Komentarz do KPA 2020 - Art. 235

1

[Ocena charakteru pisma] Skargę w sprawie zakończonej decyzją ostateczną uważa się w zależności od treści skargi za żądanie wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany (odpowiednio na podstawie art. 154, 155, 161, 162 § 2 lub art. 163 k.p.a.). Zgodnie z art. 16 § 1 zdanie drugie uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznych, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego.

Niniejszy artykuł jest kolejnym przejawem zasady pierwszeństwa postępowania ogólnego przed postępowaniem skargowym, a tym samym skarga wniesiona we wskazanych okolicznościach spowoduje rozpoczęcie którejś - odpowiedniej - procedury nadzwyczajnej. Sposób dalszego procedowania jest uzależniony od zarzutów zawartych w skardze. Skarga wniesiona przez podmiot będący stroną w sprawie spowoduje wszczęcie odpowiedniego postępowania na wniosek autora skargi, w przypadku zaś złożenia skargi przez podmiot niebędący stroną organ jest zobowiązany do wszczęcia odpowiedniego postępowania z urzędu. Tym samym, inaczej niż w art. 234 k.p.a., mniejsze znaczenie będzie miał tutaj fakt, czy skarga taka pochodzi od strony, czy od innej osoby. Najistotniejsze jest jednak, że rozstrzygające znaczenia dla wyboru jednego z trybów wymienionych w art. 235 k.p.a. ma wola osoby wnoszącej skargę (por. wyrok NSA z 30 stycznia 2014 r., I OSK 2425/13).