Wyrok SN z dnia 3 czerwca 2025 r., sygn. II USKP 59/23
Przepis art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wyłącza możliwość uwzględnienia przy ustalaniu prawa do polskiej renty z tytułu niezdolności do pracy zagranicznych okresów składkowych repatrianta, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 9 tej ustawy, jeżeli z tych samych okresów jest wypłacane przez zagraniczną instytucję ubezpieczeniową świadczenie rentowe o charakterze podstawowym (inne niż renta z ubezpieczenia dodatkowego). Odmowa przez uprawnionego transferu zagranicznego świadczenia do miejsca zamieszkania w Polsce nie znosi prawnego charakteru jego wypłacania w rozumieniu art. 9 pkt 1 tej ustawy i nie daje podstaw do zastosowania mechanizmu sumowania okresów ubezpieczenia.
Teza AI
Istota problemu
Sprawa dotyczyła prawa repatriantki z Ukrainy do renty z tytułu niezdolności do pracy w Polsce, przy braku jakichkolwiek polskich okresów ubezpieczenia. Problem prawny dotyczył relacji między art. 6 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (ustawa emerytalna), uprawniającym do zaliczenia zagranicznych okresów składkowych repatriantów, a art. 9 pkt 1 tej ustawy, wyłączającym takie zaliczenie, jeżeli z tych samych okresów jest wypłacane świadczenie rentowe z instytucji zagranicznej inne niż renta z ubezpieczenia dodatkowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że art. 9 pkt 1 ustawy emerytalnej stoi na przeszkodzie zaliczeniu ukraińskich okresów składkowych jako polskich, jeżeli z tych samych okresów wypłacane jest świadczenie rentowe przez ukraińską instytucję ubezpieczeniową (renta rodzinna). Sąd wskazał, że odmowa transferu tego świadczenia przez uprawnioną nie znosi prawnego faktu jego wypłacania, a sama przynależność do kategorii repatriantów nie zwalnia z ograniczenia wynikającego z art. 9 pkt 1 tej ustawy.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Prusinowski (przewodniczący)
