Interpretacja indywidualna z dnia 17 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.225.2025.2.AS

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 4 listopada 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.

2)Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B.B.

Opis zdarzenia przyszłego

A.A. (dalej: „Wnioskodawca”) jest osobą fizyczną, obywatelem Szwecji. Do 22 sierpnia 2025 r., Wnioskodawca był rezydentem podatkowym Malty, tj. osobą podlegającą na Malcie nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Najbliższą rodzinę Wnioskodawcy stanowi jego żona (dalej: „Żona Wnioskodawcy”) oraz troje małoletnich dzieci. Żona Wnioskodawcy jest polską obywatelką, jednakże wraz z Wnioskodawcą i małoletnimi dziećmi mieszkała na stałe poza granicami Polski przez ponad 8 ostatnich lat. Wnioskodawca i Żona Wnioskodawcy zwani będą dalej „Wnioskodawcami”.

22 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca wraz z rodziną przyjechał do Polski z zamiarem stałego pobytu, a obecnie jest w trakcie urządzania na terenie Polski na potrzeby swoje i rodziny miejsca zamieszkania pozostającego do ich stałej i wyłącznej dyspozycji. Począwszy od września 2025 r., małoletnie dzieci Wnioskodawców uczęszczają do polskiej szkoły, a Wnioskodawcy rozwijają coraz silniej swoją obecność w Polsce m.in. organizując ubezpieczenie zdrowotne na terytorium Polski, rachunki bankowe w polskich bankach, zawierając nowe znajomości, uczestnicząc w życiu społecznym i kulturalnym itp.

Po przeprowadzce do Polski, Wnioskodawca z przyczyn zawodowych będzie regularnie podróżował, jednak miejscem zwykłego pobytu Wnioskodawcy z pewnością stanie się Polska.

W związku z przeprowadzką do Polski, Wnioskodawca uważa, że w najbliższym czasie stanie się polskim rezydentem podatkowym, tj. w Polsce będzie podlegał obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. To właśnie bowiem na terytorium Polski będzie na stałe zamieszkiwać jego najbliższa rodzina, a więc w Polsce będzie istnieć centrum jego interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

W związku z przeprowadzką do Polski, Wnioskodawca rozważa możliwość wyboru opodatkowania osiąganych przez siebie przychodów zagranicznych według reguł, o których mowa w rozdziale 6b ustawy o PIT, tj. ryczałtem od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Polski (dalej: „Ryczałt").

Wnioskodawca nie posiadał miejsca zamieszkania na terytorium Polski przez co najmniej pięć z sześciu lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio bieżący rok podatkowy, w którym przeniesie swoje miejsce zamieszkania do Polski, tj. Wnioskodawca spełnia warunek, o który mowa w art. 30j ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT.

Wnioskodawca złoży również urzędowi skarbowemu oświadczenie o wyborze opodatkowania Ryczałtem według ustalonego wzoru, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym przeniesie miejsce zamieszkania na terytorium Polski i w którym będzie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. Wnioskodawca wypełni warunek, o którym mowa w art. 30j. ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT. Wnioskodawca dołączy również certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący swoje miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w 6-letnim okresie poprzedzającym rok, w którym przeniesie swoje miejsca zamieszkania do Polski.

Wnioskodawca będzie ponosił wydatki na wzrost gospodarczy, rozwój nauki i szkolnictwa, ochronę dziedzictwa kulturowego lub krzewienie kultury fizycznej, których rodzaje zostały określone w przepisach wydanych na podstawie art. 30m ust. 5 ustawy o PIT, w wysokości co najmniej 100 000 zł w roku podatkowym, począwszy od roku podatkowego następującego bezpośrednio po roku podatkowym, w którym Wnioskodawca przeniesie miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Wnioskodawca złoży również w ustawowym terminie urzędowi skarbowemu pisemne oświadczenie o poniesieniu niniejszych wydatków wraz z dokumentami potwierdzającymi ich poniesienie.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

22 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca wraz z rodziną przyjechał do Polski z zamiarem stałego pobytu, a obecnie jest w trakcie urządzania na terenie Polski na potrzeby swoje i rodziny miejsca zamieszkania pozostającego do ich stałej i wyłącznej dyspozycji. Począwszy od września 2025 r. małoletnie dzieci Wnioskodawców uczęszczają do polskiej szkoły, a Wnioskodawcy rozwijają coraz silniej swoją obecność w Polsce m.in. organizując ubezpieczenie zdrowotne na terytorium Polski, rachunki bankowe w polskich bankach, zawierając nowe znajomości, uczestnicząc w życiu społecznym i kulturalnym itp.

