Interpretacja indywidualna z dnia 23 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.536.2025.2.KM

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo - pismem z 17 listopada 2025 r. (wpływ tego samego dnia) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich uzyskania. Wspólnikami Spółki są wyłączenie osoby fizyczne. Dwóch z trzech wspólników zasiada w zarządzie Spółki.

Głównym przedmiotem działalności Spółki jest (…). Spółka planuje wejście w reżim estońskiego CIT od (…) r. W związku z powyższym zastanawia się nad skutkami podatkowymi występujących w Spółce świadczeń i wydatków na rzecz wspólników, pracowników oraz współpracowników w kontekście ich kwalifikacji jako dochodów z tytułu ukrytych zysków lub dochodów z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Stosownie bowiem do art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.: Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 -winno być: t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa CIT”) opodatkowaniu ryczałem podlega dochód odpowiadający:

2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);

3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).

Obecnie Wnioskodawca ponosi, a w przyszłości po wejściu w reżim estońskiego CIT dalej będzie ponosił wydatki, które obejmują:

1. Wydatki na prezenty przekazywane kontrahentom

Wnioskodawca przekazuje kontrahentom zwyczajowe upominki w postaci koszy prezentowych z okazji świąt lub innych wydarzeń mających dla klienta szczególne znaczenie (różnego rodzaju jubileusze). Kosze prezentowe są uniwersalnym upominkiem. Ich zawartość jest różnorodna. Najczęściej zawierają artykuły spożywcze takie jaki słodycze (czekoladki, ciastka, cukierki, suszone owoce i bakalie), kawę i herbatę, produkty delikatesowe i przetwory (miody, dżemy i konfitury, syropy, wędliny, sery), alkohol (wina, nalewki likiery, whisky). Cena koszy prezentowych mieści się w granicach kilkuset złotych, nie są to prezenty o wygórowanej wartości.

2. Imprezy integracyjne dla pracowników, współpracowników i wspólników

Wnioskodawca organizuje imprezy o charakterze motywacyjno-integracyjnym dla pracowników i współpracowników. Tego rodzaju wyjazdy lub spotkania połączone są zazwyczaj ze spotkaniami świątecznymi. Ich celem jest budowanie i wzmacnianie relacji między pracownikami oraz pomiędzy pracownikami i firmą, co w konsekwencji przekłada się na lepsze funkcjonowanie całego zespołu i firmy. Wydatki na imprezy motywacyjno-integracyjne obejmują - wynajem lokalu (restauracja, centrum konferencyjne), koszty zakwaterowania (w przypadku organizacji imprezy poza miejscowością siedziby), wydatki na usługi gastronomiczne (lunch, obiad, kolacja, bankiet, w tym również wydatki na zakup alkoholu), wynajem środków transportu (autokarów, busów), wydatki na atrakcje i aktywności (gry i zabawy integracyjne, występy artystyczne, wynagrodzenia dla animatorów i instruktorów, wynajem sprzętu sportowo-rekreacyjnego).

W imprezach integracyjnych biorą również udział współpracownicy Spółki, przez których w tym konkretnym przypadku Spółka rozumie pracowników jednoosobowej działalności gospodarczej jednego z udziałowców. Często przy realizacji różnych projektów Spółka ściśle współpracuje z firmą prowadzoną przez wspólnika. W związku z tym istotne jest, żeby pracownicy oraz współpracownicy utrzymywali ze sobą dobre relacje, potrafili się sprawnie komunikować oraz rozwiązywać pojawiające się problemy. Wspólne spędzenie czasu na imprezie integracyjnej pozwala budować zaufanie oraz wzmacnia wzajemne relacje. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, istnieje pośredni związek pomiędzy uczestnictwem współpracowników w imprezach integracyjnych a działalnością gospodarczą Spółki.

W imprezach integracyjnych biorą również udział Wspólnicy Spółki. Z punktu widzenia Wnioskodawcy ich udział jest naturalną konsekwencją sprawowania w spółce funkcji właścicielskich i zarządczych. Celem zorganizowania imprezy jest integracja całego zespołu firmy, pracowników i współpracowników pomiędzy sobą, ale również pracowników i współpracowników z kadrą zarządczą i właścicielską. Podczas takich spotkań Wspólnicy Spółki mogą uzyskać od zespołu wiele nieformalnych informacji, które pozwalają na podejmowanie lepszych decyzji zarządczych w odniesieniu do zespołu.

3. Usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków zarządu

Spółka ponosi również wydatki na usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków zarządu. Usługi cateringowe polegają na dostarczaniu posiłków i napojów na wewnętrzne spotkania zarządu z kontrahentami w siedzibie Spółki. Usługi gastronomiczne dotyczą ponoszenia wydatków na spotkania członków zarządu z kontrahentami poza siedzibą Spółki. W trakcie spotkań członkowie zarządu wykonują swoje obowiązki służbowe wynikające z uprawnień do reprezentowania Spółki. Serwowanie posiłków i napojów podczas spotkań w wewnętrznych czy zewnętrznych z kluczowymi klientami świadczy o profesjonalizmie i szacunku dla gości. To element budowania relacji i zaufania, tworzenia sprzyjającej atmosfery do negocjacji i współpracy.

4. Wydatki na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników

Wnioskodawca ponosi wydatki na podróże służbowe członków zarządu. Wydatki tego rodzaju są integralną i niezbędną częścią prowadzenia działalności gospodarczej, ściśle związaną z efektywnością i strategicznym rozwojem firmy. Członkowie zarządu, ze względu na swoje strategiczne role, często muszą podróżować w celach takich jak:

- Spotkania z kluczowymi klientami i partnerami biznesowymi. Negocjacje umów, budowanie relacji, prezentacje nowych produktów czy usług często wymagają osobistego spotkania, które może odbywać się w różnych miejscach poza siedzibą Spółki. Bezpośredni kontakt z klientem jest kluczowy dla finalizacji wielu transakcji.

- Udział w konferencjach branżowych i targach. Obecność na tego typu wydarzeniach jest niezbędna do monitorowania trendów rynkowych, nawiązywania nowych kontaktów, analizy konkurencji oraz promowania firmy.

- Rozwój biznesu i ekspansja. Badanie nowych rynków, poszukiwanie możliwości rozwoju spółki to procesy wymagające osobistego zaangażowania zarządu, często wiążące się z wielodniowymi wyjazdami.

Analogiczne wydatki Spółka ponosi na rzecz współpracowników świadczących usługi dla Spółki na podstawie kontraktów B2B. W zakresie świadczonych przez ww. osoby usług znajduje się (…). Zgodnie z objaśnieniami (…). W związku z powyższym odbywanie podróży służbowych współpracowników jest w pełni uzasadnione. Pokrywanie, kosztów podróży służbowych nie wynika z pisemnej umowy łączącej strony.

Koszty podróży służbowych obejmują takie wydatki jak dieta, koszty przejazdów (bilety na pociąg, samolot, autobus, koszty paliwa, koszty noclegów, bilety wstępu na targi, konferencje itp.). Wydatki na podróże służbowe wiążą się ściśle z wykonywanymi przez członków zarządu oraz współpracowników obowiązkami w Spółce i nie realizują osobistych potrzeb tych osób.

5. Wydatki na wynagrodzenia członków zarządu będących udziałowcami

Spółka ponosi wydatki na wypłatę wynagrodzeń z tytułu umów o pracę dla członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami. Wydatki te mieszczą się w limicie pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, przy czym średnie miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat osobie fizycznej.

6. Wydatki na PFRON

Poza powyższymi wydatkami Wnioskodawca dokonuje miesięcznych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: „PFRON”), o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 573 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem pracodawca zatrudniający co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy jest obowiązany, z zastrzeżeniem ust. 2-5 i art. 22, dokonywać miesięcznych wpłat na Fundusz, w wysokości kwoty stanowiącej iloczyn 40,65% przeciętnego wynagrodzenia i liczby pracowników odpowiadającej różnicy między zatrudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6% a rzeczywistym zatrudnieniem osób niepełnosprawnych. Wnioskodawca zatrudnia powyżej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. Jednocześnie wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi mniej niż 6%. W związku z tym Wnioskodawca jest zobowiązany z mocy prawa do dokonywania powyższych wpłat.

7. Wydatki związane z użytkowaniem samochodów osobowych

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej używa samochodów osobowych, dla których nie jest prowadzona ewidencja przebiegu pojazdów, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Samochody użytkowane w Spółce to:

1) typowe samochody osobowe z pięcioma miejscami siedzącymi;

2) busy bez części ładunkowej z siedmioma miejscami do siedzenia, zarejestrowane jako samochody osobowe używane w celu (…).

Z tytułu używania ww. samochodów Spółka ponosi wydatki na paliwo, płyny eksploatacyjne, wydatki na serwis i naprawy oraz dokonuje odpisów amortyzacyjnych i odpisów z tytułu trwałej utraty wartości. Korzystanie z samochodów osobowych jest niezbędne w działalności Wnioskodawcy, który aktywnie prowadzi działalność gospodarczą w wielu lokalizacjach. Musi mieć zatem możliwość szybkiego i swobodnego przemieszczania się w celu efektywnego kontaktu z klientami, administracją publiczną, dojazdem pracowników (…).

Część samochodów wykorzystywana jest wyłącznie do działalności gospodarczej a część do celów mieszanych. W odniesieniu do samochodów wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej w Spółce istnieje wewnętrzny regulamin użytkowania tego typu pojazdów, który wyklucza ich wykorzystanie do celów innych niż działalność gospodarcza. Samochody na podstawie regulaminu oraz protokołu zostały przekazane konkretnym pracownikom do używania. Samochody wykorzystywane są wyłącznie w celu przewozu pracowników z firmy na miejsce budowy i z powrotem lub inne cele związane wyłącznie z działalnością Spółki. Pracownicy mają obowiązek bezwzględnego przestrzegania zakazu wykorzystywania samochodów do celów prywatnych oraz nakaz pozostawiania samochodów na parkingu firmowym poza godzinami pracy, a w związku z tym nie ma możliwości korzystania z pojazdów do użytku prywatnego. Spółka przy ponoszeniu wydatków na te pojazdy samochodowe odlicza 50% VAT, ponieważ prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu jest dla niej zbyt uciążliwym obowiązkiem administracyjnym.

W Spółce istnieją również samochody osobowe wykorzystywane w sposób mieszany (wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej jak i do użytku prywatnego) przekazane:

1) wspólnikom,

2) współpracownikom świadczącym dla spółki usługi na podstawie kontraktów B2B.

Powyższe samochody nie są objęte wewnętrznym regulaminem użytkowania pojazdów. Użytkownicy pojazdów nie mają również obowiązku pozostawiana samochodów na parkingu firmowym po godzinach pracy. W związku z tym Spółka uznaje, że samochody te są wykorzystywane w sposób mieszany, zarówno do użytku prywatnego jak i do działalności gospodarczej. Spółka od ponoszonych wydatków na powyższe pojazdy odlicza 50% naliczonego podatku VAT.

8. Wydatki związane z zapłatą czynszu najmu

Spółka wynajmuje od ojca jednego ze wspólników nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym. Spółka wykorzystuje nieruchomość wyłącznie do działalności gospodarczej, budynek pełni funkcję biurową. Umowa najmu została zawarta na długo przed datą planowanego przejścia Spółki na estoński CIT i trwa nieprzerwanie do dziś. Czynsz za najem został ustalony w oparciu o cenę rynkową na lokalnym rynku nieruchomości (w odniesieniu do podobnych składników majątku w podobnej lokalizacji, podobnym zużyciu i stanie technicznym). Wynajmowana nieruchomość nigdy nie była własnością Spółki.

Wnioskodawca zaznacza, że celem najmu nie jest alternatywne dokapitalizowanie Spółki w miejsce wniesienia do niej wkładu. Decyzja w zakresie przeniesienia własności nieruchomości nie należy do wspólników, ale do podmiotu z nimi powiązanego, który nie chce tracić prawa własności nad nieruchomością, gdyż zabezpiecza ona jego osobistą sytuację majątkową. Spółka podkreśla, że wynajmowany od podmiotu powiązanego majątek jest potrzebny i faktycznie wykorzystywany w działalności gospodarczej Spółki. Gdyby Podatnik nie wynajął nieruchomości od podmiotu powiązanego to albo musiałby ograniczyć zakres świadczonych usług albo umowy najmu musiałyby zostać zawarte z podmiotami trzecimi (tzn. doszłoby do takiej transakcji między podmiotami niepowiązanymi). Spółka musi posiadać biuro do prowadzenia działalności gospodarczej.

Po przejściu na estoński CIT Spółka w dalszym ciągu zamierza wynajmować nieruchomość na cele działalności gospodarczej.

9. Spółka ponosi wydatki na zapewnienie pracownikom prywatnej opieki medycznej.

Spółka ponosi wydatki na zapewnienie pracownikom prywatnej opieki medycznej. Wydatki na ten cel finansowane są ze środków obrotowych Spółki. Abonament pokrywany jest w części przez Spółkę a w części przez pracowników. Dofinansowanie do prywatnej opieki zdrowotnej wynika z regulaminu pracy i jest dostępne dla wszystkich pracowników, którzy wyrażą chęć przystąpienia do ubezpieczenia. Ponoszenie wydatków na pakiety opieki medycznej dla pracowników to strategiczna inwestycja, która przynosi firmie wymierne korzyści, wykraczające poza standardowe świadczenia pracownicze. Jest to element kompleksowego zarządzania zasobami ludzkimi, który bezpośrednio wpływa na produktywność, wizerunek i stabilność przedsiębiorstwa.

Inwestycja w zdrowie pracowników ma bezpośrednie przełożenie na efektywność działania Spółki:

- Zmniejsza absencję chorobową,

- Zwiększa koncentrację i energię pracowników,

- Zmniejsza czas powrotu pracownika do pracy po chorobie.

 10. Wydatki związane z zapłatą kar umownych.

Spółka ponosi wydatki związane z zapłatą kar umownych za wykonanie robót budowlanych. Działalność Wnioskodawcy obejmuje realizację kontraktów na roboty budowlane. Na podstawie zawieranych umów Spółka zobowiązuje się do wykonania określonych robót budowlanych zgodnie ze ściśle określonym harmonogramem prac. W praktyce zdarzają się sytuacje, w których Wnioskodawca wykonuje określone roboty po ustalonym w umowie terminie. Opóźnienia mogą dotyczyć całego przedmiotu umowy (np. (…)), poszczególnych etapów (…), dostarczenia odpowiednich materiałów na plac budowy lub dostarczenia kompletnej dokumentacji (np. powykonawczej, odbiorowej). W większości przypadków opóźnienia w realizacji kontraktów są niezależne od podejmowanych przez Spółkę działań. Wnioskodawca korzysta z usług podwykonawców i opóźnienia często wynikają z nieterminowego wykonania zleconych im prac.

W takich przypadkach Spółka jest obciążana przez zamawiającego karą umowną. Jeśli kontrahent nie otrzyma należnych kar umownych od Spółki, to istnieje ryzyko, że podejmie decyzję o zakończeniu współpracy, lub wszczęciu sporu na drodze sądowej. Spółka stara się unikać takich sytuacji, ponieważ nie służą one budowaniu opinii Wnioskodawcy jako uczciwego kontrahenta, z którym warto współpracować. W związku z powyższym zapłata kary umownej pośrednio przekłada się na uzyskanie przychodu lub zabezpieczenie źródła przychodów.

 11. Pożyczki dla pracowników

Spółka udziela również pożyczek dla pracowników. Pożyczki pracownicze to forma wsparcia finansowego oferowana pracownikom przez pracodawcę. Jest to świadczenie pozapłacowe, które może służyć różnym celom - od pomocy w nagłych sytuacjach życiowych po wsparcie dowolnych potrzeb finansowych pracowników. Pożyczki te są zazwyczaj udzielane na preferencyjnych warunkach w porównaniu do warunków dostępnych na rynku finansowym, co czyni je atrakcyjnym benefitem dla pracowników. Pożyczki udzielane są z własnych środków obrotowych.

Udzielenie pożyczek dla pracowników poza dochodem w postaci zapłaty odsetek korzystnie wpływa na stosunek pracowników do Spółki poprzez:

- wzrost lojalności i zaangażowania: Pracownicy doceniają wsparcie finansowe w potrzebie, co buduje ich lojalność wobec firmy i zwiększa zaangażowanie w pracę;

- wytwarzanie wizerunku odpowiedzialnego pracodawcy: Oferowanie pożyczek świadczy o dbaniu o dobrostan pracowników i buduje pozytywny wizerunek firmy na rynku pracy;

- zachęcenie pracowników do pozostania w firmie, zmniejszając rotację kadr;

- poprawę morale: Świadomość możliwości uzyskania pomocy w trudnej sytuacji poprawia ogólne morale w zespole.

 12. Umowy sponsoringowe

Spółka ponosi wydatki na sponsorowanie lokalnego klubu (…) w zamian za świadczenie zwrotne w postaci usług reklamowych. Usługi reklamowe polegają na umieszczeniu logo Spółki na koszulkach zawodników oraz banerów reklamowych podczas wydarzeń sportowych.

Dla Spółki wydatki tego typu stanowią strategiczną formę reklamy i promocji, w której Wnioskodawca wspiera finansowo drużynę sportową. W odróżnieniu od tradycyjnej reklamy, sponsoring nie jest bezpośrednim komunikatem sprzedażowym, lecz raczej budowaniem świadomości marki, wizerunku i relacji poprzez skojarzenie z wartościami lub emocjami związanymi z wydarzeniem czy podmiotem sponsorowanym. Sponsoring pozwala Spółce być postrzeganą jako odpowiedzialny podmiot, dbający o rozwój społeczeństwa i wspierający ważne wartości takie jak kultura fizyczna czy postawa fair-play. Dzięki temu Wnioskodawca zwiększa świadomość społeczną własnej marki. Ekspozycja logo, nazwy firmy podczas wydarzeń sportowych zwiększa rozpoznawalność marki w docelowej grupie odbiorców.

 13. Szkolenia dla pracowników i współpracowników

Spółka ponosi wydatki związane z podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników i współpracowników (tj. osób wykonujących dla spółki usługi w ramach kontraktów B2B). W tym zakresie organizuje i opłaca różnego rodzaju szkolenia zawodowe. Szkolenia są dostosowywane zakresem do rodzaju świadczonej pracy lub pełnionej funkcji w Spółce.

Z uwagi na profil działalności Wnioskodawca organizuje szkolenia głównie dla (…) a także szkolenia podnoszące kwalifikacje zawodowe w zakresie (…).

Wydatki na szkolenia są ponoszone w ramach bieżącej działalności gospodarczej. Koszt szkoleń dla pracowników pokrywany jest w całości przez Spółkę.

W odniesieniu do współpracowników Spółka ponosi koszt szkolenia, który jest przenoszony na współpracownika w drodze refaktury.

Szkolenia podnoszą umiejętności zatrudnionych osób, motywują ich do dalszej pracy oraz zwiększają ich efektywność co znacząco wpływa na prowadzoną przez Spółkę działalność gospodarczą.

 14. Zaliczki dla członków zarządu

Wnioskodawca wypłaca członkom zarządu (będącym jednocześnie wspólnikami) zaliczki na zakup (…), niezbędnego wyposażenia oraz pokrycie innych kosztów Spółki. Zaliczki pobierane są przez członków zarządu z kasy firmy i rozliczane przez ww. osoby poprzez przekazanie do działu księgowego faktury dokumentującej poniesiony wydatek. Kwota stanowiąca różnicę pomiędzy pobraną kwotą zaliczki a kwotą wydatku jest zwracana do kasy firmy. Rozliczenie zaliczki może nastąpić w dłuższej perspektywie czasu. Nie zdarzają się jednak sytuacje, w których członkowie zarządu nie dokonują rozliczenia pozostawiając niewydatkowaną kwotę zaliczki do własnej dyspozycji.

 15. Wydatki na wyjazd Prezesa zarządu z kontrahentami

Wnioskodawca raz w roku ponosi wydatki na wyjazdy integracyjne członków zarządu z kluczowymi klientami. Przykładowo spółka wynajmuje (…), którym członkowie zarządu wraz z kluczowymi kontrahentami odbywają (…). Celem zorganizowania wyjazdu jest pogłębienie relacji biznesowych, które wykraczają poza formalne ramy współpracy. Wspólne spędzenie czasu przekłada się na lepszą komunikację i współpracę z kontrahentami w przyszłości a pośrednio na zwiększenie przychodów Spółki.

 16. Najem biura PIB

Wnioskodawca wynajmuje część powierzchni biurowej na rzecz udziałowców (winno być: udziałowca) do celów prowadzanej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej. Czynsz najmu ustalony jest wg średniej rynkowej ceny najmu powierzchni biurowej.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 17 listopada 2025 r. w odpowiedzi na wezwanie wskazali Państwo m.in.:

1. Jakie składniki majątku posiada Spółka? Czy są one wykorzystywane w działalności gospodarczej? Jeśli tak to w jaki sposób? Czy są one Państwa własnością, czy wykorzystują je Państwo na podstawie innych tytułów, jakich?

