(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/492 (2) Komisja Europejska („Komisja”) nałożyła cła antydumpingowe na przywóz niektórych materiałów z włókna szklanego tkanych lub zszywanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”) i Arabskiej Republiki Egiptu („Egipt”) („pierwotne środki”). Dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia pierwotnych środków, jest zwane dalej „pierwotnym dochodzeniem”.

(2)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/776 (3) Komisja nałożyła ostateczne cła wyrównawcze na przywóz materiałów z włókna szklanego i zmieniła poziom ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/492.

(3)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/806 (4) Komisja rozszerzyła cła antydumpingowe i wyrównawcze na materiały z włókna szklanego pochodzące z Chin i Egiptu, przywożone na sztuczną wyspę, stałą lub pływającą instalację lub dowolną inną konstrukcję na szelfie kontynentalnym państwa członkowskiego lub do wyłącznej strefy ekonomicznej zadeklarowanej przez państwo członkowskie na mocy Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza („UNCLOS”).

(4)

W następstwie pierwszego dochodzenia w sprawie obejścia środków rozporządzeniami wykonawczymi Komisji (UE) 2022/302 (5) i (UE) 2022/301 (6) Komisja rozszerzyła cła antydumpingowe i wyrównawcze na przywóz materiałów z włókna szklanego pochodzących z Chin wysyłanych z Królestwa Marokańskiego („Maroko”), zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Maroka.

(5)

W następstwie ponownego dochodzenia w sprawie absorpcji rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/1233 (7) Komisja zmieniła poziom ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz materiałów z włókna szklanego pochodzących z Egiptu.

(6)

W następstwie drugiego dochodzenia w sprawie obejścia środków rozporządzeniami wykonawczymi Komisji (UE) 2022/1477 (8) i (UE) 2022/1478 (9) Komisja rozszerzyła cła antydumpingowe i wyrównawcze na przywóz materiałów z włókna szklanego wysyłanych z Turcji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Turcji, z wyjątkiem tych wywożonych przez niektóre określone tureckie przedsiębiorstwa.

(7)

W następstwie częściowego przeglądu okresowego rozporządzeniami wykonawczymi Komisji (UE) 2023/2169 (10) i (UE) 2023/2158 (11) do wykazu zwolnień zawartego odpowiednio w rozporządzeniach wykonawczych (UE) 2022/1477 i (UE) 2022/1478 dodano dodatkowego tureckiego producenta eksportującego.

(8)

W odniesieniu do przedsiębiorstw w Chinach obecnie obowiązujące cła antydumpingowe wynoszą od 34,0 % do 69,0 %.

(9)

W odniesieniu do przedsiębiorstw w Egipcie obecnie obowiązujące cła antydumpingowe wynoszą 33,1 % w przypadku wszystkich producentów eksportujących.

(10)

W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu środków (12) Komisja otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu („wniosek”) na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(11)

Wniosek o dokonanie przeglądu został złożony 3 stycznia 2025 r. przez przedsiębiorstwo Tech-Fab Europe e.V. („wnioskodawca”) w imieniu przemysłu Unii materiałów z włókna szklanego w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W uzasadnieniu wniosku o dokonanie przeglądu podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu Unii.

(12)

Po konsultacji z komitetem ustanowionym na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody, aby wszcząć przegląd wygaśnięcia, w dniu 3 kwietnia 2025 r. Komisja wszczęła przegląd wygaśnięcia dotyczący przywozu do Unii materiałów z włókna szklanego pochodzących z Chin i Egiptu („państwa, których dotyczy postępowanie”) na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (13) („zawiadomienie o wszczęciu”).

(13)

13 czerwca 2025 r. Komisja wszczęła przegląd wygaśnięcia (14) środków antysubsydyjnych mających zastosowanie do przywozu materiałów z włókna szklanego pochodzących z Chin i Egiptu.

(14)

Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu obejmowało okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od 1 stycznia 2021 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

(15)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja w szczególności poinformowała wnioskodawcę, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów w Chinach i Egipcie, znanych importerów, dystrybutorów i użytkowników o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia oraz zaprosiła te podmioty do wzięcia w nim udziału.

(16)

Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia przeglądu wygaśnięcia oraz złożenia wniosku o posiedzenie wyjaśniające przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

(17)

Rząd Egiptu argumentował, że nie należało wszczynać dochodzenia, twierdząc, że istniały niedociągnięcia w jawnej wersji wniosku o dokonanie przeglądu, a dowody na istnienie dumpingu, szkody i związku przyczynowego są niewystarczające.

(18)

Po pierwsze, rząd Egiptu argumentował, że twierdzenia, iż wniosek o dokonanie przeglądu został poparty przez producentów reprezentujących ponad 50 % produkcji unijnej, nie można było zweryfikować, ponieważ wielkość produkcji i sprzedaży w jawnej wersji wniosku o dokonanie przeglądu przedstawiono wyłącznie jako indeksy.

(19)

Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem, ponieważ przed wszczęciem postępowania przeprowadziła badanie reprezentatywności. W tym celu przed wszczęciem postępowania skontaktowano się ze wszystkimi producentami unijnymi wymienionymi we wniosku o dokonanie przeglądu oraz znanymi Komisji i uwzględniono ich przy obliczaniu reprezentatywności wnioskodawcy.

(20)

W ramach tego postępowania 11 producentów unijnych przedstawiło odpowiedzi dotyczące reprezentatywności. W jawnej wersji swoich odpowiedzi dotyczących reprezentatywności wszystkie zainteresowane strony wskazały, że opowiadają się za wszczęciem postępowania. Te jawne wersje odpowiedzi dotyczących reprezentatywności zawierały również informacje na temat wielkości produkcji w odniesieniu do każdego ze wspomnianych producentów unijnych, zazwyczaj wyrażonej jako przedziały, co umożliwiało prawidłowe zrozumienie ich względnej wielkości.

(21)

W piśmie dotyczącym reprezentatywności, opublikowanym w aktach udostępnionych do wglądu 27 marca 2025 r. (15), na podstawie tych odpowiedzi dotyczących reprezentatywności wskazano całkowitą szacunkową produkcję unijną produktu objętego przeglądem. Rząd Egiptu nie przedstawił żadnych uwag w sprawie tego pisma. Na podstawie tych informacji można było racjonalnie stwierdzić, że producenci unijni spełnili wymóg dotyczący reprezentatywności W związku z tym argument ten został odrzucony.

(22)

Po drugie, rząd Egiptu twierdził, że wnioskodawca powinien był wykorzystać albo ceny krajowe stosowane w Egipcie, albo ceny eksportowe stosowane w przypadku wywozu do państw trzecich, zamiast konstruować wartość normalną. Rząd Egiptu dodał, że wartość normalną w każdym razie skonstruowano z naruszeniem art. 2.2 i art. 2.2.1.1 Porozumienia o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 („porozumienie antydumpingowe”). Według rządu Egiptu wnioskodawca oparł się na wskaźnikach zużycia dotyczących producentów unijnych oraz danych ze źródeł publicznych w celu oszacowania kluczowych elementów kosztów (w tym kosztów surowców, pracy i energii elektrycznej). Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz marże zysku również zaczerpnięto z publicznie dostępnych rejestrów przedsiębiorstw w państwach trzecich. Rząd Egiptu twierdził, że zamiast tego należało zastosować rzeczywiste koszty, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk egipskich producentów.

(23)

Ponadto rząd Egiptu dodał, że wnioskodawca wykorzystał niekompletne dane dotyczące cen eksportowych, co doprowadziło do niesprawiedliwego porównania konstruowanej wartości normalnej i cen eksportowych. Rząd Egiptu zakwestionował fakt, że wnioskodawca wykorzystał szereg publicznie dostępnych danych (takich jak Eurostat, Global Trade Atlas („GTA”) oraz notowania cen z badań rynkowych), które niewłaściwie dostosowano, w celu dokonania szeregu obliczeń marginesów dumpingu. Rząd Egiptu twierdził, że wnioskodawca zawyżył zatem marginesy dumpingu we wniosku o dokonanie przeglądu.

(24)

Na wstępie Komisja podkreśliła, że z norm prawnych dotyczących dowodów wymaganych w celu złożenia wniosku o dokonanie przeglądu na podstawie art. 11 rozporządzenia podstawowego (tj. „wystarczających, aby uzasadnić wszczęcie dochodzenia”) jasno wynika, że ilość i jakość informacji zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu nie są takie same jak te, na których Komisja opiera swoje ustalenia po zakończeniu dochodzenia. Wniosek o dokonanie przeglądu musi zawierać wystarczające dowody świadczące o prawdopodobieństwie kontynuacji dumpingu i wystąpienia szkody, które są racjonalnie dostępne dla wnioskodawcy.

(25)

W przedmiotowej sprawie analiza dowodów przedstawionych przez wnioskodawcę, przeprowadzona przez Komisję zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wykazała, że wniosek o dokonanie przeglądu zawierał wystarczające dowody świadczące o prawdopodobieństwie kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody, a także o istnieniu związku przyczynowego między domniemanym przywozem towarów po cenach dumpingowych a domniemaną szkodą, co uzasadniało wszczęcie postępowania.

(26)

Jeżeli chodzi o ceny sprzedaży, koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz poziomy zysku producentów eksportujących materiały z włókna szklanego w Chinach i Egipcie, Komisja wskazała, że wnioskodawca w istocie precyzyjnie spełnił normy dotyczące dowodów wymaganych na etapie złożenia wniosku o dokonanie przeglądu. Wnioskodawca nie ma dostępu do tych dokładnych informacji. Konieczne było zatem oszacowanie marginesów dumpingu na podstawie konstruowanej wartości normalnej. Przy jej konstruowaniu wnioskodawca oparł się na wielu możliwych do zweryfikowania i publicznie dostępnych międzynarodowych wartościach odniesienia, aby wykazać istnienie dumpingu w wielu scenariuszach.

(27)

To samo dotyczy wykorzystania przez wnioskodawcę danych statystycznych dotyczących handlu międzynarodowego do określenia ceny eksportowej, ponieważ są to najbardziej wiarygodne źródła informacji na temat cen eksportowych, a Komisja uznała, że zostały one odpowiednio dostosowane w celu zapewnienia obiektywnego porównania cen sprzedaży z wartością normalną. W związku z tym argumenty te zostały odrzucone.

(28)

Po trzecie, rząd Egiptu twierdził, że brak jest wystarczających dowodów świadczących o prawdopodobieństwie kontynuacji dumpingu, które uzasadniałyby wszczęcie przeglądu. We wniosku o dokonanie przeglądu wykazano, że egipski wywóz do Unii miał niski udział w rynku, podczas gdy jego ceny eksportowe wzrosły w okresie badanym. Ponadto rząd Egiptu twierdził, że nie ma dowodów na stosowanie praktyki rażącego zaniżania cen lub dumpingu ani na to, że wywóz z Egiptu wzrósłby w przypadku wygaśnięcia środków. Rząd Egiptu podkreślił także, że wcześniejszy dumping nie stanowi uzasadnienia dla utrzymania środków.

