Interpretacja indywidualna z dnia 27 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.783.2025.1.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki (…) Spółka jawna wpisaną do KSR pod numerem (…), NIP (…) (dalej także: Spółka), z siedzibą w (…).

Spółka jest transparentna podatkowo, jej wspólnikiem jest poza Wnioskodawcą: wspólnik A.B. – osoba fizyczna, posiadająca miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski, podlegająca w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zaliczana względem Wnioskodawcy do 3 grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 z późn. zm.).

Wnioskodawca i wspólnik rozliczają się podatkiem liniowym zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej także: PIT). Spółka prowadzi podatkową książkę rozchodów i przychodów, jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wartość wkładów wniesionych do Spółki przez poszczególnych wspólników jest równa. Aktualnie, zgodnie z treścią umowy Spółki, wszyscy Wspólnicy uczestniczą w zyskach i stratach proporcjonalnie do wniesionych wkładów.

Przedmiotem działalności Spółki jest: (…).

Spółka w grudniu 2024 r. zakupiła nieruchomość zabudowaną, w której prowadzony był zakład produkcyjny. Nieruchomość ta zostanie rozbudowana i przebudowana na restaurację z salą bankietowo-taneczną i częścią hotelową. Obecnie Spółka posiada pozwolenie na budowę i jest w trakcie prac budowlanych. Planowany odbiór prac budowlanych przypadnie na połowę 2026 roku. Wydatki związane z budową nie zostaną bezpośrednio zaewidencjonowane jako koszty uzyskania przychodów; inwestycja będzie amortyzowana dopiero po całkowitym zakończeniu i oddaniu do użytkowania.

Aktualnie Spółka nie osiąga innych przychodów, poza przychodem z najmu miejsca reklamowego usytuowanego na ogrodzeniu zakupionej nieruchomości. W 2026 roku, po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie, Spółka planuje rozpocząć działalność restauracyjną wraz z najmem krótkoterminowym.

W ramach tzw. pierwszego wyposażenia obiektu Spółka będzie sukcesywnie nabywać składniki majątku niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej jeszcze podczas trwania prac budowlanych, przed oddaniem obiektu do użytkowania.

Wartość jednostkowa poszczególnych składników wyposażenia nie przekroczy 10 000 złotych, a ich okres używania będzie przekraczał jeden rok. Jednakże łączna wartość kilku takich samych składników wyposażenia, np. lamp aranżujących jedno pomieszczenie, może przekroczyć 10 000 złotych. Niektóre składniki wyposażenia mogą tworzyć komplety, zgodnie z projektem aranżacyjnym wnętrza oraz zależnie od bieżącego zapotrzebowania klientów restauracji np. krzesła łączone ze stołami w różnych konfiguracjach (2, 4, 6, 10, 40 osobowe), których łączna wartość może przekroczyć 10 000,00 zł. Każdy pojedynczy element (stół, krzesło) pozostaje jednak wolnostojący, o wartości poniżej 10 000,00 zł i może być dowolnie łączony i odłączany.

Wyposażenie restauracji i zaplecza kuchni obejmuje m.in.:

1)wolnostojące urządzenia grzewcze (grille, kuchenki, frytkownice),

2)wolnostojące urządzenia chłodnicze (szafy chłodnicze, zamrażarki, stoły chłodnicze),

3)wolnostojący sprzęt ze stali nierdzewnej (stoły robocze, regały, szafki do przechowywania),

4)wolnostojące urządzenia do zmywania (zmywarki gastronomiczne, stoły ze zlewem, pojemniki na odpady),

5)sprzęt drobny i akcesoria (garnki, patelnie, miski, chochle, łopatki, sitka, miarki, wagi itp.),

6)wolnostojące meble do sal restauracyjnych (stoły, krzesła i fotele, sofy),

7)wolnostojące krzesła barowe przy ladzie barowej (która będzie zakwalifikowana jako środek trwały),

8)oświetlenie (lampy naścienne),

9)akcesoria (zasłony, obrusy, obrazy ścienne, kwiaty donicowe),

10)zastawa stołowa (talerze, sztućce, szkło, porcelana),

Wyposażenie pokoi na najem krótkoterminowy to m.in.:

11)meble (uniwersalne konstrukcje łóżek wraz z materacami, pościel, narzuty, szafy wolnostojące na wymiar, biurka, stoliczki nocne),

12)akcesoria (zasłony, TV, ręczniki, dozowniki do mydła, szczotki do WC, obrazy, kwiaty).

