Wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 listopada 2022 r., sygn. III SA/Wa 1201/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Kaute, Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz, asesor WSA Agnieszka Sułkowska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Paweł Król, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2022 r. sprawy ze skargi O. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2017 r. należnym Prezydentowi Miasta K. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...]; 2) zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz O. S.A. z siedzibą w W. kwotę 37.060 zł (słownie: trzydzieści siedem tysięcy sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 27 kwietnia 2022 r. O. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Strona", "Spółka" lub "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wydaną przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w Warszawie w dniu [...] marca 2022 r. decyzję w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2017 r.

Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Postanowieniem z [...] października 2020 r. Prezydent K. wszczął wobec Skarżącej postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości za 2017 r.

Pismem z 4 marca 2021 r. Prezydent K., działając na podstawie art. 119g § 2 o.p., zwrócił się do Szefa KAS z wnioskiem o przejęcie ww. postępowania podatkowego z uwagi na okoliczność, że w sprawie może być wydana decyzja z zastosowaniem art. 119a o.p.

Zdaniem Prezydenta, wpływ na wysokość ww. zobowiązania miała dokonana 31 stycznia 2009 r. przez T. Spółka Akcyjna (poprzednia nazwa Strony) transakcja zbycia i leasingu zwrotnego infrastruktury telekomunikacyjnej, której drugą stroną była T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., (dalej: T.) - podmiot w pełni zależny od Strony. W ocenie Organu, sposób działania Strony dokonującej ww. transakcji był sztuczny, zaś jedynym jej celem było osiągnięcie korzyści podatkowej polegającej na obniżeniu zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości. Przedmiotem czynności były budowle, których wartość strony tej umowy ustaliły w taki sposób, że podstawa opodatkowania, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., stanowiąca odzwierciedlenie wartości budowli, znajdujących się na terenie K. uległa zmniejszeniu, co oznaczało także zmniejszenie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości należnym Prezydentowi K. W opinii Prezydenta K., zawarcie pomiędzy Stroną a T. umowy sprzedaży i leasingu zwrotnego było czynnością dokonaną przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej i uzasadnia zastosowanie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania.