Interpretacja indywidualna z dnia 18 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDST2-1.4011.568.2025.1.AP
Przychody uzyskane z najmu krótkoterminowego, traktowane jako przychody z najmu prywatnego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegają opodatkowaniu w formie ryczałtu ewidencjonowanego, zgodnie ze stawką 8,5% lub 12,5%, w zależności od wysokości uzyskanych przychodów.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zasad opodatkowania przychodów uzyskiwanych z najmu nieruchomości. Uzupełnił go Pan pismem z 25 listopada 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan zatrudniony jako (...) i pełni służbę od 2018 roku. Pana żona jest zatrudniona na umowę o pracę i obecnie wybiera zaległy urlop, natomiast od stycznia przechodzi na bezpłatny urlop wychowawczy. Jest Pan wraz z żoną małżeństwem od 12 sierpnia 2022 r. bez rozdzielności majątkowej; wspólnie rozliczającym dochody.
W ramach aktu notarialnego Repertorium (...) w dniu 15 grudnia 2022 r. nabył Pan nieruchomość mieszkalną o powierzchni 36 m2 w stanie deweloperskim znajdującą się pod adresem ul. A 1/1, (...). Środki na zakup pochodziły w 20% z wkładu własnego a w 80% z kredytu hipotecznego. Prace wykończeniowe pokryte zostały z własnych środków. W mieszkaniu zamieszkiwał Pan wraz z żoną od stycznia 2023 roku. W październiku 2024 r. przyszedł na świat syn. W lipcu 2025 r. przeprowadził się Pan z rodziną do mieszkania służbowego o zdecydowanie większym metrażu. Mieszkanie znajdujące się na ulicy A1/1, traktuje Pan jako zabezpieczenie dla syna, gdy osiągnie pełnoletność lub jako zabezpieczenie na emeryturę, bądź inne nieprzewidziane przypadki, w wyniku których utraci Pan prawo do zamieszkiwania w mieszkaniu służbowym (np. zwolnienie albo rezygnacja ze służby wojskowej). Dodatkowo mieszkanie będzie służyło najbliższej rodzinie, która zamierza przyjeżdżać w odwiedziny na dłuższe pobyty.
W związku z powyższym podjął Pan wraz z żoną decyzję o wynajmie krótkoterminowym, tj. na dni, doby lub tygodnie. Ogłosił Pan mieszkanie na jednym z portali internetowych (...), służącym do łączenia osób poszukujących lokum na najem krótkoterminowy z właścicielem takiego lokalu. Najem prowadzony jest od 10 września 2025 r. i ma charakter nieregularny i nieprofesjonalny. Zawiera Pan umowy najmu krótkoterminowego z gośćmi, którzy odpowiedzieli na ogłoszenie w Internecie i dokonali rezerwacji lokalu. Najem polega wyłącznie na usługach związanych z zakwaterowaniem, dodatkowe usługi takie jak zdawanie kluczy, weryfikacja lokalu, sprzątanie są wykonywane we własnym zakresie, nie są świadczone w ramach najmu.
Wymieniony lokal nie jest lokalem usługowym, nigdy nie była w nim prowadzona działalność gospodarcza oraz nie będzie wynajmowany z możliwością prowadzenia działalności gospodarczej (jedynie na cele mieszkaniowe).
Dodatkowo, poinformował Pan, że żona posiada obecnie mieszkanie o powierzchni 22 m2, znajdujące się pod adresem ul. B 2/2, (...), które otrzymała w dniu 7 listopada 2023 r. w ramach darowizny po zmarłym dziadku (akt notarialny Repertorium (...)). Mieszkanie jest obecnie wynajmowane długoterminowo. W przypadku obu nieruchomości przyjął Pan opodatkowanie przychodów zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. najem prywatny) i opodatkowanie w formie ryczałtu ewidencjonowanego stawką 8,5%.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1.Czy w związku z przedstawionym opisem zdarzenia, przychody uzyskiwane w ramach najmu krótkoterminowego stanowią przychody z najmu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. najem prywatny) i podlegały będą opodatkowaniu w formie ryczałtu ewidencjonowanego – stawka 8,5%?