ODP.: Spółka posiada nieruchomości i ruchomości wykorzystywanie w działalności gospodarczej. Pojazdy i maszyny (…) są wykorzystywane do pracy na realizowanych budowach. Spółka posiada nieruchomość, w której są (…). Plac, na którym stoją maszyny (…) i samochody. Część składników majątkowych jest własnością Spółki, część użytkowana jest na podstawie umów najmu i leasingu.

2. Czy wspólnicy zadbali o wyposażenie Spółki w aktywa niezbędne dla prowadzonej działalności gospodarczej? Jeżeli tak, to proszę wskazać jakie aktywa posiada Państwa Spółka?

ODP.: Spółka została zawiązana (…) r. Wspólnicy wyposażyli Spółkę w niezbędny do prowadzenia działalności majątek w postaci wkładów pieniężnych. Majątek ten był stale powiększany na przestrzeni czasu o dodatkowe składniki. Obecnie Spółka posiada następujące składniki majątku:

1) Nieruchomości będące środkami trwałymi w spółce

- (…).

2) Majątek ruchomy, (…).

3) Majątek użytkowany na podstawie umów leasingu (…).

3. Czy Państwa Spółka posiada jakieś własne nieruchomości, w których prowadzi działalność lub wykorzystuje je na cele działalności gospodarczej (jakie)?

ODP.: Spóła posiada własne nieruchomości:

- Nieruchomość przy ulicy (…) w (…),

- Nieruchomość przy ul. (…) w (…).

4. Jakie są obowiązki członków zarządu w Spółce?

ODP.: Do obowiązków prezesa zarządu należą:

A. Prowadzenie spraw spółki (Zarządzanie wewnętrzne)

(…).

B. Reprezentowanie spółki (Działanie na zewnątrz)

(…).

C. Obowiązki formalno-prawne i sprawozdawcze

(…).

5. Czy pracownicy, o których mowa we wniosku są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, zlecenie, B2B, innej? Jakiej? Czy ww. osoby, tj. pracownicy, współpracownicy, zleceniobiorcy są/będą podmiotami powiązanymi, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT?

ODP.: Pisząc o pracownikach Wnioskodawca ma na myśli osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia. Współpracownikami Spółki są osoby świadczące usługi na podstawie kontraktów B2B. Jedynie w przypadku wydatków ponoszonych na organizację imprez integracyjnych za Współpracowników uważani są również pracownicy jednoosobowej działalności gospodarczej jednego z udziałowców. W żadnym z wyżej wymienionych przypadków osoby te nie są podmiotami powiązanymi ze Spółką.

6. Czy ww. pracownicy są Państwa udziałowcami/wspólnikami?

ODP.: Co do zasady pracownicy nie są udziałowcami Spółki. Jedynym wyjątkiem od tej reguły są umowy o pracę wspólników będących równocześnie członkami zarządu.

7. W odniesieniu do wydatków na prezenty przekazywane kontrahentom, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 1:

 a) Kim są Państwa kontrahenci, którym przekazujecie Państwo prezenty? Na jakiej podstawie wybierają Państwo kontrahentów, którym przekazywane są prezenty? Czy wskazani kontrahenci są/będą podmiotami powiązanymi, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT?

ODP.: Kontrahentami są przedsiębiorcy, dla których Spółka świadczy usługi. Spółka ponosi wydatki na prezenty przekazywane kluczowym kontrahentom, tj. takim z którymi wiąże ją wieloletnia współpraca oraz tych którzy przynoszą dla Spółki największe przychody. Kontrahenci nie są podmiotami powiązanymi ze Spółką.

 b) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu Spółki mają ww. wydatki? Proszę dokładnie opisać.

ODP.: Tego rodzaju wydatki ponoszone są w na celu wykreowania pozytywnej opinii o Wnioskodawcy, a także przedstawienia jego wizerunku jako godnego zaufania partnera gospodarczego. Jak wskazano w uzasadnieniu własnego stanowiska w sprawie, wydatki tego typu służą podtrzymaniu i rozwinięciu istniejących relacji biznesowych, co przekłada się na długotrwałą współpracę i wysokość osiąganego przychodu. Kosze wręczane są wraz z kartkami zawierającymi życzenia świąteczne lub okolicznościowe. Wręczanie upominków świątecznych kontrahentom jest dobrym zwyczajem i praktyką powszechnie stosowaną przez przedsiębiorców. To doskonały sposób na wyrażenie uznania, budowalne relacji i wzmacnianie wizerunku Spółki.

c) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?

ODP.: Wydatki na prezenty ponoszone są ze środków obrotowych Spółki.

8. W odniesieniu do wydatków na imprezy integracyjne dla pracowników, współpracowników i wspólników, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 2:

 a) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?

ODP.: Wydatki na imprezy integracyjne ponoszone są ze środków obrotowych Spółki.

9. W odniesieniu do wydatków na usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków zarządu, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 3:

 a) Co Państwo rozumieją przez wskazanie „W trakcie spotkań członkowie zarządu wykonują swoje obowiązki służbowe wynikające z uprawnień do reprezentowania Spółki”? Proszę o wskazanie, jakie konkretnie obowiązki służbowe wykonują członkowie zarządu podczas ww. spotkań.

ODP.: Spotkania biznesowe w formie obiadu lub kolacji mają na celu pozyskanie nowych klientów lub omawianie z aktualnymi klientami bieżących interesów. W związku z powyższym członkowie zarządu działają w charakterze reprezentantów Spółki. W tym zakresie prowadzą rozmowy handlowe i negocjują warunki współpracy. Mogą również składać wiążące oferty i zawierać umowy.

 b) Gdzie odbywają się spotkania członków zarządu z kontrahentami podczas których zakupują Państwo usługi gastronomiczne dla członków zarządu?

ODP.: Spotkania odbywają się obiektach restauracyjno-gastronomicznych poza adresem spółki lub są to spotkania z kontrahentami zorganizowane w biurze spółki. Spotkania nie mają formy wytwornych przyjęć, a jedynie zwyczajowych obiadów lub kolacji uzależnionych od rangi spotkania.

 c) Czy zakup usług gastronomicznych podczas spotkań członków zarządu z kontrahentami, obejmuje również zakup ww. usług na rzecz tych kontrahentów?

ODP.: Zakup usług gastronomicznych podczas spotkań członków zarządu z kontrahentami, obejmuje również zakup ww. usług na rzecz tych kontrahentów.

 d) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?

ODP.: Wydatki ponoszone są ze środków obrotowych Spółki.

 e) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu Spółki mają wydatki na ww. usługi? Proszę dokładnie opisać.

ODP.: Spotkania biznesowe w formie lunchu lub kolacji w obecnych realiach gospodarczych są zwyczajowo przyjętą praktyką. Celem organizacji tego rodzaju spotkań jest omawianie bieżących interesów, przestawianie oferty, negocjowanie warunków umów. Spotkania służą również kształtowaniu pozytywnego wizerunku firmy i budowanie relacji biznesowych - tak, by wywołać u kontrahentów dobre wrażenie, zaufanie i chęć współpracy. To wydatki „wizerunkowe”, które nie promują bezpośrednio produktu/usługi jak reklama, lecz podnoszą postrzeganą rangę i wiarygodność Spółki.

 10. W odniesieniu do wydatków na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 4:

W odniesieniu do podróży służbowych związanych ze spotkaniami z kluczowymi klientami:

 a) Czy sfinansowanie wydatków na podróże służbowe wiązać się będzie z koniecznością spełnienia określonych warunków przez członków zarządu oraz współpracowników, a w razie ich niespełnienia do zwrotu poniesionych kosztów z tego tytułu?

ODP.: Sfinansowanie wydatków na podróże służbowe jest możliwe wyłącznie w sytuacji, w której wydatki te wiążą się z wykonywaniem obowiązków służbowych członków zarządu lub współpracowników. Jest to jedyny warunek pokrycia tych wydatków przez Spółkę.

 b) W jaki sposób dokumentowane są wydatki ponoszone przez Spółkę na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników, tzn. na jakiej podstawie i w jakiej formie pokrywane są wydatki na ww. podróże służbowe?

ODP.: Wydatki na podróże służbowe dokumentowane są fakturami zakupu. Prezes zarządu lub współpracownik przy płatności za towary lub usługi związane z podróżą służbową prosi o wystawienie faktury bezpośrednio na Spółkę.

 c) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?

ODP.: Wydatki na podróże służbowe będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki.

 d) Gdzie odbywały/odbywać się będą podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników? Czy są/będą to atrakcyjne turystycznie miejscowości?

ODP.: Podróże służbowe odbywają się do miejscowości, w których mieści się adres aktualnych kontrahentów - tym samym Spółka nie wyklucza, że mogą to być miejscowości atrakcyjne turystycznie. Niemniej jednak celem wyjazdu służbowego zawsze jest realizacja obowiązków firmowych.

 e) Ile trwają ww. podróże służbowe? Czy podróże te połączone są z wypoczynkiem oraz atrakcjami, np. turystycznymi?

ODP.: Podróże służbowe trwają maksymalnie kilka dni i nie są połącznie z realizacją celów osobistych członków zarządu oraz współpracowników takich jak wypoczynek lub inne atrakcje w tym turystyczne.

f) Jak często organizowane są podróże służbowe?

ODP.: Spółka nie jest w stanie precyzyjnie odpowiedzieć na tak zadane pytanie, ponieważ organizacja podróży służbowych uzależniona jest od bieżącej działalności

Spółki. Średnio w miesiącu jest to 1-2 wyjazdy.

 g) Jakie inne wydatki obejmują koszty podróży służbowych? We wniosku wskazali Państwo, że Koszty podróży służbowych obejmują takie wydatki jak dieta, koszty przejazdów (bilety na pociąg, samolot, autobus), koszty paliwa, koszty noclegów, bilety wstępu na targi, konferencje itp.)

ODP.: Używając we wniosku skrótu itp. (Wnioskodawca - przypis organu) miał na myśli wydatki podobne do bezpośrednio wyliczonych. Wydatki te mogą obejmować:

- taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i parkingowe, opłaty za bagaż, miejscówki;

- Noclegi: hotel/pensjonat;

- dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;

- wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).

 h) Którzy współpracownicy biorą udział w podróżach służbowych? Czy wszyscy, czy losowo wybrani? Czy możliwość skorzystania z podróży służbowych jest dostępna dla wszystkich współpracowników na równych zasadach?

ODP.: W podróże służbowe wysyłani są wyłącznie ci Współpracownicy, do których zadań służbowych należy obsługa klientów, prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie odpowiednich ofert handlowych i usługowych. Dla tego rodzaju współpracowników wyjazdy służbowe nie są przywilejem, ale obowiązkiem wynikającym z łączących ich ze Spółka umów. Biorą oni udział w podróżach służbowych na równych zasadach.

i) Czy odbycie podróży służbowej wiąże się z koniecznością spełnienia określonych warunków przez współpracowników?

ODP.: Odbywanie podróży służbowych zarezerwowane jest dla współpracowników, którzy w zakresie wykonywanych usług zajmują się obsługą klientów i zawartych kontraktów. Odbywanie podróży służbowych przez współpracowników nie jest uzależnione od spełnienia innych warunków.

j) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu Spółki mają wydatki na ww. podróże? Proszę dokładnie opisać.

ODP.: Celem odbywania spotkań biznesowych z klientami jest przedstawienie oferty współpracy, zawieranie umów, negocjowanie warunków umów oraz poruszenie bieżących kwestii związanych z realizacją podpisanych kontraktów. Tym samym spotkania z klientami przekładają się na bieżące funkcjonowanie Spółki oraz osiągane przez nią dochody.

W odniesieniu do udziału w konferencjach branżowych i targach:

 a) Czy sfinansowanie wydatków na podróże służbowe wiązać się będzie z koniecznością spełnienia określonych warunków przez członków zarządu oraz współpracowników, a w razie ich niespełnienia do zwrotu poniesionych kosztów z tego tytułu?

ODP.: Sfinansowanie wydatków na podróże służbowe jest możliwe wyłącznie w sytuacji, w której wydatki te wiążą się z wykonywaniem obowiązków służbowych członków zarządu lub współpracowników. Jest to jedyny warunek pokrycia tych wydatków przez Spółkę.

 b) W jaki sposób dokumentowane są wydatki ponoszone przez Spółkę na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników, tzn. na jakiej podstawie i w jakiej formie pokrywane są wydatki na ww. podróże służbowe?

ODP.: Wydatki na podróże służbowe związane z tragami i konferencjami dokumentowane są fakturami zakupu. Prezes zarządu lub współpracownik przy płatności za towary lub usługi związane z tymi eventami prosi o wystawienie faktury bezpośrednio na Spółkę.

 c) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?

ODP.: Wydatki na podróże służbowe będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki.

 d) Gdzie odbywały/odbywać się będą podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników? Czy są/będą to atrakcyjne turystycznie miejscowości?

ODP.: Podróże służbowe odbywają się do miejscowości, w których dane wydarzenie jest orgaznizowane. W większości przypadków nie są to miejscowości atrakcyjne turystycznie. Spółka nie wyklucza jednak udziału ww. osób w targach i konferencjach organizowanych w takich miejscowościach. Z punktu widzenia Spółki pozostaje to bez znaczenia, ponieważ celem wyjazdu służbowego zawsze jest realizacja obowiązków firmowych a nie osobistych członków zarządu lub współpracowników.

 e) Ile trwają ww. podróże służbowe? Czy podróże te połączone są z wypoczynkiem oraz atrakcjami, np. turystycznymi?

ODP.: Wyjazdy na tarki (winno być: targi) i konferencje trwają maksymalnie kilka dni i nie są połącznie z realizacją celów osobistych członków zarządu oraz współpracowników takich jak wypoczynek lub inne atrakcje w tym turystyczne.

f) Jak często organizowane są podróże służbowe?

ODP.: Wydarzenia, w których udział bierze Spółka organizowane są około 7 do 10 razy w roku.

 g) Jakie inne wydatki obejmują koszty podróży służbowych? We wniosku wskazali Państwo, że Koszty podróży służbowych obejmują takie wydatki jak dieta, koszty przejazdów (bilety na pociąg, samolot, autobus), koszty paliwa, koszty noclegów, bilety wstępu na targi, konferencje itp.)

ODP.: Używając we wniosku skrótu itp. Wnioskodawca miał na myśli wydatki podobne do bezpośrednio wyliczonych. Wydatki te mogą obejmować:

- taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i parkingowe, opłaty za bagaż, miejscówki;

- Noclegi: hotel/pensjonat;

- dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;

- Opłaty „okołowyjazdowe”;

- wpisowe na konferencje/szkolenia, materiały szkoleniowe, opłaty targowe;

- wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).

 h) Którzy współpracownicy biorą udział w podróżach służbowych? Czy wszyscy, czy losowo wybrani? Czy możliwość skorzystania z podróży służbowych jest dostępna dla wszystkich współpracowników na równych zasadach?

ODP.: Na targi i konferencje wysyłani są wyłącznie ci Współpracownicy, do których zadań służbowych należy pozyskanie klientów, prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie odpowiednich ofert handlowych i usługowych klientom lub potencjalnym klientom. W związku z tym udział tych osób w targach i na konferencjach branżowych jest uzasadniony. Dla tego rodzaju współpracowników wyjazdy służbowe nie są przywilejem, ale obowiązkiem wynikającym z łączących ich ze Spółką umów. Biorą oni udział w podróżach służbowych na równych zasadach.

i) Czy odbycie podróży służbowej wiąże się z koniecznością spełnienia określonych warunków przez współpracowników?

ODP.: Udział w konferencjach i targach zarezerwowany jest dla współpracowników, którzy w zakresie wykonywanych usług zajmują się tzw. pośrednictwem w interesach (pozyskują klientów, prowadzą negocjacje oraz przedstawiają oferty).

Odbywanie podróży służbowych przez współpracowników nie jest uzależnione od spełnienia innych warunków.

j) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu Spółki mają wydatki na ww. podróże? Proszę dokładnie opisać.

ODP.: Celem wyjazdów na konferencje i targi branżowe jest:

- zwiększenie sprzedaży poprzez nawiązanie kontaktów z potencjalnymi klientami,

- podtrzymanie relacji z obecnymi klientami Spółki,

- zwiększenie rozpoznawalności marki,

- zapoznanie się z ofertą konkurencji oraz trendami w branży,

- networking (nawiązywanie nowych kontaktów, poszukiwanie partnerów biznesowych).

Wszystkie powyższe cele są ściśle związane z funkcjonowaniem Spółki i przekładają się na osiągane przez nią przychody.

W odniesieniu od podróży służbowych związanych z rozwojem i ekspansją - Tego rodzaju wydatki związane są z podróżami służbowymi mającymi na celu pozyskanie nowych klientów i nowych rynków.

a) Czy sfinansowanie wydatków na podróże służbowe wiązać się będzie z koniecznością spełnienia określonych warunków przez członków zarządu oraz współpracowników, a w razie ich niespełnienia do zwrotu poniesionych kosztów z tego tytułu?

ODP.: Sfinansowanie wydatków na podróże służbowe jest możliwe wyłącznie w sytuacji, w której wydatki te wiążą się z wykonywaniem obowiązków służbowych członków zarządu lub współpracowników. Jest to jedyny warunek pokrycia tych wydatków przez Spółkę.

 b) W jaki sposób dokumentowane są wydatki ponoszone przez Spółkę na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników, tzn. na jakiej podstawie i w jakiej formie pokrywane są wydatki na ww. podróże służbowe?

ODP.: Wydatki na podróże służbowe dokumentowane są fakturami zakupu. Prezes zarządu lub współpracownik przy płatności za towary lub usługi związane z tymi eventami prosi o wystawienie faktury bezpośrednio na Spółkę.

 c) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?

ODP.: Wydatki na podróże służbowe będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki.

 d) Gdzie odbywały/odbywać się będą podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników? Czy są/będą to atrakcyjne turystycznie miejscowości?

ODP.: W większości przypadków nie są to miejscowości atrakcyjne turystycznie. Spółka nie wyklucza jednak wyjazdu ww. osób w do takich miejscowościach o ile będzie to uzasadnione spotkanie z potencjalnym klientem lub zawarciem nowego kontraktu. Celem wyjazdu służbowego zawsze jest realizacja obowiązków firmowych a nie osobistych członków zarządu lub współpracowników.

 e) Ile trwają ww. podróże służbowe? Czy podróże te połączone są z wypoczynkiem oraz atrakcjami, np. turystycznymi?

ODP.: Tego rodzaju wyjazdy trwają maksymalnie kilka dni i nie są połącznie z realizacją celów osobistych członków zarządu oraz współpracowników takich jak wypoczynek lub inne atrakcje, w tym turystyczne.

f) Jak często organizowane są podróże służbowe?

ODP.: Wyjazdy do potencjalnych lub nowych klientów odbywają się średnio 3 do 5 razy w miesiącu.

 g) Jakie inne wydatki obejmują koszty podróży służbowych? We wniosku wskazali Państwo, że Koszty podróży służbowych obejmują takie wydatki jak dieta, koszty przejazdów (bilety na pociąg, samolot, autobus), koszty paliwa, koszty noclegów, bilety wstępu na targi, konferencje itp.)

ODP.: Używając we wniosku skrótu itp. (Wnioskodawca - przypis Organu) miał na myśli wydatki podobne do bezpośrednio wyliczonych. Wydatki te mogą obejmować:

- taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i parkingowe, opłaty za bagaż, miejscówki;

- Noclegi: hotel/pensjonat;

- dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;

- Opłaty „okołowyjazdowe”;

- wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).

 h) Którzy współpracownicy biorą udział w podróżach służbowych? Czy wszyscy, czy losowo wybrani? Czy możliwość skorzystania z podróży służbowych jest dostępna dla wszystkich współpracowników na równych zasadach?

ODP.: W spotkaniach z potencjalnymi lub nowymi klientami biorą udział wyłącznie ci Współpracownicy, do których zadań służbowych należy pozyskanie klientów, prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie odpowiednich ofert handlowych i usługowych klientom lub potencjalnym klientom. W związku z tym dla tego rodzaju współpracowników wyjazdy służbowe są obowiązkiem wynikającym z łączących ich ze Spółka umów. Biorą oni udział w podróżach służbowych na równych zasadach.

i) Czy odbycie podróży służbowej wiąże się z koniecznością spełnienia określonych warunków przez współpracowników?

ODP.: Podróże służbowe związane z pozyskiwaniem nowych klientów dotyczą współpracowników, którzy w zakresie wykonywanych usług zajmują się tzw. pośrednictwem w interesach (pozyskują klientów, prowadzą negocjacje oraz przedstawiają oferty).

Odbywanie podróży służbowych przez współpracowników nie jest uzależnione od spełnienia innych warunków.

j) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu Spółki mają wydatki na ww. podróże? Proszę dokładnie opisać.

ODP.: Spotkania, podczas których Spółka pozyskuje nowych klientów oraz nowe rynki zbytu w prosty sposób przekładają się na sprzedaż i uzyskiwane przychody z działalności gospodarczej.