(29)

Komisja nie zgodziła się również z twierdzeniem, że nie ma wystarczających dowodów świadczących o prawdopodobieństwie kontynuacji dumpingu. Nieprawidłowe jest twierdzenie, że wcześniejszy dumping uznano za czynnik spełniający normę dotyczącą wystarczających dowodów. Jak wyjaśniono w motywach 24 i 25 powyżej, wnioskodawca spełnił wymóg prawny pozwalający na wszczęcie dochodzenia, opierając się na wielu publicznie dostępnych wartościach odniesienia, aby wykazać, że dumping nadal miał miejsce. Komisja uznała, że dowody przedstawione we wniosku o dokonanie przeglądu, wskazujące na kontynuację dumpingu, były racjonalnie dostępne dla wnioskodawcy i wystarczające, aby uzasadnić wszczęcie dochodzenia. W związku z tym argument ten został odrzucony.

(30)

Po czwarte, rząd Egiptu twierdził, że powodem leżącym u podstaw wniosku był protekcjonizm, a nie wyeliminowanie domniemanego dumpingu i domniemanej szkody. Oprócz faktu, że powód ten pozostaje poza zakresem odpowiednich kryteriów prawnych, rząd Egiptu nie przedstawił jednak żadnych dowodów na poparcie tego twierdzenia. Komisja stwierdziła, że wniosek zawierał wystarczające dowody prima facie świadczące o dumpingu, szkodzie i prawdopodobieństwie kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody. Argument ten został zatem odrzucony.

(31)

Po piąte, rząd Egiptu twierdził, że wnioskodawca nieuczciwie powiązał wywóz z Egiptu z praktykami obchodzenia środków i absorpcji rzekomo przypisywanymi Chinom.

(32)

We wniosku wyraźnie odniesiono się jednak do odpowiednich rozporządzeń w sprawie przeciwdziałania obchodzeniu środków i absorpcji, w których oddzielnie przeanalizowano zachowania chińskich i egipskich eksporterów. Ponadto, wbrew twierdzeniu rządu Egiptu, Chinom nie przypisano żadnej absorpcji. Stwierdzono natomiast, że egipscy producenci eksportujący absorbują cła, jak określono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2022/1233 (zob. sekcja 1.1). Argument ten został zatem odrzucony.

(33)

Po szóste, rząd Egiptu twierdził również, że publiczne oświadczenia chińskich producentów eksportujących dotyczące ich strategii niesprawiedliwie wpłynęły na ocenę egipskiego wywozu. Rząd Egiptu nie wykazał jednak, że wnioskodawca pomylił zachowania eksporterów z tych dwóch państw. Argument ten został zatem odrzucony.

(34)

Po siódme, rząd Egiptu twierdził, że analiza szkody zawarta we wniosku była niewystarczająca, ponieważ nie uwzględniała wszystkich wskaźników szkody - w szczególności zwrotu z inwestycji, zdolności do pozyskiwania kapitału i wynagrodzeń.

(35)

Komisja wskazała, że w art. 5 rozporządzenia podstawowego nie ustanowiono wymogu, zgodnie z którym ustalenie wystąpienia istotnej szkody wiąże się z koniecznością przeanalizowania we wniosku o dokonanie przeglądu wszystkich czynników szkody wymienionych w art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego lub wykazania, że doszło do ich pogorszenia. Art. 5 ust. 2 rozporządzenia podstawowego stanowi, że wniosek o dokonanie przeglądu musi zawierać informacje na temat zmian w wielkości przywozu, w odniesieniu do którego zarzuca się przywóz po cenach dumpingowych, jego wpływu na ceny produktu podobnego na rynku Unii i wpływu na przemysł Unii, co potwierdzają istotne (niekonieczne wszystkie) czynniki i wskaźniki oddziałujące na sytuację przemysłu unijnego, takie jak wymienione w art. 3 ust. 3 i 5 rozporządzenia podstawowego. Ponadto wniosek zawierał ocenę rentowności, która jest ściśle związana ze zwrotem z inwestycji oraz zdolnością do pozyskiwania kapitału. Argument ten został zatem odrzucony.

(36)

Po ósme, rząd Egiptu twierdził, że przywóz z Egiptu był niewielki i stabilny w okresie badanym objętym wnioskiem o dokonanie przeglądu, a zatem nie mógł wyrządzić istotnej szkody. Rząd Egiptu twierdził również, że trudności przemysłu Unii miały charakter strukturalny (np. konkurencja w sektorze energii wiatrowej, przywóz z innych państw, nasycenie rynku i globalne zmiany dostaw) i powstały z winy własnej. Ponadto rząd Egiptu twierdził, że wniosek był niekompletny, ponieważ nie odróżniono w nim skutków przywozu z Egiptu od innych czynników szkody.

(37)

Komisja wskazała, że we wniosku przyznano, iż przywóz z Egiptu stanowił niewielką część konsumpcji w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, co nie jest zjawiskiem nietypowym w przeglądach wygaśnięcia, w których środki mogą wpływać na przywóz. Kluczowym czynnikiem w takich przypadkach jest potencjalny wpływ uchylenia środków, a nie sytuacja mająca miejsce w okresie badanym. Obecność czynników szkody innych niż przywóz z Egiptu nie eliminuje automatycznie ewentualnego istotnego wpływu tego przywozu. Nawet gdyby przywóz z Egiptu nie wywoływał szkodliwego wpływu w okresie badanym - choć rząd Egiptu nie uzasadnił tego argumentu - nie podważałoby to argumentu, że szkoda mogłaby wystąpić ponownie w przypadku wygaśnięcia środków. Ponadto rząd Egiptu nie przedstawił dowodów na to, że szkoda poniesiona przez przemysł Unii powstała z winy własnej. W związku z tym argumenty te odrzucono.

(38)

Po dziewiąte, rząd Egiptu twierdził, że zarzut zawarty we wniosku o dokonanie przeglądu - zgodnie z którym wywóz z Egiptu zostałby przekierowany do Unii w przypadku zniesienia środków - był spekulacyjny i nieuzasadniony.

(39)

Analiza Komisji, oparta na dowodach prima facie zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu, wykazała jednak, że egipscy producenci eksportujący dysponowali znacznymi mocami produkcyjnymi, które są ukierunkowane głównie na rynek unijny, oraz że rynek unijny pozostał atrakcyjnym kierunkiem wywozu. Wobec braku środków wzrost przywozu z Egiptu wydawał się zatem prawdopodobny. Argument ten został zatem odrzucony.

(40)

Po dziesiąte, rząd Egiptu twierdził, że we wniosku brakowało wystarczających dowodów na podcięcie cenowe i zaniżanie cen, ponieważ opierał się on na szeroko zakrojonych porównaniach cen rynkowych, a nie na danych na poziomie transakcji.

(41)

Na etapie wszczęcia postępowania szczegółowe ceny importowe według rodzaju produktu są niedostępne. Takie dane stają się dostępne dopiero po weryfikacji odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez objętych próbą producentów eksportujących, przy założeniu współpracy z ich strony. W związku z tym oczekiwanie przedstawienia obliczeń podcięcia cenowego i zaniżania cen w odniesieniu do poszczególnych produktów we wniosku, a nawet na późniejszym etapie dochodzenia, w przypadku braku współpracy, jest nierealistyczne. Na etapie wszczęcia postępowania dowody prima facie oparte na średnich danych Eurostatu uznano za wystarczające. Argument ten został zatem odrzucony.

(42)

Ponadto rząd Egiptu stwierdził, że wnioskodawca nie przeanalizował ani nie przedstawił dowodów na to, że utrzymanie środków leży w interesie Unii.

(43)

Choć na etapie wszczęcia postępowania nie istnieje prawny obowiązek zbadania interesu Unii w ramach przeglądu wygaśnięcia, dostępne dowody nie wskazywały na istnienie jakichkolwiek okoliczności związanych z interesem Unii (np. negatywnego wpływu na użytkowników lub inne podmioty gospodarcze), które uzasadniałyby zakończenie sprawy. Jest to kwestia, którą należy zbadać w ramach samego dochodzenia. W związku z tym argument odrzucono.

(44)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(45)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja ogłosiła, że wstępnie wybrała próbę producentów unijnych. Komisja wybrała próbę na podstawie wielkości produkcji i sprzedaży produktu podobnego w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Próba ta składała się z dwóch producentów unijnych. Objęci próbą producenci unijni odpowiadali łącznie za ponad 25 % wielkości produkcji i sprzedaży w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Próba była reprezentatywna dla przemysłu Unii. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag na temat wstępnego doboru próby. Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących doboru próby.

(46)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.

(47)

Żaden importer niepowiązany nie przedstawił wymaganych informacji i nie wyraził zgody na włączenie do próby.

Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących z Chin i Egiptu

(48)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących w Chinach i Egipcie o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej i Misji Arabskiej Republiki Egiptu w Unii Europejskiej o wskazanie - jeśli istnieją - innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

(49)

Wymaganych informacji nie przedstawił żaden producent eksportujący z państw, których dotyczy postępowanie. W związku z powyższym Komisja postanowiła, że kontrola wyrywkowa nie miała zastosowania.

(50)

Komisja przesłała rządowi Chińskiej Republiki Ludowej („rząd ChRL”) kwestionariusz dotyczący istnienia znaczących zakłóceń w Chinach w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Rząd ChRL nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(51)

Komisja zwróciła się do objętych próbą producentów unijnych o wypełnienie kwestionariuszy, które udostępniła na swojej stronie internetowej (16) w dniu wszczęcia postępowania.

(52)

Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od dwóch objętych próbą producentów unijnych: Vitrulan Composites Oy i European Owens Corning Fiberglas sprl.

(53)

Wnioskodawca wypełnił kwestionariusz makroekonomiczny zawierający wskaźniki makroekonomiczne.

(54)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

Producenci unijni

(55)

16 kwietnia 2026 r. Komisja ujawniła istotne fakty i ustalenia, na podstawie których zamierza utrzymać w mocy obowiązujące cła antydumpingowe. Wszystkim stronom wyznaczono termin do zgłaszania uwag na temat ujawnionych informacji.

(56)

Żadna ze stron nie przedstawiła uwag dotyczących ujawnienia ani nie wystąpiła z wnioskiem o posiedzenie wyjaśniające.

