlowej organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 niniejszego rozporządzenia. Do chwili przedstawienia takiej faktury przywóz powinien zostać objęty cłem antydumpingowym mającym zastosowanie do „całego pozostałego przywozu pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie”.

(307)

Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich powinny bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniającą wszystkie wymogi określone w art. 1 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach, mogą żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji poprawności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania niższej stawki celnej zgodnie z prawem celnym.

(308)

Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach, o ile spełnione są odpowiednie warunki, można wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia ogólnokrajowego cła.

(309)

Jak wspomniano w motywie 3, Komisja objęła przywóz produktu objętego postępowaniem obowiązkiem rejestracji. Rejestracja miała miejsce w celu ewentualnego pobrania ceł z mocą wsteczną zgodnie z art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(310)

W świetle ustaleń dokonanych na etapie tymczasowym należy zaprzestać rejestracji przywozu.

(311)

Na obecnym etapie postępowania nie podjęto decyzji o ewentualnym stosowaniu środków antydumpingowych z mocą wsteczną.

(312)

Zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała zainteresowane strony o planowanym nałożeniu ceł tymczasowych. Informacje te zostały również udostępnione ogółowi społeczeństwa za pośrednictwem strony internetowej DG ds. Handlu. Zainteresowane strony miały trzy dni robocze na przedstawienie uwag dotyczących prawidłowości obliczeń, które zostały im ujawnione.

(313)

Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących dokładności obliczeń.

(314)

W interesie dobrej administracji Komisja zwróci się do zainteresowanych stron z prośbą o przedłożenie pisemnych uwag lub o złożenie wniosku o posiedzenie wyjaśniające przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu w określonym terminie.

(315)

Ustalenia dotyczące nałożenia ceł tymczasowych obowiązują tymczasowo i mogą ulec zmianie na ostatecznym etapie dochodzenia,