Interpretacja indywidualna z dnia 3 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.391.2025.2.KW
Wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczą w zakresie wymiany walut wirtualnych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem istnienia związku przyczynowego z osiąganymi przychodami oraz właściwego udokumentowania, o ile nie są wyłączone z tych kosztów przez ustawę.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 października 2025 r. (data wpływu 7 października 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(X) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wymiany walut wirtualnych (kantor kryptowalut). Spółka jest wpisana do rejestru działalności w zakresie walut wirtualnych, tj. podmiotem świadczącym usługi o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 644).
Wpis został dokonany w dniu (…) r. pod numerem (…). Jest to jedyna działalność gospodarcza prowadzona przez spółkę.
W związku z tą działalnością spółka ponosi i będzie ponosić różnego rodzaju wydatki, w szczególności:
- wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w spółce stanowią podstawowy element kosztów działalności operacyjnej. Pracownicy wykonują czynności niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej, co umożliwia generowanie przychodów,
- koszty obsługi księgowej, prawnej i doradczej zapewniają prawidłowe funkcjonowanie spółki w zakresie formalno-prawnym i podatkowym, ograniczają ryzyko błędów, a także wspierają podejmowanie decyzji biznesowych wpływających na wielkość przychodów,
- koszty najmu powierzchni biurowej, mediów, usług telekomunikacyjnych są niezbędne do zapewnienia infrastruktury umożliwiającej wykonywanie pracy przez pracowników oraz kontakt z kontrahentami i klientami, co bezpośrednio przekłada się na możliwość osiągania przychodów,
- koszty marketingu i promocji mają na celu zwiększenie rozpoznawalności spółki oraz pozyskiwanie nowych klientów i zleceń, co wpływa na wzrost przychodów,
- koszty systemów informatycznych i zabezpieczeń umożliwiają sprawne funkcjonowanie procesów operacyjnych, chronią dane oraz zapewniają ciągłość działania spółki, co zabezpiecza źródło przychodów przed zakłóceniami lub utratą,
- inne wydatki niezbędne do bieżącego prowadzenia działalności kantoru kryptowalut:
-opłaty za dostęp do platform i giełd kryptowalutowych wykorzystywanych w ramach działalności kantorowej. (…),
-koszty rachunków bankowych i obsługi płatności, w tym prowizje operatorów płatności, co umożliwia klientom szybkie transakcje wymiany,
-wydatki na artykuły biurowe i gospodarcze – (…),
-wydatki na zakup napojów i drobnych poczęstunków dla klientów - mające na celu utrzymanie odpowiedniego standardu obsługi oraz budowanie pozytywnego wizerunku Spółki,
-koszty podróży służbowych - ponoszone w związku z uczestnictwem w spotkaniach z kontrahentami, partnerami biznesowymi oraz instytucjami finansowymi.
Wszystkie powyższe wydatki pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo– skutkowym z uzyskiwanymi przez Spółkę przychodami oraz z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów, jakim jest działalność kantorowa w zakresie walut wirtualnych. Bez ich ponoszenia prowadzenie tej działalności byłoby niemożliwe lub znacząco utrudnione.
Spółka osiąga przychody wyłącznie z działalności kantoru kryptowalut.
Pytanie
Czy wskazane powyżej wydatki, w tym w szczególności wynagrodzenia pracowników oraz inne koszty operacyjne związane z prowadzeniem kantoru kryptowalut, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania bądź zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.
Wydatki takie jak: wynagrodzenia pracowników, usługi księgowe, prawne i doradcze, koszty najmu powierzchni biurowej, mediów, usług telekomunikacyjnych, koszty systemów informatycznych i zabezpieczeń, czy marketingu i promocji oraz inne wydatki niezbędne do bieżącego prowadzenia działalności kantoru kryptowalut - pozostają w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą spółki, jaką jest prowadzenie kantoru kryptowalut. Są one niezbędne do uzyskiwania przychodów oraz zabezpieczenia źródła przychodów spółki.
Wydatki te nie mieszczą się w katalogu wyłączeń wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem powinny być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów.
W konsekwencji spółka ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wszelkie wydatki związane z prowadzoną działalnością kantorową, w tym w szczególności wynagrodzenia pracowników, usługi księgowe, prawne i doradcze, koszty najmu powierzchni biurowej, mediów, usług telekomunikacyjnych, koszty systemów informatycznych i zabezpieczeń, czy marketingu i promocji oraz inne wydatki niezbędne do bieżącego prowadzenia działalności kantoru kryptowalut.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie zauważyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena momentu zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów podatkowych.