 11. W odniesieniu do wydatków na wynagrodzenia członków zarządu będących udziałowcami, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 5:

 a) Jakie funkcje w Spółce pełnią ww. członkowie zarządu będący jednocześnie jej udziałowcami?

ODP.: Punkt 5 opisu zdarzenia przyszłego dotyczy wynagrodzeń otrzymywanych z tytułu zawartych ze spółką umów o pracę. W związku z tym wynagrodzenie to jest związane ze świadczeniem pracy.

 12. W odniesieniu do wydatków związanych z zapłatą czynszu najmu, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 8:

 a) Czy wynajmowana od ojca jednego ze wspólników nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem mieszkalnym, zostanie przez Spółkę zakupiona w późniejszym czasie?

ODP.: Spółka nie planuje zakupu nieruchomości od ojca wspólnika w późniejszym czasie. Spółka wskazuje, że Wynajmujący nigdy nie przejawiał woli sprzedaży nieruchomości, więc rozważanie tego typu są bezprzedmiotowe.

 b) Czy oprócz ww. nieruchomości Spółka wynajmuje inne nieruchomości także od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych (jeżeli tak, jakie i od kiedy)?

ODP.: Spółka wynajmuje biura budowy potrzebne do realizacji zawartych kontraktów. Obecnie wynajmowane jest biuro w (…) oraz biuro w (…). W miarę potrzeb wynajmowane są też (…).

 c) Czy umowa najmu zostałaby zawarta na analogicznych warunkach również z podmiotem niepowiązanym?

ODP.: Umowa zawarta jest na warunkach rynkowych. Spółka mogłaby zawrzeć umowę najmu z podmiotem niepowiązanym na podobnych warunkach.

 d) Czy powiązania stron umowy dotyczącej najmu miały wpływ na warunki zawarcia umowy? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie?

ODP.: Powiązania stron nie miały wpływu na warunki zawartej umowy najmu.

 e) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu Spółki mają ww. wydatki związane z najmem? Proszę dokładnie opisać.

ODP.: Wydatki związane z czynszem najmu mają pośredni wpływ na osiągany przychód. W wynajmowanym budynku mieści się adres Spółki, zlokalizowane jest biuro, w którym pracują wszyscy pracownicy (…) Spółki. Jest to główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

 13. W odniesieniu do wydatków na kary umowne, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 10:

 a) Czy fakt ponoszenia kar umownych wynika z umowy łączącej Państwa z kontrahentem?

ODP.: Tak, kary umowne wynikają z zawartych umów z kontrahentami.

 14. W odniesieniu do wydatków na umowy sponsoringowe, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 12:

 a) Jakie cele biznesowe będą realizowane w związku z zawarciem umowy sponsoringowej?

ODP.: Głównym celem biznesowym Spółki jest reklama przedsiębiorstwa oraz budowanie wizerunku marki.

 b) Czy Spółka będzie jedynym sponsorem klubu sportowego?

ODP.: Spółka nie jest jedynym sponsorem klubu sportowego.

 c) Czy Spółka zawarła/zamierza zawrzeć umowy sponsoringowe również z innymi klubami sportowymi?

ODP.: Spółka nie wyklucza tego w przyszłości, aczkolwiek jest to uzależnione od sytuacji finansowej.

 15. W odniesieniu do wydatków na szkolenia dla pracowników i współpracowników, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 13:

 a) Czy sfinansowanie wydatków na szkolenia wiązać się będzie z koniecznością spełnienia określonych warunków przez pracowników oraz współpracowników, a w razie ich niespełnienia do zwrotu poniesionych kosztów z tego tytułu?

ODP.: Szkolenia pracownicze dostępne są dla wszystkich pracowników chcących wziąć w nich udział bez warunku spełnienia dodatkowych kryteriów. W tym zakresie Spółka wskazuje, że szkolenia mają na celu podnoszenie określonych kompetencji zawodowych danej grupy pracowników. Oznacza to, że przykładowo (…).

 b) W jaki sposób dokumentowane są wydatki ponoszone przez Spółkę na szkolenia dla pracowników oraz współpracowników, tzn. na jakiej podstawie?

ODP.: Wydatki szkoleniowe dokumentowane są fakturą VAT.

 c) Gdzie odbywały/odbywać się będą szkolenia dla pracowników oraz współpracowników? Czy są/będą to atrakcyjne turystycznie miejscowości?

ODP.: Szkolenia dla pracowników odbywają się głównie w siedzibie spółki lub pobliskich miejscowościach, które co do zasady nie są miejscowościami atrakcyjnymi turystycznie.

 d) Ile trwają szkolenia dla pracowników i współpracowników? Czy szkolenia te połączone są z wypoczynkiem oraz atrakcjami, np. turystycznymi?

ODP.: Szkolenia trwają od jednego dnia do kilku dni. Szkolenia nie są połączone z wypoczynkiem pracowników.

 e) Jak często organizowane są szkolenia?

ODP.: Szkolenia są organizowane w zależności od potrzeb, lub kiedy kończą się uprawnienia dla pracowników. Z prawa pracy, kadr czy księgowe na bieżąco przy wprowadzanych zmianach w przepisach. (…).

f) Jakie konkretnie wydatki obejmują szkolenia dla pracowników oraz współpracowników i jaki mają one związek z działalnością Spółki?

ODP.: Wydatki na szkolenia obejmują wynagrodzenie firmy szkoleniowej lub trenera, koszty materiałów szkoleniowych, tj. podręczniki, skrypty, koszty dostępu do kursów on-line. W przypadku szkoleń wewnętrznych koszty zewnętrznego trenera, wynajmu Sali (jeżeli szkolenie dobywa się poza siedzibą Spółki, koszty usługi cateringu.

Szkolenia podnoszą wiedzę i umiejętności pracowników, motywują ich do dalszej pracy, zwiększają ich efektywność oraz minimalizują liczbę popełnianych błędów co znacząco wpływa na prowadzoną działalność gospodarczą i wysokość osiąganych przychodów.

 g) Którzy pracownicy oraz współpracownicy biorą udział w szkoleniach? Czy wszyscy, czy losowo wybrani? Czy możliwość skorzystania z podróży służbowych jest dostępna dla wszystkich pracowników oraz współpracowników na równych zasadach?

We wniosku wskazali Państwo, że: Wnioskodawca organizuje szkolenia głównie dla (…).

ODP.: W szkoleniach biorą udział wszyscy pracownicy i współpracownicy z danej grupy zawodowej wskazanej we Wniosku. Szkolenia są ogólnodostępne.

 h) Czy odbycie szkolenia wiąże się z koniecznością spełnienia określonych warunków przez pracowników oraz współpracowników?

ODP.: Odbycie szkoleń nie jest związane z koniecznością spełnienia dodatkowych warunków przez pracowników/współpracowników.

i) Kto będzie przeprowadzał szkolenia? Czy to będą pracownicy/wspólnicy Spółki, czy też firmy zewnętrzne, a jeżeli tak to czy będą podmiotami powiązanym z Państwa Spółką?

ODP.: Szkolenia są przeprowadzane głównie przez firmy zewnętrzne nie będące podmiotami powiązanymi ze Spółką.

j) Czy udział w szkoleniach danej osoby/osób jest konieczny? Czy i w jaki sposób udział w ww. szkoleniach będzie wykorzystywany w działalności Spółki?

ODP.: Spółka zapewnia dostęp do szkoleń z zakresu wykonywanych przez pracowników/ współpracowników obowiązków. Szkolenia podnoszące kwalifikacje pracowników są niezbędne w branży w jakiej działa Spółka. Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie z punktu f, szkolenia podnoszą wiedzę i umiejętności pracowników, motywują ich do dalszej pracy, zwiększają ich efektywność oraz minimalizują liczbę popełnianych błędów co znacząco wpływa na prowadzoną działalność gospodarczą i wysokość osiąganych przychodów. W związku z tym organizacja szkoleń ma związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

k) Jakie dowody potwierdzają uczestnictwo ww. osoby w szkoleniu?

ODP.: Spółka prowadzi listę obecności osób uczestniczących w szkoleniach. (…) uczestnicy otrzymują określone certyfikaty potwierdzające zdobycie lub podniesienie kwalifikacji zawodowych.

l) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu Spółki mają wydatki na ww. szkolenia? Proszę dokładnie opisać.

ODP.: Szkolenia podnoszą kompetencje pracowników, co pozwala im wykonywać swoje obowiązki szybciej, precyzyjniej i z mniejszą liczbą błędów. Pracownicy, którzy posiadają aktualną wiedzę na temat nowych technologii, narzędzi i procesów, są bardziej efektywni. W rezultacie firma może skrócić czas realizacji projektów, poprawić jakość produktów lub usług i w efekcie zwiększyć swoje przychody. Ponadto oferowanie pracownikom szkoleń zawodowych buduje ich lojalność oraz zaangażowanie w pracę. Spółka, która dba o rozwój swoich pracowników, jest postrzegana jako atrakcyjny pracodawca na rynku. Przyciąga to najlepszych kandydatów do pracy. Zespół o wysokich kwalifikacjach stanowi również przewagę konkurencyjną. Wykwalifikowani pracownicy mogą wprowadzać innowacje oraz poprawiać efektywność pracy.

 16. W odniesieniu do wydatków na zaliczki dla członków zarządu, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 14:

 a) O jakich innych kosztach Spółki jest mowa w zakresie wypłaty zaliczek dla członków zarządu? We wniosku wskazali Państwo, że Wnioskodawca wypłaca członkom zarządu (będącym jednocześnie wspólnikami) zaliczki na zakup (…), niezbędnego wyposażenia oraz pokrycie innych kosztów Spółki.

ODP.: Poza wydatkami wskazanymi we wniosku Prezesi rozliczają się z pobranych zaliczek przedkładając faktury za usługi gastronomiczne ze spotkań służbowych, opłaty parkingowe lub inne dowody wpłat z urzędów np. miasta, czy sądowe. Zaliczki występują coraz rzadziej, większość płatności realizowana jest przelewem lub karta płatniczą.

 b) W jaki sposób dokumentowane jest wypłacenie zaliczki dla członków zarządu?

ODP.: Wypłacane zaliczki dokumentowane są dokumentem KW (kasa wypłaci).

 17. W odniesieniu do wydatków na wyjazd członków zarządu z kontrahentami, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 15:

 a) Jakie konkretnie wydatki ponosi Spółka w związku z wyjazdem członków zarządu z kontrahentami?

ODP.: (…).

 b) Gdzie odbywają się takie wyjazdy? Czy odbywają się w atrakcyjnej turystycznie miejscowości? We wniosku wskazali Państwo jedynie, że Przykładowo spółka wynajmuje (…), którym członkowie zarządu wraz z kluczowymi kontrahentami odbywają (…).

ODP.: Wyjazdy takie odbywają się z reguły do miejscowości atrakcyjnych turystycznie. (…).

 c) Ile trwają wyjazdy integracyjne członków zarządu z kontrahentami?

ODP.: Wyjazdy takie trwają kilka dni.

 d) Czy wydatki związane z wyjazdem członków zarządu z kontrahentami są niezbędne dla potrzeb prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej? Jeżeli tak to w jakim zakresie?

ODP.: Spółka powyższe wydatki traktuje jako wydatki typowo reprezentacyjne, są to więc wydatki racjonalnie uzasadnione. Wydatki tego rodzaju ponoszone są, żeby budować i utrwalać dobry wizerunek Spółki i jej marki wśród kontrahentów. W związku z tym tego rodzaju wydarzenia w sposób pośredni ułatwiają zawieranie umów, negocjacje, tworzą korzystne warunki do długofalowej współpracy.

 e) Czy wzięcie udziału w wyjeździe wiąże się z koniecznością spełnienia określonych warunków przez członków zarządu oraz kontrahentów?

ODP.: Wzięcie udziału w wyjeździe nie wiąże się z koniecznością spełnienia określonych warunków przez członków zarządu. Natomiast odnosząc się do kontrahentów, Spółka wskazuje, że do udziału w wyjazdach integracyjnych zapraszani są strategiczni (najważniejsi) z punktu widzenia działalności Spółki kontrahenci.

f) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu Spółki mają wydatki na ww. wyjazdy? Proszę dokładnie opisać.

ODP.: Wspólne wyjazdy z kontrahentami tworzą nieformalne więzi z klientami, które przekładają się na tworzenie trwałych relacji biznesowych. Dla Spółki są to wydatki reprezentacyjne ponoszone w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ich celem jest stworzenie dobrego wizerunku firmy w oczach kontrahentów. Ich związek z przychodem jest pośredni i wizerunkowy, a nie bezpośredni jak przy zwykłych kosztach sprzedażowych czy reklamie.

 g) Czy wszyscy członkowie zarządu Spółki biorą udział w wyjazdach? Jeżeli nie, to na jakich zasadach odbywa się umożliwienie udziału w takich wyjazdach?

ODP.: W wyjazdach biorą udział wszyscy członkowie zarządu na równych zasadach.

 h) Czy członkowie zarządu biorący udział w wyjazdach, są członkami zarządu, o których mowa we wniosku w pkt 5, tj. zatrudnionymi w Spółce na podstawie umowy o pracę? Jeżeli tak, to czy z treści tych umów wynika, że Spółka pokrywa w całości koszty wyjazdów integracyjnych?

ODP.: Tak, członkowie zarządu biorący udział w wyjazdach integracyjnych są członkami zarządu, o których mowa we wniosku w pkt. 5. Z treści umów o prace nie wynika, że spółka pokrywa w całości koszty wyjazdów integracyjnych. Spółka wskazuje, że zakres obowiązków z umowy o pracę nie obejmuje funkcji zarządu i reprezentacji.

i) Czy sfinansowanie kosztów wyjazdu wiąże się z koniecznością spełnienia określonych warunków przez członków zarządu, a w razie ich niespełnienia do zwrotu poniesionych kosztów z tego tytułu?

ODP.: Sfinansowanie wyjazdu nie wiąże się z koniecznością spełniania określonych warunków przez członka zarządu.

j) W jaki sposób dokumentowane są wydatki ponoszone przez Spółkę na wyjazdy, tzn. na jakiej podstawie i w jakiej formie pokrywane są wydatki na ww. wyjazdy?

ODP.: Wydatki są dokumentowane fakturami bądź dowodami opłat np. opłaty za przejazd autostradą. Wydatki finansowane są z rachunku bieżącego Spółki.

 k) Czy członkowie zarządu biorący udział w wyjazdach są jednocześnie wspólnikami Spółki? Jeżeli tak, to czy udział w wyjazdach tych członków zarządu nie będzie w rzeczywistości służył ich dokapitalizowaniu?

ODP.: Członkowie zarządu biorący udział w wyjazdach są jednocześnie wspólnikami Spółki. Udział w wyjazdach integracyjnych z klientami nie służy dokapitalizowaniu członków zarządu, wyjazdy nie służą zaspokajaniu ich potrzeb osobistych.

 18. W odniesieniu do wydatków na najem powierzchni biurowej na rzecz udziałowca do celów prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 16:

a) Co jest przedmiotem jednoosobowej działalności gospodarczej ww. udziałowca?

ODP.: Przedmiot prowadzonej przez wspólnika jednoosobowej działalności gospodarczej zgodnie z wpisem w CEDIG obejmuje:

- (…).

b) Czy udziałowiec, o którym mowa powyżej jest Państwa wspólnikiem? Jeżeli tak, to czy umowę najmu zawarli Państwo bezpośrednio ze wspólnikiem, czy poprzez prowadzoną przez niego działalność gospodarczą? Jeśli poprzez działalność, to czy otrzymywane wynagrodzenie nie będzie w rzeczywistości służyło dokapitalizowaniu Państwa Spółki?

ODP.: Udziałowiec jest wspólnikiem Spółki. Umowę zawarto ze wspólnikiem w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Otrzymane wynagrodzenie z tytułu czynszu najmu nie służy dokapitalizowaniu działalności spółki, ale jest zapłatą za faktycznie wykonaną usługę.

c) Czy powiązania stron umów dotyczących świadczenia ww. usług będą miały wpływ na warunki zawarcia umowy? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie?

ODP.: Powiązania pomiędzy stronami umowy najmu nie mają wpływu na warunki świadczonej usługi.

d) Kiedy została zawarta umowa najmu powierzchni biurowej na rzecz prowadzonej przez udziałowca jednoosobowej działalności gospodarczej?

ODP.: Umowa została zawarta (…).

e) Od kiedy i na jakich zasadach opodatkowana jest jednoosobowa działalność gospodarcza ww. udziałowca (czy jest to opodatkowanie na zasadach ogólnych, wg stawki liniowej, czy też ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych)? Czy udziałowiec zamierza zmienić formę opodatkowania na inną (jaką) i kiedy?

ODP.: Jednoosobowa działalność gospodarcza udziałowca prowadzona jest nieprzerwanie od (…), obecnie opodatkowana jest na zasadach podatku liniowego. Wg wiedzy Spółki udziałowiec nie zamierza zmieniać zasad opodatkowania.

f) Czy Spółka świadczy również usługi najmu na rzecz innych podmiotów, w tym niepowiązanych?

ODP.: Spółka świadczy usługi najmu na rzecz innych podmiotów niepowiązanych:

- (…).

g) Czy pomiędzy Państwa Spółką, a jednoosobową działalnością gospodarczą udziałowca świadczone są inne usługi (jakie)?

ODP.: Pomiędzy Spółką a jednoosobową działalnością gospodarczą udziałowca są świadczone inne usługi, związanych z (…) wykonywanymi na rzecz X sp. z o.o.

Pytania

1. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na prezenty przekazywane kontrahentom będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

2. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację imprez integracyjnych będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

3. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków zarządu będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

4. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

5. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wynagrodzenia za pracę członków zarządu będących udziałowcami będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

6. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na PFRON będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT? 

7. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w spółce przez pracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

8. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w spółce przez wspólników oraz współpracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

9. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę czynszu za najmu budynku od podmiotu powiązanego będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

10. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zapewnienie pracownikom prywatnej opieki medycznej będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

11. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę kar umownych będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

12. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na udzielanie pożyczek dla pracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

13. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na sponsoring będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

14. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na szkolenia dla pracowników i współpracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

15. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zaliczki dla członków zarządu będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

16. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wyjazdy integracyjne członków zarządu z kluczowymi klientami będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?

17. Czy najem powierzchni biurowej na rzecz udziałowca do celów prowadzanej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej będzie podlegał opodatkowaniu estońskim CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Rozdział 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) reguluje opodatkowanie dochodów podatników Ryczałtem od dochodów spółek (dalej: „estoński CIT”). Estoński CIT jest alternatywnym modelem opodatkowania w stosunku do ogólnych zasad wynikających z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W modelu estońskiego CIT zerwano z zasadą bieżącego opodatkowania dochodu, jednocześnie ustanawiając inny katalog zdarzeń gospodarczych powodujących powstanie obowiązku podatkowego między innymi tzw. ukryte zyski oraz wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 ustawy CIT:

Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:

1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony:

a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku), lub

b) na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat);

2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);

3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą);

4) nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) - w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części;

5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem;

6) wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych).

Stosownie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT:

Przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności:

1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi, akcjonariuszowi albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem oraz odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te podmioty podatnikowi;

2) świadczenia wykonane na rzecz:

a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub na rzecz beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu,

b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;

3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji;

4) nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym, jeżeli dopłata została wniesiona w walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień odpowiednio zwrócenia dopłaty i faktycznego jej wniesienia;

5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze zmniejszenia wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce;

6) równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego;

7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju;

8) wydatki na reprezentację;

9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów;

 10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę;

 11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki;

 12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce.

W myśl art. 28m ust. 4 ustawy o CIT:

Do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się:

1) wynagrodzeń z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłaconych osobie fizycznej - w części, w jakiej suma tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu tej osobie nie przekracza pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie więcej jednak niż pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, przy czym średnie miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat osobie fizycznej;

2) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:

a) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej,

b) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej;

3) kwoty pożyczki (kredytu) zwróconej przez podatnika udziałowcowi akcjonariuszowi lub wspólnikowi lub podmiotowi powiązanemu, z wyłączeniem odsetek, prowizji, wynagrodzeń i opłat.

Z kolei art. 28m ust. 5 ustawy o CIT, stanowi, że:

W przypadkach, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. a oraz ust. 4a pkt 1, ciężar dowodu, że składnik majątku jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności gospodarczej, spoczywa na podatniku.

Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki:

a) wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,

b) inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym, nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT),

c) wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza lub podmiotu powiązanego,

d) wykonane bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem/akcjonariuszem.

Stosownie do art. 28c pkt 1 ustawy o CIT:

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to podmioty powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, przy czym wielkość udziałów i praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1 lit. a-c, wynosi, z zastrzeżeniem art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. g, co najmniej 5%.

W myśl art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to:

a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub

b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:

- ten sam inny podmiot, lub

- małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub

c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub,

ca) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub

cb) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a, i jej wspólnika, lub

d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.

