Interpretacja indywidualna z dnia 30 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.583.2025.1.MF
Pierwszy rok podatkowy spółki z o.o., która rozpoczęła działalność po raz pierwszy w drugiej połowie roku kalendarzowego, może trwać do końca roku kalendarzowego następującego po roku rozpoczęcia działalności, jeżeli działalność rozpoczęto z chwilą zawarcia umowy spółki.
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością została utworzona na podstawie Umowy Spółki zawartej w dniu (…) 2023 r. w formie elektronicznej za pośrednictwem (…). Spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu (…) 2023 r.
Zgodnie z § 17 Umowy Spółki, rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy, przy czym pierwszy rok obrotowy rozpoczyna się w dniu rejestracji Spółki w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a kończy w dniu 31 grudnia 2024 r.
Umowa Spółki nie zawiera zapisów wskazujących, że pierwszy rok obrotowy jest tożsamy z rokiem podatkowym, ani też innych postanowień dotyczących długości lub sposobu ustalenia pierwszego roku podatkowego.
W związku z powyższym Spółka przyjęła, że rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, i w konsekwencji złożyła dwa odrębne zeznania CIT-8:
- za okres od października 2023 r. do grudnia 2023 r.,
- oraz za okres od stycznia 2024 r. do grudnia 2024 r.
Zeznanie CIT-8 za okres 10.2023 - 12.2023 zostało złożone w dniu 1 kwietnia 2025 r. wraz z czynnym żalem, natomiast zeznanie CIT-8 za okres 01.2024 - 12.2024 zostało złożone terminowo w dniu 31 marca 2025 r.
Spółka zamknęła pierwszy rok podatkowy z dniem 31 grudnia 2023 r., a drugi z dniem 31 grudnia 2024 r., uznając, iż rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Decyzja ta została podjęta w oparciu o braku ograniczeń wynikających z Umowy Spółki w zakresie długości pierwszego roku podatkowego oraz o fakt, że Umowa wskazuje jedynie datę zakończenia pierwszego roku obrotowego - 31 grudnia 2024 r.
Pytanie
Czy w świetle obowiązujących przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka prawidłowo przyjęła za pierwszy rok podatkowy okres od dnia rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym ((…) 2023 r.) do dnia 31 grudnia 2023 r., oraz za drugi rok podatkowy - okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r., składając odpowiednio zeznania CIT-8 za okresy 10.2023 - 12.2023 oraz 01.2024 - 12.2024?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęte postępowanie jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, rokiem podatkowym jest co do zasady rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w umowie spółki lub statucie.
Ponieważ Umowa Spółki nie zawiera odmiennych postanowień w tym zakresie, rok podatkowy Spółki powinien być utożsamiany z rokiem kalendarzowym.
Wobec powyższego, pierwszy rok podatkowy Spółki rozpoczął się w dniu rejestracji ((…) 2023 r.) i zakończył się 31 grudnia 2023 r., natomiast kolejny rok podatkowy obejmuje okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r.
Podsumowanie
Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie, że przedstawiony sposób ustalenia i zamknięcia pierwszego oraz kolejnego roku podatkowego jest prawidłowy i zgodny z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady określania roku podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zostały szczegółowo uregulowane w treści art. 8 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”).
I tak, zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 8 ust. 1 ustawy o CIT:
Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.
W myśl art. 8 ust. 2 ustawy o CIT:
W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności, pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych.
Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o CIT:
W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność.
Z kolei, art. 8 ust. 3 ustawy o CIT stanowi, że:
W razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być krótszy niż dwanaście i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące kalendarzowe.
Z art. 8 ust. 4 ustawy o CIT wynika, że:
O wyborze roku podatkowego innego niż rok kalendarzowy podatnik informuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy.
Zgodnie z art. 8 ust. 5 ustawy o CIT:
Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które nie były dotychczas podatnikami w rozumieniu ustawy, informują o wyborze roku podatkowego innego niż rok kalendarzowy w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy, w którym uzyskały status tego podatnika.
Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.
Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.):
Ilekroć w ustawie jest mowa o roku obrotowym - rozumie się przez to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy.
W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości:
Księgi rachunkowe otwiera się, z zastrzeżeniem ust. 3 na dzień rozpoczęcia działalności, którym jest dzień pierwszego zdarzenia wywołującego skutki o charakterze majątkowym lub finansowym - w ciągu 15 dni od dnia zaistnienia tych zdarzeń.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Państwa Spółka została utworzona na podstawie Umowy Spółki zawartej w dniu (…) 2023 r. w formie elektronicznej za (…). Spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu (…) 2023 r. Umowa Państwa Spółki nie zawierała zapisów wskazujących, że pierwszy rok obrotowy jest tożsamy z rokiem podatkowym, ani też innych postanowień dotyczących długości lub sposobu ustalenia pierwszego roku podatkowego.
W związku z powyższym Państwa Spółka przyjęła, że rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, i w konsekwencji złożyła dwa odrębne zeznania CIT-8:
- za okres od października 2023 r. do grudnia 2023 r.,
- oraz za okres od stycznia 2024 r. do grudnia 2024 r.
Zeznanie CIT- 8 za okres 10.2023 - 12.2023 zostało złożone w dniu 1 kwietnia 2025 r. wraz z czynnym żalem, natomiast zeznanie CIT- 8 za okres 01.2024 - 12.2024 zostało złożone terminowo w dniu 31 marca 2025 r.
