Wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 października 2024 r., sygn. III SA/Kr 680/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 15 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 9 lutego 2024 r. nr SKO-NP-4115-274/23 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego skargę oddala.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 9 lutego 2024 r. nr SKO-NP-4115-274/23 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Nowy Targ z dnia 22 czerwca 2023 r. nr ŚR-OPŚ-5222-000021/2022/2023 o odmowie przyznania A. A. (zwanej dalej także wnioskodawczynią lub skarżącą) świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad matką B. A.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Decyzją z dnia 22 czerwca 2023 r. organ I instancji odmówił przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wnioskowanej na jej matkę. W uzasadnieniu swojej decyzji organ przytoczył treść art. 17 ust. 1, ust. 1a, ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz stwierdził, że zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że skarżąca zarejestrowana jest w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna od lipca 1994 r. do nadal. W tym czasie została wykreślona z ewidencji na wniosek jedynie w okresie od 2004-08-04 do 2005-02-28. Status osoby bezrobotnej posiada niemal nieprzerwanie, z kilkumiesięcznymi przerwami wskazującymi, że nie stawiła się w PUP w wyznaczonym terminie, tj. od 1995-06-15 do 1996-06-24, od 1997-01-13 do 1997-09-08, od 2005-08-16 do 2006-01-24, od 2014-07-29 do 2015-01-28, od 2015-07-20 do 2016-03-09 oraz krótkimi przerwami wskazującymi na podjęcie pracy lub innego zatrudnienia, tj. od 1999-11-15 do 2001-10-01, od 2005-03-01 do 2005-05-01. Od 10 marca 2016 r. do nadal figuruje jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Zdaniem organu I instancji, z przedstawionego wyżej stanu faktycznego bezsprzecznie wynika, że skarżąca nie zrezygnowała z pracy z powodu konieczności opieki nad chorą matką, ponieważ zwyczajnie nie podjęła pracy, co najmniej od marca 2016 r. Z kolei w okresie od lipca 1994 r. do marca 2016 r. figurowała jako osoba zatrudniona jedynie przez około 13 miesięcy.