Stosownie do art. 11a ust. 2 ustawy o CIT:

Przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b, rozumie się:

1) posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:

a) udziałów w kapitale, lub

b) praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub

c) udziałów lub praw do udziału w zyskach, stratach, lub majątku, lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub

2) faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, lub

3) pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub powinowactwa do drugiego stopnia.

Jak wskazano powyżej, definicję ukrytych zysków zawiera art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z którym przez ukryte zyski rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec albo akcjonariusz lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem lub akcjonariuszem.

W przepisie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, wskazano zatem na otwarty katalog świadczeń, które mogą zostać uznane za dochód z tytułu ukrytych zysków, ale również wskazane zostały przykłady transakcji traktowanych jako taki dochód. Jednym z wymienionych przykładów jest nadwyżka wartości rynkowej transakcji określona zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT). Z treści tego przepisu wynika zatem, że wszystko co przewyższa wartość rynkową transakcji stanowi zysk ukryty podlegający opodatkowaniu.

Ocena czy transakcja mogłaby zostać zawarta między podmiotami niepowiązanymi nie powinna się ograniczać jedynie do oceny ustalonej ceny transakcji (według wartości rynkowej) ale powinna również uwzględnić fakt czy doszłoby w ogóle do zawarcia danej transakcji, gdyby nie uczestniczyły w niej podmioty powiązane (tj. czy doszłoby do takiej transakcji między podmiotami niepowiązanymi). Dokonując takiej oceny należy uwzględnić potrzeby Spółki z punktu widzenia przedmiotu jej działalności, zasadności zakupu lub świadczenia takiej transakcji w aspekcie sytuacji majątkowej Spółki czy faktycznych jej potrzeb biznesowych.

Przepis art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, że za ukryty zysk uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony zysk. W praktyce może to oznaczać np. świadczenia powstałe w wyniku uzgodnień, których nie zawarłyby podmioty niepowiązane.

W relacji Spółka - podmiot powiązany istotne może być w przedmiotowej ocenie to, czy wspólnik zadbał o wyposażenie spółki w aktywa niezbędne dla prowadzonej działalności gospodarczej i czy ewentualny niedobór tych aktywów nie jest przyczyną działań polegających na dokapitalizowywaniu w następstwie tego spółki, tj. dokapitalizowywaniu w innej formie niż w postaci wkładu do spółki (np. w formie pożyczki, udostępniania nieruchomości).

Również inne świadczenia ekwiwalentne dywidendzie, czyli świadczenia, które pod pozorem inaczej nazwanej czynności prawnej (jednej lub wielu) prowadzą de facto do korzyści podmiotu powiązanego, która bez wykonania tego świadczenia zostałaby zrealizowana w postaci dywidendy kreują dochód z tytułu ukrytych zysków.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).

Ustawa CIT nie zawiera definicji wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Pewne wskazówki w jaki sposób definiować wydatki tego rodzaju zawierają objaśnienia podatkowe Ministerstwa Finansów z 23 grudnia 2021 r. Przewodnik do Ryczałtu od dochodów spółek (dalej: „Przewodnik do Ryczałtu”).

Jak wskazano w Przewodniku do Ryczałtu: „Sposób kwalifikacji tego dochodu uzależniony jest od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka. W ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można się posiłkować kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1, wynikającą z praktyki podmiotu jak również bogatego orzecznictwa sądowo-administracyjnego. Wprawdzie pojęcie „wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą” nie jest tożsame z pojęciem „wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów”, jednak należy zwrócić uwagę na podobieństwo, jakie może je cechować. Podobieństwa pomiędzy wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą a wydatkami niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodu, należy upatrywać przede wszystkim w celu ich poniesienia. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Te same cele powinny realizować wydatki związane z działalnością gospodarczą. Należy bowiem zwrócić uwagę, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter.” (Przewodnik, str. 41 pkt 64).

Skoro ustawodawca na gruncie ustawy o CIT posługuje się dwoma odmiennymi podejściami, tj. kosztów uzyskania przychodów i wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, to nie jest zasadne przypisanie tym pojęciom takiego samego znaczenia. Należy przy tym mieć na względzie, iż co prawda w Przewodniku wskazano, że analiza konkretnego wydatku jako niezwiązanego z działalnością gospodarczą może zostać dokona z posiłkowym uwzględnieniem praktyki stosowania przepisów o kosztach uzyskania przychodów (oraz dorobku orzeczniczego wypracowanego na ich gruncie), niemniej każdorazowo wymaga to indywidualnej oceny danego wydatku.

Oznacza to, że ujęcie danego wydatku w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie będzie równoznaczne z automatycznym uznaniem go za wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą. Na potrzeby uznania wydatku za niezwiązany z działalnością gospodarczą istotny jest cel jego poniesienia, zatem nie można wykluczyć, iż niektóre z wydatków uznawanych na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT za wyłączone z kosztów uzyskania przychodów, będą jednocześnie związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Ponadto brak możliwości utożsamiania wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą z katalogiem wydatków z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, potwierdza również wykładnia literalna przepisów art. 16 ust. 1 oraz art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Wskazany art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT wprowadza na grunt przepisów ustawy o CIT nowe pojęcie, jakim są wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. Terminem tym z kolei nie posługuje się art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Jeden przepis odnosi się do wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, a drugi do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie poszczególnych pytań:

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na prezenty przekazywane kontrahentom nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT. Wydatki tego rodzaju nie będą stanowiły wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Przekazywanie kontrahentom upominków w postaci koszy prezentowych z okazji Świąt lub innych istotnych dla kontrahenta jubileuszy w obecnych czasach stało się standardem. Jest to sposób na wyrażenie wdzięczności za dotychczasową współpracę. Wydatki te są pośrednio związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Służą podtrzymaniu i rozwinięciu istniejących relacji biznesowych, co przekłada się na wysokość osiąganego przychodu. Kosze wręczane są wraz z kartkami zawierającymi życzenia świąteczne lub okolicznościowe. Wręczanie upominków świątecznych kontrahentom jest dobrym zwyczajem, to doskonały sposób na wyrażenie uznania, budowanie relacji i wzmacnianie wizerunku Spółki. Wydatki tego rodzaju nawet jeżeli zostaną uznane za wydatki na reprezentację mają pośredni związek z działalnością gospodarczą wnioskodawcy.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 maja 2024 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.47.2024.2.KK.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki na organizację imprez integracyjnych nie będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Wydatki tego typu nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, tego rodzaju wyjazdy lub spotkania pozytywnie przekładają się na wyniki finansowe osiągane przez Wnioskodawcę.

Główne cele jakie przyświecają organizacji przez Wnioskodawcę wydarzeń integracyjnych to:

- Poprawa komunikacji i współpracy: Nieformalna atmosfera sprzyja otwartej komunikacji. Pracownicy mają szansę poznać się lepiej, co ułatwia późniejszą współpracę nad projektami i rozwiązywanie problemów.

- Wzmocnienie więzi zespołowych: Wspólne doświadczenia, niezależnie od tego, czy są to gry zespołowe, wyjścia plenerowe czy wspólne posiłki, tworzą poczucie wspólnoty i przynależności. To z kolei buduje lojalność wobec firmy i zwiększa zaangażowanie.

- Zwiększenie motywacji i zaangażowania: Pracownicy, którzy czują się docenieni i widzą, że firma inwestuje w ich dobrostan i relacje, są bardziej zmotywowani do pracy i bardziej zaangażowani w osiąganie celów firmy.

- Redukcja stresu i poprawa atmosfery: Impreza integracyjna to doskonała okazja do oderwania się od codziennych obowiązków i zrelaksowania się. Pomaga to w redukcji stresu, a także pozytywnie wpływa na ogólną atmosferę w pracy, czyniąc ją bardziej przyjemną i produktywną.

- Rozwiązywanie konfliktów i budowanie zaufania: W środowisku pozabiurowym łatwiej jest rozładować napięcia i konflikty, które mogły narosnąć w ciągu tygodnia pracy. Wspólne aktywności, zwłaszcza te wymagające współpracy, budują wzajemne zaufanie.

- Integracja nowych pracowników: Dla nowo zatrudnionych osób impreza integracyjna to świetna okazja do szybkiego poznania zespołu i wdrożenia się w kulturę firmy. Pomaga to w szybszej aklimatyzacji i redukuje poczucie izolacji.

- Docenienie i nagrodzenie pracowników: Impreza integracyjna może być również formą podziękowania pracownikom za ich ciężką pracę i wkład w rozwój firmy. Jest to sygnał, że firma ceni pracowników.

- Wspieranie kreatywności i innowacyjności: Niektóre aktywności integracyjne, szczególnie te o charakterze twórczym lub problemowym, mogą sprzyjać rozwijaniu nowych pomysłów i niekonwencjonalnych rozwiązań, które mogą zostać wykorzystane w pracy.

Podsumowując, cel imprezy integracyjnej wykracza poza samą rozrywkę. To strategiczna inwestycja w kapitał ludzki firmy, która przynosi wymierne korzyści w postaci lepszej komunikacji, silniejszych relacji, zwiększonej produktywności i ogólnej poprawy atmosfery w miejscu pracy.

Dobrze zmotywowany i zżyty ze współpracownikami oraz z pracodawcą pracownik wykonuje bowiem swoje obowiązki bardziej efektywnie i sumiennie. Pozytywna atmosfera w miejscu pracy zapewnia także mniejszą ilość absencji i zmniejsza rotację pracowników. Wydatki poniesione na organizację imprezy integracyjnej nie będą służyły zaspokojeniu prywatnych potrzeb pracowników Wnioskodawcy.

W imprezach integracyjnych biorą również (udział - przypis organu) Wspólnicy Spółki. W ocenie Spółki uczestnictwo tych osób nie jest świadczeniem równoważnym wypłaconej dywidendzie i nie jest związane z prawem do udziału w zysku. W spółkach rodzinnych, takich jak Wnioskodawca, rzeczą naturalną jest, że wspólnicy spółki wykonują pracę na jej rzecz, pracują razem z innymi pracownikami pełniąc funkcje właścicielsko zarządcze. W związku z tym byłoby rzeczą niestosowną i wręcz dziwną, gdyby właściciele firmy nie wzięli udziału w imprezie integracyjnej, której jednym z głównych celów jest zacieśnianie więzi z pracownikami. Jest to wręcz obowiązek właścicieli Spółki. Uczestnictwo w spotkaniach integracyjnych pozwała w lepszy sposób zarządzać zespołem pracowniczym. W związku z powyższym uczestnictwo Wspólników w tego rodzaju wydarzeniach bezpośrednio realizuje cele organizowania tego typu imprez.

Ad. 3

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków zarządu nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

W opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) Wnioskodawca wskazał, że uczestnictwo członków zarządu w spotkaniach z kontrahentami wynika z faktu powierzenia im obowiązków w zakresie reprezentacji Spółki. Obowiązek odbywania spotkań z kontrahentami nie jest związany z prawem do udziału w zysku, lecz jest konsekwencją pełnionej funkcji oraz zobowiązań służbowych członków zarządu. W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy koszty usług cateringowych lub koszty przyjęcia kontrahentów w restauracjach, nie stanowią ukrytych zysków podlegających opodatkowaniu ryczałtem.

Ad. 4

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Koszty Podróży ponoszone w związku z podróżami służbowymi członków zarządu (będących udziałowcami) oraz współpracowników ponoszone w ramach sprawowanych w Spółce funkcji oraz powierzonych obowiązków służbowych nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie mieszczą się w kategorii ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Koszty podróży służbowych są racjonalnymi wydatkami, które w obecnych realiach gospodarczych zaliczane są do kosztów pośrednich prowadzonej działalności gospodarczej. Konieczność ich ponoszenia nie budzi wątpliwości a racjonalność nie jest kwestionowana przez organy podatkowe. Członkowie zarządu oraz współpracownicy, ze względu na swoje strategiczne role często muszą podróżować w celach takich jak:

1. Spotkania z kluczowymi klientami i partnerami biznesowymi: Negocjacje umów, budowanie relacji, prezentacje nowych produktów czy usług często wymagają osobistego spotkania, które może odbywać się w różnych miejscach. Bezpośredni kontakt jest kluczowy dla finalizacji wielu transakcji.

2. Udział w konferencjach branżowych i targach: Obecność na tego typu wydarzeniach jest niezbędna do monitorowania trendów rynkowych, nawiązywania nowych kontaktów, analizy konkurencji oraz promowania firmy. Uczestnictwo zarządu na takich wydarzeniach podnosi prestiż firmy.

3. Rozwój biznesu i ekspansja: Badanie nowych rynków, poszukiwanie możliwości akwizycji czy otwieranie nowych placówek to procesy wymagające osobistego zaangażowania zarządu, często wiążące się z wielodniowymi wyjazdami.

W związku z powyższym w ocenie Spółki ponoszenie wydatków na rzecz członków zarządu oraz współpracowników jest związane z działalnością gospodarczą Spółki. Spółka pokrywa je we własnym interesie. Członek zarządu czy współpracownik będąc w trakcie podróży służbowych wykonuje swoje zadania służbowe, wydatki nie zaspokajają jego potrzeb osobistych. Tym samym koszty podróży, o których mowa we wniosku, są bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki, a jednocześnie nie stanowią ukrytych zysków czy wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Ad. 5

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na wynagrodzenia za pracę członków zarządu będących udziałowcami nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Wydatki na wynagrodzenia członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami Spółki stanowią ukryty zysk jedynie w sytuacji, w której ich wysokość przekracza limity określone w ustawie o CIT.

W myśl art. 28m ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT z kategorii ukrytych zysków wyłączone są:

- wynagrodzenia za świadczenia na rzecz spółki (przychody ze stosunku pracy i zrównane z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT),

- wynagrodzenia z wykonywania wolnego zawodu i zrównane (przychody osób należących do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji np., przychody z umów zlecenia/o dzieło, przychody z tyt. umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub podobnych - art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy o PIT) oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacone osobie fizycznej, przy czym:

wyłączenie dotyczy części, w jakiej suma wypłaconych danej osobie w miesiącu wynagrodzeń/ zasiłków, nie przekracza pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika z ww. tytułów, nie więcej jednak niż pięciokrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw.

Kwoty powyższych limitów Wnioskodawca powinien wyliczać co miesiąc i stosować limit niższy. W prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej wypłacane członkom zarządu wynagrodzenie nie przekracza i nie będzie przekraczać powyższych limitów a tym samym nie będzie stanowiło ono ukrytego zysku i nie będzie podlegało opodatkowaniu estońskim CIT.

Ad. 6

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółką na PFRON nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Wpłaty na PFRON nie stanowią świadczenia na rzecz udziałowców lub podmiotów z nimi powiązanych w związku z powyższym nie mogą być uznane za ukryte zyski.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 36 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów nie uznaje się wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1 i w art. 23 ustawy o PFRON. Mimo ujęcia opłat na PFRON w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodu, opłaty na PFRON niewątpliwie stanowią wydatek związany z działalnością gospodarczą, ponieważ ich dokonywanie jest obowiązkiem pracodawców spełniających określone ustawą o PFRON warunki.

Skoro zatem jest to wymóg nałożony na Spółkę przepisami obowiązującego prawa, a konsekwencją niewywiązania się z niego jest m.in. skierowanie sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, to nie można uznać, że jest to wydatek bezcelowy. Zapłata przedmiotowych opłat - oprócz realizacji podstawowego celu - chroni Spółkę przed negatywnymi konsekwencjami, które mogą doprowadzić w skrajnym przypadku do jej upadłości.

Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że koszty opłat na PFRON nie stanowią wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu Ryczałtem.

Ad. 7

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w spółce przez pracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Stosownie do przepisów ustawy o CIT (art. 28m ust. 4a) do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej.

W ocenie Spółki, prawidłowa jest jej ocena dotyczący wykorzystywania samochodów służbowych wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca wprowadził Regulamin korzystania z samochodów służbowych przez pracowników wykluczający ich użytek do celów prywatnych oraz obowiązek pozostawienia samochodów po godzinach pracy na parkingu firmowym. Tym samym wydatki na samochody służbowe nie będą kwalifikowane na gruncie przepisów o estońskim CIT jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą.

Ad. 8

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w spółce przez wspólników oraz współpracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Ad. 9

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę czynszu za najem budynku od podmiotu powiązanego nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Spółka stoi na stanowisku, że świadczenie tego rodzaju nie będzie ani ukrytym zyskiem ani wydatkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą.

W przepisie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazano otwarty katalog świadczeń, które mogą zostać uznane za dochód z tytułu ukrytych zysków a zatem katalog ten należy traktować jako przykłady transakcji traktowanych jako taki dochód. W zakresie oceny czy dane świadczenie powinno być rozpatrywane w kategorii ukrytego zysku można wziąć pod uwagę wytyczne Ministerstwa Finansów zawarte w Przewodniku do Ryczałtu od dochodów spółek z dnia 23 grudnia 2021 r. (dalej: „Przewodnik”). Zgodnie z Przewodnikiem oceniając czy dane świadczenie jest ukrytym zyskiem powinno wziąć się pod uwagę:

- rynkowy charakter transakcji, tzn. czy warunki transakcji są ustalone na analogicznych zasadach jak transakcje dokonywane przez takiego podatnika z podmiotami niepowiązanymi oraz czy transakcja ta jest niezbędna w prowadzonej działalności gospodarczej. Jeśli cena jest rynkowa a transakcja jest niezbędna w prowadzonej działalności gospodarczej to świadczenia pomiędzy podmiotami powiązanymi ze wspólnikami a spółką nie powinny być oceniane w aspekcie dochodu z tytułu ukrytego zysku (strona 34 Przewodnika);

- faktyczne zapotrzebowanie Spółka na dane świadczenie i to czy doszłoby do niego, gdyby nie uczestniczyły w nich podmioty powiązane. Dokonując takiej oceny należy uwzględnić pod uwagę potrzeby spółki z punktu widzenia przedmiotu jej działalności, zasadności zakupu lub świadczenia takiej transakcji w aspekcie sytuacji majątkowej spółki czy faktycznych jej potrzeb biznesowych (strona 35 Przewodnika);

- okoliczność czy wspólnik zadbał o wyposażenie spółki w aktywa niezbędne dla prowadzonej działalności gospodarczej. Czy ewentualny niedobór tych aktywów nie jest przyczyną działań polegających na dokapitalizowywaniu spółki, tj. dokapitalizowywaniu w innej formie niż w postaci wkładu do spółki (np. w formie pożyczki, udostępniania nieruchomości).

Wnioskodawca zwraca jednak uwagę, że wytyczne te nie mają charakteru powszechnie obowiązującego prawa a ich celem jest zapewnienie jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe. Odnosząc się do oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca uważa, że czynsz wypłacany podmiotowi powiązanemu ze wspólnikiem z tytułu najmu lokalu użytkowego nie będzie ukrytym zyskiem, ponieważ:

- wypłata czynszu nie jest w żaden sposób związana z prawem od udziału w zysku Spółki. Czynsz najmu jest związany z zapłatą wynagrodzenia za wykonaną usługę a właściciel nieruchomości nie jest wspólnikiem Spółki;

- umowy najmu została zawarta na zasadach rynkowych i wysokość czynszu nie przekracza średniej wartości czynszu jaki obowiązuje w umowach najmu nieruchomości pomiędzy podmiotami niepowiązanymi. Nie wystąpi zatem nadwyżka, wartości rynkowej transakcji, która podlegałby opodatkowaniu;

- wynajmowana nieruchomość jest potrzebna Wnioskodawcy. Spółka potrzebuje przestrzeni biurowej do prowadzenia działalności gospodarczej. Zawarcie umowy jest zatem uzasadnione gospodarczo i ekonomiczne. Gdyby Wnioskodawca nie zawarł umów najmu z podmiotem powiązanym ze wspólnikiem, musiałby ww. składniki majątku wynająć od podmiotów niepowiązanych;

- celem Wspólników nie jest alternatywne dokapitalizowanie Podatnika poprzez udostępnianie aktywów zamiast wniesienia wkładu. W tym zakresie Wnioskodawca wskazuje, że decyzja w zakresie rozporządzenia własnością budynku nie należy do wspólników, zatem nie ma przed nimi alternatywy w postaci wniesienia nieruchomości do Spółki albo najmu nieruchomości.

Ad. 10

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na zapewnienie pracownikom prywatnej opieki medycznej nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Wydatki tego typy nie są ukrytym zyskiem ani wydatkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą.

Ukrytym zyskiem może być świadczenie wykonywane na rzecz udziałowców lub podmiotów z nimi powiązanych. Ponieważ z pakietów medycznych korzystają wyłącznie pracownicy, wydatek ten nie może być uznany za ukryty zysk.

Pakiety medyczne są w obecnych realiach gospodarczych standardowym świadczeniem, zapewnianym przez pracodawcę.

