Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 5 września 2024 r., sygn. II SA/Ol 371/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Beata Jezielska asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 września 2024 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z 20 marca 2024 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie (dalej jako: "Kolegium", "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania M.T. (dalej jako: "skarżący"), utrzymało w mocy decyzję z 22 grudnia 2023 r. wydaną przez Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej

w R. (dalej jako "organ pierwszej instancji"), którą organ pierwszej instancji odmówił skarżącemu przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawnym matką – B.T.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium wyjaśniło, że w niniejszej sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r.

o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 323, dalej jako: "u.ś.r.").

W pierwszej kolejności wyjaśniło, że nieprawidłowe było stanowisko organu pierwszej instancji, który odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia z uwagi na datę powstania niepełnosprawności osoby, która wymaga opieki, na podstawie art. 17 ust. 1b u.ś.r., który na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego stał się niekonstytucyjny w zakresie dotyczącym prawa do pielęgnacyjnego dla opiekunów osób wymagających opieki, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu 18 roku życia. Powołując treść przepisu art. 17 ust. 1 u.ś.r., organ odwoławczy uznał jednak, że w sprawie nie została spełniona przesłanka konieczności rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad matką. Kolegium wyjaśniło, że matka skarżącej w dni robocze, przez co najmniej 6-8 godzin dziennie, przebywa w Środowiskowym Domu Samopomocy (ŚDS). W tym czasie skarżący ma więc potencjalną możliwość świadczenia pracy lub wykonywania innej formy zatrudnienia. Nie sposób więc przyjąć, że fakt sprawowania opieki – czego Kolegium nie kwestionuje – uniemożliwiał stronie podjęcie jakiegokolwiek zatrudnienia. Organ odwoławczy wskazał, że przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie następuje w związku z wykonywaniem jakiejkolwiek opieki względem członka rodziny, co jest obowiązkiem np. dzieci względem rodziców, lecz przyznawane jest za opiekę sprawowaną w takim zakresie, który wyklucza możliwość zatrudnienia.