(57)

Produkt objęty przeglądem jest taki sam jak w pierwotnym dochodzeniu, a mianowicie są to materiały z tkanych lub zszywanych niedoprzędów z ciągłego włókna szklanego lub przędzy, z innymi elementami lub bez tych elementów, z wyłączeniem produktów impregnowanych lub preimpregnowanych (prepregów) oraz z wyłączeniem tkanin siatkowych o otwartych oczkach, o rozmiarze oczka powyżej 1,8 mm długości i szerokości oraz o masie powierzchniowej powyżej 35 g/m2, obecnie objęte kodami CN ex 7019 61 00 , ex 7019 62 10 , ex 7019 62 90 , ex 7019 63 00 , ex 7019 64 00 , ex 7019 65 00 , ex 7019 66 00 , ex 7019 69 10 , ex 7019 69 90 i ex 7019 90 00 (kody TARIC 7019 61 00 81, 7019 61 00 83, 7019 61 00 84, 7019 62 10 81, 7019 62 10 83, 7019 62 10 84, 7019 62 90 81, 7019 62 90 83, 7019 62 90 84, 7019 63 00 81, 7019 63 00 83, 7019 63 00 84, 7019 64 00 81, 7019 64 00 83, 7019 64 00 84, 7019 65 00 81, 7019 65 00 83, 7019 65 00 84, 7019 66 00 81, 7019 66 00 83, 7019 66 00 84, 7019 69 10 81, 7019 69 10 83, 7019 69 10 84, 7019 69 90 81, 7019 69 90 83, 7019 69 90 84, 7019 90 00 81, 7019 90 00 83 i 7019 90 00 84) („produkt objęty przeglądem”).

(58)

Kody CN i TARIC podano jedynie w celach informacyjnych bez uszczerbku dla późniejszej zmiany klasyfikacji taryfowej.

(59)

Materiały z włókna szklanego mają wiele zastosowań. Na przykład stosuje się je do produkcji łopatek wirników turbin wiatrowych, w produkcji łodzi, samochodów ciężarowych i sprzętu sportowego, a także w systemie renowacji rurociągów.

(60)

Produktem objętym niniejszym dochodzeniem jest produkt objęty przeglądem pochodzący z Chin i Egiptu.

(61)

W toku pierwotnego dochodzenia wykazano, a w przedmiotowym przeglądzie wygaśnięcia potwierdzono, że następujące produkty mają takie same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne, a także te same podstawowe zastosowania:

(62)

Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(63)

W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nadal występował przywóz materiałów z włókna szklanego zarówno z Egiptu, jak i z Chin, choć poziom takiego przywozu spadł w porównaniu z okresem objętym pierwotnym dochodzeniem (tj. od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r.) („OPD”). Z danych statystycznych Eurostatu dotyczących przywozu wynika jednak, że przywóz materiałów z włókna szklanego z obu państw nadal miał znaczny udział w rynku unijnym. Przywóz z Chin odpowiadał za około 8 % udziału w rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, natomiast przywóz z Egiptu - około 2 % (w porównaniu z odpowiednio 22 % i 9 % udziałem w rynku w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem). W ujęciu bezwzględnym przywóz z Chin i Egiptu wyniósł odpowiednio 11 345 i 2 514 ton w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym w porównaniu z odpowiednio 37 558 i 15 334 tonami w OPD.

(64)

Jak wspomniano w motywie 49 powyżej, żaden z producentów eksportujących z Chin lub Egiptu nie współpracował w toku dochodzenia. W związku z tym Komisja poinformowała władze Chin i Egiptu, że z uwagi na brak współpracy Komisja zamierza zastosować art. 18 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do ustaleń dotyczących Chin i Egiptu. W tym zakresie Komisja nie otrzymała żadnych uwag ani wniosków o interwencję rzecznika praw stron.

(65)

W związku z tym zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oparto na dostępnych faktach, a w szczególności na informacjach zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu, informacjach uzyskanych od stron współpracujących w toku dochodzenia przeglądowego (tj. od wnioskodawcy i objętych próbą producentów unijnych), uzupełnionych danymi z publicznie dostępnych źródeł.

(66)

W świetle wystarczających dowodów dostępnych na początku dochodzenia, które wykazują, w odniesieniu do Chin, istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, Komisja wszczęła dochodzenie na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

(67)

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do dochodzenia w odniesieniu do domniemanych znaczących zakłóceń Komisja przesłała kwestionariusz rządowi ChRL. Ponadto w pkt 5.3.2 zawiadomienia o wszczęciu postępowania Komisja wezwała wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia swoich opinii, przedłożenia informacji i dostarczenia dowodów potwierdzających w odniesieniu do zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w terminie 37 dni od daty opublikowania zawiadomienia o wszczęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(68)

W powyższym terminie nie otrzymano odpowiedzi od rządu ChRL i nie wpłynęły stanowiska dotyczące zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Następnie Komisja poinformowała rząd ChRL, że do ustalenia istnienia w Chinach znaczących zakłóceń wykorzysta dostępne fakty w rozumieniu art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(69)

W tym samym pkt 5.3.2 zawiadomienia o wszczęciu postępowania Komisja wskazała również, że w świetle dostępnych dowodów może zaistnieć potrzeba wyboru odpowiedniego reprezentatywnego kraju na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego w celu określenia wartości normalnej na podstawie niezniekształconych cen lub wartości odniesienia.

(70)

27 września 2025 r. Komisja poinformowała zainteresowane strony notą („nota dotycząca czynników produkcji”) o odpowiednich źródłach, które zamierza wykorzystać do określenia wartości normalnej. W nocie tej Komisja wskazała na brak współpracy zarówno ze strony rządu ChRL, jak i wszelkich producentów eksportujących w Chinach, o czym poinformowano władze Chińskiej Republiki Ludowej w nocie werbalnej (17). W nocie dotyczącej czynników produkcji podkreślono, że w związku z tym Komisja oprze swoje ustalenia na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(71)

W tym kontekście Komisja poinformowała zainteresowane strony, że zamierza wykorzystać informacje zawarte we wniosku o dokonanie przeglądu do ustalenia źródeł, które zostaną wykorzystane do określenia wartości normalnej. Komisja wybrała Turcję jako odpowiedni reprezentatywny kraj.

(72)

W nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja przedstawiła wykaz wszystkich czynników produkcji, takich jak surowce, energia i siła robocza, wykorzystywanych w produkcji materiałów z włókna szklanego. Komisja poinformowała również zainteresowane strony, że ustali koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz marżę zysku na podstawie informacji dostępnych dla przedsiębiorstwa TÜRKİYE ŞİŞE VE CAM FABRİKALARI A.Ş, („Şişecam”), producenta w reprezentatywnym kraju.

(73)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag w sprawie noty dotyczącej czynników produkcji.

(74)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego „[p]odstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców w kraju wywozu”.

(75)

Zgodnie jednak z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „w przypadku stwierdzenia […], że ze względu na istnienie w kraju wywozu znaczących zakłóceń w rozumieniu lit. b) nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych w tym kraju, wartość normalną konstruuje się wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia” oraz wartość ta „obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski”.

(76)

Jak wyjaśniono poniżej, w obecnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że w oparciu o dostępne dowody oraz ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL i producentów eksportujących zastosowanie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego było właściwe.

(77)

Komisja zbadała dowody zawarte w aktach sprawy, aby stwierdzić, czy w Chinach występują znaczące zakłócenia w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, które sprawiają, że stosowanie cen i kosztów krajowych w tym państwie jest niewłaściwe. Analiza ta obejmowała następujące elementy dowodowe dotyczące poszczególnych kryteriów istotnych dla ustalenia występowania znaczących zakłóceń.

(78)

Po pierwsze, dowody zawarte we wniosku obejmowały następujące elementy wskazujące na istnienie znaczących zakłóceń.

(79)

Po drugie, w poprzednio prowadzonych dochodzeniach dotyczących sektora włókien szklanych w Chinach (29) Komisja stwierdziła występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. W toku tych dochodzeń Komisja ustaliła, że w Chinach dochodzi do istotnej interwencji rządowej, co zakłóca proces skutecznej alokacji zasobów zgodnie z zasadami rynkowymi (30).

(80)

W szczególności Komisja stwierdziła, że w sektorze materiałów z włókna szklanego znaczna część przedsiębiorstw nadal stanowi własność rządu ChRL w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego (31), a ponadto rząd ChRL dysponuje również możliwością ingerowania w ceny i koszty dzięki obecności przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret drugie rozporządzenia podstawowego (32).

(81)

Komisja ustaliła również, że obecność i ingerencja przedstawicieli państwa na rynkach finansowych, a także w obszarze dostaw surowców i czynników produkcji nadal wywołują dodatkowe zakłócenia działania rynku. Rzeczywiście, ogólnie rzecz biorąc, system planowania w Chinach powoduje, że zasoby są kierowane do sektorów uznanych przez rząd ChRL za strategiczne lub z innego powodu ważne z politycznego punktu widzenia, a nie przydzielane zgodnie z mechanizmami rynkowymi (33).

(82)

Ponadto Komisja stwierdziła, że przepisy chińskiego prawa upadłościowego i chińskiego prawa rzeczowego nie funkcjonują w prawidłowy sposób w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret czwarte rozporządzenia podstawowego, co prowadzi do zakłóceń wynikających w szczególności z utrzymywania niewypłacalnych przedsiębiorstw na rynku oraz z przydzielania praw użytkowania gruntów w Chinach (34).

(83)

Komisja stwierdziła także zakłócenia w kosztach wynagrodzeń w sektorze włókna szklanego w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret piąte rozporządzenia podstawowego (35), jak również zakłócenia na rynkach finansowych w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego, w szczególności pod względem dostępu przedsiębiorców do kapitału w Chinach (36).

(84)

Po trzecie, w pierwotnym dochodzeniu, które doprowadziło do wprowadzenia pierwotnych środków (37), Komisja stwierdziła występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Komisja nie ma wiedzy o żadnych istotnych zmianach strukturalnych w Chinach, w ujęciu ogólnym ani w odnośnym sektorze, które mogłyby wpłynąć na ten wniosek.

(85)

Po czwarte, dodatkowe dowody dostępne w sprawozdaniu na temat znaczących zakłóceń w gospodarce Chin („sprawozdanie”) (38), przygotowanym przez Komisję na podstawie art. 2 ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego, wskazywały na istnienie znaczących zakłóceń również w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(86)

Po piąte, w obecnym dochodzeniu rząd ChRL ani producenci eksportujący nie przedstawili żadnych przeciwnych dowodów ani argumentów.

(87)

W związku z powyższym, z dostępnych dowodów wynika, że ceny lub koszty produktu objętego przeglądem, w tym koszty surowców, energii i pracy, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, na co wskazuje rzeczywisty lub potencjalny wpływ co najmniej jednego istotnego elementu spośród wymienionych.

(88)

Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że w celu ustalenia wartości normalnej w tym przypadku nie jest właściwe wykorzystanie cen i kosztów krajowych. W związku z tym Komisja przystąpiła do konstruowania wartości normalnej wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia, czyli w tym przypadku na podstawie stosownych kosztów produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(89)

Wyboru reprezentatywnego kraju dokonano na podstawie następujących kryteriów określonych w art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego:

(90)

Jak wyjaśniono w motywach 70-73 powyżej, Komisja opublikowała notę w odniesieniu do akt dotyczącą źródeł do celów określenia wartości normalnej. W nocie tej opisano fakty i dowody leżące u podstaw odpowiednich kryteriów, a także poinformowano zainteresowane strony o zamiarze rozważenia wykorzystania Turcji jako odpowiedniego reprezentatywnego kraju w przedmiotowej sprawie, jeżeli zostanie potwierdzone istnienie znaczących zakłóceń zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. W motywie 88 powyżej Komisja stwierdziła istnienie znaczących zakłóceń.