Oferowanie pracownikom benefitów w postaci pakietów opieki medycznej jest elementem kompleksowego zarządzania zasobami ludzkimi, który bezpośrednio wpływa na produktywność, wizerunek i stabilność przedsiębiorstwa. Pakiety opieki medycznej to jeden z kluczowych benefitów pozapłacowych, który znacząco wpływa na:

- Wizerunek atrakcyjnego pracodawcy: firma oferująca prywatną opiekę medyczną jest postrzegana jako dbająca o swoich pracowników, odpowiedzialna społecznie i nowoczesna. To czyni ją bardziej konkurencyjną na rynku pracy;

- przyciąganie talentów: w obliczu rosnącej konkurencji o wykwalifikowanych pracowników, pakiety medyczne są istotnym narzędziem rekrutacyjnym, przyciągającym kandydatów poszukujących kompleksowych świadczeń;

- zwiększenie lojalności: pracownicy doceniają troskę firmy o ich zdrowie, co buduje poczucie lojalności i zmniejsza rotację kadr. Zadowoleni pracownicy rzadziej rozważają zmianę miejsca zatrudnienia;

- budowanie morale zespołu: świadomość, że firma inwestuje w ich dobrostan, wpływa pozytywnie na morale całego zespołu, tworząc bardziej zintegrowane i zmotywowane środowisko pracy. Inwestycja w zdrowie pracowników ma bezpośrednie przełożenie na efektywność działania Spółki:

- Zmniejsza absencję chorobową,

- Zwiększa koncentrację i energię pracowników,

- Zmniejsza czas powrotu pracownika do pracy po chorobie.

W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy, wydatki na sfinansowanie prywatnej opieki zdrowotnej pracowników należy uznać za celowe i mające związek z działalnością gospodarczą Spółki.

Ad. 11

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę kar umownych nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Spółka stoi na stanowisku, że wydatki te ponoszone są w związku z osiągnięciem przychodu lub zabezpieczeniem źródła przychodu. Ponoszenie tego rodzaju kosztów jest niezbędne do utrzymania współpracy z inwestorami. Stanowi warunek konieczny do zabezpieczenia się przed ryzykiem utraty klientów i uniknięcia sporów sądowych. Jest to także element budowania wizerunku wiarygodnego i godnego zaufania partnera handlowego.

Jako podmiot działający na rynku Spółka podejmuje racjonalne działania, które mają na celu zabezpieczenie źródła przychodów i zapewnienie sobie konkurencyjności. Uiszczanie kar i odszkodowań wpisuje się w tę strategię, pozwalając na utrzymanie dobrych relacji z kontrahentami. Wydatki te nie zawsze są wynikiem intencjonalnego działania Spółki i wynikają głównie z opóźnień firm podwykonawczych.

W ocenie Wnioskodawcy, wyłączenie kar umownych i odszkodowań z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie oznacza, że są to wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. Co więcej, te regulacje nie mają zastosowania do podatników opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek. Tym samym, Spółka stoi na stanowisku, że koszty kar umownych stanowią wydatki związane z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem.

Ad. 12

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na udzielanie pożyczek dla pracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Pożyczki udzielane pracownikom nie są ani ukrytym zyskiem ani wydatkiem niezwiązanym z dzielnością gospodarczą.

Przepisy art. 28m ust. 3 ustawy o CIT w sposób precyzyjny definiują, kiedy umowa pożyczki powoduje powstanie ukrytego zysku podlegającego opodatkowaniu estońskim CIT. Kwota pożyczki jest ukrytym zyskiem w przypadku udzielenia pożyczki przez Spółkę wspólnikowi lub podmiotom z nim powiązanym. Z kolei w sytuacji udzielenia pożyczki przez wspólnika Spółce ukrytym zyskiem są wypłacone wspólnikowi odsetki, prowizje i inne opłaty od pożyczki. W związku z powyższym pożyczki udzielone pracownikom nie będą stanowiły ukrytego zysku.

Udzielone pracownikom pożyczki nie będą również wydatkiem niezwiązanym działalnością gospodarczą. Przede wszystkim kwota pożyczki jest świadczeniem zwrotnym, pożyczka nie jest definitywnym wydatkiem. Po drugie udzielane pracownikom pożyczki generują przychód w postaci odsetek a tym samym wiążą się z uzyskaniem przychodu.

Ponadto jak wskazano w opisie przychód odsetkowy nie jest jedyną korzyścią dla Spółki. Udzielanie pożyczek pracownikom pozytywnie wpływa na podejście pracowników do pracy, buduje lojalność oraz zaufanie do firmy, daje poczucie bezpieczeństwa oraz zmniejsza rotację załogi. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe argumenty Wnioskodawca staje na stanowisko, że pożyczki udzielane pracownikom nie stanowią wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą.

Ad. 13

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na sponsoring nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Koszty sponsoringu nie będą stanowiły ukrytych zysków ani wydatków nie związanych z działalnością gospodarczą.

W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego beneficjentem wydatków na sponsoring nie jest bezpośrednio lub pośrednio wspólnik spółki lub inny podmiot z nim powiązany. W związku z powyższym rozważanie czy powyższy wydatek będzie ukrytym zyskiem jest bezprzedmiotowe. Koszty sponsoringu nie będą również wydatkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą. Przekazane przez Spółkę środki pieniężne w ramach sponsoringu są związane z jej działalnością gospodarczą, gdyż w ramach współpracy w zakresie sponsoringu, Wnioskodawca otrzymuje wymierne, ekwiwalentne świadczenie w postaci usługi o charakterze reklamowym.

W ocenie Wnioskodawcy oczywistym jest, iż środki przekazane w ramach sponsoringu wykazują związek z działalnością prowadzoną przez Spółkę, gdyż:

- budują pozytywny wizerunek firmy wśród potencjalnych klientów oraz lokalnej społeczności,

- budują rozpoznawalność marki,

- budują sieć kontaktów biznesowych wspierających rozwój działalności (networking).

Powyższe przekłada się pośrednio na generowany przez Spółkę przychód. W konsekwencji Spółka stoi na stanowisku, że koszty sponsoringu nie będą stanowiły wydatków niezwiązane z działalnością gospodarczą, a tym samym nie będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem.

Ad. 14

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na szkolenia dla pracowników i współpracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Spółka stoi na stanowisku, że wydatki na szkolenia nie są wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą.

Szkolenia pracownicze to jedna z najważniejszych inwestycji, jaką może podjąć Spółka. Nie są one jedynie kosztem, lecz strategicznym narzędziem, które bezpośrednio przekłada się na wyniki finansowe, pozycję rynkową i długoterminowy rozwój firmy.

Szkolenia podnoszą kompetencje pracowników, co pozwala im wykonywać swoje obowiązki szybciej, precyzyjniej i z mniejszą liczbą błędów. Pracownicy, którzy posiadają aktualną wiedzę na temat nowych technologii, narzędzi i procesów, są bardziej efektywni. W rezultacie firma może skrócić czas realizacji projektów, poprawić jakość produktów lub usług i w efekcie zwiększyć swoje przychody. Ponadto oferowanie pracownikom szkoleń zawodowych buduje ich lojalność oraz zaangażowanie w pracę. Spółka, która dba o rozwój swoich pracowników, jest postrzegana jako atrakcyjny pracodawca na rynku. Przyciąga to najlepszych kandydatów do pracy. Zespół o wysokich kwalifikacjach stanowi również przewagę konkurencyjną. Wykwalifikowani pracownicy mogą wprowadzać innowacje oraz poprawiać efektywność pracy.

Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że koszty szkoleń nie stanowią wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem.

Ad. 15

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na zaliczki dla członków zarządu nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Wydatki na zaliczki dla członków zarządu nie będą stanowiły ukrytego zysku ani wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) zaliczki pobierane są przez członków zarządu na pokrycie niezbędnych wydatków związanych z działalnością gospodarczą Spółki, tj. zakup (…) oraz niezbędnego wyposażenia oraz innych kosztów. Zaliczki są rozliczane poprzez przekazanie do działu księgowego faktury dokumentującej wysokość wydatku a kwota różnicy pomiędzy pobraną zaliczką a wydatkiem jest zwracana do kasy Spółki. W związku z powyższym beneficjentem pobranych zaliczek nie są członkowie zarządu, pobrane środki pieniężne nie zaspokajają ich prywatnych potrzeb. Wspólnik nie uzyskuje z tego tytułu żadnej korzyści majątkowej. Jednocześnie pobrane zaliczki wykazują bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą a tym samym nie można uznać ich wypłaty za wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą.

Ad. 16

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na wyjazdy integracyjne członków zarządu z kluczowymi klientami nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki tego rodzaju są typowymi wydatkami reprezentacyjnymi. Celem ponoszenia tych wydatków jest zbudowanie i utrwalenie pozytywnego wizerunku Spółki w oczach kluczowych klientów. Intencją Wnioskodawcy jest zbudowanie relacji wykraczającej wyłącznie poza sferę biznesową opartej o przyjacielskie relacje członków zarządu z osobami mającymi realny wpływ na decyzje podejmowane w firmach klientów. W ocenie Spółki, wspólne spędzenie czasu przekłada się na budowanie relacji towarzyskich, które w przyszłości pośrednio przekładają się na zawierane kontrakty i zwiększenie przychodów Spółki.

Ukrytym zyskiem są świadczenia, których beneficjentem są wspólnicy lub podmioty z nimi powiązane. Wydatków tego rodzaju nie można uznać za ukryty zysk, ponieważ adresatami tych wydatków nie są członkowie zarządu, ale kontrahenci.

Powyższe wydatki nie będą również wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą. Zgodnie z zapisami Przewodnika do Ryczałtu od dochodów spółek przy kwalifikacji wydatków do tej kategorii można się posiłkować kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Oba rodzaje wydatków są bowiem podobne ze względu na cel ich poniesienia - zarówno koszty uzyskania przychodu, jak i wydatki związane z działalnością gospodarczą są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Podatników opodatkowanych Ryczałtem nie obowiązuje natomiast art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w którym z kosztów uzyskania przychodów ustawodawca wyłączył określone rodzaje wydatków. Zdaniem Spółki, część wydatków zawartych w tym katalogu, jak np. koszty reprezentacji stanowią wydatki związane z działalnością gospodarczą. Dlatego też warto odnieść się do Przewodnika, w którym ustawodawca wskazał, że pojęcie „wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą” nie jest równoznaczne z pojęciem „wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów”. Katalog wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie jest bowiem tożsamy z wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą i nie powinien być stosowany w przypadku kwalifikacji kosztów jako podlegających opodatkowaniu ryczałtem.

Ad. 17

W ocenie Wnioskodawcy, najem powierzchni biurowej na rzecz udziałowca do celów prowadzanej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej nie będzie podlegał opodatkowaniu estońskim CIT.

Z definicji ukrytych zysków wynika, że są nimi świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem lub akcjonariuszem albo wspólnikiem. Z objaśnień Ministerstwa Finansów „Przewodnik do Ryczałtu od dochodów spółek” wynika, że: „Charakter dochodu stanowiącego „ukryty zysk” wskazuje jednak, że co do zasady ukrytym zyskiem są świadczenia, których wynikiem jest przysporzenie bezpośrednie lub pośrednie dla podmiotu powiązanego ze spółką będącą podatnikiem ryczałtu." Wnioskodawca rozumie to stwierdzenie w ten sposób, że po stronie wspólnika musi wystąpić określona mierzalna korzyść w postaci realnego przysporzenia majątkowego lub uniknięcia poniesienia określonego wydatku.

W przedstawionym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) niewątpliwie wspólnik jest beneficjentem tego świadczenia, ponieważ może używać części lokalu do potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Niemniej jednak najem jest świadczeniem ekwiwalentnym. Wspólnik uzyskuje prawo do używania części lokalu w zamian za wynagrodzenie - czynsz określony w wysokości stawek rynkowych. Tym samym nie występuje po stronie wspólnika żadna korzyść ekonomiczna, którą można wyrazić w pieniądzu lub innych wartościowych aktywach. Najem lokalu od Spółki nie powoduje żadnego przyrostu w majątku wspólnika.

Zgodnie z art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT ukrytym zyskiem jest nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji. Z treści przepisu wynika zatem, że wszystko co przewyższa wartość rynkową transakcji stanowi zysk ukryty podlegający opodatkowaniu. W przypadku przedmiotowego najmu taka nadwyżka nie wystąpi, ponieważ czynsz najmu ustalony jest wg. ceny rynkowej.

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że najem lokalu na rzecz wspólnika nie będzie stanowił ukrytego zysku podlegającego opodatkowaniu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Podkreślić jednakże w tym miejscu należy, że pełna weryfikacja okoliczności ponoszenia, zasadności i związku z prowadzoną działalnością wymienionych we wniosku wydatków, możliwa jest w postępowaniu dowodowym, które zastrzeżone jest dla innych trybów postępowania do których prowadzenia Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze. zm., dalej: „ustawa o CIT”):

W myśl art. 28m ust. 3 ustawy o CIT:

Przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności:

1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi, akcjonariuszowi albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem oraz odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te podmioty podatnikowi;

2) świadczenia wykonane na rzecz:

a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub na rzecz beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu,

b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;

3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji;

4) nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym jeżeli dopłata została wniesiona w walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień odpowiednio zwrócenia dopłaty i faktycznego jej wniesienia;

5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze zmniejszenia wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce;

6) równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego;

7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju;

8) wydatki na reprezentację;

9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów;

 10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę;

 11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki;

 12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce.

W świetle art. 28m ust. 4 ustawy o CIT:

Do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się:

1) wynagrodzeń z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłaconych osobie fizycznej - w części, w jakiej suma tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu tej osobie nie przekracza pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie więcej jednak niż pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, przy czym średnie miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat osobie fizycznej;

2) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:

a) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej,

b) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej;

3) kwoty pożyczki (kredytu) zwróconej przez podatnika udziałowcowi akcjonariuszowi lub wspólnikowi lub podmiotowi powiązanemu, z wyłączeniem odsetek, prowizji, wynagrodzeń i opłat.

Zgodnie z art. 28m ust. 4a ustawy o CIT:

Do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:

1) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej;

2) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej.

W myśl art. art. 28m ust. 5 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 28m ust. 6 pkt 2 ustawy o CIT:

Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest zatem co do zasady efektywna dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca/akcjonariusza, przy czym przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają również inne formy dystrybucji.

Istotą przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat równoważnych takiej dystrybucji. Intencją ustawodawcy jest zatem uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowania także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców/akcjonariuszy lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami/akcjonariuszami, (tzw. ukryte zyski). Wypłata ukrytych zysków oznacza powstanie dla spółki odpowiadającego im dochodu, podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.

Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki:

- wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,

- inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym, nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT),

- wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza/wspólnika lub podmiotu powiązanego,

- wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu powiązanego z podatnikiem lub z tym udziałowcem/akcjonariuszem/wspólnikiem.

Za ukryte zyski uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem bezpośrednio lub pośrednio jest wspólnik lub inny podmiot powiązany.

Stosownie do art. 28c pkt 1 ustawy o CIT:

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to podmioty powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, przy czym wielkość udziałów i praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1 lit. a-c, wynosi, z zastrzeżeniem art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. g, co najmniej 5%.

W myśl art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to:

a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub

b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:

-ten sam inny podmiot lub

-małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub

c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub

ca) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub

cb) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a, i jej wspólnika, lub

d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład

Zgodnie z art. 11c ust. 1 ustawy o CIT:

W katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT wymienił również dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków.

Przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT nie zawierają definicji legalnej wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, aby ustalić jakie kategorie wydatków oraz kosztów mieszczą się w zakresie wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, należy odwołać się do znaczenia, jakie posiada niniejsze pojęcie w języku powszechnym. W tym aspekcie warto odnotować, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter. Zatem za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą możną uznać m.in. takie wydatki i koszty, które nie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W związku z powyższym podczas określania, czy dany wydatek lub koszt stanowi wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą można pomocniczo posiłkować się praktyką podmiotu, jak również bogatym orzecznictwem sądów administracyjnych, w zakresie kwalifikacji wydatków oraz kosztów do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z 23 grudnia 2021 r. opracowanymi przez Ministerstwo Finansów w formie Przewodnika do Ryczałtu od dochodów spółek „za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą będą uznane publicznoprawne wydatki o charakterze sankcyjnym, np. kary, grzywny czy odsetki od nieterminowego uregulowania zobowiązania podatkowego. Takie wydatki oprócz tego, że mają charakter sankcyjny, nie są również poniesione w celu osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów jak również ich ponoszenie nie jest podstawą prowadzenia działalności gospodarczej.”

Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków.

Sposób kwalifikacji tego dochodu uzależniony jest od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka. W ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można się posiłkować kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wynikającą z praktyki podmiotu. Wprawdzie pojęcie „wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą” nie jest tożsame z pojęciem „wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów”, jednak należy zwrócić uwagę na podobieństwo, jakie może je cechować. Podobieństwa pomiędzy wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą a wydatkami niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodu, należy upatrywać przede wszystkim w celu ich poniesienia. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Te same cele powinny realizować wydatki związane z działalnością gospodarczą.

Ad. 1

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 1 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na prezenty przekazywane kontrahentom będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku oraz uzupełnienia, przekazują Państwo kontrahentom zwyczajowe upominki w postaci koszy prezentowych z okazji świąt lub innych wydarzeń mających dla klienta szczególne znaczenie (różnego rodzaju jubileusze). Kontrahentami są przedsiębiorcy, dla których Spółka świadczy usługi. Spółka ponosi wydatki na prezenty przekazywane kluczowym kontrahentom, tj. takim z którymi wiąże ją wieloletnia współpraca oraz tych którzy przynoszą dla Spółki największe przychody. Kontrahenci nie są podmiotami powiązanymi ze Spółką. Zawartość koszy jest różnorodna. Najczęściej zawierają artykuły spożywcze takie jaki słodycze (czekoladki, ciastka, cukierki, suszone owoce i bakalie), kawę i herbatę, produkty delikatesowe i przetwory (miody, dżemy i konfitury, syropy, wędliny, sery), alkohol (wina, nalewki likiery, whisky). Cena koszy prezentowych mieści się w granicach kilkuset złotych, nie są to prezenty o wygórowanej wartości. Wydatki na prezenty ponoszone są ze środków obrotowych Spółki

Wobec powyższego, wskazać należy, że wydatki ponoszone przez Państwa na upominki w postaci koszy prezentowych, o których mowa powyżej kwalifikowane są do kosztów reprezentacji. Nie mniej jednak koszty reprezentacji mają co do zasady związek z działalnością gospodarczą. Jak bowiem wskazują Państwo w uzupełnieniu wniosku, tego rodzaju wydatki ponoszone są w celu wykreowania pozytywnej opinii o Spółce, a także przedstawienia jej wizerunku jako godnego zaufania partnera gospodarczego. Wydatki tego typu służą podtrzymaniu i rozwinięciu istniejących relacji biznesowych, co przekłada się na długotrwałą współpracę i wysokość osiąganego przychodu. Kosze wręczane są wraz z kartkami zawierającymi życzenia świąteczne lub okolicznościowe. Wręczanie upominków świątecznych kontrahentom jest dobrym zwyczajem i praktyką powszechnie stosowaną przez przedsiębiorców. To doskonały sposób na wyrażenie uznania, budowalne relacji i wzmacnianie wizerunku Spółki

Zatem, biorąc powyższe wyjaśnienia pod uwagę, stwierdzić należy, że ww. wydatki w postaci koszy prezentowych, które zawierają m.in. alkohol, mogą być uznane za związane z działalnością gospodarczą, o ile ich przekazanie miało na celu stworzenie dobrych relacji z kontrahentem.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na prezenty przekazywane kontrahentom nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. Ponadto ww. wydatki nie kwalifikują się do żadnej innej kategorii dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.

Ad. 2

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację imprez integracyjnych będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku oraz jego uzupełnieniu, organizują Państwo imprezy o charakterze motywacyjno-integracyjnym dla pracowników (osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia) i współpracowników (osoby świadczące usługi na podstawie kontraktów B2B). Tego rodzaju wyjazdy lub spotkania połączone są zazwyczaj ze spotkaniami świątecznymi. Ich celem jest budowanie i wzmacnianie relacji między pracownikami oraz pomiędzy pracownikami i firmą, co w konsekwencji przekłada się na lepsze funkcjonowanie całego zespołu i firmy. Wydatki na imprezy motywacyjno-integracyjne obejmują - wynajem lokalu (restauracja, centrum konferencyjne), koszty zakwaterowania (w przypadku organizacji imprezy poza miejscowością siedziby), wydatki na usługi gastronomiczne (lunch, obiad, kolacja, bankiet, w tym również wydatki na zakup alkoholu), wynajem środków transportu (autokarów, busów), wydatki na atrakcje i aktywności (gry i zabawy integracyjne, występy artystyczne, wynagrodzenia dla animatorów i instruktorów, wynajem sprzętu sportowo-rekreacyjnego). Wydatki na imprezy integracyjne ponoszone są ze środków obrotowych Spółki.