Tym samym, datę przybycia do Polski z zamiarem stałego pobytu, tj. 22 sierpnia 2025 r., należy uznać za moment przeniesienia przez Wnioskodawców na terytorium Polski miejsca zamieszkania. W szczególności w ocenie Wnioskodawców w tym momencie doszło do przeniesienia do Polski centrum interesów osobistych Wnioskodawcy i jego rodziny.

Pytania

1.Czy w przypadku wyboru przez Wnioskodawcę opodatkowania Ryczałtem, Wnioskodawca będzie z mocy prawa zobowiązany do objęcia niniejszymi zasadami opodatkowania również Żony Wnioskodawcy oraz małoletnich dzieci, którzy wraz z Wnioskodawcą przeniosą swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. czy wybór przez Wnioskodawcę opodatkowania Ryczałtem, powoduje, że z mocy prawa jest on zobowiązany do wskazania danych członków rodziny w oświadczeniu o wyborze opodatkowania Ryczałtem (PIT-PZ) i na Wnioskodawcy ciąży obowiązek zapłaty Ryczałtu w wysokości 100.000 zł za każdego członka rodziny Wnioskodawcy przenoszącego rezydencję podatkowa na terytorium Polski?

2.Czy w przypadku wyboru przez Wnioskodawcę opodatkowania Ryczałtem, jeżeli Żona Wnioskodawcy nie złoży oświadczenia o wyborze opodatkowania Ryczałtem to będzie ona z mocy prawa zobowiązana do objęcia Ryczałtem i na Żonie Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek zapłaty we własnym imieniu Ryczałtu w wysokości 100.000 zł rocznie?

3.W jakiej wysokości za 2025 r. Wnioskodawca zobowiązany jest zapłacić Ryczałt w związku z przeprowadzką do Polski wraz z członkami rodziny?

Państwa stanowisko w sprawie

Własne stanowisko Wnioskodawców w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego:

1.Wnioskodawcy uważają, że wybór przez Wnioskodawcę opodatkowania Ryczałtem, nie pociąga za sobą z mocy prawa obowiązku objęcia niniejszymi zasadami również jego rodziny, tj. Żony Wnioskodawcy i małoletnich dzieci, którzy wraz z Wnioskodawcą przeniosą swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Tym samym, wybór przez Wnioskodawcę opodatkowania Ryczałtem, nie powoduje, że z mocy prawa na Wnioskodawcy ciąży obowiązek zapłaty Ryczałtu w wysokości 100.000 zł za każdego członka rodziny Wnioskodawcy przenoszącego rezydencję podatkową na terytorium Polski.

2.Zdaniem Wnioskodawców w przypadku wyboru przez Wnioskodawcę opodatkowania Ryczałtem, jeżeli Żona Wnioskodawcy nie złoży oświadczenia o wyborze opodatkowania Ryczałtem, Żona Wnioskodawcy nie będzie z mocy prawa zobowiązana do objęcia Ryczałtem i na Żonie Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek zapłaty we własnym imieniu Ryczałtu w wysokości 100.000 zł rocznie.

3.W ocenie Wnioskodawcy w związku z przeprowadzka do Polski wraz z członkami rodziny będzie on zobowiązany do zapłaty Ryczałtu za 2025 r., w wysokości 83 333 zł tj. jedynie za siebie, proporcjonalnie do liczby miesięcy podlegania nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w roku podatkowym 2025 r., a więc za 5 miesięcy roku podatkowego 2025.

Uzasadnienie własnego stanowiska Wnioskodawców w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego:

Ad 1 i Ad 2

Zdaniem Wnioskodawców, za poprawnością i słusznością jego stanowiska przemawia rzetelna argumentacja prawnicza, przeprowadzona w oparciu o wykładnię językową, systemową oraz celowością właściwych przepisów prawa. Rezultaty (wyniki) zastosowanych wykładni prawa są tożsame.

W pierwszej kolejności, należy odwołać się do wykładni językowej przepisów z art. 30p ustawy o PIT, w którym to ustawodawca uregulował zasady stosowania przepisów o opodatkowaniu Ryczałtem, w odniesieniu do członków rodziny podatnika, który dokonał wyboru niniejszych zasad opodatkowania w związku z przeniesieniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski. Zgodnie z art. 30p ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT: „do członka rodziny podatnika podlegającego opodatkowaniu ryczałtem przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio, przy czym ryczałt od przychodów zagranicznych uzyskanych przez członka rodziny podatnika wynosi 100 000 zł za rok podatkowy”.