Na podstawie art. 4a pkt 22a ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Ilekroć w ustawie jest mowa o „walucie wirtualnej” – oznacza to walutę wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
W myśl art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 644 ze zm.):
Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej - rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest:
a) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne lub inne organy administracji publicznej,
b) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji lub z nią współpracujące,
c) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,
d) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
e) wekslem lub czekiem
- oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.
Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy:
Instytucjami obowiązanymi są podmioty prowadzące działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie:
a) wymiany pomiędzy walutami wirtualnymi i środkami płatniczymi,
b) wymiany pomiędzy walutami wirtualnymi,
c) pośrednictwa w wymianie, o której mowa w lit. a lub b,
d) prowadzenia rachunków, o których mowa w ust. 2 pkt 17 lit. e.
W myśl art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT:
Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.
Oraz art. 7b ust. 3 ustawy o CIT:
W przypadku podatników prowadzących działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, przychody wymienione w ust. 1 pkt 6 lit. f zalicza się do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.
Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
- został właściwie udokumentowany,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
Koszty związane z zachowaniem źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.
Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo– skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.
Z opisu sprawy wynika, że Państwo prowadzą działalność gospodarczą w zakresie wymiany walut wirtualnych (kantor kryptowalut). Są Państwo wpisani do rejestru działalności w zakresie walut wirtualnych, tj. są Państwo podmiotem świadczącym usługi o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 644).
Jest to jedyna działalność gospodarcza prowadzona przez Państwa.
W związku z tą działalnością ponoszą Państwo i będą ponosić różnego rodzaju wydatki, w szczególności:
- wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w spółce stanowią podstawowy element kosztów działalności operacyjnej. Pracownicy wykonują czynności niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej, co umożliwia generowanie przychodów,
- koszty obsługi księgowej, prawnej i doradczej zapewniają prawidłowe funkcjonowanie spółki w zakresie formalno-prawnym i podatkowym, ograniczają ryzyko błędów, a także wspierają podejmowanie decyzji biznesowych wpływających na wielkość przychodów,
- koszty najmu powierzchni biurowej, mediów, usług telekomunikacyjnych są niezbędne do zapewnienia infrastruktury umożliwiającej wykonywanie pracy przez pracowników oraz kontakt z kontrahentami i klientami, co bezpośrednio przekłada się na możliwość osiągania przychodów,
- koszty marketingu i promocji mają na celu zwiększenie rozpoznawalności spółki oraz pozyskiwanie nowych klientów i zleceń, co wpływa na wzrost przychodów,
- koszty systemów informatycznych i zabezpieczeń umożliwiają sprawne funkcjonowanie procesów operacyjnych, chronią dane oraz zapewniają ciągłość działania spółki, co zabezpiecza źródło przychodów przed zakłóceniami lub utratą,
- inne wydatki niezbędne do bieżącego prowadzenia działalności kantoru kryptowalut:
-opłaty za dostęp do platform i giełd kryptowalutowych wykorzystywanych w ramach działalności kantorowej. (…),
-koszty rachunków bankowych i obsługi płatności, w tym prowizje operatorów płatności, co umożliwia klientom szybkie transakcje wymiany,
-wydatki na artykuły biurowe i gospodarcze – (…),
-wydatki na zakup napojów i drobnych poczęstunków dla klientów - mające na celu utrzymanie odpowiedniego standardu obsługi oraz budowanie pozytywnego wizerunku Spółki,
-koszty podróży służbowych - ponoszone w związku z uczestnictwem w spotkaniach z kontrahentami, partnerami biznesowymi oraz instytucjami finansowymi.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wskazane powyżej wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?
Odnosząc się do Państwa wątpliwości, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że skoro jak jednoznacznie wynika z wniosku są państwo podatnikiem prowadzącym działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, to Państwa przychody uzyskiwane z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną, na podstawie art. 7b ust. 3 ustawy stanowią przychody z tzw. innych źródeł (inne niż przychody kapitałowe).
Tym samym skoro ww. przychody będą zaliczone do przychodów z „innych źródeł” to w tym przypadku zastosowanie będą miały ogólne, a wskazane powyżej reguły dotyczące ustalania kosztów uzyskania przychodów.
We wniosku wskazali Państwo, że wszystkie wskazane w opisie sprawy wydatki pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo – skutkowym z uzyskiwanymi przez Spółkę przychodami oraz z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów, jakim jest działalność kantorowa w zakresie walut wirtualnych. Bez ich ponoszenia prowadzenie tej działalności byłoby niemożliwe lub znacząco utrudnione.
Biorąc powyższe pod uwagę, wymienione we wniosku wydatki, mające w swej istocie charakter tzw. kosztów ogólnych, a więc związanych z całokształtem Państwa działalności mogą stanowić koszty podatkowe pod warunkiem należytego ich udokumentowania.
Państwa stanowisko jest zatem prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
