Poczęstunek dla zleceniobiorców jest kosztem podatkowym – interpretacja MF

Kosztem podatkowym pracodawcy są zarówno wydatki na poczęstunek oferowany pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, jak i osobom zatrudnionym na kontraktach cywilnoprawnych. Takie stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji, której fragment przedstawiamy.

MF

należy stwierdzić, że ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na zakup artykułów spożywczych dla pracowników oraz na rzecz osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych, są niewątpliwie przejawem i wyrazem starań Wnioskodawcy jako pracodawcy dążącego do poprawy atmosfery pracy, co w konsekwencji zwiększa wydajność pracy i w efekcie nie pozostaje bez wpływu na uzyskiwane przez Spółkę przychody.

Ww. wydatki nie zostały wyłączone z kosztów podatkowych na podstawie cytowanych przepisów art. 16 ust. 1 pkt 45 i 28 u.p.d.o.p., gdyż - jak wskazuje Wnioskodawca w treści wniosku - wydatki te nie będą finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, lecz ze środków obrotowych Spółki a także nie można ich uznać za koszty reprezentacji.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup artykułów spożywczych należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 marca 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.24.2020.7.IM

Od redakcji

W przywołanej interpretacji organ podatkowy wycofał się ze stanowiska zajętego w interpretacji z 17 kwietnia 2020, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.24.2020.1.IM. W tamtej interpretacji fiskus twierdził, że do kosztów podatkowych można zaliczyć jedynie wydatki na jedzenie dla pracowników na etacie. Poczęstunek, np. dla zleceniobiorców, kosztów podatkowych nie stanowi. Nie zgodził się z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 19 sierpnia 2020 r. (sygn. akt I SA/Po 374/20), który uchylił interpretację z 17 kwietnia 2020 r. Zdaniem sądu wydatki na artykuły spożywcze to koszty pracownicze podobne w swej naturze do innych świadczeń płacowych oraz pozapłacowych dokonywanych na rzecz pracowników. Tym samym wydatki te stanowią koszty podatkowe. Nie ma także podstaw, aby inaczej traktować pracowników zatrudnionych na umowę o pracę i na umowę cywilnoprawną. Przedstawiona interpretacja potwierdza, że KIS uznał argumentację sądu administracyjnego.

Interpretacja jest korzystna dla podatników. Zmniejsza się ryzyko podatkowe związane z wystawieniem w kuchni w siedzibie firmy artykułów spożywczych dostępnych dla pracowników i osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych. Wydatki na takie artykuły, finansowane ze środków obrotowych podatnika, mogą bowiem zgodnie z omawianą interpretacją stanowić jego koszt podatkowy.

POWOŁANE WYROKI:

• wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 sierpnia 2020 r. (sygn. akt I SA/Po 374/20)

POWOŁANE INTERPRETACJE PODATKOWE:

• interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 marca 2021 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.24.2020.7.IM)
• interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 kwietnia 2020 (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.24.2020.1.IM)

Sławomir Biliński

prawnik, redaktor „MONITORA księgowego”, ekspert podatkowy