Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. I SA/Gl 710/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędzia WSA Borys Marasek (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2024 r. sprawy ze skargi N. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 11 kwietnia 2024 r. nr SKO.FP/41.4/639/2023/23154 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 11 kwietnia 2024 r. nr SKO.FP/41.4/639/2023/23154, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, działając m.in. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 z późn. zm., dalej o.p.), po rozpoznaniu odwołania N Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. (dalej: skarżąca, podatnik, spółka), od decyzji Burmistrza Miasta C. nr [...] z dnia 20 września 2023 r. odmawiającej zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 r. w wysokości 4.149,00 zł, uchyliło w całości decyzję organu I instancji i odmówiło stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 r. w kwocie 4.149 zł.

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skarżąca w piśmie z dnia 6 sierpnia 2019 r. zwróciła się do Burmistrza Miasta C. z wnioskiem o zwrot nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2016 w kwocie 4.149 zł.

Burmistrz Miasta C. decyzją z dnia 20 września 2023 r. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2016 w wysokości 4.149 zł.

Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji organu podatkowego I instancji. W odwołaniu zarzucono, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem:

1. art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 70, dalej: u.p.o.l.) w zw. z art. 3 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 682, dalej: p.b.), poprzez wadliwą interpretację pojęcia trwałego związania z gruntem i w konsekwencji uznanie spornego kontenera za niespełniającego wymogów uznania za budynek oraz poprzez błędną wykładnię i uznanie spornego kontenera za budowlę wyłącznie w oparciu o stwierdzenie braku trwałego związku tego obiektu z gruntem;