Wyrok WSA w Łodzi z dnia 29 maja 2024 r., sygn. I SA/Łd 175/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.), Asesor WSA Tomasz Furmanek, po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 5 stycznia 2024 r. nr 1001-IEW-3.7113.23.2023.37.KM w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne oddala skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Widzew z dnia 11 kwietnia 2023 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów R. L. w toku egzekucji administracyjnej.

W uzasadnieniu tego postanowienia Dyrektor m.in. przytoczył przepisy art. 33 § 1, § 2 pkt 1, 2 lit. a), 3, 4,5 oraz 6 lit. c), art. 34 § 1 i § 3 u.p.e.a., po czym stwierdził, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego mogą być wyłącznie konkretne zdarzenia i okoliczności wymienione w tym przepisie, a nie jakiekolwiek wyrażone niezadowolenie zobowiązanego z poddania go egzekucji administracyjnej. Tylko zarzuty prawidłowo zgłoszone, a więc zgłoszone w terminie i znajdujące oparcie w jednej z wymienionych w art. 33 § 2 u.p.e.a. przesłanek, podlegają rozpatrzeniu przez wierzyciela w trybie określonym w art. 34 tejże ustawy. Wskazanie innych uchybień czy nieprawidłowości nie uprawnia wierzyciela do ich rozpatrzenia. Podniósł również, że zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej jest środkiem prawnym, który daje zobowiązanemu możliwość podważenia zasadności skierowania przez wierzyciela sprawy na drogę przymusu administracyjnego oraz kwestionowania prowadzenia egzekucji. Od 30 lipca 2020 r. ustawodawca umożliwił wnoszenie zarzutów przez cały czas trwania postępowania egzekucyjnego, a nawet po jego zakończeniu - pod pewnymi warunkami. Nie może to jednak oznaczać, że ocena zarzutu będzie zmienna w czasie i uwarunkowana od tego, co wydarzy się w trakcie toczącego się postępowania. Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej powinien być rozpatrywany w oparciu o stan faktyczny ustalony na dzień wszczęcia egzekucji. To jest bowiem ten moment, na którym wierzyciel winien oprzeć swoje ustalenia rozstrzygając czy zarzut należy uznać, czy też oddalić. Ewentualne zdarzenia, które wystąpią w toku postępowania egzekucyjnego (np. uchylenie decyzji czy przedawnienie zobowiązania), wierzyciel powinien na bieżąco weryfikować i w uzasadnionych przypadkach niezwłocznie podejmować z urzędu właściwe działania zmierzające np. do: umorzenia postępowania egzekucyjnego (wniosek do organu egzekucyjnego na podstawie art. 34a u.p.e.a lub zawiadomienie na podstawie art. 32aa pkt 2); ograniczenia kwoty wskazanej na tytule wykonawczym (zawiadomienie organu egzekucyjnego na podstawie art. 32aa pkt 1) lub zawieszenia postępowania egzekucyjnego (zawiadomienie do organu egzekucyjnego na podstawie art. 32aa pkt 2). Działania te można podejmować niezależnie od toczącego się postępowania w sprawie zarzutów, a co więcej - nie będą one miały wpływu na ocenę zarzutów, ponieważ ta będzie odnosiła się do stanu faktycznego, który wystąpił w momencie wszczęcia egzekucji.