Wyrok WSA w Opolu z dnia 2 lutego 2022 r., sygn. I SA/Op 444/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marta Wojciechowska Asesor sądowy Anna Komorowska-Kaczkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2022 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2014 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu na rzecz strony skarżącej kwotę 517 (pięćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w O., działając na podstawie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020r., poz. 1325 ze zm. - dalej w skrócie "op"), po rozpatrzeniu odwołania A Sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej określanej też jako: strona, skarżąca, Spółka) od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w O. z [...] którą:

1) określono zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące: kwiecień, czerwiec, lipiec, sierpień, listopad i grudzień 2014 r. w kwotach odpowiednio: 80.070 zł, 111.447 zł, 84.203 zł, 223.228 zł, 452.591 zł i 355.406 zł;

2) określono wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym: za lipiec 2014 r. w kwocie 0 zł, za wrzesień 2014 r. w kwocie 317.324 zł, za październik 2014 r. w kwocie 254.814 zł, za listopad 2014 r. w kwocie 0 zł, i za grudzień 2014r. w kwocie 0 zł

3) umorzono jako bezprzedmiotowe postępowanie podatkowe za styczeń, luty, marzec i maj 2014 r.

- uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W wyniku przeprowadzonej wobec Spółki kontroli podatkowej i następnie postępowania podatkowego w zakresie podatku VAT za 2014 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w O. (dalej Naczelnik [...]US w O.) stwierdził, że strona zawyżyła podatek naliczony o łączną kwotę 1.937.243,69 zł, wskutek jego nieuprawnionego odliczenia z 24 faktur VAT wystawionych przez spółkę B, dokumentujących nabycie nowych pojazdów marki [...] ze specjalistycznymi zabudowami oraz nowych i używanych koparek i koparko-ładowarek marek [...], [...], [...] i [...]. W wyniku oceny zebranego materiału dowodowego, w tym m.in. protokołów przesłuchania świadków, prawomocnej decyzji Naczelnika [...] US w B. z [...], wydanej dla spółki B, informacji przekazanych przez Prokuraturę Okręgową w K. i przez inne organy podatkowe, Naczelnik [...]US w O. doszedł do wniosku, że przedmiotowe faktury nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, gdyż transakcje w nich opisane nie zostały rzeczywiście przeprowadzone, a wystawienie faktur miało na celu upozorowanie transakcji i uzyskanie przez stronę korzyści podatkowych w postaci odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie, zdaniem organu I instancji, dokonując w 2014 r. transakcji ze spółką B i odliczając podatek naliczonych, Spółka nie działała z należytą starannością kupiecką.