(91)

W nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja wskazała Turcję jako państwo o podobnym poziomie rozwoju gospodarczego do Chin, ponieważ kraj ten jest sklasyfikowany przez Bank Światowy jako kraj „o wyższym średnim dochodzie” na podstawie dochodu narodowego brutto, a zgodnie z dostępnymi danymi odbywa się w nich produkcja produktu objętego przeglądem. Produkt objęty przeglądem był wytwarzany w Turcji.

(92)

W nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja wyjaśniła, że ani rząd ChRL, ani żaden producent eksportujący w Chinach nie współpracował w toku dochodzenia. W nocie dotyczącej czynników produkcji podkreślono, że w związku z tym Komisja oprze swoje ustalenia na faktach dostępnych zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, tj. wykorzysta informacje zawarte we wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia do wyboru reprezentatywnego kraju i ustalenia źródeł, które zostaną wykorzystane do ustalenia wartości normalnej.

(93)

Komisja uznała zatem Turcję za odpowiedni reprezentatywny kraj.

(94)

W nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja wskazała ponadto, że odpowiednie dane finansowe producenta materiałów z włókna szklanego w Turcji również były łatwo dostępne.

(95)

W związku z powyższymi ustaleniami w nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja poinformowała zainteresowane strony, że zamierza wykorzystać Turcję jako odpowiedni reprezentatywny kraj oraz łatwo dostępne sprawozdania finansowe przedsiębiorstwa Şişecam w celu uzyskania niezniekształconych cen lub wartości odniesienia oraz danych finansowych na potrzeby obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego.

(96)

Zainteresowane strony zaproszono do przedstawienia uwag na temat stosowności wyboru Turcji jako reprezentatywnego kraju oraz przedsiębiorstwa Şişecam jako producenta w reprezentatywnym kraju. Nie otrzymano żadnych uwag.

(97)

Wstępny wybór potencjalnych reprezentatywnych krajów i odpowiednich przedsiębiorstw, dla których istnieją łatwo dostępne dane, nie uniemożliwia Komisji uzupełnienia lub udoskonalenia takiego wyboru ani prowadzenia badań na późniejszym etapie, w tym w drodze przedstawienia nowych sugestii dotyczących potencjalnego reprezentatywnego kraju i produktu podobnego. W istocie celem not dotyczących czynników produkcji jest zachęcenie zainteresowanych stron do przedstawienia uwag na temat wstępnych badań przeprowadzonych przez służby Komisji oraz, jeśli będzie to uzasadnione, uzyskania rozwiązań alternatywnych do dalszego rozważenia przez służby Komisji. Noty te zawierają nawet specjalny załącznik, który ma pomóc stronom w przedkładaniu informacji o ewentualnych dodatkowych reprezentatywnych krajach lub przedsiębiorstwach do celów art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(98)

Po ustaleniu na podstawie wszystkich powyższych elementów, że Turcja jest odpowiednim reprezentatywnym krajem, nie było potrzeby przeprowadzenia oceny poziomu ochrony socjalnej i ochrony środowiska zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze zdanie ostatnie rozporządzenia podstawowego.

(99)

Biorąc pod uwagę wyniki powyższej analizy, należy uznać, że Turcja spełniała kryteria przewidziane w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego pozwalające uznać ją za odpowiedni reprezentatywny kraj.

(100)

W nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja podała wykaz czynników produkcji, takich jak materiały, energia i nakłady pracy, wykorzystywanych przez producentów eksportujących do produkcji produktu objętego przeglądem i wezwała zainteresowane strony do zgłaszania uwag i przedstawienia łatwo dostępnych informacji na temat niezniekształconych wartości każdego z czynników produkcji wymienionych w tej nocie.

(101)

W nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja stwierdziła, że na potrzeby konstruowania wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego skorzysta z bazy danych GTA w celu ustalenia poziomu niezniekształconych kosztów głównego surowca - niedoprzędów z włókna szklanego. Ponadto Komisja stwierdziła, że w celu ustalenia poziomu niezniekształconych kosztów pracy i energii wykorzysta odpowiednio dane Tureckiego Instytutu Statystycznego (41) i Eurostatu (42).

(102)

Biorąc pod uwagę wszystkie informacje wynikające z wniosku o dokonanie przeglądu, w celu określenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego zidentyfikowano następujące czynniki produkcji i ich źródła:

Tabela 1

Czynniki produkcji materiałów z włókna szklanego

(103)

Aby ustalić niezniekształconą cenę niedoprzędów z włókna szklanego dostarczanych do zakładu producenta reprezentatywnego kraju, Komisja jako podstawę wykorzystała średnią ważoną cenę importową stosowaną przy przywozie do reprezentatywnego kraju podaną w GTA, do której dodano należności celne przywozowe.

(104)

Cenę importową w reprezentatywnym kraju obliczono jako średnią ważoną cenę jednostkowych produktów przywożonych ze wszystkich państw trzecich z wyjątkiem Chin i państw, które nie są członkami WTO, wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 (46). Komisja postanowiła wykluczyć przywóz z Chin do reprezentatywnego kraju, ponieważ w motywach 77-88 powyżej uznała, że oparcie się na cenach i kosztach krajowych w Chinach nie jest odpowiednim rozwiązaniem z uwagi na występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego.

(105)

Biorąc pod uwagę, że nie ma dowodów wskazujących na to, że te same zakłócenia nie mają w równym stopniu wpływu na produkty przeznaczone na wywóz, Komisja uznała, że te same zakłócenia miały wpływ na ceny eksportowe. Po wykluczeniu przywozu z Chin do reprezentatywnego kraju wielkość przywozu z innych państw trzecich pozostała reprezentatywna.

(106)

Komisja ustaliła również, że ponad 80 % przywozu głównego surowca (niedoprzędów z włókna szklanego) do Turcji pochodziło z Egiptu, a ceny były niższe niż w przypadku jakiegokolwiek innego źródła przywozu.

(107)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/870 (47) Komisja stwierdziła, że jedynym producentem wzmocnień z włókna szklanego w Egipcie, a co za tym idzie jedynym producentem niedoprzędów z włókna szklanego, jest przedsiębiorstwo Jushi Egypt. Jak ustalono w tym rozporządzeniu, przedsiębiorstwo Jushi Egypt było własnością chińskich przedsiębiorstw i było subsydiowane zarówno przez Chiny, jak i Egipt. Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/870 wprowadzono zatem środki wyrównawcze w odniesieniu do wywozu niedoprzędów z włókna szklanego do Unii.

(108)

Biorąc pod uwagę, że przedsiębiorstwo Jushi Egypt nadal jest jedynym producentem eksportującym niedoprzędy z włókna szklanego w Egipcie, nie ma podstaw, aby zakładać, że te same subsydia nie wpływają w równym stopniu na ceny produktów wywożonych na inne rynki; Komisja uznała zatem, że te same zakłócenia wpływają na ceny eksportowe niedoprzędów z włókna szklanego do Turcji. Po wykluczeniu przywozu z Egiptu do reprezentatywnego kraju wielkość przywozu z innych państw trzecich nadal pozostała reprezentatywna i wynosiła ponad 10 000 ton.

(109)

W odniesieniu do należności celnych przywozowych Komisja zauważyła, że Turcja przywoziła niedoprzędy z włókna szklanego z ponad 20 państw przy różnych poziomach stawek należności celnych przywozowych i przy znacznym zróżnicowaniu wielkości przywozu. Komisja obliczyła należności celne przywozowe dla niedoprzędów z włókna szklanego na podstawie poziomu ceł mających zastosowanie do przywozu niedoprzędów z włókna szklanego z każdego z tych państw.

(110)

Zazwyczaj do tych cen importowych należy dodać również ceny transportu krajowego. Biorąc jednak pod uwagę poziom marginesów dumpingu obliczony poniżej oraz charakter przedmiotowego dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia, które koncentruje się na ustaleniu, czy dumping nadal miał miejsce w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym lub mógłby ponownie wystąpić, a nie na ustaleniu jego dokładnej wielkości, Komisja zdecydowała, że dostosowania w odniesieniu do transportu krajowego nie są konieczne. Takie dostosowania skutkowałyby jedynie wzrostem wartości normalnej, a w konsekwencji wyższym marginesem dumpingu.

(111)

Turecki Instytut Statystyczny publikuje szczegółowe informacje na temat wynagrodzeń w poszczególnych sektorach tureckiej gospodarki. Komisja ustaliła wartość odniesienia dla okresu objętego dochodzeniem przeglądowym na podstawie średnich godzinowych kosztów pracy w przemyśle wytwórczym objętym kodem NACE (48) C-23 za 2022 r., tj. działalności gospodarczej „Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych” zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2. Wartości te następnie skorygowano o inflację przy użyciu indeksu kosztów zatrudnienia publikowanego przez Turecki Instytut Statystyczny (49), aby odzwierciedlić koszty w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(112)

Ceny energii elektrycznej dla przedsiębiorstw (odbiorców przemysłowych) w Turcji publikuje Eurostat. Komisja wykorzystała dane dotyczące przemysłowych cen energii elektrycznej w odpowiednim zakresie zużycia, wyrażone w CNY/kWh za ODP, opublikowane w dniu 10 września 2025 r. (50)

(113)

Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „[s]konstruowana wartość normalna obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski”. Ponadto należy ustalić wartość pośrednich kosztów produkcji w celu pokrycia kosztów niewliczonych do czynników produkcji, o których mowa powyżej.

(114)

Aby ustalić niezniekształconą wartość pośrednich kosztów produkcji oraz biorąc pod uwagę brak współpracy ze strony producentów eksportujących, Komisja wykorzystała dostępne fakty zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym Komisja ustaliła stosunek pośrednich kosztów produkcji do całkowitych kosztów produkcji i pracy na podstawie danych dostarczonych przez wnioskodawcę we wniosku o dokonanie przeglądu. Następnie odsetek ten zastosowano w stosunku do niezniekształconej wartości kosztów produkcji, aby uzyskać niezniekształconą wartość pośrednich kosztów produkcji.

(115)

Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk obliczono na podstawie łatwo dostępnych informacji dotyczących przedsiębiorstwa Şişecam (zob. motyw 118 poniżej).