Wyposażenie to cechuje niska jednostkowa wartość (poniżej 10 000,00 zł). Biorąc pod uwagę, iż nabywane jest w znacznych ilościach umożliwiających normalne funkcjonowanie restauracji i pokoi hotelowych, jego wartość łączna jest istotna.

Okres użyteczności większości wyposażenia przekracza rok, jednak ze względu na zdarzenia losowe (niszczenie, rozbicie, zagubienie, kradzież itp.) faktyczny czas użytkowania części wyposażenia może być krótszy. W takich sytuacjach Spółka będzie dokonywać kolejnych zakupów, by utrzymać właściwy stan wyposażenia. Ponadto wyposażenie podlega normalnemu zużyciu technicznemu, co wymusi jego wymianę na nowe po pewnym czasie.

Wydatki wymienione w pkt 1-12 spełniają ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu, ponieważ:

·są poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

·nie zostały wymienione w art. 23 ustawy o PIT wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,

·będą należycie udokumentowane,

·stanowią własność lub współwłasność podatnika,

·są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania.

Pytanie

Czy koszty, które zostaną poniesione na zakup pierwszego wyposażenia obiektu restauracyjno-hotelowego wymienione w punktach 1-12, których wartość jednostkowa nie przekroczy 10 000 zł, będą mogły zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu w miesiącu oddania ich do użytkowania?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy – koszty poniesione na zakup pierwszego wyposażenia (punkty 1-12), których wartość jednostkowa nie przekracza 10 000 zł netto, mogą zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu w miesiącu oddania do użytkowania, nawet jeśli komplet składników (np. lampy, zestawy mebli) ułożony zgodnie z projektem aranżacyjnym wnętrza przekracza 10 000 zł, pod warunkiem że pojedynczy składnik jest wolnostojący, zdatny do samodzielnego użytkowania i może być dowolnie łączony lub odłączany.

W myśl art. 22a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1)budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2)maszyny, urządzenia i środki transportu,

3)inne przedmioty

– przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z powyższym wymienione w pkt 1-3 środki trwałe będą podlegały amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

·zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,

·stanowią własność lub współwłasność podatnika,

·są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania.

Amortyzacja wskazana w art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniona jest od kompletności, jak i zdatności do użytku środka trwałego w dniu przyjęcia go do używania. Ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, iż warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawny technicznie i zalegalizowany prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie, przewidywany okres jego używania jest dłuższy niż rok.

Wskazać należy, że stosownie do art. 22f ust. 3 ww. ustawy odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo – w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania (art. 22d ust. 1 ustawy PIT).

Zatem – jeżeli wartość początkowa składników majątku nie przekracza 10 000 zł – podatnik ma możliwość:

·nie zaliczyć ich do podlegających amortyzacji środków trwałych, o których mowa w art. 22a i art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnosząc wydatki na nabycie/wytworzenie tych składników bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania;

·zaliczyć je do podlegających amortyzacji środków trwałych, ujmując je w stosownej ewidencji, po czym: dokonać ich jednorazowej amortyzacji w miesiącu oddania do używania albo w miesiącu następnym lub dokonywać odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej zgodnie z art. 22h- 22m ww. ustawy.

W świetle obowiązujących przepisów jednostkowe wyposażenie restauracji i części hotelowej o wartości nieprzekraczającej 10 000 zł może być jednorazowo zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w miesiącu ich oddania do użytkowania. Kluczowa jest tu jednostkowa wartość składnika – pojedynczy stół, krzesło, lampa czy inny wolnostojący przedmiot poniżej tego limitu może zostać bezpośredniego ujęty w kosztach, niezależnie od tego, czy w aranżacji tworzą one sumarycznie droższy komplet.

Wydatki te spełniają przesłanki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT oraz nie są wykluczone przez art. 23 ustawy o PIT, pod warunkiem właściwego udokumentowania zakupu. Okres używania przekraczający rok nie zmienia możliwości takiego rozliczenia, jeśli wartość jednostkowa jest niższa niż 10 000 zł. Spółka nie musi wprowadzać takich składników do ewidencji środków trwałych ani ich amortyzować, może jednak dokonać bezpośredniego rozliczenia kosztu w miesiącu oddania do używania. W przypadku uszkodzeń, wymiany i kolejnych zakupów, każda jednostkowa pozycja powinna być rozliczana odrębnie, zgodnie z jej wartością jednostkową, z możliwością analogicznego zaliczenia do kosztów.

