Wyrok WSA w Krakowie z dnia 24 lipca 2024 r., sygn. III SA/Kr 702/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie WSA Jakub Makuch Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Anna Boczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2024 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 29 grudnia 2023 r. nr SKO-NP-4115-504/23 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu na rzecz skarżącej W. R. 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 11 października 2023 r. W. R. (dalej: skarżąca) wniosła o przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawną matką A. R. Matka skarżącej (ur. 1949 r.) legitymuje się orzeczeniem Lekarza Rzeczoznawcy KRUS z 2 października 2023 r. stwierdzającym trwałą niezdolność matki skarżącej do samodzielnej egzystencji.
Decyzją Wójta Gminy K. z 29 listopada 2023 r., znak: OPS.SRFA.5222.33/23 orzeczono o odmowie przyznania skarżącej wnioskowanego świadczenia. W uzasadnieniu swojej decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, że nie zaistniała przesłanka z art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych, tj. niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała po 25 roku życia. Nadto wskazano, że skarżąca ma dwójkę rodzeństwa, na którym - w równym stopniu co na skarżącej - ciąży obowiązek alimentacyjny i powinno ono partycypować (osobiście lub finansowo) w opiece nad matką.
Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie, w którym zakwestionowała prawidłowość decyzji organu pierwszej instancji.
Decyzją z 29 grudnia 2023 r., nr SKO-NP-4115-504/23 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach rozstrzygnięcia zaaprobowano stanowisko wyrażone w odwołaniu, że na skutek wydania powołanego tam wyroku Trybunału Konstytucyjnego, brak zaistnienia przesłanki określonej w art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych nie może stanowić samoistnej podstawy do odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Zatem uznano, że ustaleniu wymaga, czy spełnione zostały pozostałe przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i nie występują przesłanki negatywne, które uniemożliwiałyby jego przyznanie.