(116)

Na podstawie powyższego Komisja skonstruowała wartość normalną na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(117)

Po pierwsze, Komisja ustaliła wartość niezniekształconych kosztów produkcji. Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących Komisja oparła się na dostarczonych przez wnioskodawcę we wniosku o dokonanie przeglądu informacjach dotyczących zużycia każdego czynnika (materiałów i pracy) używanego w produkcji materiałów z włókna szklanego. Komisja pomnożyła średnią ważoną wskaźników zużycia głównych kategorii produktu przez niezniekształcone koszty jednostkowe odnotowane w reprezentatywnym kraju (Turcja), jak opisano w sekcji 3.2.5 powyżej.

(118)

Po ustaleniu niezniekształconych kosztów produkcji, o których mowa powyżej, Komisja dodała pośrednie koszty produkcji, a także koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz marżę zysku. Pośrednie koszty produkcji ustalono na podstawie danych dostarczonych przez wnioskodawcę. Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz marżę zysku ustalono na podstawie sprawozdań finansowych Şişecam za 2023 r., zgłoszonych i skorygowanych o inflację w zbadanym sprawozdaniu finansowym przedsiębiorstwa za 2024 r. (51) (zob. sekcja 3.2.5).

(119)

W szczególności Komisja dodała następujące pozycje do niezniekształconych kosztów produkcji:

(120)

Na tej podstawie Komisja skonstruowała wartość normalną na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(121)

Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących z Chin cenę eksportową ustalono w oparciu o dane Eurostatu dotyczące CIF skorygowane o poziom cen ex-works. Tym samym cenę CIF obniżono o koszty frachtu morskiego i koszt ubezpieczenia oraz koszty transportu krajowego.

(122)

Komisja porównała konstruowaną wartość normalną ustaloną zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego z cenami eksportowymi ustalonymi na podstawie ceny ex-works, jak opisano powyżej.

(123)

Nie dokonano dostosowań wartości normalnej ani ceny eksportowej uwzględniających różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.

(124)

Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową produktu objętego przeglądem zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

(125)

Na tej podstawie średnie ważone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wyniosły dla wywozu z Chin 59,0 %. Stwierdzono zatem, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym dumping nadal miał miejsce.

(126)

Jak już wskazano w motywie 49 powyżej, żaden egipski producent eksportujący nie współpracował w toku dochodzenia. W związku z tym Komisja oparła swoje ustalenia dotyczące dumpingu na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(127)

Ze względu na brak dostępnych informacji na temat krajowych cen materiałów z włókna szklanego w Egipcie w przypadku przedsiębiorstw Hengshi Egypt lub Jushi Egypt Komisja skonstruowała wartość normalną dla Egiptu na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, wykorzystując dane wskazane we wniosku o dokonanie przeglądu.

(128)

W szczególności w odniesieniu do surowców wnioskodawca wykorzystał dane statystyczne dotyczące wywozu niedoprzędów z włókna szklanego pochodzące z bazy danych Comtrade (52). Wybór tego podejścia zamiast oparcia się na przywozie niedoprzędów z włókna szklanego do Egiptu wynikał z tego, że niemal cały ten przywóz pochodził z Chin i prawdopodobnie stanowił przeniesienie w obrębie przedsiębiorstw należących do grupy Jushi.

(129)

W przypadku energii elektrycznej zastosowano ceny energii elektrycznej dla przedsiębiorstw w Egipcie opublikowane przez Global Petrol Prices (53). W przypadku kosztów pracy wykorzystano wynagrodzenia opublikowane przez Salary Explorer (54) dla sektora „Fabryki i produkcja” w Egipcie.

(130)

Do takich kosztów produkcji dodano odpowiednie kwoty pośrednich kosztów produkcji, kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków, które oparto na danych przekazanych przez wnioskodawcę.

(131)

Dodano taki sam udział pośrednich kosztów produkcji w bezpośrednich kosztach produkcji obliczonych na podstawie danych przekazanych przez wnioskodawcę jak w przypadku wartości normalnej w Chinach, tj. 16,8 % (zob. motyw 119 powyżej).

(132)

Sprawozdanie finansowe Hengshi Egypt nie było łatwo dostępne, a sprawozdanie finansowe Jushi China nie zawierało informacji na temat kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych Jushi Egypt. Wnioskodawca wykorzystał zatem dane dotyczące kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych tureckiego producenta materiałów z włókna szklanego - Şişecam. Komisja przyjęła to samo podejście i zastosowała koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne Şişecam w wysokości 11,24 % COGS, jak wskazano w motywie 119 powyżej.

(133)

Do kosztów produkcji dodano również marżę zysku w wysokości 20,1 %, zgodnie z wnioskiem o dokonanie przeglądu. Wnioskodawca wykorzystał publicznie dostępne sprawozdania finansowe Jushi China do ustalenia poziomu zysku.

(134)

Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących z Egiptu cenę eksportową ustalono w oparciu o dane Eurostatu dotyczące CIF skorygowane o poziom cen ex-works. Tym samym cenę CIF obniżono o koszty frachtu morskiego i koszt ubezpieczenia oraz koszty transportu krajowego.

(135)

Komisja porównała konstruowaną wartość normalną ustaloną zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego w oparciu o dostępne fakty z cenami eksportowymi ustalonymi na podstawie ceny ex-works, jak opisano powyżej.

(136)

Nie dokonano dostosowań wartości normalnej ani ceny eksportowej uwzględniających różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.

(137)

Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową produktu objętego przeglądem zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

(138)

Na tej podstawie średnie ważone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wyniosły dla wywozu z Egiptu 100,26 %. Stwierdzono zatem, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym dumping nadal miał miejsce.

(139)

Oprócz ustalenia, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym miał miejsce dumping, Komisja zbadała, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku uchylenia środków. Przeanalizowano następujące czynniki dodatkowe: moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Egipcie i Chinach, atrakcyjność rynku unijnego oraz praktyki obchodzenia środków i absorpcji.

(140)

Ze względu na całkowity brak współpracy ze strony Egiptu, Chin i producentów eksportujących w obu państwach ustalenia dotyczące mocy produkcyjnych i wolnych mocy produkcyjnych oparto na dostępnych faktach, w szczególności na informacjach przedstawionych we wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia.

(141)

Wnioskodawca przedstawił dowody na to, że całkowite moce produkcyjne w zakresie materiałów z włókna szklanego w Chinach wynosiły około 1 400 000 ton w ODP, przy czym nadwyżka mocy produkcyjnych wyniosła około 800 000 ton. Po odjęciu popytu krajowego i całkowitego wywozu wolne moce produkcyjne chińskich producentów dostępne na rynek unijny oszacowano na około 700 000 ton, czyli są one 5 razy większe niż całkowita konsumpcja w Unii.

(142)

Jeżeli chodzi o egipskie moce produkcyjne, dowody wskazują, że w Egipcie utworzono jedynie dwóch producentów materiałów z włókna szklanego (Hengshi Egypt i Jushi Egypt) w celu zaopatrywania rynku unijnego. Hengshi Egypt i Jushi Egypt należą do tej samej grupy przedsiębiorstw zarejestrowanych w Chinach i oba te przedsiębiorstwa mają siedzibę w ulokowanej obok miasta Suez strefie współpracy gospodarczej i handlowej między Chinami i Egiptem. Są one ostatecznie kontrolowane przez chińską agencję rządową i utworzono je w ramach strategii wspierania zewnętrznego rozwoju Chin.

(143)

Chociaż przedsiębiorstwo Jushi Egypt utworzono głównie w celu wywozu niedoprzędów z włókna szklanego do UE, przedsiębiorstwo Hengshi Egypt utworzono następnie w celu uzupełnienia portfela produktów o materiały z włókna szklanego. W 2017 r. moce produkcyjne Hengshi w zakresie materiałów z włókna szklanego, oszacowane przez wnioskodawcę, wynosiły 30 000 ton, czyli 22 % całkowitej konsumpcji w Unii.

(144)

Ponadto wnioskodawca wykazał, że od 2022 r. Unia jest jednym z głównych miejsc przeznaczenia egipskich materiałów z włókna szklanego, podczas gdy egipski rynek krajowy materiałów z włókna szklanego jest minimalny i popyt na nim nie przekracza 1 500 ton rocznie.

(145)

Komisja stwierdziła zatem, że chińscy i egipscy producenci dysponują wystarczającymi mocami produkcyjnymi, które będą gotowi uruchomić w celu znacznego zwiększenia wywozu na rynek unijny w przypadku wygaśnięcia środków.

(146)

Pomimo obowiązujących ceł antydumpingowych i wyrównawczych, które stanowią uzupełnienie konwencjonalnych należności celnych przywozowych na przywóz z Chin (od 5 % do 7 % w przypadku różnych kodów celnych, w ramach których klasyfikowany jest produkt objęty postępowaniem), chińscy i egipscy producenci eksportujący nadal dokonują wywozu do Unii. Wielkość przywozu z obu państw wzrosła wręcz w ujęciu bezwzględnym w okresie badanym: wielkość przywozu z Chin wzrosła o 102 %, a z Egiptu o 115 %.

(147)

Dane z bazy danych GTA dotyczące wywozu wykazały, że ceny chińskiego wywozu do Unii, przed odliczeniem kosztów wysyłki i ceł, były o około 15 % wyższe niż średnie ważone ceny eksportowe stosowane w wywozie na dziesięć największych rynków eksportowych. Biorąc pod uwagę znaczenie rynku unijnego dla chińskich i egipskich producentów eksportujących oraz fakt, że chińscy producenci eksportujący są w stanie sprzedawać do Unii towary po takich cenach pomimo obowiązujących środków, oczywiste jest, że rynek unijny pozostaje wysoce atrakcyjny.

(148)

Ponadto istnienie praktyk obchodzenia środków i absorpcji, które uwzględniono w zmianach środków przedstawionych w sekcji 1.1 powyżej, dodatkowo wskazuje na atrakcyjność rynku unijnego.

(149)

Jak wskazano powyżej, stwierdzono kontynuację dumpingu ze znacznymi marginesami dumpingu zarówno w przypadku Egiptu, jak i Chin. Biorąc pod uwagę znaczne wolne moce produkcyjne w Chinach i wielkość mocy produkcyjnych w Egipcie, a także atrakcyjność rynku unijnego i wcześniejsze praktyki obchodzenia środków, Komisja stwierdziła, że dopuszczenie do wygaśnięcia środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji dumpingu, a tym samym na rynek unijny wywożono by znaczne ilości towarów po cenach dumpingowych.

(150)

Na podstawie informacji dostępnych Komisji produkt podobny wytwarzało w okresie badanym 18 producentów w Unii. Producenci ci reprezentują przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(151)

Zgodnie z ustaleniami całkowita produkcja unijna w okresie objętym przeglądem wyniosła 100 653 ton. Komisja ustaliła tę wartość na podstawie wszystkich dostępnych informacji dotyczących przemysłu Unii, takich jak:

Jak wskazano w motywie 45, do próby wybrano dwóch producentów unijnych. Reprezentowali oni [30-40 %] całkowitej produkcji unijnej produktu podobnego.