W imprezach integracyjnych biorą również udział współpracownicy Spółki, przez których w tym konkretnym przypadku Spółka rozumie pracowników jednoosobowej działalności gospodarczej jednego z udziałowców. Często przy realizacji różnych projektów Spółka ściśle współpracuje z firmą prowadzoną przez wspólnika. W związku z tym istotne jest, żeby pracownicy oraz współpracownicy utrzymywali ze sobą dobre relacje, potrafili się sprawnie komunikować oraz rozwiązywać pojawiające się problemy. Wspólne spędzenie czasu na imprezie integracyjnej pozwala budować zaufanie oraz wzmacnia wzajemne relacje. Pracownicy oraz współpracownicy nie są podmiotami powiązanymi ze Spółką.

W imprezach integracyjnych biorą również udział Wspólnicy Spółki. Ich udział jest naturalną konsekwencją sprawowania w spółce funkcji właścicielskich i zarządczych. Celem zorganizowania imprezy jest integracja całego zespołu firmy, pracowników i współpracowników pomiędzy sobą, ale również pracowników i współpracowników z kadrą zarządczą i właścicielską. Podczas takich spotkań Wspólnicy Spółki mogą uzyskać od zespołu wiele nieformalnych informacji, które pozwalają na podejmowanie lepszych decyzji zarządczych w odniesieniu do zespołu.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości, w pierwszej kolejności należy odnieść się do ponoszonych przez Państwa wydatków związanych z zakupem alkoholu na organizowanych przez Państwa imprezach integracyjnych.

Zauważyć należy, że wydatku na alkohol nie można uznać za związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Alkohol nie jest konieczny, czy też niezbędny podczas takich spotkań, trudno jest doszukać się w tym przypadku związku alkoholu z osiąganiem przychodów przez Spółkę. Ponadto, trudno jednoznacznie powiązać wydatek na alkohol z zakładanym celem organizowanych przez Państwa imprez integracyjnych, tj. integracji całego zespołu firmy, pracowników i współpracowników pomiędzy sobą, ale również pracowników i współpracowników z kadrą zarządczą i właścicielską. Imprezy integracyjne mają służyć utrzymywaniu dobrych relacji pomiędzy pracownikami oraz współpracownikami. Wspólne spędzenie czasu na imprezie integracyjnej pozwala budować zaufanie oraz wzmacnia wzajemne relacje. Zatem nie można uznać, że wydatki na alkohol będą pomocne w budowaniu relacji pomiędzy ww. osobami. Tym samym należy uznać, że pozostają poza związkiem przyczynowo-skutkowym zakładającym dążenie do osiągnięcia przychodu.

Wobec czego, wydatki na alkohol jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą podlegają opodatkowaniu estońskim CIT.

W odniesieniu natomiast do pozostałych wydatków ponoszonych przez Państwa na organizowanie imprez integracyjnych (nieobejmujących alkoholu), tj. wynajem lokalu (restauracja, centrum konferencyjne), koszty zakwaterowania (w przypadku organizacji imprezy poza miejscowością siedziby), wydatki na usługi gastronomiczne (lunch, obiad, kolacja, bankiet), wynajem środków transportu (autokarów, busów), wydatki na atrakcje i aktywności (gry i zabawy integracyjne, występy artystyczne, wynagrodzenia dla animatorów i instruktorów, wynajem sprzętu sportowo-rekreacyjnego), stwierdzić należy, że ww. wydatki nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. Ponadto, wydatki te nie kwalifikują się do żadnej innej kategorii dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.

Powyższe wynika z faktu, iż we wniosku wskazują Państwo, że celem organizowanych imprez integracyjnych jest budowanie i wzmacnianie relacji między pracownikami oraz pomiędzy pracownikami i firmą, co w konsekwencji przekłada się na lepsze funkcjonowanie całego zespołu i firmy. Ponadto, istotne jest, aby pracownicy oraz współpracownicy utrzymywali ze sobą dobre relacje, potrafili się sprawnie komunikować oraz rozwiązywać pojawiające się problemy. Wspólne spędzenie czasu na imprezie integracyjnej pozwala budować zaufanie oraz wzmacnia wzajemne relacje. Ponadto, celem zorganizowania imprezy jest integracja całego zespołu firmy, pracowników i współpracowników pomiędzy sobą, ale również pracowników i współpracowników z kadrą zarządczą i właścicielską.

Wobec powyższych informacji, stwierdzić należy, że ww. wydatki, nie obejmujące wydatków na alkohol, mają co do zasady związek z Państwa działalnością gospodarczą. Ponoszone są one w celu budowania i wzmacniania relacji całego zespołu firmy. Tym samym, wydatki te są pośrednio związane z działalnością gospodarczą Państwa Spółki. Tego rodzaju spotkania przekładają się z pewnością na zwiększenie przychodu lub zabezpieczenie jego źródła.

Reasumując, stwierdzić należy, że Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2:

- w części dotyczącej wydatków na alkohol - jest nieprawidłowe;

- w pozostałej części - jest prawidłowe.

Ad. 3

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 3 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków zarządu będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku oraz jego uzupełnieniu,Spółka ponosi wydatki na usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków zarządu. Ww. wydatki ponoszone są ze środków obrotowych Spółki. Usługi cateringowe polegają na dostarczaniu posiłków i napojów na wewnętrzne spotkania zarządu z kontrahentami w siedzibie Spółki. Usługi gastronomiczne dotyczą ponoszenia wydatków na spotkania członków zarządu z kontrahentami poza siedzibą Spółki. Spotkania nie mają formy wytwornych przyjęć, a jedynie zwyczajowych obiadów lub kolacji uzależnionych od rangi spotkania. W trakcie spotkań członkowie zarządu wykonują swoje obowiązki służbowe wynikające z uprawnień do reprezentowania Spółki. Serwowanie posiłków i napojów podczas spotkań w wewnętrznych czy zewnętrznych z kluczowymi klientami świadczy o profesjonalizmie i szacunku dla gości. To element budowania relacji i zaufania, tworzenia sprzyjającej atmosfery do negocjacji i współpracy.

Spotkania biznesowe w formie obiadu lub kolacji mają na celu pozyskanie nowych klientów lub omawianie z aktualnymi klientami bieżących interesów. W związku z powyższym członkowie zarządu działają w charakterze reprezentantów Spółki. W tym zakresie prowadzą rozmowy handlowe i negocjują warunki współpracy. Mogą również składać wiążące oferty i zawierać umowy.

Spotkania biznesowe w formie lunchu lub kolacji w obecnych realiach gospodarczych są zwyczajowo przyjętą praktyką. Celem organizacji tego rodzaju spotkań jest omawianie bieżących interesów, przestawianie oferty, negocjowanie warunków umów. Spotkania służą również kształtowaniu pozytywnego wizerunku firmy i budowanie relacji biznesowych - tak, by wywołać u kontrahentów dobre wrażenie, zaufanie i chęć współpracy. To wydatki „wizerunkowe”, które nie promują bezpośrednio produktu/usługi jak reklama, lecz podnoszą postrzeganą rangę i wiarygodność Spółki.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, a także dokonaną wykładnię przepisów prawa, stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków zarządu nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Skoro ww. wydatki związane są z wykonywaniem przez członków zarządu swoich obowiązków służbowych wynikających z uprawnień do reprezentowania Spółki, to takie wydatki nie stanowią żadnej z kategorii dochodów podlegających opodatkowaniu ryczałtem, o których mowa w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 3 jest prawidłowe.

Ad. 4

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 4 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku i jego uzupełnieniu, Spółka ponosi wydatki na podróże służbowe członków zarządu. Wydatki na podróże służbowe będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki. Wydatki tego rodzaju są integralną i niezbędną częścią prowadzenia działalności gospodarczej, ściśle związaną z efektywnością i strategicznym rozwojem firmy. Członkowie zarządu, ze względu na swoje strategiczne role, często muszą podróżować w celach takich jak:

a) Spotkania z kluczowymi klientami i partnerami biznesowymi. Negocjacje umów, budowanie relacji, prezentacje nowych produktów czy usług często wymagają osobistego spotkania, które może odbywać się w różnych miejscach poza siedzibą Spółki. Bezpośredni kontakt z klientem jest kluczowy dla finalizacji wielu transakcji.

b) Udział w konferencjach branżowych i targach. Obecność na tego typu wydarzeniach jest niezbędna do monitorowania trendów rynkowych, nawiązywania nowych kontaktów, analizy konkurencji oraz promowania firmy.

c) Rozwój biznesu i ekspansja. Badanie nowych rynków, poszukiwanie możliwości rozwoju spółki to procesy wymagające osobistego zaangażowania zarządu, często wiążące się z wielodniowymi wyjazdami.

Analogiczne wydatki Spółka ponosi na rzecz współpracowników świadczących usługi dla Spółki na podstawie kontraktów B2B. Do zadań współpracowników należy pozyskanie klientów, prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie odpowiednich ofert handlowych i usługowych klientom lub potencjalnym klientom. Pokrywanie, kosztów podróży służbowych nie wynika z pisemnej umowy łączącej strony. Koszty podróży służbowych obejmują takie wydatki jak dieta, koszty przejazdów (bilety na pociąg, samolot, autobus), koszty paliwa, koszty noclegów, bilety wstępu na targi, konferencje itp.).

Ad. a)

W odniesieniu do podróży służbowych członków zarządu oraz współpracowników związanych ze spotkaniami z kluczowymi klientami wskazują Państwo, że:

- podróże służbowe odbywają się do miejscowości, w których mieści się adres aktualnych kontrahentów - tym samym Spółka nie wyklucza, że mogą to być miejscowości atrakcyjne turystycznie. Niemniej jednak celem wyjazdu służbowego zawsze jest realizacja obowiązków firmowych;

- podróże służbowe trwają maksymalnie kilka dni i nie są połączone z realizacją celów osobistych członków zarządu oraz współpracowników takich jak wypoczynek lub inne atrakcje w tym turystyczne;

- oprócz ww. kosztów podróży służbowych wskazują Państwo, że wydatki te mogą również obejmować:

- taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i parkingowe;

- opłaty za bagaż, miejscówki;

- Noclegi: hotel/pensjonat;

- dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;

- wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).

- W podróże służbowe wysyłani są wyłącznie ci Współpracownicy, do których zadań służbowych należy obsługa klientów, prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie odpowiednich ofert handlowych i usługowych. Dla tego rodzaju współpracowników wyjazdy służbowe nie są przywilejem, ale obowiązkiem wynikającym z łączących ich ze Spółka umów. Biorą oni udział w podróżach służbowych na równych zasadach;

- Odbywanie podróży służbowych zarezerwowane jest dla współpracowników, którzy w zakresie wykonywanych usług zajmują się obsługą klientów i zawartych kontraktów;

- Odbywanie podróży służbowych przez współpracowników nie jest uzależnione od spełnienia innych warunków;

- Celem odbywania spotkań biznesowych z klientami jest przedstawienie oferty współpracy, zawieranie umów, negocjowanie warunków umów oraz poruszenie bieżących kwestii związanych z realizacją podpisanych kontraktów. Tym samym spotkania z klientami przekładają się na bieżące funkcjonowanie Spółki oraz osiągane przez nią dochody.

Ad. b)

W odniesieniu do podróży służbowych członków zarządu oraz współpracowników związanych z udziałem w konferencjach branżowych i targach wskazują Państwo, że:

- Podróże służbowe odbywają się do miejscowości, w których dane wydarzenie jest orgaznizowane. W większości przypadków nie są to miejscowości atrakcyjne turystycznie. Spółka nie wyklucza jednak udziału ww. osób w targach i konferencjach organizowanych w takich miejscowościach. Z punktu widzenia Spółki pozostaje to bez znaczenia, ponieważ celem wyjazdu służbowego zawsze jest realizacja obowiązków firmowych a nie osobistych członków zarządu lub współpracowników;

- Wyjazdy na targi i konferencje trwają maksymalnie kilka dni i nie są połączone z realizacją celów osobistych członków zarządu oraz współpracowników takich jak wypoczynek lub inne atrakcje w tym turystyczne;

- Wydarzenia, w których udział bierze Spółka organizowane są około 7 do 10 razy w roku;

- oprócz ww. kosztów podróży służbowych wskazują Państwo, że wydatki te mogą również obejmować:

- taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i parkingowe;

- opłaty za bagaż, miejscówki;

- Noclegi: hotel/pensjonat;

- dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;

- Opłaty „okołowyjazdowe”;

- wpisowe na konferencje/szkolenia, materiały szkoleniowe, opłaty targowe;

- wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).

- Na targi i konferencje wysyłani są wyłącznie ci Współpracownicy, do których zadań służbowych należy pozyskanie klientów, prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie odpowiednich ofert handlowych i usługowych klientom lub potencjalnym klientom. W związku z tym udział tych osób w targach i na konferencjach branżowych jest uzasadniony. Dla tego rodzaju współpracowników wyjazdy służbowe nie są przywilejem, ale obowiązkiem wynikającym z łączących ich ze Spółka umów. Biorą oni udział w podróżach służbowych na równych zasadach;

- Udział w konferencjach i targach zarezerwowany jest dla współpracowników, którzy w zakresie wykonywanych usług zajmują się tzw. pośrednictwem w interesach (pozyskują klientów, prowadzą negocjacje oraz przedstawiają oferty).

Odbywanie podróży służbowych przez współpracowników nie jest uzależnione od spełnienia innych warunków;

- Celem wyjazdów na konferencje i targi branżowe jest:

- zwiększenie sprzedaży poprzez nawiązanie kontaktów z potencjalnymi klientami,

- podtrzymanie relacji z obecnymi klientami Spółki,

- zwiększenie rozpoznawalności marki,

- zapoznanie się z ofertą konkurencji oraz trendami w branży,

- networking (nawiązywanie nowych kontaktów, poszukiwanie partnerów biznesowych).

Wszystkie powyższe cele są ściśle związane z funkcjonowaniem Spółki i przekładają się na osiągane przez nią przychody.

Ad. c)

W odniesieniu do podróży służbowych członków zarządu oraz współpracowników związanych z rozwojem biznesu i ekspansją, wskazują Państwo, że:

- W większości przypadków nie są to miejscowości atrakcyjne turystycznie. Spółka nie wyklucza jednak wyjazdu ww. osób w do takich miejscowościach o ile będzie to uzasadnione spotkanie z potencjalnym klientem lub zawarciem nowego kontraktu. Celem wyjazdu służbowego zawsze jest realizacja obowiązków firmowych a nie osobistych członków zarządu lub współpracowników;

- Tego rodzaju wyjazdy trwają maksymalnie kilka dni i nie są połączone z realizacją celów osobistych członków zarządu oraz współpracowników takich jak wypoczynek lub inne atrakcje, w tym turystyczne;

- Wyjazdy do potencjalnych lub nowych klientów odbywają się średnio 3 do 5 razy w miesiącu;

- oprócz ww. kosztów podróży służbowych wskazują Państwo, że wydatki te mogą również obejmować:

- taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i parkingowe;

- opłaty za bagaż, miejscówki;

- Noclegi: hotel/pensjonat;

- dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;

- Opłaty „okołowyjazdowe”;

- wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).

- W spotkaniach z potencjalnymi lub nowymi klientami biorą udział wyłącznie ci Współpracownicy, do których zadań służbowych należy pozyskanie klientów, prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie odpowiednich ofert handlowych i usługowych klientom lub potencjalnym klientom. W związku z tym dla tego rodzaju współpracowników wyjazdy służbowe są obowiązkiem wynikającym z łączących ich ze Spółką umów. Biorą oni udział w podróżach służbowych na równych zasadach.

- Podróże służbowe związane z pozyskiwaniem nowych klientów dotyczą współpracowników, którzy w zakresie wykonywanych usług zajmują się tzw. pośrednictwem w interesach (pozyskują klientów, prowadzą negocjacje oraz przedstawiają oferty).

Odbywanie podróży służbowych przez współpracowników nie jest uzależnione od spełnienia innych warunków.

- Spotkania, podczas których Spółka pozyskuje nowych klientów oraz nowe rynki zbytu w prosty sposób przekładają się na sprzedaż i uzyskiwane przychody z działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności, stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Państwa na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników związane ze spotkaniami z kluczowymi klientami, udziałem w konferencjach branżowych i targach oraz rozwojem biznesu i ekspansją nie kwalifikują się do żadnej kategorii dochodu opodatkowanego ryczałtem.

Powyższe wynika z faktu, iż z opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika, że ww. wydatki są ściśle związane z działalnością gospodarczą Państwa Spółki. Wiążą się bowiem ściśle z wykonywanymi przez członków zarządu oraz współpracowników obowiązkami w Spółce i nie realizują osobistych potrzeb tych osób. Ponadto, co najistotniejsze, podróże służbowe współpracowników oraz członków zarządu przekładają się na bieżące funkcjonowanie Spółki oraz osiągane przez nią dochody.

Tym samym, stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników nie stanowią żadnej z kategorii dochodów podlegających opodatkowaniu ryczałtem, o których mowa w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 4 jest prawidłowe.

Ad. 5

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 5 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wynagrodzenia za pracę członków zarządu będących udziałowcami będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku i jego uzupełnieniu, Spółka ponosi wydatki na wypłatę wynagrodzeń z tytułu umów o pracę dla członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami.

W odniesieniu do powyższych wątpliwości, zauważyć należy, że wynagrodzenia za pracę członków zarządu będących udziałowcami mogą być traktowane jako tzw. ukryte zyski w części, w jakiej przekraczają ustalony limit pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia. Przekroczenie pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia - liczonego zgodnie z danymi GUS dla sektora przedsiębiorstw - może być kwalifikowane jako ukryty zysk, gdyż wynagrodzenia powyżej tej kwoty uznaje się za wypłaty nierynkowe i niezwiązane bezpośrednio z działalnością gospodarczą.

Jak wynika z wyżej cytowanego art. 28m ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT:

Opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek podlegają wynagrodzenia za świadczenia na rzecz spółki wypłacone wspólnikom lub podmiotom powiązanym z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy o PIT tylko w części, w jakiej suma tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu przekroczyła pięciokrotność średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez spółkę z tych tytułów za miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat, nie więcej jednak niż pięciokrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, za miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania tych wypłat.

W odniesieniu do analizowanej sprawy, stwierdzić należy zatem, że w sytuacji, gdy wypłacane członkom zarządu wynagrodzenie nie przekracza powyższych limitów, to nie będzie stanowiło ono ukrytego zysku i nie będzie podlegało opodatkowaniu estońskim CIT.

Jeśli natomiast wartość wypłacanych wynagrodzeń za pracę członków zarządu będących udziałowcami przekraczałaby wartość pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia za pracę wypłacanego przez Spółkę (lub pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw), to wypłata nadwyżki stanowić będzie wypłatę ukrytego zysku, podlegającego opodatkowaniu estońskim CIT.

Zatem, skoro we wniosku wskazują Państwo, że wydatki na wypłatę wynagrodzeń z tytułu umów o pracę dla członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami mieszczą się w limicie pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, przy czym średnie miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat osobie fizycznej, to stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółką na wynagrodzenia za pracę członków zarządu będących udziałowcami nie stanowią żadnej z kategorii dochodów podlegających opodatkowaniu ryczałtem, o których mowa w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 5 jest prawidłowe.

Ad. 6

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 6 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na PFRON będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

We wniosku i jego uzupełnieniu wskazują Państwo, że dokonują Państwo miesięcznych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: „PFRON”), o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Spółka zatrudnia powyżej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. Jednocześnie wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi mniej niż 6%. W związku z tym są Państwo zobowiązani z mocy prawa do dokonywania powyższych wpłat.

W odniesieniu do przedstawionych wątpliwości, wskazać należy, że zgodnie z art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 913 ze zm.):

1. Pracodawca zatrudniający co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy jest obowiązany, z zastrzeżeniem ust. 2-5 i art. 22, dokonywać miesięcznych wpłat na Fundusz, w wysokości kwoty stanowiącej iloczyn 40,65% przeciętnego wynagrodzenia i liczby pracowników odpowiadającej różnicy między zatrudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6% a rzeczywistym zatrudnieniem osób niepełnosprawnych.

2. Z wpłat, o których mowa w ust. 1, zwolnieni są pracodawcy, u których wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi co najmniej 6%.

Jak już wcześniej wskazano, za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą można uznać m.in. takie wydatki i koszty, które nie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków. Sposób kwalifikacji tego dochodu uzależniony jest od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka. Jak już wcześniej wspomniano, w ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można się posiłkować kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wynikającą z praktyki podmiotu.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 36 ustawy o CIT:

Niemniej jednak wydatek ten ponoszony jest w związku z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych poniżej wskaźnika określonego w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz opis sprawy, stwierdzić należy, że wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie stanowią ukrytych zysków, bowiem nie stanowią świadczenia pieniężnego, niepieniężnego, odpłatnego, nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego, wykonanego w związku z prawem do udziału w zysku, innego niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem.

Ww. wydatki nie są również wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą, ponieważ obowiązek ich ponoszenia został uregulowany w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Ponadto, ww. wydatki nie stanowią żadnej innej z kategorii dochodów podlegających opodatkowaniu ryczałtem, o których mowa w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 6 jest prawidłowe.