W nauce prawa powszechnie wskazuje się, iż „odpowiednie stosowanie przepisów” wymaga przeniesienia do danej nowej sytuacji lub nowego podmiotu - względem których przepis ten ma być odpowiednio stosowany - istoty oraz logiki tego pierwotnego przepisu. Wykładnia przepisów o Ryczałcie w odniesieniu do członków rodziny podatnika przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Polski wymaga zatem uwzględnienia istoty i logiki przepisów odnoszących się do samego podatnika, z zachowaniem różnic wprost przez ustawodawcę wskazanych, np. członek rodziny podatnika nie jest obowiązany do ponoszenia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT. Z niniejszej zasady wynika również zobowiązanie dla interpretatora, że stosując przepisy odpowiednio, nie będzie wprowadzał różnic tam, gdzie nie przewidział ich tekst prawny. Takie działanie byłoby nieuprawnione i stanowiłoby ingerencję w uprawnienia zastrzeżone wyłącznie dla ustawodawcy.

W art. 30j ustawy o PIT, ustawodawca regulując podmiotowy zakres opodatkowania Ryczałtem, wprost wskazał, iż tego rodzaju zasadom opodatkowania, może podlegać podatnik, który spełnia łącznie określone w ustawie warunki. Posłużenie się przez ustawodawcę zwrotem „może podlegać” a nie „podlega”, jednoznacznie wskazuje, że zasady opodatkowania, o których mowa w rozdziale 6b ustawy o PIT mają charakter fakultatywny, tj. podatnikowi, oczywiście o ile spełnia ustawowe warunki, przysługuje prawo - a nie obowiązek - wyboru i skorzystania z tych alternatywnych, ryczałtowych zasad opodatkowania. Dobrowolność wyboru tej szczególnej formy opodatkowania nie budzi wątpliwości i zasadniczo właśnie na dobrowolności (swobodnej, wolnej decyzji podatnika popartej analizą opłacalności tego modelu) opiera się logika niniejszego reżimu opodatkowania.

Odpowiednie stosowanie przepisów z rozdziału 6b ustawy o PIT w odniesieniu do członków rodziny podatnika wymaga zatem także takiej ich interpretacji, zgodnie z którą ich istota i logika zostanie utrzymana. W związku z tym należy przyjąć, iż skoro podatnik ma swobodę wyboru opodatkowania zryczałtowanym podatkiem, to także członek jego rodziny nie powinien być tej swobody pozbawiany. Prawo to w odniesieniu do członka rodziny podatnika również powinno opierać się na dobrowolności, przy czym w oczywisty sposób będzie ono podlegać ograniczeniu w przypadku małoletnich dzieci, za których ewentualną decyzję o wyborze tego modelu opodatkowania podejmuje przedstawiciel ustawowy (tu: rodzic). Wówczas swoboda ta zostaje zachowana, ale w praktyce korzysta z niej w imieniu dziecka jego opiekun prawny. Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 31 marca 2025 r. sygn. 0115-KDIT1.4011.93.2025.1.MR: „W tym kontekście należy zauważyć, że prawo do opodatkowania przychodów na zasadach określonych w Rozdziale 6b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest ściśle związane z konkretnym podatnikiem oraz jego sytuacją prawno-podatkową, gdyż to podatnik, kierując się swoim indywidualnym interesem ekonomicznym, podejmuje decyzję o wyborze tego sposobu opodatkowania (zgodnie z art. 30j ww. ustawy). Aby skorzystać z możliwości rozliczenia ryczałtu od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spełnić należy ściśle określone warunki. Podsumowując, prawo do opodatkowania przychodów na zasadach określonych w art. 30j ustawy związane jest nierozerwalnie z konkretnym podatnikiem spełniającym określone przepisami warunki, wynikające z ustawy, uprawniające do wyboru tego sposobu opodatkowania.”

Przyjęcie odmiennego poglądu, zgodnie z którym dobrowolny wybór podatnika niejako „z automatu” pociągałby za sobą narzucenie zasad opodatkowania członkowi jego rodziny (np. małżonkowi), skutkowałby naruszeniem prawa członka rodziny do samodzielnego kształtowania swojej sytuacji prawnopodatkowej. Małżonek zachowuje przecież odrębność podmiotową od podatnika - jest odrębnym podatnikiem. Oczywiście, w polskim systemie prawnym istnieją wyjątki od zasady indywidualizacji m.in. możliwość wspólnego rozliczenia podatku dochodowego przez małżonków, o czym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o PIT. Taki sposób rozliczenia, w którym małżonkowie wspólnie kształtują swoją sytuację prawnopodatkową jest jednak dobrowolny, a decyzja o jego wyborze wymaga zgody obu stron - jeśli jeden z małżonków wyrazi sprzeciw wspólnemu rozliczeniu, to nie będzie możliwe skorzystanie z takiego rozwiązania. Dodatkowo małżonkowie wciąż pozostają odrębnymi podatnikami, odliczeń dokonuje się od dochodów konkretnego małżonka, który jest do nich uprawniony, a podatek określa się na imię obojga małżonków i oboje oni są za niego odpowiedzialni solidarnie. Nie dochodzi więc do scalenia podatnika w jeden podmiot, ale do wspólnego opodatkowania dochodów przez obydwoje małżonków.