(152)

Komisja ustaliła wielkość konsumpcji w Unii na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu makroekonomicznym oraz danych Eurostatu dotyczących przywozu.

(153)

Konsumpcja w Unii kształtowała się następująco:

Tabela 2

Konsumpcja w Unii (w tonach)

(154)

Konsumpcja w Unii wzrosła o 11 % w latach 2021-2022 w związku z ożywieniem i odbudową zapasów w sektorach niższego szczebla po pandemii.

(155)

W latach 2022-2024 konsumpcja w Unii zmieniała się pod wpływem dwóch przeciwstawnych tendencji. Z jednej strony popyt ze strony producentów turbin wiatrowych i łopatek wirników spadł, ponieważ producenci ci musieli stawić czoła zwiększonej presji konkurencyjnej ze strony chińskiego przywozu do Unii. Z drugiej strony wzrósł popyt na innych rynkach zastosowań końcowych, w szczególności w sektorze wyściełanych okładzin rurowych („CIPP”). Ogólnie rzecz biorąc, te przeciwstawne tendencje doprowadziły do stabilizacji konsumpcji w Unii, która po 2021 r. wahała się w wąskim przedziale.

(156)

Komisja ustaliła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu. Udział przywozu w rynku ustalono na podstawie wielkości przywozu i łącznej konsumpcji w Unii.

(157)

Przywóz do Unii z państw, których dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

Tabela 3

Wielkość przywozu i udział w rynku

(158)

Wielkość przywozu z Chin i Egiptu wzrosła w okresie badanym odpowiednio o 102 % i 115 %.

(159)

W okresie badanym konsumpcja w Unii wzrosła jedynie o 13 %. W rezultacie państwa, których dotyczy postępowanie, zwiększyły swój udział w rynku: od 5 % do 8 % w przypadku Chin, od 1 % do 2 % w przypadku Egiptu.

(160)

Komisja określiła ceny przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, na podstawie danych Eurostatu na temat przywozu.

(161)

Średnia ważona cena przywozu do Unii z państw, których dotyczy postępowanie, kształtowała się następująco:

Tabela 4

Ceny importowe (EUR/t)

(162)

Średnia ważona cena przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, na rynek unijny wzrosła o 23 % w latach 2021-2022, utrzymała się na stabilnym poziomie w 2023 r. i spadła w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym w przybliżeniu do poziomu z 2021 r.

(163)

W odniesieniu do uwzględnienia podcięcia cenowego w okresie objętym dochodzeniem brak współpracy ze strony producentów eksportujących i wynikający z tego brak danych dotyczących transakcji uniemożliwiły obliczenie rzeczywistego podcięcia cenowego (porównania według rodzaju). W szczególności, biorąc pod uwagę statystyczny charakter danych, średnie ceny importowe nie uwzględniają różnic w asortymencie produktów, które są z natury znaczne w przypadku produktu objętego przeglądem. Świadczą o tym dowody uzyskane od producentów unijnych, których ceny sprzedaży znacznie się różnią w zależności od rodzaju produktu. W związku z tym brak współpracy ze strony producentów eksportujących stworzył bardzo dużą lukę dowodową, która uniemożliwiła Komisji obliczenie podcięcia cenowego.

(164)

W tych okolicznościach, ponieważ danych statystycznych dotyczących przywozu nie można było wykorzystać do stwierdzenia braku podcięcia cenowego w okresie objętym dochodzeniem, konieczne było uwzględnienie innych elementów. W szczególności Komisja mogła wywnioskować istnienie znaczącego wpływu przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, na ceny na podstawie faktów dostępnych w aktach sprawy.

(165)

W okresie badanym wielkość przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, rosła w szybszym tempie w porównaniu z umiarkowanym wzrostem konsumpcji w Unii. Wzrost przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, przyczynił się do spadku wielkości sprzedaży i udziału w rynku przemysłu Unii, a także do permanentnej niezdolności przemysłu Unii do podniesienia cen w celu pokrycia kosztów. W takim scenariuszu dostępne fakty wskazują zatem na istnienie podcięcia cenowego i tłumienia cen.

(166)

Przywóz materiałów z włókna szklanego z państw trzecich innych niż Chiny i Egipt pochodził głównie z Indii, Turcji i Tajlandii.

(167)

Zagregowana wielkość przywozu do Unii, a także udział w rynku i trendy cenowe dotyczące przywozu materiałów z włókna szklanego z innych państw trzecich kształtowały się następująco:

Tabela 5

Przywóz z państw trzecich

(168)

Komisja przeanalizowała zmiany wielkości, cen CIF oraz cen uwzględniających opłacone cło („DDP”) przywozu z państw trzecich. Cenę uwzględniającą opłacone cło otrzymano poprzez dodanie mającego zastosowanie cła konwencjonalnego i antydumpingowego do ceny CIF.

(169)

Jeżeli chodzi o Indie, wielkość przywozu znacznie wzrosła w okresie badanym i osiągnęła udział w rynku na poziomie 11 % w ODP. W całym okresie badanym średnie ceny CIF i DDP przywozu z Indii były znacznie niższe niż średnie ceny sprzedaży i koszty produkcji przemysłu Unii. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym ceny na poziomie DDP były niższe odpowiednio o 16 % i 24 %.

(170)

Jeżeli chodzi o Turcję, w latach 2021-2022 wielkość przywozu wzrosła sześciokrotnie, osiągając udział w rynku na poziomie 15 % w 2022 r. We wrześniu 2022 r., w następstwie dochodzenia w sprawie obejścia środków, o którym mowa w motywie 6 powyżej (55), Komisja rozszerzyła środki antydumpingowe na przywóz materiałów z włókna szklanego wysyłanych z Turcji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Turcji, z wyjątkiem przywozu materiałów z włókna szklanego wywożonych przez niektóre określone przedsiębiorstwa tureckie. Przywóz z Turcji zaczął spadać w 2023 r., ale nadal jego udział w rynku wynosił 6 % w ODP. W całym okresie badanym średnie ceny CIF i DDP przywozu z Turcji były znacznie niższe niż średnie ceny sprzedaży i koszty produkcji przemysłu Unii. W ODP ceny na poziomie DDP były niższe odpowiednio o 14 % i 22 %.

(171)

Jeżeli chodzi o Tajlandię, wielkość przywozu w 2021 r. utrzymywała się na bardzo niskim poziomie 229 ton, a w ODP przywóz ten osiągnął 3 % udział w rynku. W całym okresie badanym średnie ceny CIF i DDP przywozu z Tajlandii były znacznie niższe niż średnie ceny sprzedaży i koszty produkcji przemysłu Unii. W ODP ceny na poziomie DDP były niższe odpowiednio o 42 % i 48 %.

(172)

Całkowita wielkość przywozu z pozostałych państw trzecich spadła w trakcie okresu badanego, a udział tego przywozu w rynku spadł z 10 % do 4 %. Od 2022 r. do ODP średnia cena CIF przywozu z pozostałych państw trzecich była znacznie wyższa niż średnia cena sprzedaży i koszt produkcji przemysłu Unii.

(173)

Ocena sytuacji gospodarczej przemysłu Unii obejmowała ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych oddziałujących na stan przemysłu Unii w okresie badanym.

(174)

Jak wspomniano w motywie 45, w celu oceny warunków ekonomicznych przemysłu Unii zastosowano kontrolę wyrywkową.

(175)

W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody.

(176)

Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie zweryfikowanych danych przedstawionych w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu makroekonomicznym przekazanych przez wnioskodawcę. Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu Unii.

(177)

Biorąc pod uwagę, że wskaźniki mikroekonomiczne wykorzystane w analizie szkody pochodziły jedynie od dwóch objętych próbą producentów unijnych, ustalone na tej podstawie i przedstawione poniżej dane liczbowe podano w przedziałach w celu ochrony poufności danych producentów unijnych.

(178)

Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.

(179)

Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.

(180)

Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 6

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

(181)

Wielkość produkcji producentów unijnych wahała się, ale wykazała ogólny spadek o 11 % w okresie badanym. Wynika to ze spadku popytu ze strony producentów łopatek wirników turbin wiatrowych, którzy sami są narażeni na chińską konkurencję. Ten spadek popytu został częściowo zrekompensowany przez popyt w innych sektorach, o których mowa w motywie 155. Cykle produkcyjne w tych innych sektorach są jednak krótsze, co skutkuje częstszymi zmianami konfiguracji i dłuższym czasem przestoju maszyn, a to z kolei negatywnie wpływa na wykorzystanie mocy produkcyjnych.

(182)

Moce produkcyjne na całym świecie zmniejszyły się w okresie badanym jedynie o 2 %, w związku z czym wykorzystanie mocy produkcyjnych spadło o 9 %. Niski poziom wykorzystania mocy produkcyjnych, spowodowany niezdolnością do sprzedaży wystarczających ilości po opłacalnych cenach, przyczynił się do niepewnej sytuacji przemysłu Unii.

(183)

Wielkość sprzedaży i udział przemysłu Unii w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 7

Wielkość sprzedaży i udział w rynku

(184)

Wielkość sprzedaży na rynku unijnym utrzymywała się w 2022 r. na stałym poziomie w porównaniu z 2021 r., a następnie wzrosła o 10 punktów procentowych w 2023 r. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym sprzedaż spadła jednak o 8 551 ton, czyli o 9 punktów procentowych w ujęciu rocznym. W okresie badanym sprzedaż spadła o 2 %, podczas gdy konsumpcja w Unii wzrosła o 13 %, co spowodowało spadek udziału przemysłu Unii w rynku z 76 % do 66 % w okresie badanym. Przemysł Unii nie tylko nie odniósł korzyści ze wzrostu rynku unijnego, ale wręcz stracił znaczną część swojego udziału w rynku.

(185)

Dochodzenie wykazało, że przemysł Unii nie był w stanie utrzymać swojego udziału w rynku w kontekście rosnącego popytu, w przeciwieństwie do państw, których dotyczy postępowanie i których udział w rynku wzrósł w okresie badanym.

(186)

Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 8

Zatrudnienie i wydajność

(187)

W okresie badanym zatrudnienie utrzymywało się na stosunkowo stabilnym poziomie.

(188)

Przy zasadniczo stabilnym poziomie zatrudnienia i spadku wielkości produkcji wydajność pracy pogorszyła się w okresie badanym o 13 %. Jak wyjaśniono w motywie 181, popyt stopniowo przesuwał się w kierunku produktów wytwarzanych w mniejszych seriach, co wymagało częstszych zmian konfiguracji maszyn, a to z kolei wydłużyło czas przestoju i negatywnie wpłynęło na wydajność.

(189)

Zarówno w Chinach, jak i w Egipcie marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis.

(190)

Wielkość przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, znacznie wzrosła w okresie badanym.

(191)

Pomimo obowiązujących środków antydumpingowych większość wskaźników szkody pogorszyła się w okresie badanym, a przemysł Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym znajdował się w niepewnej sytuacji.