Ad. 7 i Ad. 8

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 7 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w spółce przez pracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Natomiast w zakresie pytania Nr 8 powzięli Państwo wątpliwość, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w spółce przez wspólników oraz współpracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

W odniesieniu do powyższych wątpliwości zauważyć należy, że zgodnie z wyżej cytowanym art. 28m ust. 4a ustawy o CIT:

Do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:

1) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej;

2) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej.

Ponadto, w myśl art. 28m ust. 5 ustawy o CIT:

W przypadku zatem gdy podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek wykorzystuje samochody wyłącznie dla celów działalności gospodarczej, wówczas nie jest on zobowiązany do zapłaty podatku od dochodu z tytułu ukrytych zysków ani dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Jednakże, zgodnie z art. 28m ust. 5 ustawy o CIT ciężar dowodu, że składniki majątku są wykorzystywane na cele działalności gospodarczej, spoczywa na podatniku. Podatnik ma pełną dowolność co do formy i wyboru środków dowodowych.

Jeśli zatem podatnik opodatkowany ryczałtem nie posiada środków dowodowych świadczących o wykorzystywaniu składników majątku wyłącznie na cele działalności gospodarczej, wtedy jest on zobowiązany zaliczyć odpowiednio do dochodu z tytułu ukrytych zysków albo wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem składników majątku, w wysokości 50%.

Należy zaznaczyć, iż nieprowadzenie przez podatnika opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek ewidencji określonej w art. 16 ust. 5f ustawy o CIT nie oznacza automatycznie, że jest on obowiązany rozpoznać dochód z tytułu ukrytych zysków lub wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Jeżeli, pomimo nie prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, podatnik będzie w stanie udowodnić zgodnie z art. 28m ust. 5 ustawy o CIT, że samochody są wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej to w takiej sytuacji wydatki z tego tytułu nie będą opodatkowane jako ukryty zysk, ani wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą. Natomiast jeżeli podatnik nie będzie w stanie udowodnić, że samochody są wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej to w takim przypadku 50% wydatków z tego tytułu będzie stanowić:

a) ukryty zysk - w przypadku wykorzystywania samochodu przez wspólnika, podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym wspólnikiem;

b) wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą - w przypadku wykorzystywania samochodu przez podmiot niebędący wspólnikiem, podmiotem powiązanym bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym wspólnikiem.

W odniesieniu do Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu Nr 7, wskazać należy, że z informacji przedstawionych we wniosku oraz w jego uzupełnieniu wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka używa samochodów osobowych, dla których nie jest prowadzona ewidencja przebiegu pojazdów, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Samochody użytkowane w Spółce to:

1) typowe samochody osobowe z pięcioma miejscami siedzącymi;

2) busy bez części ładunkowej z siedmioma miejscami do siedzenia, zarejestrowane jako samochody osobowe używane w celu dojazdów pracowników (…).

Z tytułu używania ww. samochodów Spółka ponosi wydatki na paliwo, płyny eksploatacyjne, wydatki na serwis i naprawy oraz dokonuje odpisów amortyzacyjnych i odpisów z tytułu trwałej utraty wartości. Korzystanie z samochodów osobowych jest niezbędne w działalności Spółki, która aktywnie prowadzi działalność gospodarczą w wielu lokalizacjach. Musi mieć zatem możliwość szybkiego i swobodnego przemieszczania się w celu efektywnego kontaktu z klientami, administracją publiczną, dojazdem pracowników na prowadzone budowy.

Część samochodów wykorzystywana jest wyłącznie do działalności gospodarczej, a część do celów mieszanych.

Co istotne, we wniosku wskazują Państwo, że w odniesieniu do samochodów wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej w Spółce istnieje wewnętrzny regulamin użytkowania tego typu pojazdów, który wyklucza ich wykorzystanie do celów innych niż działalność gospodarcza. Samochody na podstawie regulaminu oraz protokołu zostały przekazane konkretnym pracownikom do używania. Samochody wykorzystywane są wyłącznie w celu przewozu pracowników z firmy na miejsce budowy i z powrotem lub inne cele związane wyłącznie z działalnością Spółki. Pracownicy mają obowiązek bezwzględnego przestrzegania zakazu wykorzystywania samochodów do celów prywatnych oraz nakaz pozostawiania samochodów na parkingu firmowym poza godzinami pracy, a w związku z tym nie ma możliwości korzystania z pojazdów do użytku prywatnego. Spółka przy ponoszeniu wydatków na te pojazdy samochodowe odlicza 50% VAT, ponieważ prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu jest dla niej zbyt uciążliwym obowiązkiem administracyjnym.

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w Spółce przez pracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak już bowiem wskazano, w przypadku gdy podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek wykorzystuje składniki majątku wyłącznie dla celów działalności gospodarczej, wówczas nie jest on zobowiązany do zapłaty podatku od dochodu z tytułu ukrytych zysków ani dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Jednakże, zgodnie z art. 28m ust. 5 ustawy o CIT ciężar dowodu, że składniki majątku są wykorzystywane na cele działalności gospodarczej, spoczywa na podatniku.

Skoro zatem samochody osobowe wykorzystywane są przez pracowników wyłącznie na cele związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, to nie będą kwalifikowane jako ukryte zyski i nie będą podlegały opodatkowaniu ryczałem od dochodów spółek zgodnie z art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. a ustawy o CIT, ani jako wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą, o którym mowa w art. 28m ust. 4a pkt 1 ustawy o CIT, pod warunkiem że Spółka jest w stanie udowodnić ten fakt. Ponadto, ww. wydatki nie będą również stanowiły żadnej innej kategorii wydatków, które musieliby Państwo opodatkować ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie spełniają one przesłanek do uznania za którąkolwiek z kategorii wydatków podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 7 jest prawidłowe.

W odniesieniu natomiast do Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu Nr 8, zauważyć należy, że we wniosku wskazali Państwo, że w Spółce istnieją również samochody osobowe wykorzystywane w sposób mieszany (wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej jak i do użytku prywatnego) przekazane:

1) wspólnikom,

2) współpracownikom świadczącym dla spółki usługi na podstawie kontraktów B2B.

Powyższe samochody nie są objęte wewnętrznym regulaminem użytkowania pojazdów. Użytkownicy pojazdów nie mają również obowiązku pozostawiana samochodów na parkingu firmowym po godzinach pracy. W związku z tym Spółka uznaje, że samochody te są wykorzystywana w sposób mieszany, zarówno do użytku prywatnego jak i do działalności gospodarczej. Spółka od ponoszonych wydatków na powyższe pojazdy odlicza 50% naliczonego podatku VAT.

Mając na uwadze treść art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b w zw. z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, do ukrytych zysków należy zaliczyć 50% wydatków, odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, gdy wykorzystywane są na cele działalności gospodarczej jak i do celów prywatnych przez wspólników Spółki.

Nie ma natomiast uzasadnienia, aby do ukrytych zysków zaliczać 50% kosztów związanych z używaniem samochodów osobowych do celów mieszanych, gdy są używane przez Państwa współpracowników, którzy jak wynika z uzupełnienia wniosku, nie są podmiotami powiązanymi z Państwem.

Niemniej jednak, wydatki związane z używaniem samochodów osobowych do celów mieszanych przez współpracowników Spółki, którzy nie są jej udziałowcami jak również nie są powiązani ani ze Spółką, ani z jej udziałowcami, należy zakwalifikować do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Podstawę uznania takich wydatków za podlegające opodatkowaniu jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą stanowi art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Z treści wspomnianego przepisu wynika, że opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).

Dochody niezwiązane z działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z dochodami stanowiącymi ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.

Mając na uwadze treść art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o CIT, podobieństwo jakie cechuje ukryte zyski oraz wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i brak szczegółowych przepisów odnośnie sposobu ustalania w jakiej wysokości należy zaliczyć do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą wydatki oraz odpisy amortyzacyjne i odpisy z tytułu trwałej utraty wartości, związane z użytkowaniem samochodów osobowych dla celów mieszanych przez podmioty niepowiązane z podatnikiem, powyższe wydatki i koszty należy per analogiam zaliczyć do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w wysokości 50%.

Reasumując, w odniesieniu do powyższych wątpliwości wskazać należy, że w przypadku wykorzystywania samochodu do celów innych niż związanych z działalnością gospodarczą:

a) przez wspólnika, podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym wspólnikiem - to w takim przypadki powstaje ukryty zysk,

b) przez podmiot niebędący wspólnikiem, podmiotem powiązanym bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym wspólnikiem - to w takim przypadku powstaje wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą.

Wobec powyższego, nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w Spółce przez wspólników oraz współpracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 8 jest nieprawidłowe.

Ad. 9

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 9 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę czynszu za najem budynku od podmiotu powiązanego będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów, opodatkowaniu ryczałtem podlega m.in. dochód odpowiadający wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków).

Z kolei przez ukryte zyski (co wynika z powołanego art. 28m ust. 3 ustawy o CIT) rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem.

Dochód z tytułu ukrytego zysku nie obejmuje świadczeń, które nie są wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, czyli świadczeń podjętych (wykonanych) bez jakiegokolwiek wpływu podmiotów powiązanych na działanie i decyzje spółki opodatkowanej ryczałtem, w zakresie ocenianego świadczenia.

Z informacji przedstawionych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika m.in., że nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym Spółka wynajmuje na cele prowadzonej działalności gospodarczej od wielu lat od ojca wspólnika, a nie od wspólnika. Po przejściu na estoński CIT Spółka w dalszym ciągu zamierza wynajmować nieruchomość na cele działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę czynszu za najem budynku od ojca wspólnika nie będą stanowiły dla Państwa ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek po Państwa stronie na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, bowiem nie ziści się podstawowy warunek wynikający ze zdania wstępnego art. 28m ust. 3 cyt. ustawy tj. zapłata czynszu najmu nie zostanie dokonana na rzecz podmiotu, który posiada prawo do udziału w zysku.

Ww. wydatki nie mogą być również uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, ponieważ wydatki te związane są z wynajmem nieruchomości, w której zlokalizowane jest biuro, w którym pracują wszyscy pracownicy (…) Spółki. Jest to główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem z całą pewnością wydatki te ponoszone są w związku z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą.

Ww. wydatki nie będą również stanowiły żadnej innej kategorii wydatków, które musieliby Państwo opodatkować ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie spełniają one przesłanek do uznania za którąkolwiek z kategorii wydatków podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Podsumowując, wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę czynszu za najmu budynku od podmiotu powiązanego nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 9 jest prawidłowe.

Ad. 10

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 10 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zapewnienie pracownikom prywatnej opieki medycznej będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, Spółka ponosi wydatki na zapewnienie pracownikom prywatnej opieki medycznej. Wydatki na ten cel finansowane są ze środków obrotowych Spółki. Abonament pokrywany jest w części przez Spółkę a w części przez pracowników. Dofinansowanie do prywatnej opieki zdrowotnej wynika z regulaminu pracy i jest dostępne dla wszystkich pracowników, którzy wyrażą chęć przystąpienia do ubezpieczenia. Ponoszenie wydatków na pakiety opieki medycznej dla pracowników to strategiczna inwestycja, która przynosi firmie wymierne korzyści, wykraczające poza standardowe świadczenia pracownicze. Jest to element kompleksowego zarządzania zasobami ludzkimi, który bezpośrednio wpływa na produktywność, wizerunek i stabilność przedsiębiorstwa.

Biorąc pod uwagę opis sprawy i powołane powyżej przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na zapewnienie pracownikom prywatnej opieki medycznej nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT jako ukryte zyski ani wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. Ponadto, ww. wydatki nie będą również stanowiły żadnej innej kategorii wydatków, które musieliby Państwo opodatkować ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie spełniają one przesłanek do uznania za którąkolwiek z kategorii wydatków podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Powyższe wynika z faktu, iż we wniosku wskazali Państwo, że inwestycja w zdrowie pracowników ma bezpośrednie przełożenie na efektywność działania Spółki:

- Zmniejsza absencję chorobową,

- Zwiększa koncentrację i energię pracowników,

- Zmniejsza czas powrotu pracownika do pracy po chorobie.

Wobec powyższego, wydatki na sfinansowanie prywatnej opieki zdrowotnej pracowników należy uznać za celowe i mające związek z Państwa działalnością gospodarczą.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 10 należało uznać za prawidłowe.

Ad. 11

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 11 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę kar umownych będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu, Spółka ponosi wydatki związane z zapłatą kar umownych za wykonanie robót budowlanych. Kary umowne wynikają z zawartych umów z kontrahentami. Na podstawie zawieranych umów Spółka zobowiązuje się do wykonania określonych robót budowlanych zgodnie ze ściśle określonym harmonogramem prac. W praktyce zdarzają się sytuacje, w których Spółka wykonuje określone roboty po ustalonym w umowie terminie. W większości przypadków opóźnienia w realizacji kontraktów są niezależne od podejmowanych przez Spółkę działań. Spółka korzysta z usług podwykonawców i opóźnienia często wynikają z nieterminowego wykonania zleconych im prac. W takich przypadkach Spółka jest obciążana przez zamawiającego karą umowną.

Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę kar umownych nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT jako tzw. ukryte zyski w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT i tym samym nie będą stanowić dochodu podlegającego opodatkowaniu estońskim CIT, po stronie Spółki jako ukryty zysk. Wskazane wydatki nie są ponoszone przez Spółkę w związku z prawem do udziału w zysku, innego niż podzielony zysk, ale mają na celu wywiązanie się z umowy łączącej Spółkę z kontrahentem w przypadku powstałych uchybień.

Ponadto, ww. wydatki nie będą stanowiły wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Przedstawione we wniosku wydatki związane z karami umownymi wskazują na związek z istotą prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej polegającej na wykonywaniu robót budowlanych. Kary są ponoszone dodatkowo wskutek prowadzenia takiej działalności jako działalności o charakterze zarobkowym i wykazują związek z tą działalnością.

Kary umowne, o których mowa we wniosku nie stanowią „publicznoprawnych wydatków o charakterze sankcyjnym”, o których mowa w Przewodniku. Wynikają one bowiem ze stosunków cywilnoprawnych łączących Państwa Spółkę z kontrahentami i są efektem zawartych umów w zakresie realizacji działalności związanej z wykonywaniem robót budowlanych.

Ponadto, wskazują Państwo, że jeśli kontrahent nie otrzyma należnych kar umownych od Spółki, to istnieje ryzyko, że podejmie decyzję o zakończeniu współpracy, lub wszczęciu sporu na drodze sądowej. Spółka stara się unikać takich sytuacji, ponieważ nie służą one budowaniu opinii Spółki jako uczciwego kontrahenta, z którym warto współpracować. W związku z powyższym zapłata kary umownej pośrednio przekłada się na uzyskanie przychodu lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Powyższe dodatkowo potwierdza zasadność ponoszenia przez Państwa kar umownych i związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W konsekwencji należy uznać, że ww. wydatki nie będą stanowić wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, wobec czego nie będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Ww. wydatki nie będą również stanowiły żadnej innej kategorii wydatków, które musieliby Państwo opodatkować ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie spełniają one przesłanek do uznania za którąkolwiek z kategorii wydatków podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 11 jest prawidłowe.

Ad. 12

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 12 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na udzielanie pożyczek dla pracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, Spółka udziela pożyczki dla pracowników. Pożyczki pracownicze to forma wsparcia finansowego oferowana pracownikom przez pracodawcę. Jest to świadczenie pozapłacowe, które może służyć różnym celom - od pomocy w nagłych sytuacjach życiowych po wsparcie dowolnych potrzeb finansowych pracowników. Pożyczki te są zazwyczaj udzielane na preferencyjnych warunkach w porównaniu do warunków dostępnych na rynku finansowym, co czyni je atrakcyjnym benefitem dla pracowników. Pożyczki udzielane są z własnych środków obrotowych.

Biorąc powyższe pod uwagę zauważyć należy, że w treści Przewodnika do ryczałtu spółek z 23 grudnia 2021 r., na str. 33 w pkt 61, jako przykład transakcji traktowanych jako dochód z tytułu ukrytych zysków wskazano kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika (spółkę) wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub podmiotowi powiązanemu ze wspólnikiem, a także odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te podmioty podatnikowi (spółce).

We wniosku wskazują Państwo, że pisząc o pracownikach Spółka ma na myśli osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia. Co istotne, osoby te nie są podmiotami powiązanymi ze Spółką.

Ponadto, zwrócić należy uwagę, że art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, iż za ukryty zysk uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony zysk.

Zatem, wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Spółkę na udzielanie pożyczek dla pracowników nie będą stanowić ukrytego zysku, bowiem nie są świadczeniem, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony zysk.

Ponadto, ww. wydatki związane są z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą, bowiem we wniosku wskazują Państwo, że udzielenie pożyczek dla pracowników poza dochodem w postaci zapłaty odsetek korzystnie wpływa na stosunek pracowników do Spółki poprzez:

- wzrost lojalności i zaangażowania: Pracownicy doceniają wsparcie finansowe w potrzebie, co buduje ich lojalność wobec firmy i zwiększa zaangażowanie w pracę;

- wytwarzanie wizerunku odpowiedzialnego pracodawcy: Oferowanie pożyczek świadczy o dbaniu o dobrostan pracowników i buduje pozytywny wizerunek firmy na rynku pracy;

- zachęcenie pracowników do pozostania w firmie, zmniejszając rotację kadr;

- poprawę morale: Świadomość możliwości uzyskania pomocy w trudnej sytuacji poprawia ogólne morale w zespole.

Podsumowując, przez udzielanie pracownikom pożyczek Spółka buduje lojalność oraz zaufanie. Ww. świadczenia mają również działania motywujące i wpływające na jakość i efektywność pracy, co następnie przekłada się na wysokość uzyskanych przez Spółkę przychodów.

Zatem, wydatki na udzielanie pożyczek dla pracowników nie kwalifikują się do żadnej kategorii dochodu opodatkowanego ryczałtem.

Tym samym uznać należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na udzielanie pożyczek dla pracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 12 jest prawidłowe.

Ad. 13

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 13 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na sponsoring będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu, Spółka ponosi wydatki na sponsorowanie lokalnego klubu (…) w zamian za świadczenie zwrotne w postaci usług reklamowych. Usługi reklamowe polegają na umieszczeniu logo Spółki na koszulkach zawodników oraz banerów reklamowych podczas wydarzeń sportowych.

Dla Spółki wydatki tego typu stanowią strategiczną formę reklamy i promocji, w której Spółka wspiera finansowo drużynę sportową. W odróżnieniu od tradycyjnej reklamy, sponsoring nie jest bezpośrednim komunikatem sprzedażowym, lecz raczej budowaniem świadomości marki, wizerunku i relacji poprzez skojarzenie z wartościami lub emocjami związanymi z wydarzeniem czy podmiotem sponsorowanym. Sponsoring pozwala Spółce być postrzeganą jako odpowiedzialny podmiot, dbający o rozwój społeczeństwa i wspierający ważne wartości takie jak kultura fizyczna czy postawa fair-play. Dzięki temu Spółka zwiększa świadomość społeczną własnej marki. Ekspozycja logo, nazwy firmy podczas wydarzeń sportowych zwiększa rozpoznawalność marki w docelowej grupie odbiorców. Głównym celem biznesowym Spółki jest reklama przedsiębiorstwa oraz budowanie wizerunku marki. Ponadto, Spółka nie jest jedynym sponsorem klubu sportowego. Spółka nie wyklucza tego w przyszłości, aczkolwiek jest to uzależnione od sytuacji finansowej.

W odniesieniu do powyższych wątpliwości, wskazać należy, że pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa).

Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę można wyróżnić sponsoring. Jest on definiowany, jako finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności. Sponsorowanie może wiązać się z otrzymywaniem świadczeń wzajemnych od podmiotu sponsorowanego bądź też mieć charakter jednostronny. Skutki podatkowe sponsoringu są uzależnione od treści tego stosunku prawnego. W tym miejscu należy zaznaczyć, że umowy sponsoringu należą do kategorii umów nienazwanych - żadne przepisy nie zawierają bowiem ich definicji. Możliwość ich zawarcia wynikać będzie z reguły ogólnej zawartej w art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej: „kc”), który zakłada swobodę umów w obrocie gospodarczym.

Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.

Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym, to w takim przypadku wydatek taki pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W związku z tym, że w przepisach brak jest regulacji odnoszących się do umowy sponsoringu koniecznym jest, aby strony sformułowały w umowie w sposób szczegółowy wzajemne prawa i obowiązki. Przede wszystkim przedmiotowa umowa musi być umową o świadczenie wzajemne tego typu, że sponsor zobowiąże się do finansowego lub rzeczowego wsparcia sponsorowanego, a sponsorowany zobowiąże się do podjęcia działań popularyzujących przedsiębiorcę (np. reklamowania nazwy sponsora, logo czy prowadzonej przez niego działalności). W szczególności istotne jest, aby w sposób jak najbardziej precyzyjny zostały określone wzajemne świadczenia stron oraz jeżeli jest to możliwe, wartość tych świadczeń. Należy bowiem zaznaczyć, że w przypadku tego typu umów występuje zasada ekwiwalentności świadczeń w odniesieniu do kosztów podatkowych.

