Zadośćuczynienie za zmarnowany urlop wypoczynkowy

Zdarza się tak, że standard wykupionej wcześniej wycieczki znacznie różni się od tego, jaki gwarantowało biuro podróży w swojej ofercie. Co w sytuacji, gdy zamiast obiecywanego apartamentu zastajemy mały pokoik o niskim standardzie a zamiast widoku na morze z okna widać zniszczone blokowiska? Poniżej podpowiadamy, jak skutecznie bronić się przed nieuczciwymi biurami podróży.

Podstawa prawna

Podstawę prawną do dochodzenia zarówno odszkodowania jak i zadośćuczynienia za zmarnowany urlop od biura podróży stanowi art. 5 dyrektywy 90/314/EWG, zgodnie z którym „państwa Członkowskie podejmą wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia odpowiedzialności organizatora i/lub punktu sprzedaży detalicznej wobec konsumenta za właściwe wykonanie zobowiązań wynikających z umowy, niezależnie od tego, czy obowiązki te mają być wykonane przez organizatora i/lub punkt sprzedaży detalicznej czy usługodawcę. Nie narusza to uprawnień organizatora i/lub punktu sprzedaży detalicznej w stosunku do tych usługodawców.” Przepis ten został implementowany do polskiego porządku prawnego. W ustawie o usługach turystycznych dodany został art. 11a. ust. 1 o treści: "Organizator turystyki odpowiada za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług turystycznych (...)" Podstawowym celem tego zapisu było zapewnienie ochrony konsumentom, którzy tracąc radość z wakacji, narażeni są szczególnie na szkodę niematerialną, która swoim zakresem obejmuje uszczerbek majątkowy w postaci "zmarnowanego urlopu".