Wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 kwietnia 2022 r., sygn. II SAB/Kr 47/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi A. B. na przewlekłość Wojewody w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości na wniosek z 23 maja 2005 r. I. zobowiązuje Wojewodę do wydania aktu lub dokonania czynności na wniosek z dnia 23 maja 2005 r. w terminie 6 miesięcy od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, II. stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, a przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Wojewody na rzecz A. B. 2000 złotych (słownie: dwa tysiące złotych) tytułem sumy pieniężnej za stwierdzoną przewlekłość, IV. zasądza od Wojewody na rzecz A. B. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Stan faktyczny i prawny w przedmiotowej sprawie kształtował się następująco:

Pan A. B., działający przez pełnomocnika Panią A. G. złożył skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Wojewodę z wniosku Pana A. B. z dnia 23 maja 2005 r. w przedmiocie nabycia przez uprawniony podmiot prawa własności nieruchomości będącej współwłasnością Skarżącego, to jest działki nr [...] ul. [...] w K.. Skarżący domaga się stwierdzenia przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzenia, iż przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wnosi o zasądzenie od organu sumy pieniężnej oraz kosztów postępowania. Skarżący wskazuje, że zakończenie przedmiotowego postępowania jest warunkiem koniecznym uzyskania przez Skarżącego odszkodowania za nieruchomość stanowiącą niegdyś jego własność. Skarżący wskazuje, że organ nie podejmuje działań, które mogłyby się przyczynić do zakończenia postępowania, lecz całą aktywność pozostawia po stronie Skarżącego. Głównym problemem jest ustalenie kręgu stron postępowania. Skarżący aktywnie działa w tej sferze, zaś organ nie podejmuje żadnych działań, mając dostęp do większej ilości baz i źródeł. Skarżący wskazuje, że przedmiotowe postępowanie trwa dłużej niż jest to konieczne do załatwienia sprawy, a czynności organu, o ile w ogóle miała miejsce, mają charakter pozorny i zmierzają jedynie do wydłużenia czasu postępowania. W rezultacie Skarżący nie może uzyskać odszkodowania, które już lata temu powinien potrzymać.