Spółka zamknęła pierwszy rok podatkowy z dniem 31 grudnia 2023 r., a drugi z dniem 31 grudnia 2024 r., uznając, iż rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Decyzja ta została podjęta w oparciu o braku ograniczeń wynikających z Umowy Spółki w zakresie długości pierwszego roku podatkowego oraz o fakt, że Umowa wskazuje jedynie datę zakończenia pierwszego roku obrotowego - 31 grudnia 2024 r.
Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia, czy w świetle obowiązujących przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka prawidłowo przyjęła za pierwszy rok podatkowy okres od dnia rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym ((…) 2023 r.) do dnia 31 grudnia 2023 r., oraz za drugi rok podatkowy - okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r., składając odpowiednio zeznania CIT-8 za okresy 10.2023 - 12.2023 oraz 01.2024 - 12.2024.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności wskazać należy, że dzień rozpoczęcia prowadzenia działalności należy utożsamiać z dniem powstania podatnika, tj. zawarcia umowy spółki z o.o., a nie z dniem rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zawarcie tej umowy powoduje bowiem powstanie spółki z o.o. w organizacji, która posiada podmiotowość prawną i może być podmiotem stosunków prawnych.
Zgodnie bowiem z art. 161 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18):
Z chwilą zawarcia umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powstaje spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w opisanej we wniosku sytuacji momentem rozpoczęcia Państwa działalności jest dzień (…) 2023 r., tj. dzień zawarcia umowy spółki z o.o.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uzależniają sposób prawidłowego ustalenia pierwszego roku podatkowego od momentu rozpoczęcia prowadzenia działalności. Przy czym, ustawa nie zawiera definicji tego pojęcia. Nie oznacza to jednak, że o rozpoczęciu prowadzenia tej działalności decyduje dzień rejestracji spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym. „Rozpoczęcie działalności gospodarczej” należy bowiem rozpatrywać w sposób szeroki. Podmiot gospodarczy może bowiem dokonywać szeregu operacji gospodarczych, być podmiotem stosunków prawnych (np. stroną umów zawieranych z kontrahentami), czy też zdarzeń prawnych jeszcze przed rejestracją w KRS. Wskazać także należy na regulacje wynikające z ustawy o rachunkowości, w której powołany wyżej art. 12 ust. 1 pkt 1 stanowi, że księgi rachunkowe otwiera się, z zastrzeżeniem ust. 3, na dzień rozpoczęcia działalności, którym jest dzień pierwszego zdarzenia wywołującego skutki o charakterze majątkowym lub finansowym - w ciągu 15 dni od dnia zaistnienia tych zdarzeń. Nie można zatem przyjąć, że spółka nie rozpoczęła działalności, jeżeli nie została zarejestrowana w KRS. Rozpoczęcie przez spółkę działalności skutkuje bowiem nie tylko uzyskiwaniem przychodów, bądź ponoszeniem kosztów rozpoznawanych podatkowo. Przejawem działalności jest również każde inne zdarzenie gospodarcze, które winno znaleźć odzwierciedlenie w księgach rachunkowych. Zdarzeniem tym będzie np. zawarcie umowy wywierającej skutki o charakterze cywilnoprawnym, wniesienie przez wspólników, bądź to wkładów pieniężnych, bądź aportów na pokrycie kapitału zakładowego, które są dokonywane przed rejestracją spółki w KRS.
Skoro Państwa Spółka została utworzona na podstawie Umowy Spółki zawartej w dniu (…) 2023 r. w formie elektronicznej za (…) (w tym dniu powstał podatnik podatku dochodowego od osób prawnych), to ten dzień należy uznać za datę rozpoczęcia działalności, o której mowa w art. 8 ust. 2-2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Z art. 8 ust. 2 ustawy o CIT jednoznacznie wynika, iż w przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności, pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych. Natomiast stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy o CIT, w przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność.
Ponadto zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości ilekroć w ustawie jest mowa o roku obrotowym - rozumie się przez to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych.
Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka określiła w umowie, że rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy, a następnie określiła że pierwszy rok obrotowy rozpoczyna się w dniu rejestracji Spółki w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a kończy w dniu 31 grudnia 2024 r.
W związku z powyższym, skoro Spółka określiła w umowie, że rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy, a następnie określiła że pierwszy rok obrotowy rozpoczyna się w dniu rejestracji Spółki w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a kończy w dniu 31 grudnia 2024 r., to zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości rok obrotowy stosowany jest również do celów podatkowych.
Zatem, pierwszy rok podatkowy Państwa Spółki to okres od (…) 2023 r. (tj. dzień zawarcia umowy spółki z o.o. i jednocześnie dzień rozpoczęcia działalności Spółki) do 31 grudnia 2024 r.
W konsekwencji, tak ustalony pierwszy rok podatkowy będzie okresem za który podatnik powinien dokonać rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych, tj. złożyć zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym oraz sporządzić i złożyć sprawozdanie finansowe.
Tym samym, Państwa stanowisko sprowadzające się do stwierdzenia, iż pierwszy rok podatkowy Spółki rozpoczął się w dniu rejestracji ((…) 2023 r.) i zakończył się 31 grudnia 2023 r., natomiast kolejny rok podatkowy obejmuje okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 - należy uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
