Interpretacja indywidualna z dnia 1 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.631.2025.2.JG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 13 listopada 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)

X jest podmiotem prowadzącym działalność inwestycyjną ukierunkowaną na rozwój odnawialnych źródeł energii. Spółka koncentruje się na przygotowaniu i realizacji inwestycji związanej z budową i przyszłą eksploatacją farmy wiatrowej. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym.

W ramach rozwoju działalności Spółka posadowiła (…) na gruncie należącym do osoby fizycznej. (…) ten stanowi integralny element inwestycji mającej na celu dokładną ocenę potencjału energetycznego wiatru. Dzięki temu urządzeniu możliwe jest precyzyjne określenie warunków środowiskowych, co jest niezbędne do optymalnego doboru lokalizacji oraz parametrów technicznych planowanych turbin wiatrowych. W konsekwencji (…) nie jest jedynie elementem infrastruktury pomocniczej, lecz kluczowym urządzeniem, bez którego realizacja całej inwestycji byłaby niemożliwa lub obarczona istotnym ryzykiem zawodności danych i nieefektywnością ekonomiczną.

W związku z użytkowaniem terenu oraz poniesionymi przez właściciela ubytkami w plonach, Spółka zobowiązała się uiścić jednorazowe wynagrodzenie w wysokości (…) zł. Wydatek ten ma charakter zapłaty za usługę udostępnienia terenu pod (…).

Wypłacana kwota obejmuje:

-możliwość korzystania z gruntu w celu posadowienia i użytkowania (…),

-tolerowanie urządzenia oraz czasowe ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości,

-ujętą w cenie równowartość rekompensaty za utratę w plonach.

Powyższe elementy tworzą więc świadczenie kompleksowe o charakterze usługi, a równowartość utraconych przez Dzierżawcę plonów stanowi element kalkulacyjny wynagrodzenia.

Nakłady te Spółka zamierza ująć jako początkową wartość środka trwałego, co jest uzasadnione zarówno charakterem poniesionych kosztów, jak i ich bezpośrednim powiązaniem z nabyciem i przygotowaniem środka trwałego do użytkowania zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka uprawniona jest do zaliczenia opisanego wydatku na użytkowanie terenu pod (…) w trakcie realizacji Inwestycji (do momentu oddania środka trwałego i wprowadzenia do ewidencji środków trwałych) do wartości początkowej wytworzonych środków trwałych, stanowiącej podstawę dla ich amortyzacji?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Stosownie do art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT: wartością początkową środka trwałego w razie wytworzenia we własnym zakresie jest koszt wytworzenia.

Natomiast w myśl art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do kosztów wytworzenia środka trwałego, które wpływają na jego wartość początkową, zalicza się wszystkie poniesione koszty niezbędne do jego wytworzenia i uczynienia go zdatnym do używania, przy czym środek trwały, który został oddany do użytku, ma ustaloną wartość początkową będącą sumą tych kosztów.

W orzecznictwie podatkowym oraz w wydawanych interpretacjach często podkreśla się, że w wartości początkowej środka trwałego uwzględnia się nie tylko podstawowe koszty związane z nabyciem lub wytworzeniem danego środka, ale również wszelkie dodatkowe wydatki, które są niezbędne dla prawidłowej realizacji inwestycji i umożliwiające pełne korzystanie z tego środka.

W interpretacji indywidualnej z 26 maja 2017 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0114-KDIP2-3.4010.32.2017.1.DP organ wskazał, iż „do wartości początkowej wytworzonego środka trwałego zalicza się wszelkie koszty poniesione w związku z jego wytworzeniem od momentu rozpoczęcia inwestycji zasadniczo do momentu przekazania środka do używania (z możliwymi wyjątkami). Powyżej wskazany katalog kosztów wytworzenia środka trwałego, wpływających na jego wartość początkową, jest katalogiem otwartym. Użycie przez ustawodawcę zwrotu „inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych” wskazuje, że mieszczą się w nim również inne, niewymienione wprost koszty, które mogą mieć wpływ na wartość początkowa danego składnika majątku. Istotne jest istnienie związku ekonomicznego pomiędzy danym kosztem, a wytworzonym przez podatnika środkiem trwałym.”

Wypłacone jednorazowe wynagrodzenie na rzecz właściciela gruntu, obejmujące zapłatę za okres korzystania z gruntu z uwzględnieniem w cenie równowartości rekompensaty za straty w plonach powstałe w wyniku (…), ma bezpośredni i niepodważalny związek ekonomiczny z wytworzeniem inwestycji, jaką jest elektrownia wiatrowa. (…) jest niezbędnym elementem dla posadowienia farmy, a tym samym dla realizacji całej inwestycji. Wynagrodzenie to stanowi zatem koszt poniesiony wyłącznie w celu umożliwienia i przygotowania terenu do prawidłowego oraz efektywnego użytkowania (…). Bez uregulowania kwestii finansowych związanych z użytkowaniem terenu inwestycja nie mogłaby być zrealizowana, a farma wiatrowa - oddana do użytku zgodnie z jej funkcją. Jest to wydatek ściśle związany z procesem wytworzenia elektrowni wiatrowej, warunkujący jej pełną funkcjonalność i zdolność do generowania efektu ekonomicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 lutego 2011 r. następująco wypowiedział się w kwestii wydatków, które wpływają na wartość początkową środka trwałego: „[…] koszty ustanowienia służebności przesyłu, koszty umów cywilnoprawnych dotyczących zgody na umieszczenie urządzeń, koszty wypłacanych odszkodowań za zniszczenia powstałe w trakcie realizacji inwestycji i koszty wyceny wysokości odszkodowań są wydatkami pozostającymi w związku z wytworzeniem środka trwałego, gdyż nie byłyby poniesione, gdyby podatnik nie wytworzył we własnym zakresie środka trwałego”. 