W ocenie Wnioskodawców, właściwe stosowanie przepisów z rozdziału 6b ustawy o PIT wymaga, aby ww. fakultatywność - jednoznacznie wynikająca z wykładni językowej niniejszych przepisów - stanowiąca istotę tych preferencyjnych reguł opodatkowania, urzeczywistniała się nie tylko wobec podatnika, ale również - odpowiednio - wobec członka jego rodziny. Żona Wnioskodawcy jako odrębny podatnik powinna zatem odrębnie zweryfikować, czy spełnia warunki do objęcia Ryczałtem, a jeżeli tak, powinna móc samodzielnie zdecydować, czy chce skorzystać z opodatkowania Ryczałtem, czy też nie.

Na poprawność stanowiska Wnioskodawców wskazuje również Ministerstwo Finansów w udostępnionym urzędowym wzorze oświadczenia o wyborze opodatkowania Ryczałtem, do złożenia którego obowiązany jest podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski (formularz PIT-PZ). W pkt. G niniejszego formularza wymagane jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania Ryczałtem, przy czym Ministerstwo Finansów wyodrębniło w ramach tego punktu: pkt G.1. „Oświadczenie podatnika” oraz pkt G.2. „Oświadczenie członka rodziny podatnika”. Kierując się zatem logiką niniejszego urzędowego formularza, wybór ryczałtowego opodatkowania przez podatnika i jednocześnie chęć objęcia tym Ryczałtem członka jego rodziny, pociąga za sobą konieczność złożenia stosownego oświadczenia i podpisu także przez tego członka rodziny (patrz: pkt G.2., poz. 59 - „Oświadczam, że wybieram opodatkowanie ryczałtem od przychodów zagranicznych (...)” oraz pkt. H., poz. 62. - „Podpis członka rodziny podatnika”). Za małoletnie dzieci ewentualne oświadczenie o wyborze podpisuje rodzic.

Dodatkowo, w formularzu PIT-PZ, w części obejmującej objaśnienia do udostępnionego wzoru, dodano adnotację, że niniejsze oświadczenie może zostać złożone wspólnie lub odrębnie przez podatnika i członka rodziny podatnika. Zatem należy przyjąć, że członek rodziny podatnika podlegającego opodatkowaniu Ryczałtem może albo złożyć jeden formularz, w którym niniejsze oświadczenia o wyborze złoży zarówno podatnik jak i członek jego rodziny, albo członek rodziny może złożyć odrębnie formularz PIT-PZ, w którym także złoży niniejsze oświadczenie. Nie jest zatem możliwe, aby członek rodziny podatnika został objęty regułami opodatkowania, o których mowa w rozdziale 6b ustawy o PIT, jeżeli sam nie złoży właściwego oświadczenia w tym zakresie. Za małoletnie dzieci ewentualne oświadczenie o wyborze podpisuje rodzic, co nie zmienia faktu, że złożenie takiego oświadczenia jest potrzebne.

Zatem podatnik, z samego faktu przeniesienia, wspólnie z rodzina, swojego miejsca zamieszkania do Polski, nie powinien być zobowiązany do wpłaty 100.000 zł Ryczałtu za każdego członka rodziny, który wraz z nim przeprowadzi się do Polski. Obowiązek ten materializuje się tylko wówczas, gdy członek rodziny spełni przestanki ustawowe uprawniające do wyboru opodatkowania Ryczałtem i skutecznie złoży oświadczenie w tym zakresie organowi podatkowemu. W innym razie członek rodziny nieobjęty Ryczałtem podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, określonych w ustawie o PIT. Jeżeli członek rodziny nie wyrazi woli objęcia Ryczałtem łącznie z podatnikiem, wówczas podatnik będzie obowiązany do ponoszenia obowiązku wpłaty Ryczałtu za dany rok podatkowy wyłącznie za siebie, tj. w wysokości 200.000 zł.

Przekładając to na sytuację Wnioskodawcy, tylko jeżeli Żona Wnioskodawcy będzie spełniała przesłanki do opodatkowania Ryczałtem i złoży w terminie stosowne oświadczenie, będzie podlegała opodatkowaniu Ryczałtem. W przypadku niezłożenia przez Żonę Wnioskodawcy takiego oświadczenia bądź złożenia go po terminie, nie będzie ona podlegała opodatkowaniu Ryczałtem, a Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do opłacania Ryczałtu za żonę.

Podobnie w odniesieniu do małoletnich dzieci Wnioskodawców - jeżeli Wnioskodawcy jako przedstawiciele ustawowi małoletnich dzieci nie złożą oświadczenia o wyborze opodatkowania Ryczałtem, to dzieci Wnioskodawców takiemu podatkowi podlegać nie będą, a Wnioskodawca jako podatnik objęty Ryczałtem nie będzie zobowiązany do opłacania Ryczałtu za małoletnie dzieci.

