Interpretacja indywidualna z dnia 26 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4015.348.2025.5.BD; 0113-KDIPT2-3.4011.752.2025.5.JŚ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazywania pracownikom voucherów (prezentów). Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 października 2025 r. oraz 18 listopada 2025 r. (wpływ opłaty).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

(…) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: Spółka, Wnioskodawca) jest polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) i płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT). Główną działalnością Spółki jest działalność w branży informatycznej, pozostałą działalnością Spółki jest najem nieruchomości własnych.

W celu wykonywania działalności Spółka zatrudnia pracowników i jest pracodawcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. W związku z wypłatą wynagrodzeń za pracę na rzecz zatrudnionych pracowników Wnioskodawca pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca przekazuje i planuje przekazywać swoim pracownikom vouchery (karty podarunkowe) (zwane dalej: prezentami) z okazji jubileuszu pracy w ramach podziękowania za lata pracy w Spółce. Prezenty przekazane pracownikom mają i będą miały charakter bezzwrotny. Prezenty z okazji jubileuszu pracy nie stanowią formy wynagrodzenia, nie są uzależnione od osiągniętych wyników w pracy, ocen rocznych, wskaźników absencji ani nie stanowią dodatkowej formy wynagrodzenia na podstawie umowy o pracę ani wewnętrznego regulaminu wynagradzania oraz nie wiążą się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym.

Przekazanie prezentów jest każdorazowo wynikiem decyzji Spółki i nie jest gwarantowane. Pracownik nie może dochodzić wydania prezentu na podstawie żadnego stosunku prawnego ani roszczenia. Przekazanie prezentów następuje ze środków obrotowych Wnioskodawcy. Wręczenie prezentu nie jest uzależnione od efektywności pracy ale od stażu pracy. Prezenty nie stanowią i nie będą stanowiły dla pracowników dodatkowej formy gratyfikacji za wykonaną pracę.

Z perspektywy Wnioskodawcy prezenty stanowią formę gratulacji i podziękowania za lata pracy w Spółce i mają na celu budowanie i podtrzymywanie dobrych relacji z pracownikami. Wnioskodawca nie weryfikuje faktycznego wykorzystania voucherów i nie planuje tego robić. Pracownik może wydatkować środki dostępne na karcie na usługi wskazane przez wystawcę karty bez obowiązku dokumentowania wydatków. Wartość voucherów zależna jest od stażu pracy. Voucher posiada termin ważności.

Uwzględniając powyższe, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w związku z obdarowywaniem pracowników prezentami powstanie przychód ze stosunku pracy i czy w związku z tym, na Spółce spoczywają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym prezenty nie stanowią/nie będą stanowiły dla pracowników przychodu ze stosunku pracy i w związku z tym na Spółce nie ciążą/nie będą ciążyły obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, w ramach opisanego w stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w związku z przekazaniem pracownikom prezentów z okazji jubileuszu pracy, nie powstaje/nie powstanie u nich przychód ze stosunku pracy, a tym samym na Spółce nie ciążą/nie będą ciążyły obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o dochodowym od osób fizycznych.

Przekazywane prezenty w Państwa ocenie, stanowią darowiznę na podstawie ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która została wyrażona w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Powyższa regulacja wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartych w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku lub w stosunku do których nie stosuje się ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a są one opodatkowane na podstawie innych ustaw.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cyt. ustawy, przychodami, z pewnymi zastrzeżeniami, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Powołując się na przepis art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 12 ust 2 ww. ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.

Na mocy art. 12 ust 3 tej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Na podstawie art. 32 ust. 1 cyt. ustawy, zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Niezależnie od powyższego w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w art. 2 wskazano sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

W Państwa ocenie, przepis ten należy zastosować w odniesieniu do nieodpłatnie uzyskanego prezentu przez pracownika, który nie jest zależny od efektów pracy, nie wynika z zapisów umowy o pracę ani regulaminów/zapisów ustalających wynagrodzenia pracowników.

Przepis art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma na celu zapobieganie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach – podatku dochodowym od osób fizycznych i podatku od spadków i darowizn, co skutkowałoby podwójnym opodatkowaniem tego samego przysporzenia majątkowego.

Uważają Państwo, że w wyjątkowych sytuacjach nieodpłatne przekazanie rzeczy przez pracodawcę na rzecz pracownika nie powinno być traktowane jako przychód ze stosunku pracy, ale w związku ze spełnieniem definicji z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego jako darowizna, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ jest przedmiotem opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, o czym stanowi art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z powyższego przepisu wprost wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest zobowiązanie się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Bezpłatność świadczenia oznacza, że nie może mu towarzyszyć świadczenie wzajemne drugiej strony. Darczyńca nie może uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu ani w chwili dokonania darowizny, ani też w przyszłości.

Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Darowizna ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za darowiznę. Darowizna jest także świadczeniem dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z ustawy.

W świetle art. 5 ww. ustawy, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych – w tej sytuacji ciąży na obdarowanym pracowniku.

Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez pracowników od pracodawców została rozstrzygnięta przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt: K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że: „W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać, lecz także postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku o spadków i darowizn. A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający dochód podatnika, od tych które jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.

W powołanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego wskazano istotne warunki do zakwalifikowania omawianej przez Państwa czynności jako darowizny, tj. świadczenia kosztem majątku darczyńcy na rzecz obdarowanego oraz brak ekwiwalentu ze strony obdarowanego. Wyrok formułuje zasadę, zgodnie z którą, świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców należy uznać za przychód, jednak z wyjątkiem świadczeń, które mają uhonorować i docenić pracownika z okazji niemającej związku z wykonywaną pracą – w tym przypadku przedmiotowa korzyść stanowi darowiznę podlegającą przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W Państwa ocenie, prezenty wskazane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym nie mogą stanowić nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy ponieważ mają charakter jednostronny. Prezenty nie stanowią dodatkowego wynagrodzenia ani premii dla pracownika za wykonywane obowiązki, ani za realizację szczególnych i ważnych przedsięwzięć. Prezenty przekazywane pracownikom stanowią dla nich formę podziękowania za lata pracy w Spółce oraz mają na celu uhonorowanie pracowników oraz budowanie i podtrzymywanie dobrych relacji z pracownikami. Wręczenie prezentu nie jest uzależnione od efektów pracy. Motywem przekazania prezentu przez Państwa jest chęć złożenia gratulacji. Przekazywanie pracownikom prezentu ma być formą podziękowania, a nie elementem wynagrodzenia. Pracownik nie ma żadnego roszczenia o wydanie prezentu. Prezent jest i będzie wręczany z Państwa inicjatywy. Przekazywanie prezentów pracownikom spełnia kluczową dla darowizny cechę braku ekwiwalentności (świadczeń wzajemnych).

Podsumowując, Państwa zdaniem, prezent wskazany w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy zakwalifikować jako darowiznę niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ponieważ:

-jest to dobrowolne świadczenie pracodawcy na rzecz pracowników, nie wynikające z umowy o pracę, regulaminu wynagradzania,

-pracownik nie może domagać się od pracodawcy takiego świadczenia, zależy ono wyłącznie od decyzji Spółki,

-ma formę prezentów okolicznościowych,

-brak jest ekwiwalentu ze strony obdarowanego pracownika w postaci świadczenia wzajemnego z jego strony.

Prezenty uzyskiwane przez pracowników z okazji jubileuszu mające na celu uhonorowanie pracownika i pogratulowanie mu, zdaniem Państwa podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem, na Spółce jako płatniku nie będzie ciążył obowiązek poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych.

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 i § 2 cyt. Kodeksu:

Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Przepisy Kodeksu cywilnego przewidują zatem szczególną formę dla umowy darowizny; umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas, gdy darowizna została spełniona.

Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przeszłego wynika, że przekazują Państwo i planują przekazywać swoim pracownikom vouchery (karty podarunkowe, zwane: prezentami) z okazji jubileuszu pracy w ramach podziękowania za lata pracy w Spółce. Prezenty przekazane pracownikom mają i będą miały charakter bezzwrotny. Prezenty z okazji jubileuszu pracy nie stanowią formy wynagrodzenia, nie są uzależnione od osiągniętych wyników w pracy, ocen rocznych, wskaźników absencji ani nie stanowią dodatkowej formy wynagrodzenia na podstawie umowy o pracę ani wewnętrznego regulaminu wynagradzania oraz nie wiążą się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym. Przekazanie prezentów jest każdorazowo wynikiem decyzji Spółki i nie jest gwarantowane. Pracownik nie może dochodzić wydania prezentu na podstawie żadnego stosunku prawnego ani roszczenia. Przekazanie prezentów następuje ze środków obrotowych Spółki. Wręczenie prezentu nie jest uzależnione od efektywności pracy ale od stażu pracy. Prezenty nie stanowią i nie będą stanowiły dla pracowników dodatkowej formy gratyfikacji za wykonaną pracę. Stanowią one formę gratulacji i podziękowania za lata pracy w Spółce i mają na celu budowanie i podtrzymywanie dobrych relacji z pracownikami.

Z opisu wniosku wynika zatem, że ww. vouchery (karty podarunkowe), zwane też prezentami, przekazywane są/będą pracownikom tytułem darowizny.

Podatkiem od spadków i darowizn objęte są umowy darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia. Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z ustawy.

Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że przekazywane pracownikom ww. prezenty, co do zasady będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Przechodząc na grunt uregulowań ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) należy wyjaśnić, że podstawową zasadą obowiązującą w jej przepisach jej zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 9 ust. ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Z kolei w myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 i pkt 9 tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:

Ogólne pojęcie przychodu ustawodawca zdefiniował w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Przychodem będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Co do zasady o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej osoby. Konsekwencją przyjęcia tezy o charakterze przychodu, jako definitywnego przysporzenia w majątku podatnika jest uznanie, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego. W celu określenia, co stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw danej czynności.

W świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Treść ww. przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Zatem do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.

W myśl zaś art. 32 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W art. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego. Przy czym zaznaczyć należy, że wyłączeniu temu podlega jedynie nabycie na podstawie jednego z tytułów wskazanych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, które faktycznie miało miejsce.

W Państwa sprawie, ww. vouchery (karty podarunkowe), zwane też prezentami przekazywane są/będą pracownikom tytułem darowizny i są/będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Zatem, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będą stanowiły one dla Państwa pracowników przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na powyższe nie ciążą/nie będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Państwa stanowisko uznać należy za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy także zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.