Wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. I SA/Wa 333/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, sędzia WSA Przemysław Żmich, , Protokolant referent Radosław Fijałkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 17 stycznia 2022 r. nr DSZ.V.5321.1.1421.2021.BS w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego oddala skargę.
Uzasadnienie
Minister Rodziny i Polityki Społecznej decyzją z 17 stycznia 2022 r. DSZ.V.5321.1.1421.2021.BS utrzymał w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z 15 listopada 2021 r. nr 5092/ŚW/2021 odmawiającą przyznania [...] prawa do świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego w okresie od 1 czerwca 2021 r. do 31 maja 2022 r. na dzieci [...].
Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
[...] 29 kwietnia 2021 r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego, oświadczając że ojciec dzieci - [...] - przebywa i jest zatrudniony na terytoriom [...] (dalej: [...]).
Wojewoda Mazowiecki decyzją z 15 listopada 2021 r. odmówił przyznania prawa do świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego na dzieci [...] w okresie od 1 czerwca 2021 r. do 31 maja 2022 r. wskazując, że ojciec dzieci jest osobą aktywną zawodowo na terytorium [...], a wnioskodawczyni jest osobą nieaktywną zawodowo na terytorium RP, zatem państwem właściwym do rozpatrzenia wniosku na zasadzie pierwszeństwa jest Szwecja. Organ poinformował jednocześnie, że złożony w Polsce wniosek został przekazany zgodnie z art. 68 ust. 3 rozporządzenia nr 883/2004.
Wojewoda Mazowiecki zaznaczył, że dokonane porównanie kwoty świadczeń przewidzianych w [...] z kwotą należną według polskiego ustawodawstwa pokazuje, że wysokość świadczeń, o których przyznanie strona ubiega się w Polsce jest niższa niż wysokość porównywalnego świadczenia rodzinnego w Szwecji. W związku z tym w Polsce, jako państwie zobowiązanym do wypłaty świadczeń w drugiej kolejności, nie przysługuje dodatek dyferencyjny.