Również Żona Wnioskodawcy, w przypadku, gdy nie złoży oświadczenia o wyborze opodatkowania Ryczałtem, nie będzie zobowiązana do samodzielnego opłacania Ryczałtu tylko z tego faktu, że jest członkiem rodziny podatnika objętego Ryczałtem.

Za słusznością stanowiska Wnioskodawców przemawiają również względy celowościowe omawianych przepisów prawa. W uzasadnieniu do projektu nowelizacji ustawy o PIT wprowadzającej Ryczałt (druk 1532) także wprost wskazano, że „ze szczególnych zasad opodatkowania ryczałtem przewidzianych w rozdziale 6b mogą również skorzystać członkowie rodziny podatnika, o ile spełniają przewidziane przepisami warunki”. Analiza uzasadnienia do projektu ustawy pozwala na wskazanie celów, jakie stały za wprowadzeniem niniejszego, szczególnego systemu opodatkowania. Oczywiście, to tekst ustawy, a nie jego uzasadnienie jest właściwym nośnikiem intencji prawodawcy, niemniej odwołanie się do uzasadnienia projektu bardzo często pozwala na zrozumienie motywów stojących za przyjęciem danych rozwiązań prawnych. Jak wskazano zatem w uzasadnieniu projektu ustawy, przyjęte alternatywne zasady opodatkowania przychodów zagranicznych adresowane są do szczególnej grupy podatników zainteresowanych przeniesieniem rezydencji podatkowej na terytorium Polski. Grupa docelowa są podatnicy dysponujący takim poziomem aktywów, który pozwala na lokowanie ich na terytorium Polski w przedsięwzięciach pożytecznych społecznie, mieszczących się w pojęciu społecznej odpowiedzialności biznesu. Celem tych przepisów jest stworzenie w Polsce konkurencyjnego środowiska podatkowego, skłaniającego tę grupę podatników do relokowania rezydencji podatkowej na terytorium Polski. W konsekwencji podstawowym celem przyjętego rozwiązania jest pozyskanie nowych podatników, a tym samym rozbudowa bazy podatkowej bez jednoczesnego podwyższania obciążeń podatkowych. W opinii projektodawców, wprowadzenie niniejszego rozwiązania było konieczne, gdyż analiza doświadczeń innych państw wskazuje, że obowiązujące przepisy stanowią istotna barierę w pozyskiwaniu nowych rezydentów podatkowych należących do tej grupy podatników.

W uzasadnieniu dodatkowo wskazuje się, że nowe zasady opodatkowania stanowią preferencyjne rozwiązanie w stosunku do opodatkowania na zasadach przewidzianych w pozostałych przepisach ustawy, z uwagi na to, że podatnik wybierający ten sposób opodatkowania zobowiązany będzie do zapłaty Ryczałtu, bez konieczności wykazywania w zeznaniu źródeł tych przychodów, wysokości przychodu oraz państwa jego uzyskania. Wybór pomiędzy preferencyjnym sposobem opodatkowania a ogólnymi zasadami opodatkowania został pozostawiony podatnikowi.

Z uzasadnienia do projektu ustawy wynika zatem jednoznacznie, iż wprowadzenie Ryczałtu motywowane było chęcią stworzenia alternatywnego, korzystnego dla podatnika modelu opodatkowania, stanowiącego dla niego zachętę do przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski. Co istotne, korzyść podatkowa wynikająca z niniejszego modelu powinna być oceniana przez porównanie wysokości Ryczałtu z obciążeniami podatkowymi, do poniesienia których byłby zobowiązany podatnik podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Jak zatem łatwo skonkludować, model ten będzie dla podatnika opłacalny jedynie w sytuacji, gdy kwota podatku od osiąganych przez niego przychodów zagranicznych, z wyłączeniem przychodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30f. ustawy o PIT, wynikająca z zastosowania zasad ogólnych, będzie wyższa niż 200.000 zł za dany rok podatkowy.

