Wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 września 2023 r., sygn. I SA/Wa 616/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bożena Marciniak sędzia WSA Elżbieta Lenart asesor WSA Mateusz Rogala (spr.) Protokolant referent Magdalena Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2023 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2022 r. nr KOA/5442/Fa/22 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego wraz z odsetkami ustawowymi oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia 20 grudnia 2022 r. nr KOA/5442/Fa/22 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, działając m.in. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca

1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., powoływanej dalej jako k.p.a.), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia 20 października 2022 r. nr [...] odmawiającą umorzenia K. B. należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego wyliczonych na dzień 20 października 2022 r. w wysokości 38.120,00 zł oraz odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych na dzień 20 października 2022 r. w wysokości 33.065,46 zł.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ stwierdził, że wnioskiem z dnia 25 września 2020 r. K. B. wystąpił o umorzenie zaległości z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz dzieci. Wydana w tej sprawie odmowna decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia 2 listopada 2020 r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2020 r. zostały uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 lutego 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 313/21. Sąd uznał bowiem, że organy nie przeprowadziły analizy sytuacji dochodowej i rodzinnej skarżącego, do której odwołuje się art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2021 r., poz. 877 ze zm.), zaniechały podjęcia jakichkolwiek czynności w celu ustalenia ewentualnych innych składników majątku skarżącego. Nie rozważyły jego sytuacji rodzinnej, pod kątem ewentualnego udzielenia mu przez rodzinę wsparcia materialnego, umożliwiającego wywiązanie się przez niego z obowiązku spłaty należności. Przede wszystkim jednak nie oceniły faktu, że aktualnie skarżący ma znacznie ograniczone możliwości zarobkowania. Powyższe, w ocenie WSA w Warszawie, wymagało ponownego rozważenia pod kątem możliwości powierzenia skarżącemu pracy, z której będzie uzyskiwał dochód, w warunkach odbywania kary pozbawienia wolności. Sąd podkreślił, że co prawda okoliczność odbywania kary pozbawienia wolności nie może stanowić podstawy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, to jednak rozpatrzenie wniosku osoby odbywającej karę pozbawienia wolności musi nastąpić przy rozważeniu całokształtu niebudzących wątpliwości okoliczności, obrazujących w świetle art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, sytuację dochodową i rodzinną dłużnika alimentacyjnego.