Podsumowując, umowa sponsoringu jako szczególnego rodzaju reklama Spółki, nie będzie powodowała, że wydatki na Sponsoring będą stanowiły dochód Spółki jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą.

We własnym stanowisku wskazują Państwo, że beneficjentem wydatków na sponsoring nie jest bezpośrednio lub pośrednio wspólnik spółki lub inny podmiot z nim powiązany.

Zauważyć należy, że z opisu sprawy nie wynika, że podmioty na rzecz których ponoszone są wydatki na Sponsoring są podmiotami powiązanymi, zatem analiza pod kątem ukrytych zysków jest bezzasadna.

Ponadto, wydatki na sponsoring nie będą również stanowiły żadnej innej kategorii wydatków, które musieliby Państwo opodatkować ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie spełniają one przesłanek do uznania za którąkolwiek z kategorii wydatków podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, a także dokonaną wykładnię przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że poniesione przez Państwa wydatki na sponsoring nie będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 13 jest prawidłowe.

Ad. 14

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 14 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na szkolenia dla pracowników i współpracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Z informacji przedstawionych we wniosku i jego uzupełnienia wynika, że Spółka ponosi wydatki związane z podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników i współpracowników (tj. osób wykonujących dla spółki usługi w ramach kontraktów B2B). W tym zakresie organizuje i opłaca różnego rodzaju szkolenia zawodowe. Szkolenia są dostosowywane zakresem do rodzaju świadczonej pracy lub pełnionej funkcji w Spółce. Spółka organizuje szkolenia głównie dla (…). Wydatki na szkolenia są ponoszone w ramach bieżącej działalności gospodarczej. Koszt szkoleń dla pracowników pokrywany jest w całości przez Spółkę. W odniesieniu do współpracowników Spółka ponosi koszt szkolenia, który jest przenoszony na współpracownika w drodze refaktury. Szkolenia podnoszą umiejętności zatrudnionych osób, motywują ich do dalszej pracy oraz zwiększają ich efektywność co znacząco wpływa na prowadzoną przez Spółkę działalność gospodarczą. Szkolenia dostępne są dla wszystkich pracowników chcących wziąć w nich udział bez warunku spełnienia dodatkowych kryteriów. Szkolenia mają na celu podnoszenie określonych kompetencji zawodowych danej grupy pracowników. Szkolenia dla pracowników odbywają się głównie w siedzibie spółki lub pobliskich miejscowościach, które co do zasady nie są miejscowościami atrakcyjnymi turystycznie. Szkolenia trwają od jednego dnia do kilku dni. Szkolenia nie są połączone z wypoczynkiem pracowników. Szkolenia są organizowane w zależności od potrzeb, lub kiedy kończą się uprawnienia dla pracowników. Wydatki na szkolenia obejmują wynagrodzenie firmy szkoleniowej lub trenera, koszty materiałów szkoleniowych tj. podręczniki, skrypty, koszty dostępu do kursów on-line. W przypadku szkoleń wewnętrznych koszty zewnętrznego trenera, wynajmu Sali (jeżeli szkolenie dobywa się poza siedzibą Spółki, koszty usługi cateringu. Szkolenia podnoszą wiedzę i umiejętności pracowników, motywują ich do dalszej pracy, zwiększają ich efektywność oraz minimalizują liczbę popełnianych błędów co znacząco wpływa na prowadzoną działalność gospodarczą i wysokość osiąganych przychodów. W szkoleniach biorą udział wszyscy pracownicy i współpracownicy z danej grupy zawodowej wskazanej we Wniosku. Szkolenia są ogólnodostępne. Odbycie szkoleń nie jest związane z koniecznością spełnienia dodatkowych warunków przez pracowników/współpracowników. Szkolenia są przeprowadzane głównie przez firmy zewnętrzne nie będące podmiotami powiązanymi ze Spółką. Spółka zapewnia dostęp do szkoleń z zakresu wykonywanych przez pracowników/współpracowników obowiązków. Szkolenia podnoszące kwalifikacje pracowników są niezbędne w branży w jakiej działa Spółka.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości, wskazać należy, że wydatków ponoszonych przez Spółkę na szkolenia dla pracowników i współpracowników nie można uznać za ukryte zyski, gdyż jak wynika z opisu sprawy zarówno pracownicy jak i współpracownicy nie są podmiotami powiązanymi ze Spółką. Ww. koszty nie stanowią też wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

We wniosku i jego uzupełnieniu wskazują Państwo, że Szkolenia podnoszą kompetencje pracowników, co pozwala im wykonywać swoje obowiązki szybciej, precyzyjniej i z mniejszą liczbą błędów. Pracownicy, którzy posiadają aktualną wiedzę na temat nowych technologii, narzędzi i procesów, są bardziej efektywni. W rezultacie firma może skrócić czas realizacji projektów, poprawić jakość produktów lub usług i w efekcie zwiększyć swoje przychody. Ponadto, oferowanie pracownikom szkoleń zawodowych buduje ich lojalność oraz zaangażowanie w pracę. Spółka, która dba o rozwój swoich pracowników, jest postrzegana jako atrakcyjny pracodawca na rynku. Przyciąga to najlepszych kandydatów do pracy. Zespół o wysokich kwalifikacjach stanowi również przewagę konkurencyjną. Wykwalifikowani pracownicy mogą wprowadzać innowacje oraz poprawiać efektywność pracy.

Podsumowując, ponoszone przez Spółkę koszty szkoleń, nie stanowią ukrytych zysków (art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT) ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT), zatem nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek. Ponadto, ww. wydatki nie będą również stanowiły żadnej innej kategorii wydatków, które musieliby Państwo opodatkować ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie spełniają one przesłanek do uznania za którąkolwiek z kategorii wydatków podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 14 jest prawidłowe.

Ad. 15

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 15 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zaliczki dla członków zarządu będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu, Spółka wypłaca członkom zarządu (będącym jednocześnie wspólnikami) zaliczki na zakup (…), niezbędnego wyposażenia oraz pokrycie innych kosztów Spółki. Zaliczki pobierane są przez członków zarządu z kasy firmy i rozliczane przez ww. osoby poprzez przekazanie do działu księgowego faktury dokumentującej poniesiony wydatek. Wypłacane zaliczki dokumentowane są dokumentem KW (kasa wypłaci). Zaliczki występują coraz rzadziej, większość płatności realizowana jest przelewem lub karta płatniczą. Innymi wydatkami o których mowa powyżej są natomiast wydatki za usługi gastronomiczne ze spotkań służbowych, opłaty parkingowe lub inne dowody wpłat z urzędów np. miasta, czy sądowe.

W odniesieniu do powyższych wątpliwości, zauważyć należy, że przepis art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, że za ukryty zysk uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony zysk. W praktyce może to oznaczać np. świadczenia powstałe w wyniku uzgodnień, których nie zawarłyby podmioty niepowiązane. Jednakże świadczenie takie ma istotną cechę, że musi być ono ostateczne dla beneficjenta - stanowić dla niego przysporzenie majątkowe.

Wskazać jednak należy, że we wskazanych we wniosku warunkach świadczenia na rzecz członków zarządu, tj. wydatki ponoszone przez Spółkę na zaliczki dla członków zarządu nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT jako ukryty zysk.

W pierwszej kolejności odnieść należy się do zaliczek wypłacanych na zakup (…). Wypłacone zaliczki nie są przeznaczone na prywatne potrzeby członków zarządu, lecz są związane ściśle z Państwa działalnością gospodarczą. Zakup (…) jest niezbędny w Państwa działalności gospodarczej, w ramach której wykonują Państwo (…). Członkowie zarządu nie uzyskują zatem żadnej korzyści majątkowej z tytułu otrzymania ww. zaliczek, bowiem wprost Państwo wskazują cel, na który są one ponoszone. Ponadto wskazują Państwo, że kwota stanowiąca różnicę pomiędzy pobraną kwotą zaliczki a kwotą wydatku jest zwracana do kasy firmy. Rozliczenie zaliczki może nastąpić w dłuższej perspektywie czasu. Nie zdarzają się jednak sytuacje, w których członkowie zarządu nie dokonują rozliczenia pozostawiając niewydatkowaną kwotę zaliczki do własnej dyspozycji.

Z powyższego wynika również, iż zaliczki na zakup (…) oraz niezbędnego wyposażenia nie będą stanowiły wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą ani żadnej innej kategorii dochodu podlegającego opodatkowaniu estońskim CIT.

W odniesieniu natomiast do zaliczek na pokrycie innych kosztów Spółki, wskazali Państwo, że do rozliczenia tych zaliczek dochodzi poprzez przedłożenie faktury za usługi gastronomiczne ze spotkań służbowych, opłat parkingowych lub innych dowodów wpłat z urzędów np. miasta, czy sądowych.

W odniesieniu do wydatków za usługi gastronomiczne ze spotkań służbowych stwierdzić należy, że o ile ww. wydatki związane są z wykonywaniem przez członków zarządu swoich obowiązków służbowych wynikających z uprawnień do reprezentowania Spółki, to takie wydatki nie stanowią żadnej z kategorii dochodów podlegających opodatkowaniu ryczałtem, o których mowa w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT.

Ponadto, opłaty parkingowe lub inne dowody wpłat z urzędów np. miasta, czy sądowe, o ile mają związek z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą i są ponoszone w interesie Spółki oraz, co istotne, nie dotyczą prywatnych spraw członków zarządu, to również nie będą stanowić żadnej z kategorii dochodów podlegających opodatkowaniu ryczałtem, o których mowa w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, że z powyższymi zastrzeżeniami, wydatki ponoszone przez Spółkę na zaliczki dla członków zarządu nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 15 jest prawidłowe.

Ad. 16

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 16 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wyjazdy integracyjne członków zarządu z kluczowymi klientami będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, Spółka raz w roku ponosi wydatki na wyjazdy integracyjne członków zarządu z kluczowymi klientami. Przykładowo Spółka wynajmuje (…), którym członkowie zarządu wraz z kluczowymi kontrahentami odbywają (…).

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w związku z wyjazdem Spółka ponosi wydatki obejmujące (…) oraz usługi gastronomiczne. Spółka powyższe wydatki traktuje jako wydatki typowo reprezentacyjne, są to więc wydatki racjonalnie uzasadnione. Wydatki tego rodzaju ponoszone są, żeby budować i utrwalać dobry wizerunek Spółki i jej marki wśród kontrahentów. W związku z tym tego rodzaju wydarzenia w sposób pośredni ułatwiają zawieranie umów, negocjacje, tworzą korzystne warunki do długofalowej współpracy. Wspólne wyjazdy z kontrahentami tworzą nieformalne więzi z klientami, które przekładają się na tworzenie trwałych relacji biznesowych. Dla Spółki są to wydatki reprezentacyjne ponoszone w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ich celem jest stworzenie dobrego wizerunku firmy w oczach kontrahentów. Ich związek z przychodem jest pośredni i wizerunkowy, a nie bezpośredni jak przy zwykłych kosztach sprzedażowych czy reklamie. Członkowie zarządu biorący udział w wyjazdach są jednocześnie wspólnikami Spółki. Udział w wyjazdach integracyjnych z klientami nie służy dokapitalizowaniu członków zarządu, wyjazdy nie służą zaspokajaniu ich potrzeb osobistych.

W odniesieniu do powyższego, ponownie wskazać należy, że przepis art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, iż za ukryty zysk uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony zysk. W praktyce może to oznaczać np. świadczenia powstałe w wyniku uzgodnień, których nie zawarłyby podmioty niepowiązane.

Zasadniczy przykład odwołujący się do transakcji pomiędzy spółką a podmiotem powiązanym (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT) nakazuje odczytywać pojęcie ukrytych zysków również poprzez odwołanie się do rynkowych warunków transakcji. W sytuacji, w której świadczenia spółki na rzecz podmiotu powiązanego przewyższać będą ich wartość rynkową powstawać będzie ukryty zysk opodatkowany ryczałtem w spółce.

Również inne świadczenia ekwiwalentne dywidendzie, czyli świadczenia, które pod pozorem inaczej nazwanej czynności prawnej (jednej lub wielu) prowadzą de facto do korzyści podmiotu powiązanego, która bez wykonania tego świadczenia zostałaby zrealizowana w postaci dywidendy kreują dochód z tytułu ukrytych zysków.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że wydatki na wyjazdy integracyjne członków zarządu z kluczowymi klientami kwalifikują się do kategorii dochodu podlegającego opodatkowaniu estońskim CIT jako ukryte zyski, ponieważ wyjazdy są wydatkiem z tytułu świadczenia na rzecz podmiotu powiązanego ze Spółką.

Należy zauważyć, że we wniosku wskazali Państwo, że wyjazdy trwają kilka dni i odbywają się z reguły do miejscowości atrakcyjnych turystycznie: (…). Celem zorganizowania wyjazdu jest pogłębienie relacji biznesowych, które wykraczają poza formalne ramy współpracy. Wspólne spędzenie czasu przekłada się na lepszą komunikację i współpracę z kontrahentami w przyszłości, a pośrednio na zwiększenie przychodów Spółki. Wskazać należy, że przyszłe wyniki finansowe i zwiększenie przychodów Spółki są uzależnione nie tylko od rezultatów wyjazdów, ale także od czynników zewnętrznych, na które Spółka nie ma wpływu, jak np. ceny energii/poziom inflacji/ogólna kondycja polskiej gospodarki.

Podsumowując, wydatki ponoszone przez Spółkę na wyjazdy integracyjne członków zarządu z kluczowymi klientami są wydatkami z tytułu uświadczenia na rzecz podmiotu powiązanego ze Spółką. Świadczenie to jest związane z posiadanym statusem udziałowca i będzie mieć charakter niepieniężny. Spółka jako odrębny podmiot nie jest zobowiązana do pokrywania tego rodzaju kosztów na rzecz swojego udziałowca.

Należy zauważyć, że spotkania integracyjne członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami z kluczowymi klientami mogą odbywać się na terenie kraju. Nie trzeba w tym celu wynajmować (…) i organizować (…) w miejscowościach atrakcyjnie turystycznie za granicą. Koszt organizacji takich wyjazdów jest dużo wyższy niż w przypadku wyjazdu integracyjnego na terenie kraju.

Wysoce prawdopodobnym jest, że Spółka nie opłaciłaby takich wyjazdów, gdyby ich członkami nie byli udziałowcy będący jednocześnie wspólnikami Spółki tylko pracownicy (osoby niepowiązane ze Spółką).

Biorąc pod uwagę powyższe, wskazać należy, że ww. wyjazdy mają głównie charakter turystyczny, o czym świadczy atrakcyjność miejsc podróży. Ponadto, (…), co również świadczy o wystawności i poziomie luksusu. Jednocześnie zauważyć należy, że sam fakt, iż w wyjazdach biorą udział kluczowi kontrahenci nie przesądza o gospodarczym charakterze wyjazdów, skoro dominującym elementem wyjazdów jest aspekt rekreacyjno-wypoczynkowy.

Z całokształtu opisanych przez Państwa okoliczności wynika, że poniesienie wydatków na wyjazdy integracyjne członków zarządu z kluczowymi klientami pozwala na uznanie, że winny one stanowić ukryty zysk w świetle przepisów art. 28m ust. 3 w związku z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT i tym samym podlegać opodatkowaniu estońskim CIT.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 16 jest nieprawidłowe.

Ad. 17

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 17 dotyczą kwestii ustalenia, czy najem powierzchni biurowej na rzecz udziałowca do celów prowadzanej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej będzie podlegał opodatkowaniu estońskim CIT.

Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów, opodatkowaniu ryczałtem podlega m.in. dochód odpowiadający wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków).

Wskazać należy, że w art. 28m ust. 3 ustawy o CIT ustawodawca przykładowo wymienia niektóre kategorie ukrytych zysków, jednak należy podkreślić, że katalog ukrytych zysków ma otwarty charakter zatem wyszczególnienie części z nich w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie oznacza że są to jedyne kategorie dochodu uznane za ukryte zyski.

Przykładem transakcji traktowanej jako dochód z tytułu ukrytych zysków jest nadwyżka wartości rynkowej transakcji określona zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT). Z treści przepisu wynika zatem, że wszystko, co przewyższa wartość rynkową transakcji, stanowi zysk ukryty podlegający opodatkowaniu.

Zasadniczy przykład odwołujący się do transakcji pomiędzy spółką a jej udziałowcem (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT) nakazuje odczytywać pojęcie ukrytych zysków również poprzez odwołanie się do rynkowych warunków transakcji. W sytuacji, w której świadczenia spółki na rzecz wspólnika przewyższać będą ich wartość rynkową powstawać będzie ukryty zysk opodatkowany ryczałtem w spółce.

Jednocześnie zauważyć należy, że ustawodawca dokonał także pewnych wyłączeń z kategorii ukrytych zysków, które zostały określone w cyt. powyżej art. 28m ust. 4 ustawy o CIT.

Rozumienie powyższej normy przedstawiono w „Przewodniku do Ryczałtu od dochodu spółek kapitałowych” z 23 grudnia 2021 r., (stanowiącego ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów - objaśnienia podatkowe) w przykładzie 21, opisującym sytuację, w której X Sp. z o.o. dokonała transakcji o wartości rynkowej 120 000 zł, którą zaksięgowała w kwocie 50 000 zł. Jak wynika z treści objaśnień, jako ukryty zysk do opodatkowania podatkiem od ryczałtu należy przyjąć powstałą nadwyżkę wartości rynkowej określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji w wysokości 70 000 zł.

Powyższy przykład prowadzi do wniosku, że najem powierzchni biurowej na rzecz udziałowca do celów prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej nie będzie podlegał opodatkowaniu estońskim CIT.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że zdanie wstępne przepisu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazuje na otwarty (a nie zamknięty) katalog świadczeń mogących prowadzić do powstania dochodu z tytułu ukrytych zysków. Dlatego ocena, czy dochód z tytułu wskazanych we wniosku transakcji spełnia warunki do uznania go za dochód z tytułu ukrytego zysku, powinna zostać dodatkowo przeprowadzona w oparciu o przesłanki wynikające ze zdania wstępnego przepisu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT.

Jak z niego wynika, dochód z tytułu ukrytego zysku nie obejmuje świadczeń, które nie są wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, czyli świadczeń podjętych (wykonanych) bez jakiegokolwiek wpływu podmiotów powiązanych na działanie i decyzje spółki opodatkowanej ryczałtem, w zakresie ocenianego świadczenia.

Przepis art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, iż za ukryty zysk uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony zysk. W praktyce może to oznaczać np. świadczenia powstałe w wyniku uzgodnień, których nie zawarłyby podmioty niepowiązane.

Ocena czy transakcja mogłaby zostać zawarta między podmiotami niepowiązanymi nie powinna się ograniczać jedynie do oceny ustalonej ceny transakcji (według wartości rynkowej), ale powinna również uwzględnić fakt czy doszłoby w ogóle do zawarcia danej transakcji, gdyby nie uczestniczyły w niej podmioty powiązane (tj. czy doszłoby do takiej transakcji między podmiotami niepowiązanymi). Dokonując takiej oceny należy uwzględnić potrzeby spółki z punktu widzenia przedmiotu jej działalności, zasadności zakupu lub świadczenia takiej transakcji w aspekcie sytuacji majątkowej spółki czy faktycznych jej potrzeb biznesowych.

Również inne świadczenia ekwiwalentne dywidendzie, czyli świadczenia, które pod pozorem inaczej nazwanej czynności prawnej (jednej lub wielu) prowadzą de facto do korzyści podmiotu powiązanego, która bez wykonania tego świadczenia zostałaby zrealizowana w postaci dywidendy kreują dochód z tytułu ukrytych zysków.

Jak wskazali Państwo we wniosku i jego uzupełnieniu:

- Spółka wynajmuje część powierzchni biurowej na rzecz udziałowców (winno być: udziałowca) będącego wspólnikiem Spółki, do celów prowadzanej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej.

- Czynsz najmu ustalony jest wg. średniej rynkowej ceny najmu powierzchni biurowej.

- Umowę zawarto ze wspólnikiem w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (…).

- Otrzymane wynagrodzenie z tytułu czynszu najmu nie służy dokapitalizowaniu działalności Spółki, ale jest zapłatą za faktycznie wykonaną usługę.

- Powiązania pomiędzy stronami umowy najmu nie mają wpływu na warunki świadczonej usługi.

- Spółka świadczy usługi najmu na rzecz innych podmiotów niepowiązanych.

- Pomiędzy Spółką a jednoosobową działalnością gospodarczą udziałowca są świadczone inne usługi, związanych z (…) wykonywanymi na rzecz X sp. z o.o.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że najem powierzchni biurowej na rzecz udziałowca do celów prowadzanej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej nie będzie stanowił żadnej kategorii dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 17 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiąże organu w sprawie będącej przedmiotem Państwa wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.