Interpretując zatem przepisy rozdziału 6b ustawy o PIT przy uwzględnieniu motywów ustawodawcy, nie sposób założyć, iż jego celem było wprowadzenie modelu, który wiązałby się z koniecznością automatycznego zwiększania obciążeń podatkowych wynikających z Ryczałtu, jedynie z samego faktu, że podatnik, który przeprowadza się do Polski, czyni to z pozostałymi członkami swojej najbliższej rodziny. Przyjęcie bowiem takiego rozumowania byłoby nie tylko sprzeczne z zasadami logiki, ale również prowadziłoby do efektów odwrotnych od zamierzeń ustawodawcy. Wówczas bowiem opłacalność tego modelu spadałaby odwrotnie proporcjonalnie do liczby członków rodziny podatnika, którzy wraz z nim przenosiliby swoje miejsce zamieszkania do Polski. Innymi słowy, wraz ze wzrostem liczby najbliższych członków rodziny podatnika stających się polskimi rezydentami podatkowymi, spadałaby opłacalność tego modelu, gdyż od każdego kolejnego członka rodziny konieczna byłaby zapłata dodatkowych 100.000 zł podatku. Taka interpretacja uderzałaby w szczególności w zamożne rodziny wielodzietne, które polski ustawodawca chciał zachęcić do zamieszkania w Polsce. Nie można również tracić z pola widzenia tego, że dochód w rodzinach z małoletnimi dziećmi, co do zasady, jest generowany przez osoby dorosłe, a więc rodzica/rodziców. Owszem, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o PIT niektóre dochody małoletnich dzieci, podlegają doliczeniu do dochodów ich rodziców, niemniej trudno sobie wyobrazić, aby małoletnie dzieci osiągały przychody zagraniczne doliczane do dochodów rodziców w skali, która uzasadniałaby niejako „z automatu” objęcie tych przychodów Ryczałtem w wysokości 100.000 zł, gdzie niniejsza kwota podatku i tak powinna pozostawać korzystniejsza niż kwota podatku wynikająca z opodatkowania na zasadach ogólnych.

Warto również zaznaczyć, iż możliwa jest sytuacja, kiedy opodatkowanie Ryczałtem będzie korzystne dla podatnika, niemniej dla jego członka rodziny (w praktyce najczęściej małżonka podatnika), który nie uzyskuje wysokich przychodów zagranicznych, korzystniejsze okaże się opodatkowanie na zasadach ogólnych. Założenie, że przeniesienie rezydencji podatkowej do Polski wraz z małżonkiem (i analogicznie małoletnimi dziećmi), pociąga za sobą konieczność stosowania Ryczałtu również w odniesieniu do nich, może łatwo prowadzić do sytuacji, gdy takiemu małżonkowi (i analogicznie małoletniemu dziecku) zostanie narzucony niekorzystny sposób rozliczania podatku, co jest nie do zaakceptowania z punktu widzenia domniemania racjonalności ustawodawcy, celem którego było skonstruowanie alternatywnego, ale przede wszystkim korzystnego modelu opodatkowania, zachęcającego do tego, aby rodziny z dziećmi stawały się polskimi rezydentami podatkowymi.

Objęcie członka rodziny Ryczałtem będzie opłacalne zatem tylko wówczas, gdy kwota podatku od osiąganych przez niego przychodów zagranicznych, z wyłączeniem przychodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30f ustawy o PIT, wynikająca z zastosowania zasad ogólnych, będzie wyższa niż 100.000 zł za dany rok podatkowy.

Kończąc, warto również zwrócić uwagę, iż za poprawnością stanowiska Wnioskodawcy przemawia wykładnia systemowa odwołująca się o przepisów polskiego systemu podatkowego. Polski ustawodawca w wielu regulacjach podatkowych wyraźnie premiuje model rodziny oraz posiadanie dzieci. Polski system podatkowy został tak skonstruowany, by wspierać finansowo gospodarstwa domowe wychowujące dzieci, łagodząc tym samym obciążenia fiskalne związane z utrzymaniem rodziny. Przykładem takiego podejścia jest ulga prorodzinna (tzw. ulga na dzieci), która umożliwia znaczące obniżenie podatku PIT w zależności od liczby dzieci w rodzinie. Takie rozwiązania są przykładem realizacji polityki prorodzinnej, mającej na celu przeciwdziałanie negatywnym trendom demograficznym.

Trudno, wobec tego przyjąć, aby intencją polskiego ustawodawcy było wprowadzenie modelu opodatkowania, w którym wraz ze wzrostem liczby małoletnich dzieci w rodzinie, proporcjonalnie wzrastałaby kwota Ryczałtu stanowiąca w istocie wzrost obciążenia podatkowego dla całej rodziny. Byłoby to tym bardziej niezasadne, gdyby opodatkowaniu Ryczałtem objęte zostały małoletnie dzieci nieosiągające żadnych dochodów, z samego tylko faktu, że opodatkowanie Ryczałtem wybrał dla siebie rodzic.

Ad. 3

Zgodnie z art. 30l ustawy o PIT, jeżeli podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w trakcie roku podatkowego, wysokość Ryczałtu ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których podatnik podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w tym roku podatkowym.

