22 nieprawidłowości dotyczące ustalania i wyceny obiektów inwentarzowych środków trwałych stanowiących nieruchomości
Największą pod względem wartości grupą składników aktywów trwałych w jednostkach sektora finansów publicznych są środki trwałe stanowiące nieruchomości, w tym grunty wraz z posadowionymi na nich budynkami i budowlami. Ze względu na szczególne zasady ustalania obiektów inwentarzowych tych środków trwałych, a także możliwość rozbudowy lub częściowej rozbiórki budynków i budowli w trakcie użytkowania, służby księgowe mają duże kłopoty z ewidencją operacji dotyczących tych środków trwałych. Nieprawidłowa ewidencja w tym zakresie powoduje nierzetelność ksiąg rachunkowych oraz sporządzanych na ich podstawie sprawozdań finansowych i innych.
Oto 22 najczęstsze nieprawidłowości w ustalaniu i wycenie obiektów inwentarzowych środków trwałych stanowiących nieruchomości.
22 nieprawidłowości dotyczące ustalania i wyceny obiektów inwentarzowych środków trwałych stanowiących nieruchomości
1. Ujęcie w ewidencji księgowej wartości łącznej gruntu i posadowionego na nim budynku jako jednego obiektu inwentarzowego uznanego za budynek. Osobnym obiektem inwentarzowym środków trwałych powinien być grunt, a osobnym – budynek.