Z daleko idącej ostrożności Spółka wskazuje również, iż w interpretacji indywidualnej z 29 września 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie IPPB6/4510-121/15-2/AZ organ uznał, że: „koszty wypłacanych odszkodowań za straty w nieruchomościach powstałe w trakcie realizacji Inwestycji, wynikające z zawartych z właścicielami umów cywilnoprawnych, a także koszty odszkodowań wypłaconych na rzecz właścicieli nieruchomości za szkody wyrządzone w trakcie realizacji Inwestycji, jak np. straty w zasiewach, uprawach i zbiorach za okres wyłączenia gruntu z użytkowania rolnego czy straty w naniesieniach roślinnych, drzew, krzewów itp. stanowią koszty związane z wytwarzaniem środków trwałych w ramach Inwestycji, a zatem są kosztem związanym z wytworzeniem danego środka trwałego.”

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy wypłacone jednorazowe wynagrodzenie z tytułu usługi użytkowania terenu pod (…) w trakcie realizacji Inwestycji, zawierające w swojej kwocie m.in. równowartość rekompensaty za straty w plonach powstałych w wyniku posadowienia (…), pozostaje w bezpośrednim i nierozerwalnym związku z procesem wytworzenia środka trwałego. Wydatek ten powinien zostać zakwalifikowany jako koszt wytworzenia środka trwałego, gdyż jego poniesienie stanowi warunek niezbędny dla realizacji inwestycji, zapewnienia pełnej funkcjonalności urządzenia oraz osiągnięcia przez nie zakładanego efektu ekonomicznego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”, „updop”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:

-został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-został właściwie udokumentowany.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT:

W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

W art. 16g ustawy o CIT, zostały wskazane zasady ustalania wartości początkowej składników majątku trwałego stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

W myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT:

Wskazany w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, katalog wydatków, które powinny podwyższyć wartość wytworzonego środka trwałego jest otwarty. Zatem wszystkie wydatki, a nie tylko literalnie wymienione w treści omawianego przepisu, które mają wpływ na wartość początkową środka trwałego, powinny podwyższać tą wartość. Z tego powodu wszystkie koszty pozostające w bezpośrednim związku z wytworzeniem środka trwałego, stanowią składnik wartości początkowej.

Z wyżej przytoczonych regulacji ustawowych wynika, iż decydujące znaczenie dla zaliczenia określonego wydatku do wydatków stanowiących koszt wytworzenia środka trwałego ma możliwość powiązania danego wydatku z konkretnym przedsięwzięciem inwestycyjnym. Wszelkie wydatki pozostające w związku z wytworzeniem środka trwałego mają wpływ na jego koszt wytworzenia. Koszt ten zarazem stanowi o wartości początkowej, od której dokonuje się następnie odpisów amortyzacyjnych.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka uprawniona jest do zaliczenia opisanego wydatku na użytkowanie terenu (…) w trakcie realizacji Inwestycji (do momentu oddania środka trwałego i wprowadzenia do ewidencji środków trwałych) do wartości początkowej wytworzonych środków trwałych, stanowiącej podstawę dla ich amortyzacji.

Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że możliwość powiązania danego wydatku z konkretnym środkiem trwałym ma decydujące znaczenie dla jego właściwej kwalifikacji. Wydatek taki może być poniesiony nawet we wczesnym stadium procesu inwestycyjnego w celu stworzenia warunków do prowadzenia inwestycji, bez których nie doszłoby do wytworzenia środka trwałego.

W celu prawidłowego, na gruncie podatkowym, rozliczenia wydatków kreujących wartość środka trwałego, decydujące znaczenie ma przy tym moment zakończenia inwestycji i przekazanie tego środka do używania. Wydatki poniesione do dnia przekazania wytworzonego środka trwałego powiększają jego wartość początkową.

Podsumowując wykładnię przepisów dotyczących ustalenia wartości początkowej środków trwałych należy stwierdzić, że do jej elementów należy zaliczać te koszty, które są powiązane z inwestycją, której efektem było/będzie wytworzenie amortyzowanego środka trwałego.

W konsekwencji powyższego, wymienione przez Państwa wydatki zwiększają wartość początkową środka trwałego, zgodnie z art. 16g ust. 4 updop. Wydatki te są ściśle związane z procesem inwestycyjnym, mają bezpośredni związek z realizowanym projektem w wyniku którego zostanie wytworzony środek trwały, zatem wydatki te należy zaliczyć do wydatków zwiększających wartość początkową środka trwałego wytworzonego w ramach Inwestycji.

W konsekwencji, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie innego podmiotu w odmiennym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Odnosząc się do powołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników organ posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.