Przepis ten nie określa jednoznacznie czy chodzi o pełne miesiące kalendarzowe jak również nie określa na jakiej podstawie ustala się moment podlegania nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Wnioskodawca wraz z rodziną przyjechał do Polski w ostatnich dniach sierpnia 2025 r. z zamiarem stałego pobytu. W ocenie Wnioskodawców to wówczas doszło do przeniesienia rezydencji podatkowej na terytorium Polski. Opodatkowanie Ryczałtem powinno dotyczyć więc 5 miesięcy 2025 r.

Dodatkowo jak wskazano w uzasadnieniu własnego stanowiska Wnioskodawców do pytania 1 i 2, Wnioskodawcy uważają, że jeżeli członkowie rodziny nie złożą oświadczenia o skorzystaniu z opodatkowania Ryczałtem to Ryczałt nie jest od nich należny. Natomiast nawet jeżeli Żona Wnioskodawcy złożyłaby oświadczenie o wyborze opodatkowania Ryczałtem to w dalszym ciągu Wnioskodawca opłacałby Ryczałt wyłącznie za siebie. Natomiast każdy z członków rodziny objęty Ryczałtem zgodnie ze swoją wolą jako odrębny podatnik powinien dokonywać zapłaty Ryczałtu za siebie, przy czym za zobowiązania małoletnich dzieci odpowiadają rodzice, a więc w takim wypadku Ryczałt mógłby opłacać Wnioskodawca, ale na mikrorachunek podatkowy dziecka objętego Ryczałtem. Jeżeli Żona Wnioskodawcy nie złoży oświadczenia o wyborze opodatkowania Ryczałtem to ani żona Wnioskodawcy we własnym imieniu, ani tym bardziej Wnioskodawca za Żonę nie będą zobowiązani do zapłaty Ryczałtu.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawców za 2025 r. Wnioskodawca powinien dokonać zapłaty Ryczałtu jedynie za siebie, proporcjonalnie do liczby miesięcy podlegania nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski, a więc za 5 miesięcy, tj. w wysokości 83 333 zł.

Mając na uwadze powyższe, stanowiska przedstawione przez Wnioskodawców zasługują na uznanie za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na mocy art. 1 pkt 61 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105), od 1 stycznia 2022 r. wprowadzone zostały przepisy umożliwiające skorzystanie z preferencyjnego opodatkowania ryczałtem przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

W uzasadnieniu do projektu tej ustawy (Druk 1532) wskazano m.in.:

Nowe zasady opodatkowania stanowią preferencyjne rozwiązanie w stosunku do opodatkowania na zasadach przewidzianych w pozostałych przepisach ustawy z uwagi na to, że podatnik wybierający ten sposób opodatkowania zobowiązany będzie do zapłaty zryczałtowanej kwoty podatku od przychodów uzyskanych ze źródeł położnych za granicą, bez konieczności wykazywania w zeznaniu źródeł tych przychodów, wysokości przychodu oraz państwa jego uzyskania.

Zgodnie z art. 30j ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Przy czym, zgodnie z art. 30j ust. 2-3 ustawy :

O tym, jakie przychody podlegają opodatkowaniu omawianym ryczałtem, stanowi art. 30k ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Na podstawie art. 30l ustawy:

Opodatkowanie omawianym ryczałtem wiąże się ponadto z obowiązkiem ponoszenia przez podatnika szczególnego rodzaju wydatków.

I tak, zgodnie z art. 30m ust. 1 ustawy:

W myśl art. 30m ust. 5 ustawy:

Według cytowanych przepisów, możliwość wyboru ryczałtowej formy opodatkowania przychodów zagranicznych dotyczy osób fizycznych (nierezydentów), które:

• przeniosą rezydencję podatkową do Polski;
• nie były polskimi rezydentami podatkowymi przez co najmniej pięć z sześciu poprzedzających lat podatkowych;
• w roku podatkowym uzyskają poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody;
• do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym przeniosą rezydencję podatkową do Polski złożą do urzędu skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem według ustalonego wzoru;
• będą realizować wydatki na cele określone w odrębnym rozporządzeniu w wysokości minimum 100 tys. zł rocznie, w każdym roku podlegania opodatkowaniu ryczałtem (cel wydatków: wzrost gospodarczy, rozwój nauki i szkolnictwa, ochrona dziedzictwa kulturowego lub krzewienie kultury fizycznej).

Możliwość wyboru ryczałtowej formy opodatkowania przychodów zagranicznych dotyczy również członków rodziny podatnika.

Zgodnie z art. 30p ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30p ust. 2 ww. ustawy:

Jak wynika z treści omawianych przepisów dotyczących ryczałtu, jak i z powoływanego już uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej (druk 1532), szczególne zasady opodatkowania, jakim jest ten ryczałt dotyczą przychodów zagranicznych rozumianych jako przychody osiągane w roku podatkowym poza terytorium Polski.

