Wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 grudnia 2024 r., sygn. I SA/Kr 768/24

|Sygn. akt I SA/Kr 768/24 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Michał Niedźwiedź (spr.), Sędziowie: WSA Grzegorz Karcz, WSA Grzegorz Klimek, Protokolant: starszy referent Kinga Bryk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi R. S. i P. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 31 lipca 2024 r., nr 1201-IOP1-2.4102.22.2023 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 r. skargę oddala.

Uzasadnienie

1.1. Decyzją z 13 października 2023 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Tarnowie określił P.S. oraz R.S. – nazywanych dalej "Skarżącymi", wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. wraz z odsetkami za zwłokę w zapłacie zaliczek na poczet tego podatku.

1.2. Od powyższej decyzji Skarżący wywiedli odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie. Podniesiono w nim zarzuty naruszenia następujących przepisów:

- art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 w związku z art. 122 i art. 292 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.; dalej jako "O.p.") przez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy i błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego;

- art. 193 § 2-6 O.p. poprzez uznanie ksiąg podatkowych za prowadzone nierzetelnie i wadliwie;

- art. 210 § 4 O.p. poprzez nieprawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne wydanej decyzji;

- art. 23 O.p. poprzez ustalenie podstawy opodatkowania w drodze szacowania, pomimo niewykazania przesłanek do jego dokonania;

- art. 14 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509 ze zm.; dale jako "u.p.d.o.f.") poprzez stwierdzenie niezaewidencjonowania całości przychodów podatnika;

- art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2019 r., poz. 1292 ze zm.) w związku z art. 2a O.p. oraz art. 2 konstytucji RP (w kontekście interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 29 grudnia 2015 r., znak: PK4.8022.44.2015) poprzez brak uwzględnienia przy ocenie materiału dowodowego zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika (in dubio pro tributario).