Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. II SA/Gl 1180/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 11 maja 2023 r. nr SKO.PS/41.5/206/2023/5355 w przedmiocie odpłatności za pobyt członka rodziny w domu pomocy społecznej oddala skargę.

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z dnia 29 listopada 2021 r. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia 23 sierpnia 2021 r. w przedmiocie ustalenia obecnie skarżącemu A. N. odpłatności za pobyt jego babci w Domu Pomocy Społecznej w R. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania wobec konieczności wyjaśnienia kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia oraz wobec naruszenia reguł postępowania administracyjnego.

W wyniku uzupełnienia postepowania, organ I instancji decyzją z dnia 20 stycznia 2023 r. ponownie ustalił skarżącemu odpłatność za pobyt babci w DPS w sposób następujący:

– 47,54 zł w miesiącu sierpniu 2019 r.,

– 49,36 zł w miesiącu listopadzie 2019 r.,

– 106,76 zł w miesiącu styczniu 2020 r.,

– 0,83 zł w miesiącu marcu 2020 r.,

– 114,88 zł w miesiącu maju 2020 r.,

– 75,84 zł w miesiącu lipcu 2020 r.,

– 34,74 zł w miesiącu październiku 2020 r.,

– 3,82 zł w miesiącu styczniu 2021 r.,

– 205,18 zł w miesiącu marcu 2021 r.,

– 85,10 zł w miesiącu sierpniu 2021 r.,

– 66,25 zł w miesiącu styczniu 2022 r.,

– 578,98 zł w miesiącu marcu 2022 r.

Z kolei w pkt 2 decyzji wskazano, że powyższe należności w łącznej kwocie 1.369,28 zł należy uiścić do dnia 28 lutego 2023 r.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił stan faktyczny sprawy, w tym także wyliczenie należnych opłat za poszczególne miesiące w kontekście dochodu na osobę w rodzinie skarżącego, przywołał odpowiednie regulacje ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2268 z późn. zm.), zwanej dalej u.p.s., oraz stwierdził, że nie można zawrzeć umowy w trybie art. 103 ust. 2 u.p.s. z małżonkiem, zstępnym, wstępnym mieszkańca DPS, w proponowanej przez skarżącego kwocie, ponieważ kwota dochodu pozostająca po wniesieniu tej opłaty będzie niższa niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, nawet jeżeli jest to propozycja osoby zobowiązanej. Wskazał, że takie rozwiązanie jest niezgodne z treścią art. 61 ust. 2 pkt 2 u.p.s., który jednoznacznie zastrzega, że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% obowiązującego w sprawie kryterium dochodowego. Stąd podał, że wobec braku zgody skarżącego na zawarcie umowy w trybie art. 103 ust. 2 u.p.s. należało ustalić mu opłatę za pobyt babci w DPS w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy wysokością dochodu na osobę w rodzinie skarżącego a 300 % kryterium dochodowego ustalonego na osobę w rodzinie, nie więcej jednak niż ½ różnicy pomiędzy średnim miesięcznym kosztem utrzymania mieszkańca w DPS a odpłatnością ustaloną dla mieszkańca i odpłatnością ustaloną dla pozostałych osób zobowiązanych.