(192)

Średnie ważone jednostkowe ceny sprzedaży stosowane przez objętych próbą producentów unijnych wobec klientów niepowiązanych w Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 9

Ceny sprzedaży i koszt produkcji w Unii (w EUR/t)

(193)

Średnia cena sprzedaży przemysłu Unii była niższa od średniego jednostkowego kosztu produkcji w całym okresie badanym. Najwyższą jednostkową cenę sprzedaży osiągnięto w 2023 r., ponieważ cenę ustalono w umowach podpisanych w 2022 r. ze względu na wysokie koszty energii.

(194)

W okresie badanym cena sprzedaży przemysłu Unii wzrosła o 9 %. To jedynie częściowo zrekompensowało 20 % wzrost kosztów produkcji w tym samym okresie, prowadząc do pogorszenia rentowności.

(195)

Średnie koszty pracy objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 10

Średnie koszty pracy na pracownika (W EUR)

(196)

Średni koszt pracy w przeliczeniu na pracownika zwiększył się w okresie badanym o 6 %.

(197)

Stan zapasów objętych próbą producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

Tabela 11

Zapasy

(198)

Po spadku w 2022 r. spowodowanym przywróceniem równowagi w związku z pandemią COVID-19 poziom zapasów ponownie wzrósł, osiągając [20-25 %] produkcji do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. Rosnące poziomy zapasów wskazują, że przemysł Unii produkował towary, których nie był w stanie sprzedać po opłacalnych cenach lub w wystarczających ilościach. Odzwierciedla to bezpośrednio pogorszenie konkurencyjnej pozycji przemysłu.

(199)

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 12

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji

(200)

Komisja określiła rentowność objętych próbą producentów unijnych, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. Jak pokazano w tabeli 9, jednostkowy koszt produkcji rósł szybciej niż jednostkowa cena sprzedaży, a zatem rentowność stale i znacząco pogarszała się w okresie badanym.

(201)

Przepływy środków pieniężnych netto określają zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. Z wyjątkiem roku 2022, w którym przywrócenie równowagi zapasów po pandemii COVID-19 miało pozytywny wpływ na przepływy środków pieniężnych, ten wskaźnik szkody pogorszył się w okresie badanym i osiągnął znaczną wartość ujemną w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Malejące przepływy środków pieniężnych również ograniczyły zdolność do pozyskiwania kapitału.

(202)

Poziom inwestycji wzrósł o 25 % w okresie badanym. Stwierdzono, że były one związane głównie z zastępowaniem, racjonalizacją i zgodnością z przepisami o ochronie środowiska i prawem socjalnym.

(203)

Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Początkowo w 2021 r. był on dodatni, następnie stale spadał w okresie badanym i w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym spadł poniżej -25 %.

(204)

Pomimo tendencji spadkowej w zakresie przepływów środków pieniężnych i zwrotu z inwestycji przemysł Unii był w stanie sfinansować niezbędne inwestycje, jak opisano w motywie 202.

(205)

Większość wskaźników szkody wykazało istnienie negatywnej tendencji w okresie badanym.

(206)

Produkcja przemysłu Unii spadła w okresie badanym, a sprzedaż na rynku unijnym zmniejszyła się o 2 % pomimo wzrostu konsumpcji w Unii o 13 %. Doprowadziło to do utraty udziału w rynku, który spadł z 76 % w 2021 r. do 66 % w ODP. Ten spadek udziału w rosnącym rynku przyniósł korzyści Chinom, Egiptowi i innym państwom trzecim w okresie badanym.

(207)

Utrata udziału przemysłu Unii w rynku unijnym pogłębiła się w związku ze spadkiem sprzedaży eksportowej o 49 % w okresie badanym, jak pokazano w tabeli 13 poniżej.

(208)

Moce produkcyjne przemysłu Unii spadły w okresie badanym o 2 %, a wykorzystanie mocy produkcyjnych zmniejszyło się z 45 % do 41 % w związku ze spadkiem produkcji.

(209)

W okresie badanym zatrudnienie utrzymywało się na stałym poziomie. Wydajność kształtowała się zgodnie ze zmianami w produkcji i spadła o 13 % w okresie badanym.

(210)

Jednostkowy koszt produkcji wzrósł w okresie badanym o 20 %.

(211)

Średnia cena sprzedaży producentów unijnych wzrosła jedynie o 9 % na rynku podlegającym presji niskich cen, co stanowiło niewystarczający wzrost, aby dorównać wzrostowi kosztów produkcji.

(212)

Rentowność przemysłu Unii stale spadała w okresie badanym, osiągając przedział [-7--10 %] w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(213)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przemysł Unii poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(214)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu Unii. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu Unii.

(215)

Jak wyjaśniono w sekcji 5.3.2, pomimo środków antydumpingowych i antysubsydyjnych wielkość przywozu z Chin i Egiptu wzrosła w okresie badanym, a jego udział w rynku wzrósł z 6 % w 2021 r. do 10 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(216)

Utrzymujący się wzrost udziału w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych z Egiptu i Chin w okresie badanym sprawił, że przemysł Unii znalazł się pod rosnącą presją cenową i ilościową. Wynikający z tego spadek wielkości sprzedaży i tłumienie cen są bezpośrednią przyczyną szkody poniesionej przez przemysł Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(217)

Wielkość przywozu z pozostałych państw trzecich kształtowała się w okresie badanym w sposób przedstawiony w tabeli 5.

(218)

Z motywów 169-171 wynika, że średnie ceny przywozu z Indii, Turcji i Tajlandii uwzględniające opłacone cło były znacznie niższe niż średnie ceny przywozu z Chin i Egiptu uwzględniające opłacone cło w 2023 r. i w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Ze względu na duży udział w rynku i niskie średnie ceny uwzględniające opłacone cło Komisja stwierdziła, że przywóz z Indii, Turcji i Tajlandii również wywierał presję cenową i przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł Unii. Ponieważ jednak przywóz z Chin i Egiptu wzrósł niemal dwukrotnie w okresie badanym, przy czym znaczny wzrost odnotowano w szczególności między 2023 r. a okresem objętym dochodzeniem przeglądowym, przy cenach wywierających znaczną presję cenową, Komisja stwierdziła, że przywóz z państw trzecich nie zmienił tego faktu i nie osłabił związku przyczynowego.

(219)

Całkowita wielkość wywozu przemysłu Unii i średnie ceny sprzedaży eksportowej objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 13

Wyniki wywozu objętych próbą producentów unijnych

(220)

Na rynkach państw trzecich producenci unijni byli narażeni na ostrą konkurencję w zakresie produktów związanych z energią wiatrową i coraz bardziej ograniczali swoją działalność do węższych rynków, takich jak rynek CIPP i rynki rekreacyjne (kadłuby łodzi, samochody kempingowe), charakteryzujących się wyższymi cenami, ale także wyższymi kosztami produkcji.

(221)

Wyniki wywozu stale się pogarszały w okresie badanym, co spowodowało spadek wielkości wywozu o 49 %.

(222)

Ponieważ sprzedaż przemysłu Unii była w dużej mierze ukierunkowana na rynek unijny, a nie głównie na wywóz, Komisja stwierdziła, że wyniki wywozu przemysłu Unii nie osłabiły związku przyczynowego.

(223)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że chiński i egipski wywóz towarów po cenach dumpingowych spowodował istotną szkodę poniesioną przez przemysł Unii. Jednocześnie przywóz z państw trzecich również przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Komisja stwierdziła jednak, że czynniki te, w ujęciu indywidualnym lub łącznym, nie osłabiły związku przyczynowego między przywozem towarów z Chin i Egiptu po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(224)

Komisja stwierdziła, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(225)

Komisja stwierdziła, że przywóz z Chin i Egiptu spowodował szkodę dla przemysłu Unii w ODP, a przywóz z państw trzecich przyczynił się w pewnym stopniu do istotnej szkody. W związku z tym Komisja oceniła, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, czy istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody spowodowanej przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chin i Egiptu w przypadku wygaśnięcia środków nałożonych na te państwa.

(226)

W tym względzie Komisja zbadała moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w państwach, których dotyczy postępowanie, atrakcyjność rynku Unii oraz prawdopodobne poziomy cen przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, w przypadku braku środków antydumpingowych oraz ich wpływ na przemysł Unii.

(227)

Jak wyjaśniono w motywie 141 powyżej, całkowite moce produkcyjne w zakresie materiałów z włókna szklanego w Chinach wynosiły około 1 400 000 ton w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Po odjęciu popytu krajowego i całkowitego wywozu wolne moce produkcyjne chińskich producentów dostępne na rynku unijnym wynoszą około 700 000 ton, czyli są pięć razy większe niż całkowita konsumpcja w Unii.

(228)

Jak wyjaśniono w motywach 142-144 powyżej, moce produkcyjne w zakresie materiałów z włókna szklanego w Egipcie wynoszą co najmniej 30 000 ton, czyli około 22 % całkowitej konsumpcji w Unii, natomiast egipski rynek krajowy tych materiałów wydaje się minimalny.

(229)

W związku z tym można stwierdzić, że w Chinach istnieją znaczne wolne moce produkcyjne, a w Egipcie znaczne moce produkcyjne, które można skierować na rynek unijny w jeszcze większych ilościach po cenach dumpingowych w przypadku wygaśnięcia środków antydumpingowych.

(230)

Jak już wyjaśniono w sekcji 4.2 powyżej, o atrakcyjności rynku unijnego świadczy fakt, że pomimo stosunkowo wysokiego poziomu obowiązujących ceł antydumpingowych, które są uzupełnieniem konwencjonalnych należności celnych przywozowych wynoszących od 5 % do 7 % w odniesieniu do przywozu z Chin, Unia pozostała jednym z głównych rynków eksportowych dla chińskich i egipskich producentów eksportujących, którzy wręcz zwiększyli wielkość wywozu w okresie badanym, o 102 % - w przypadku Chin i 115 % - w przypadku Egiptu, przy czym chiński wywóz do Unii był w stanie osiągnąć wysokie ceny w porównaniu z innymi rynkami nawet pomimo obowiązujących środków.

(231)

Kolejnym dowodem atrakcyjności rynku unijnego jest istnienie w okresie badanym następujących praktyk obchodzenia środków i absorpcji, do których odniesiono się w rozporządzeniach, o których mowa w sekcji 1.1 powyżej:

(232)

Jak pokazano w tabeli 4, ceny importowe na poziomie CIF w przywozie z Chin do Unii w ODP wynosiły 1 744 EUR/t, czyli mniej niż średnia cena sprzedaży przemysłu Unii [2 100-2 400] EUR/t przedstawiona w tabeli 9, a także były niższe od kosztów produkcji przemysłu Unii [2 300-2 600] EUR/t.

