Postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 17 grudnia 2025 r., sygn. II SA/Gd 532/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Asesor WSA Wojciech Wycichowski Protokolant Specjalista Agnieszka Pazdykiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi M. K. na czynność Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Gdańsku w przedmiocie włączenia karty ewidencyjnej budynku mieszkalnego położonego w miejscowości Sztum, pod adresem ul. Marii Skłodowskiej – Curie 3, na działce nr [...] do wojewódzkiej ewidencji zabytków postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. K. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie

M. K. (dalej jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Gdańsku (dalej jako: PWKZ) w przedmiocie włączenia karty ewidencyjnej do wojewódzkiej ewidencji zabytków, domagając się stwierdzenia bezskuteczności tej czynności w odniesieniu do budynku mieszkalnego położonego w miejscowości S., pod adresem ul. M. [...], na działce nr [...].

W skardze zarzucił organowi naruszenie:

1. prawa materialnego, tj. art. 22 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2022 r., poz. 840 ze zm.), dalej: "u.o.z.", w z § 18 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę (Dz. U. z 2021 r., poz. 56), dalej jako: "rozporządzenie w sprawie prowadzenie rejestru zabytków", poprzez bezpodstawne i dowolne uznanie budynku za zabytek w sytuacji, gdy nie posiada on cech zabytku w myśl art. 3 pkt 1 i 2 u.o.z. oraz poprzez umieszczenie karty ewidencyjnej przedmiotowego budynku w wojewódzkiej ewidencji zabytków bez sprawdzenia czy dane w niej zawarte są wyczerpujące i zgodne ze stanem faktycznym, oraz czy budynek spełnia przesłanki definicji zabytku w myśl przywołanej ustawy, w szczególności braku stosownej dokumentacji potwierdzającej kluczowe w tej sprawie ustalenia;