Opodatkowanie dotyczy więc wszystkich przychodów osiąganych za granicą, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 30f ustawy (art. 30k ust. 1 ustawy).

W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodami (przychodami) osiągniętymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są w szczególności dochody (przychody) z:

Przepis art. 3 ust. 2b ustawy nie wskazuje wprost:

• ani jakie konkretne przychody ustawodawca uznał za niemające statusu przychodów uzyskiwanych na terytorium Polski,
• ani też jakie konkretne przychody ustawodawca uważa za uzyskiwane poza terytorium Polski.

Celem tego przepisu nie było bowiem uniwersalne wyjaśnienie zagadnienia umiejscowienia źródeł przychodów - w szczególności norma tego przepisu nie dotyczy polskich rezydentów podatkowych.

Z uzasadnienia do projektu ustawy zmieniającej z 29 października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) wynika, że:

Powyższe oznacza, że preferencja odnosi się do przychodów, które podatnik uzyskuje poza terytorium Polski - czyli przychodów, które w sytuacji, gdyby podatnik nie zmienił miejsca zamieszkania na Polskę, nie podlegałyby polskiej jurysdykcji podatkowej, bo miałyby status przychodów uzyskiwanych poza terytorium Polski przez podatnika, który nie ma nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że jest Pan (Zainteresowany będący stroną postępowania) osobą fizyczną, obywatelem Szwecji. Do 22 sierpnia 2025 r., był Pan rezydentem podatkowym Malty, tj. osobą podlegającą na Malcie nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Najbliższą rodzinę Pana stanowi Pana żona (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania) oraz troje małoletnich dzieci. Pana żona (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania) jest polską obywatelką, jednakże wraz z Panem i małoletnimi dziećmi mieszkała na stałe poza granicami Polski przez ponad 8 ostatnich lat.

22 sierpnia 2025 r. wraz z rodziną przyjechał Pan do Polski z zamiarem stałego pobytu, a obecnie jest Pan w trakcie urządzania na terenie Polski na potrzeby swoje i rodziny miejsca zamieszkania pozostającego do ich stałej i wyłącznej dyspozycji. W Państwa ocenie zatem 22 sierpnia 2025 roku doszło do przeniesienia do Polski centrum interesów osobistych Państwa i Państwa rodziny.

W związku z przeprowadzką do Polski, rozważa Pan (Zainteresowany będący stroną postępowania) możliwość wyboru opodatkowania osiąganych przez siebie przychodów zagranicznych według reguł, o których mowa w rozdziale 6b ustawy o PIT, tj. ryczałtem od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

W tym kontekście należy zauważyć, że prawo do opodatkowania przychodów na zasadach określonych w Rozdziale 6b stawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest ściśle związane z konkretnym podatnikiem oraz jego sytuacją prawno-podatkową, gdyż to podatnik, kierując się swoim indywidualnym interesem ekonomicznym, podejmuje decyzję o wyborze tego sposobu opodatkowania (zgodnie z art. 30j ww. ustawy).

Aby skorzystać z możliwości rozliczenia ryczałtu od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spełnić należy ściśle określone warunki.

W przepisach brak jest normy nakładającej obowiązek objęcia tym reżimem członków rodziny podatnika (małżonka lub dzieci), którzy również przenoszą miejsce zamieszkania do Polski.

Oznacza to, że złożenie oświadczenia PIT-PZ przez Pana (Zainteresowanego będącego stroną postępowania) wywołuje skutki podatkowe wyłącznie wobec Pana (Zainteresowanego będącego stroną postępowania) - nie rozciąga się automatycznie na inne osoby nawet jeśli są Pana rodziną i wspólnie przenoszą rezydencję podatkową.

Zatem Pana żona (Zainteresowania niebędąca stroną postępowania), która nie złoży oświadczenia o wyborze opodatkowania ryczałtem (PIT-PZ) i nie zostanie wskazana przez Pana w Pana oświadczeniu, nie będzie z mocy prawa objęta opodatkowaniem ryczałtem, a w konsekwencjinie będzie zobowiązana do zapłaty ryczałtu w wysokości 100 000 zł rocznie.

Pana wątpliwości budzi także wysokość ryczałtu za 2025 r. jaką zobowiązany będzie Pan zapłacić w związku z przeprowadzką do Polski. Z opisu sprawy wynika, że 22 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca wraz z rodziną przyjechał do Polski z zamiarem stałego pobytu. Jak wskazano w ww. art. 30l ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych wysokość ryczałtu ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których podatnik podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w roku podatkowym. Zatem w przypadku wyboru w 2025 r. opodatkowania ryczałtem od przychodów zagranicznych zobowiązany będzie Pan uiścić ryczałt za ten rok podatkowy za okres 5 miesięcy.

W związku z powyższym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądowych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszących.

Wyjaśniam również, że wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.