2.Czy na gruncie opisanego powyżej zdarzenia – prawidłowo wybrał Pan opodatkowanie przychodów z wynajmu lokali mieszkalnych zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 2 ust. 1a ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 776 z późn. zm.)?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Pana zdaniem, najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza albo jako odrębne źródło przychodów (tzw. najem prywatny).
W Pana ocenie, najem krótkoterminowy ma charakter nieregularny, krótkoterminowy, nieprofesjonalny, a w celu obsługi najemców nie zatrudnia Pan pracowników, nie korzysta z obsługi księgowej i zarządczej.
W związku z powyższym, uzyskiwany z tego tytułu przychód można zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – tzw. najem prywatny. W takiej sytuacji, jeśli przychód nie przekroczy kwoty 100 000 zł, należy zastosować stawkę ryczałtu w wysokości 8,5%, a jeśli przekroczy wskazany limit, od nadwyżki ponad tę kwotę należy opłacać podatek według stawki 12,5% przychodów.
Przy interpretacji ww. zdarzenia posłużył się Pan „następującymi decyzjami”:
1. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 18 lipca 2011 r. nr IBPBI1/2/415-520/11/CJS: „Okazjonalny wynajem mieszkania na cele krótkoterminowego zakwaterowania osób fizycznych w okresie letnim i zimowym można potraktować jako najem prywatny i opodatkować na zasadach ogólnych odrębnie od prowadzonej działalności gospodarczej, która jest opodatkowana zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Stanowisko to wynika między innymi z założenia swobody wyboru przez podatnika formy prowadzenia działalności i zasad jej opodatkowania”;
2. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 20 lutego 2012 r. nr PPB1/415-1072/11-4/MS: „Przychody z najmu krótkotrwałego 3 mieszkań można opodatkować w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%, skoro umowy te nie będą zawierane w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej”;
3. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 stycznia 2019 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.581.2018.1. MT: „W przypadku najmu na krótki okres jako osoba fizyczna nieprowadząca pozarolniczej działalności gospodarczej, osiągająca przychody z tytułu najmu może rozliczać przychody zryczałtowanym podatkiem dochodowym”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy:
Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są:
·pozarolnicza działalność gospodarcza;
·najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Z kolei zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 przywoływanej ustawy:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki:
·zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy, pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,
·nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, oraz
·wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać na podstawie postanowień wyżej powołanego art. 11 ww. ustawy.
Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.
Na tle przedstawionych regulacji prawnych najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Uchwałą NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21 stwierdzono, że:
To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (...).
Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.
Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności gospodarczej.
W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843):
Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
‒prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 1);
‒osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawa o podatku dochodowym” (pkt 2).
Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa wart. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:
·8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan właścicielem lokalu mieszkalnego, który od 10 września 2025 r. został przeznaczony na wynajem krótkoterminowy, tj. na dni, doby lub tygodnie, przy wykorzystaniu platformy (...). Najem ma charakter nieregularny i nieprofesjonalny. Zawiera Pan umowy najmu krótkoterminowego z gośćmi, którzy odpowiedzieli na ogłoszenie w Internecie i dokonali rezerwacji lokalu. Najem polega wyłącznie na usługach związanych z zakwaterowaniem, dodatkowe usługi takie jak zdawanie kluczy, weryfikacja lokalu, sprzątanie są wykonywane we własnym zakresie. Wymieniony lokal nie jest lokalem usługowym, nigdy nie była w nim prowadzona działalność gospodarcza oraz nie będzie wynajmowany na cele prowadzenia działalności gospodarczej (jedynie na cele mieszkaniowe).
Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że przychody, które uzyskuje Pan z tytułu najmu lokalu mieszkalnego zalicza się do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Przychody z tego tytułu podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Właściwą stawką ryczałtu dla przychodów, które uzyskuje Pan z tytułu najmu, jest stawka w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł, zaś od nadwyżki ponad tę kwotę w wysokości 12,5% przychodów, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
W świetle powyższego Pana stanowisko uznano za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Ponadto informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, a zatem nie odnosi się do innych kwestii zawartych w opisie sprawy, które nie były przedmiotem Pana wniosku.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
