Wyrok WSA w Lublinie z dnia 13 września 2023 r., sygn. I SA/Lu 660/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz, WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Protokolant Starszy asystent sędziego Monika Bartmińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2023 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 7 października 2022 r. nr 0601-IOV-1.4103.78.2021.31 w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2015 r. - oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 7 października 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, dalej: "Dyrektor Izby Administracji Skarbowej", "organ odwoławczy", po rozpatrzeniu odwołania M. P., dalej: "podatnik", "strona", "skarżący", prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Biuro Handlowe M. P., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. , dalej: "Naczelnik Urzędu Skarbowego", "organ pierwszej instancji", z dnia 12 października 2021 r. w przedmiocie w podatku od towarów i usług za luty 2015 r. oraz określenia za ten miesiąc kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (w stanie prawnym mającym zastosowanie w sprawie: Dz.U. z 2011 r Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej: "ustawa o VAT".

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt sprawy wynika, że wskazaną wyżej decyzją z dnia 12 października 2021 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił podatnikowi w podatku od towarów i usług za luty 2015 r. kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości 17 zł oraz na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, kwotę podatku do zapłaty w wysokości 603.496 zł. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, na podstawie którego organ pierwszej instancji stwierdził, że podatnik podejmował działania, które miały upozorować legalność zakwestionowanych w postępowaniu podatkowym transakcji, natomiast ich rzeczywistym celem było wprowadzenie do obrotu faktur VAT niedokumentujących rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Miały one jedynie na celu osiągnięcie korzyści materialnych i wyłudzenie VAT, który nie został zapłacony na wcześniejszych etapach obrotu.