(1)

Składniki obojętne są zdefiniowane w art. 2 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jako substancje lub preparaty, które są stosowane lub przeznaczone do stosowania w środkach ochrony roślin lub adiuwantach, lecz nie są ani substancjami czynnymi, ani sejfnerami lub synergetykami.

(2)

Zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 składniki obojętne nie mogą wchodzić w skład środków ochrony roślin, jeżeli ich pozostałości, powstałe wskutek stosowania zgodnego z dobrą praktyką ochrony roślin oraz z uwzględnieniem realistycznych warunków stosowania, mają szkodliwy wpływ na zdrowie ludzi lub zwierząt lub na wody podziemne lub niedopuszczalny wpływ na środowisko; lub ich użycie, w warunkach stosowania zgodnego z dobrą praktyką ochrony roślin oraz z uwzględnieniem realistycznych warunków stosowania, ma szkodliwy wpływ na zdrowie ludzi lub zwierząt lub niedopuszczalny wpływ na rośliny, produkty roślinne lub na środowisko. Takie niedopuszczalne składniki obojętne należy włączyć do wykazu w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

(3)

Zgodnie z art. 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 Komisja może w dowolnej chwili dokonać przeglądu składników obojętnych i uwzględnić istotne informacje dostarczone przez państwa członkowskie. W szczególności może uwzględniać powiadomienia przekazane przez państwa członkowskie zgodnie z przepisami dotyczącymi identyfikacji niedopuszczalnych składników obojętnych określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2023/574 (2).

(4)

Zgodnie z art. 3 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2023/574 państwa członkowskie zidentyfikowały 12 nowych substancji, które uznano za niedopuszczalne do stosowania jako składniki obojętne w środkach ochrony roślin dopuszczonych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, ponieważ spełniają co najmniej jedno z kryteriów określonych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2023/574.

(5)

Wśród tych składników obojętnych znajdują się: substancje sklasyfikowane w sposób zharmonizowany jako substancje rakotwórcze kategorii 1 A lub 1B, jako mutageny kategorii 1 A lub 1B lub jako substancje działające szkodliwie na rozrodczość kategorii 1 A lub 1B zgodnie z załącznikiem VI do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (3); substancje zidentyfikowane jako trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne (PBT) lub bardzo trwałe i wykazujące bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB) zgodnie z art. 57 lit. d) i e) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (4); substancje wymienione jako trwałe zanieczyszczenia organiczne (TZO) na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1021 (5); oraz substancje niezatwierdzone do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6 (środki do konserwacji produktów podczas przechowywania) na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (6).

(6)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2023/574 Komisja umieściła te niedopuszczalne składniki obojętne na swojej stronie internetowej.

(7)

Należy zatem zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w celu włączenia dodatkowych substancji, które państwa członkowskie uznały za niedopuszczalne do stosowania jako składniki obojętne w środkach ochrony roślin lub adiuwantach.

(8)

Składniki obojętne, które należy włączyć do załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, mogą również znajdować się we wprowadzonych do obrotu adiuwantach. Ponieważ nie ustanowiono jeszcze szczegółowych zasad dotyczących wydawania zezwoleń na adiuwanty, w odniesieniu do adiuwantów państwa członkowskie mogą nadal stosować przepisy krajowe zgodnie z art. 81 ust. 3 tego rozporządzenia. Ponieważ celem tego rozporządzenia jest zapobieganie wprowadzaniu do obrotu lub stosowaniu adiuwantów zawierających zabronione składniki obojętne, należy zapewnić, aby także adiuwanty, które miesza się ze środkami ochrony roślin, nie zawierały tych niedopuszczalnych składników obojętnych.

(9)

Państwom członkowskim należy dać czas na przegląd składu środków ochrony roślin i adiuwantów aktualnie dopuszczonych na ich terytorium, aby mogły ocenić, czy zawierają one składniki obojętne wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 na mocy niniejszego rozporządzenia, i aby mogły cofnąć lub zmienić zezwolenia na wprowadzane do obrotu środków ochrony roślin i adiuwantów zawierających te składki obojętne.

(10)

Aby umożliwić uporządkowane wycofywanie produktów i zminimalizować potencjalne zakłócenia dla użytkowników i łańcuchów dostaw, w przypadku środków ochrony roślin lub adiuwantów zawierających składnik obojętny wymieniony niniejszym rozporządzeniem w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, państwa członkowskie mogą przyznać okres na zużycie zapasów, w stosownych przypadkach i zgodnie z art. 46 akapit pierwszy tego rozporządzenia lub, w stosownych przypadkach, zgodnie z przepisami krajowymi regulującymi udzielanie zezwoleń na adiuwanty.

(11)

Składniki obojętne włączone niniejszym rozporządzeniem do załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 mogą być obecne jako niezamierzone zanieczyszczenia w innych składnikach obojętnych, które jako takie są dopuszczalne do stosowania w środkach ochrony roślin lub adiuwantach. W związku z tym indywidualne stężenie niedopuszczonych składników obojętnych w gotowym środku ochrony roślin lub adiuwancie powinno być niższe niż 0,1 % w/w lub niższe niż specyficzne stężenie graniczne związane z właściwościami rakotwórczymi, mutagennymi lub działającymi szkodliwie na rozrodczość, jeżeli stężenie to dla niedopuszczalnych składników obojętnych jest określone w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 na poziomie niższym niż 0,1 % w/w, aby mogły być one uznane za dopuszczalne niezamierzone zanieczyszczenie, chyba że podane jest inne stężenie graniczne z powodów ograniczeń technicznych właściwych metod analitycznych.

(12)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,