Podsumowując, Spółka może bezpośrednio zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki na pierwsze wyposażenie restauracji i pokoi najmu krótkoterminowego do wartości jednostkowej 10 000 zł dla pojedynczego składnika, niezależnie od ilości oraz konfiguracji zestawów mebli czy sprzętu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma zatem cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodów istnieje związek przyczynowy.

Na podstawie powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jednak fakt, że dana grupa wydatków nie została ujęta w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty – które w tym przepisie nie zostały wymienione – automatycznie mogą zostać uznane za koszty podatkowe.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa jednak na podatniku.

Z opisu wniosku wynika, że jest Pan wspólnikiem spółki jawnej (dalej: Spółka). Rozlicza się Pan podatkiem liniowym. Spółka prowadzi podatkową księgę rozchodów i przychodów. Spółka w grudniu 2024 roku zakupiła nieruchomość zabudowaną, w której prowadzony był zakład produkcyjny. Nieruchomość ta zostanie rozbudowana i przebudowana na restaurację z salą bankietowo-taneczną i częścią hotelową. Obecnie Spółka posiada pozwolenie na budowę i jest w trakcie prac budowlanych. Planowany odbiór prac budowlanych przypadnie na połowę 2026 roku. Wydatki związane z budową nie zostaną bezpośrednio zaewidencjonowane jako koszty uzyskania przychodów. Inwestycja będzie bowiem amortyzowana dopiero po całkowitym zakończeniu i oddaniu do użytkowania. W 2026 roku, po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie, Spółka planuje rozpocząć działalność restauracyjną wraz z najmem krótkoterminowym. W ramach tzw. pierwszego wyposażenia obiektu Spółka będzie sukcesywnie nabywać składniki majątku niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Nastąpi to jeszcze podczas trwania prac budowlanych, przed oddaniem obiektu do użytkowania. Wartość jednostkowa poszczególnych składników wyposażenia nie przekroczy 10 000 złotych, a ich okres używania będzie przekraczać jeden rok.

Pana wątpliwość dotyczy kwestii, czy koszty, które zostaną poniesione na zakup pierwszego wyposażenia obiektu restauracyjno-hotelowego, których wartość jednostkowa nie przekroczy 10 000 zł będą mogły zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do użytkowania.

W myśl pierwszego zdania art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika natomiast, że:

Zatem, aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi m.in.:

·stanowić własność lub współwłasność podatnika,

·zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika,

·być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,

·przewidywany okres jego używania musi być dłuższy niż rok,

·być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22d ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawodawca – używając w tej regulacji terminu „składnik majątku” – dopuszcza więc, w odniesieniu do składników majątku o wartości początkowej w dniu przyjęcia do używania równej lub niższej niż 10 000 zł, których okres użytkowania jest dłuższy niż jeden rok, możliwość niekwalifikowania ich do środków trwałych. Dokonując kwalifikacji podatkowej w tym zakresie, pod uwagę bierze się wartość jednostkową pojedynczej sztuki kompletnego i zdatnego do używania nabytego składnika majątku.

Zgodnie natomiast z art. 22f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z wyżej powołanych przepisów wynika zatem, że jeżeli zakupiony składnik majątku spełnia warunki do uznania go za środek trwały, ale jego wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, to wówczas podatnik może, w zależności od dokonanego wyboru:

·nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od tego składnika majątku trwałego i zaliczyć go do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania do używania, lub

·dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego albo w miesiącu następnym, lub

·dokonywać odpisów amortyzacyjnych na zasadach ogólnych.

Wskazał Pan, że wydatki na zakup wyposażenia będą związane z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą i będą należycie udokumentowane, zatem spełnione będą przesłanki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro natomiast wartość początkowa poszczególnych składników majątku służących wykonywaniu działalności gospodarczej nie przekroczy 10 000 zł, to będzie Pan mógł wydatki te zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania, zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ważna jest jednostkowa wartość składnika – pojedynczy stół, krzesło, lampa czy inny wolnostojący przedmiot. Jeżeli wartość takiego składnika majątku nie przekroczy tego limitu, może zostać bezpośredniego ujęty w kosztach podatkowych. Nie ma znaczenia fakt, że w aranżacji pomieszczeń mogą tworzyć sumarycznie droższe komplety.

Podsumowanie: koszty, które zostaną poniesione przez Pana na zakup pierwszego wyposażenia obiektu restauracyjno-hotelowego, o którym mowa we wniosku, których wartość jednostkowa nie przekroczy 10 000 zł będą mogły zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.