Wyrok NSA z dnia 16 marca 2022 r., sygn. II OSK 2464/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz (spr.) Sędzia del. WSA Tomasz Stawecki Protokolant starszy asystent sędziego Anita Lewińska-Karwecka po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2022 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej C. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 2563/18 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 31 lipca 2018 r. nr KOC/4434/Zs/18 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2563/18 oddalił skargę C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 31 lipca 2018 r. nr KOC/4434/Zs/18 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył C. sp. z o.o. z siedzibą w W., zaskarżając wyrok w całości.

Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a.") zaskarżonemu wyrokowi skarżąca kasacyjnie Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

1) art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 133 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., art. 134 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 49b ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, w związku z art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 120 p.p.s.a. przez niewskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia (prawa materialnego mającego zastosowanie w sprawie), brak wyjaśnienia, jaką normę prawa materialnego Sąd I instancji zastosował w niniejszej sprawie stwierdzając: "Wydanie zaświadczenia o zgodności wybudowanego nośnika reklamowego z miejscowym planem jest możliwe jedynie wówczas, gdy przepisy planu zawierają ustalenia dotyczące zasad ich lokalizowania'' oraz brak wyjaśnienia, w jaki sposób Sąd ocenił naruszenie prawa materialnego w kontrolowanym postanowieniu (błędną wykładnię art. 49b ust. 1 i 2 Prawa budowlanego), brak wyjaśnienia wykładni tych przepisów, a wady te nie pozwalają na kontrolę kasacyjną wyroku;