Wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. III FSK 1087/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, Sędzia NSA Dominik Gajewski (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Anna Juszczyk-Wiśniewska, po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 2403/20 w sprawie ze skargi W. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 14 września 2020 r. nr 1401-IEW-4.4123.111.2019/EP w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 września 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 2403/20 oddalił skargę W. Ł. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: organ, DIAS) z 14 września 2020 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od grudnia 2013 r. do grudnia 2014 r.

Skargę kasacyjną na powyższy wyrok złożył jej pełnomocnik, na podstawie przepisów z art. 173 § 1 i art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., t. j. dalej jako - p.p.s.a), zaskarżając go w całości, zarzucając naruszenie:

I. na podstawie przepisu z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, tj.:

1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 116 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r., dalej jako - Ordynacja podatkowa, O.p.) w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 1 oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r., dalej jako - Prawo upadłościowe, u.p.u.n.) poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż skarżący jako członek zarządu spółki M. Sp. z o.o. (dalej jako - spółka) ponosi winę w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania układowego, gdyż nie wykazał on przesłanki egzoneracyjnej, w sytuacji gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości było w realiach niniejszej sprawy niedopuszczalne z mocy prawa, albowiem spółka M. Sp. z o.o. miała tylko jednego wierzyciela - Skarb Państwa;