(233)

W przypadku braku środków antydumpingowych, przy zastosowaniu jedynie środków antysubsydyjnych, przywóz z Chin do Unii odbywałby się po jeszcze niższych cenach. W rzeczywistości oczekuje się, że podcięcie cenowe będzie jeszcze wyższe, jak wyjaśniono w motywie 165.

(234)

Jak pokazano w tabeli 4, ceny importowe na poziomie CIF stosowane w przywozie z Egiptu do Unii w ODP wynosiły 1 431 EUR/t, czyli były niższe niż średnia cena sprzedaży przemysłu Unii [2 100-2 400] EUR/t przedstawiona w tabeli 9, a także niższe od kosztów produkcji przemysłu Unii [2 300-2 600] EUR/t.

(235)

W przypadku braku środków antydumpingowych, przy zastosowaniu jedynie środków antysubsydyjnych, przywóz z Egiptu do Unii odbywałby się po jeszcze niższych cenach.

(236)

W związku z tym prawdopodobne jest, że bez ceł antydumpingowych przywóz z Chin i Egiptu miałby jeszcze większy negatywny wpływ na ceny unijne.

(237)

Z ustalenia tego wyraźnie wynika, że w każdym przypadku istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody spowodowanej przywozem, który ponadto prawdopodobnie napłynie w znacznie większych ilościach w przypadku wygaśnięcia środków.

(238)

Na podstawie powyższej analizy Komisja stwierdziła, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę spowodowaną przywozem towarów po cenach dumpingowych pochodzącym z Chin i Egiptu. Ponadto, bez uszczerbku dla tego ustalenia, Komisja ustaliła, że istnieje wyraźne ryzyko ponownego wystąpienia istotnej szkody spowodowanej przez ten przywóz w przypadku wygaśnięcia środków. Jeżeli środki nie zostaną rozszerzone, przywóz towarów po cenach dumpingowych z obu źródeł najprawdopodobniej powróci w znacznie większych ilościach oraz po cenach wyrządzających szkody. Rozszerzenie środków jest zatem uzasadnione zarówno ze względu na utrzymującą się szkodę spowodowaną przez przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, jak i, niezależnie, ze względu na ryzyko ponownego wystąpienia takiej szkody.

(239)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu Unii, importerów, użytkowników i dostawców.

(240)

W toku dochodzenia wykazano, że wygaśnięcie środków miałoby prawdopodobnie znaczny negatywny wpływ na przemysł Unii. Sytuacja przemysłu Unii, która już jest niepewna, szybko pogorszyłaby się pod względem niższej wielkości sprzedaży i cen sprzedaży, co doprowadziłoby do znacznego spadku rentowności, potencjalnie zagrażając jego przetrwaniu.

(241)

Utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych leży zatem w interesie przemysłu Unii.

(242)

Komisja skontaktowała się ze wszystkimi znanymi importerami niepowiązanymi i wezwała ich do współpracy w ramach niniejszego dochodzenia. Żaden importer nie podjął współpracy.

(243)

W pierwotnym dochodzeniu jeden importer podjął współpracę i ustalono, że dokonywał on przywozu nieznacznych ilości materiałów z włókna szklanego.

(244)

Zarówno w dochodzeniu pierwotnym, jak i w niniejszym dochodzeniu ustalono, że większość użytkowników, którzy odbierają największe ilości materiałów, wymaga konkretnych materiałów z włókna szklanego produkowanych na zamówienie, a zatem materiały z włókna szklanego nie są towarem regularnie przywożonym w dużych ilościach przez niezależnych importerów.

(245)

Komisja stwierdziła zatem, że obecnie obowiązujące środki nie mają znaczącego negatywnego wpływu na sytuację finansową importerów oraz że utrzymanie środków nie będzie mieć na nich wpływu lub będzie mieć na nich jedynie marginalny wpływ.

(246)

Komisja skontaktowała się ze wszystkimi znanymi użytkownikami w niniejszym dochodzeniu i zaprosiła ich do współpracy. Żaden użytkownik nie podjął współpracy, co potwierdza, że obowiązujące środki nie miały bardzo negatywnego wpływu na użytkowników.

(247)

W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym moce produkcyjne przemysłu Unii (246 427 ton) są większe niż konsumpcja w Unii (136 112 ton). Globalne wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wyniosło 41 %. W szczególności dwa objęte próbą przedsiębiorstwa, które są certyfikowanymi dostawcami materiałów z włókna szklanego na potrzeby przemysłu energii wiatrowej, dysponują zarówno znacznymi wolnymi mocami produkcyjnymi, jak i mogą zaspokoić dodatkowy popyt. Ponadto przemysł Unii składa się z ponad dziesięciu grup lub przedsiębiorstw, co sprawia, że jest on konkurencyjny.

(248)

Dochodzenie wykazało również, że środki antydumpingowe nie blokowały przywozu z Chin i Egiptu, który łącznie stanowił 10 % udziału w rynku w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Ponadto inne państwa trzecie zwiększyły swój udział w rynku z 18 % do 24 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(249)

Komisja stwierdziła zatem, że utrzymanie środków nie zagrozi stabilności dostaw.

(250)

Pierwotne dochodzenie wykazało (56), że materiały z włókna szklanego stanowiły od 4 % do 14 % całkowitych kosztów produkcji łopatek wirników turbin, że łopatki te nie są sprzedawane oddzielnie, lecz jako część turbin wiatrowych, oraz że producenci turbin wiatrowych regularnie sprzedają dodatkowe materiały i usługi podmiotom realizującym farmy wiatrowe. W związku z tym Komisja obliczyła koszt materiałów z włókna szklanego proporcjonalnie do całkowitego kosztu turbiny wiatrowej oraz całkowitego kosztu budowy całej farmy wiatrowej. W związku z tym udział materiałów z włókna szklanego w kosztach producentów turbin wiatrowych ustalono na poziomie 0,1 %-2 %. W pierwotnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że wszelki wzrost kosztów spowodowany cłami antydumpingowymi może zostać przeniesiony na podmioty realizujące farmy wiatrowe albo może zostać zaabsorbowany przez producentów turbin wiatrowych.

(251)

Obecne dochodzenie wykazało, że cena przemysłu Unii w okresie badanym była średnio tylko o [5-6 %] wyższa niż średnia cena w okresie badanym w pierwotnym dochodzeniu, tj. w latach 2015-2018. Można zatem stwierdzić, że środek antydumpingowy miał niewielki wpływ na cenę materiałów z włókna szklanego, o ile w ogóle.

(252)

Komisja stwierdziła zatem, że utrzymanie środków nie wpłynie na konkurencyjność przemysłu energii wiatrowej.

(253)

Ponieważ środki antydumpingowe nie zagrażają stabilności dostaw materiałów z włókna szklanego ani konkurencyjności, jak stwierdzono w motywach 249 i 252, nie oczekuje się, że zachęcą one do przenoszenia produkcji, i są one zgodne z celami Unii w zakresie energii odnawialnej.

(254)

W pierwotnym dochodzeniu kilku użytkowników z przemysłu narciarskiego argumentowało, że istnienie producentów materiałów z włókna szklanego w Unii ma zasadnicze znaczenie dla ich stabilności dostaw, ponieważ wymagają oni od lokalnego partnera ścisłej współpracy przy projektowaniu dostosowanych do potrzeb materiałów z włókna szklanego.

(255)

W związku z tym Komisja stwierdziła, że nie ma przekonujących powodów, aby nie utrzymywać środków w odniesieniu do interesu użytkowników.

(256)

Pierwotne i obecne dochodzenia wykazały, że przemysł Unii oraz użytkownicy korzystają z usług usługodawców zewnętrznych, powszechnie określanych jako podmioty zajmujące się cięciem i tworzeniem zestawów. Cięcie polega na odbiorze materiałów z włókna szklanego w rolkach oraz przycinaniu materiałów do wymaganych wymiarów. Tworzenie zestawów polega na kompletowaniu przyciętych warstw z włókna szklanego oraz pakowaniu ich w dostosowane do potrzeb zestawy, które ułatwiają produkcję w przemyśle niższego szczebla.

(257)

W obecnym dochodzeniu nie zgłosił się żaden dostawca usług cięcia ani tworzenia zestawów.

(258)

W pierwotnym dochodzeniu poziom zatrudnienia u dostawców usług cięcia w Unii oszacowano na około 2 000 osób oraz stwierdzono, że chińscy i egipscy producenci eksportujący w coraz większym stopniu włączają usługi cięcia i tworzenia zestawów do swojej działalności. Nic nie wskazywało na to, że sytuacja uległa zmianie. W przypadku uchylenia środków usługodawcy ci straciliby zatem znaczną część swojej działalności.

(259)

W związku z tym Komisja stwierdziła, że utrzymanie środków leży w interesie unijnych dostawców usług w zakresie cięcia i tworzenia zestawów.

(260)

Unijni producenci niedoprzędów z włókna szklanego, tj. głównych surowców do produkcji materiałów z włókna szklanego, nie podjęli współpracy w toku niniejszego dochodzenia. Utrzymanie środków antydumpingowych chroniących ich klientów wyraźnie leży jednak w ich interesie.

(261)

W związku z powyższym Komisja ustaliła, że nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, że utrzymanie istniejących środków w odniesieniu do przywozu materiałów z włókna szklanego pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie, nie leży w interesie Unii.

(262)

Na podstawie wniosków Komisji dotyczących kontynuacji dumpingu, kontynuacji i ponownego wystąpienia szkody w odniesieniu do Chin oraz kontynuacji szkody w odniesieniu do Egiptu i interesu Unii należy utrzymać środki antydumpingowe dotyczące materiałów z włókna szklanego z Chin i Egiptu.

(263)

Do zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są środki szczególne gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych oraz zwolnień z rozszerzenia środków po dochodzeniach w sprawie obejścia środków. Indywidualne cła antydumpingowe lub zwolnienia stosuje się wyłącznie po przedstawieniu ważnej faktury handlowej organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 7 niniejszego rozporządzenia. Do czasu przedstawienia takiej faktury przywóz powinien podlegać cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do „całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej” lub „całego pozostałego przywozu pochodzącego z Arabskiej Republiki Egiptu”.

(264)

Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego i zwolnienia wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich muszą bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniającą wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 7 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach, mogą żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji poprawności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania niższej stawki celnej lub zwolnienia zgodnie z prawem celnym.

(265)

Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach, o ile spełnione są odpowiednie warunki, można wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia ogólnokrajowego cła.

(266)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego przeglądem pochodzącego z Chin i Egiptu i wytworzonego przez wymienione osoby prawne. Przywóz produktu objętego przeglądem wyprodukowanego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nie wymieniono w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami w niej wymienionymi, powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej” lub „całego pozostałego przywozu pochodzącego z Arabskiej Republiki Egiptu”. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

(267)

Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy przedsiębiorstwa. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (57). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie, rozporządzenie dotyczące zmiany nazwy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(268)

Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono im również termin do przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Nie otrzymano żadnych uwag.

(269)

Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 (58), gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

(270)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,