Interpretacja indywidualna z dnia 24 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.628.2025.4.AN
Cena uzyskana z tytułu sprzedaży wierzytelności własnych do Banku X stanowi przychód podatkowy ze źródeł innych niż zyski kapitałowe, a kosztem uzyskania przychodu jest wartość nominalna wierzytelności wcześniej wykazana jako przychód należny.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy ustalenia, czy cena należna Spółce z tytułu sprzedaży Wierzytelności do Banku X będzie stanowiła po stronie Spółki przychód podatkowy zaliczany do przychodów ze źródeł innych niż zyski kapitałowe, i czy kosztem uzyskania tego przychodu będzie wartość nominalna sprzedawanych Wierzytelności nie wyższa od kwoty Wierzytelności, która wcześniej została wykazana przez Spółkę jako przychód należny.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 24 listopada 2025 r. oraz 16 grudnia 2025 r. (data wpływu do Organu, tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Bank (…) (dalej: „Bank X”), jest bankiem (…) z siedzibą w Holandii. Bank X świadczy na rynku holenderskim usługi finansowe, w szczególności, w zakresie bankowości (…).
(…).
Bank X posiada rezydencję podatkową w Holandii. Bank X nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce i nie jest zarejestrowany dla celów podatku od towarów i usług („VAT”) w Polsce. . Bank X nie posiada w Polsce zakładu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską i Holandią.
X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Wnioskodawca” lub „Spółka”) należy do międzynarodowej grupy specjalizującej się w produkcji (…). Klientami Spółki są (…). Wnioskodawca posiada rezydencję podatkową w Polsce i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT w Polsce. Działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawca podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca nie prowadzi działalności zwolnionej z podatku VAT.
Bank X i Wnioskodawca zamierzają wdrożyć program zakupu przez Bank X wierzytelności przysługujących Spółce (ang. Receivables Purchase Program, dalej jako: „Transakcja”; w ramach programu nabywania wierzytelności także inne spółki z grupy Wnioskodawcy – np. Spółka Y B.V. (dalej: „Spółka Y”), mogą sprzedawać swoje wierzytelności do Banku X). Wierzytelności sprzedawane przez Spółkę do Banku X w ramach Transakcji stanowić będą wierzytelności handlowe (oraz związane z nimi zabezpieczenia), które to wierzytelności będą wynikać z dostaw towarów i usług realizowanych przez Spółkę na rzecz klientów („Wierzytelności”). Celem Transakcji będzie zapewnienie Spółce finansowania przed otrzymaniem przez Spółkę płatności z faktur wystawionych na klientów, jak również przeniesienie na Bank X ryzyka ewentualnego braku zapłaty należności przez klientów Spółki. Całościowa Transakcja nie będzie obejmować wyłącznie sprzedaży Wierzytelności na rzecz Banku X, lecz będą się na nią składały także dodatkowe elementy szczegółowo opisane poniżej:
- W ramach programu nabywania wierzytelności Bank X będzie nabywał Wierzytelności od Spółki. Program nabywania wierzytelności przez Bank X jest zaplanowany na kilka lat z określonym limitem kwotowym, do którego to limitu Bank X będzie zobowiązany nabywać Wierzytelności, które będą spełniać określone kryteria wymagane do ich zakwalifikowania do sprzedaży.
- Jak wyżej wskazano, Wierzytelności będą obejmować należności z tytułu dostaw towarów i usług przez Spółkę na rzecz klientów wraz z ewentualnymi zabezpieczeniami spłaty tych wierzytelności. Wierzytelności będą sprzedawane przez Spółkę do Banku X jedynie w zakresie ich kwoty netto, a zatem nie będą obejmować należnego podatku VAT, który Spółka będzie naliczać na dostawie towarów i usług do klientów.
- Wierzytelności będą wyrażone w walucie PLN, EUR lub ewentualnie innej walucie zaaprobowanej przez Bank X z zastrzeżeniem, że będzie to waluta, w której wystawiona zostanie dana faktura przez Spółkę. Zgodnie z założeniami, walutą bazową będzie EUR.
- Spółka zawrze z Bankiem X umowę sprzedaży Wierzytelności. Na podstawie tej umowy, każdego dnia Bank X będzie nabywał Wierzytelności do ustalonego limitu.
- Wierzytelności nabywane przez Bank X będą musiały spełniać określone kryteria ich kwalifikowalności (ang. eligibility criteria). Kryteria kwalifikowalności Wierzytelności będą obejmować wiele różnych warunków wymaganych do spełnienia, aby Wierzytelności mogły zostać przeznaczone do sprzedaży. W szczególności, Wierzytelności sprzedawane do Banku X nie będą stanowiły nieściągalnych należności i w momencie sprzedaży nie będzie podstaw do zakwalifikowania ich jako potencjalnie nieściągalnych. Zgodnie z założeniami planowanej Transakcji, na dzień sprzedaży Wierzytelności nie będą przeterminowane o więcej niż 90 dni.
- Bank X po nabyciu Wierzytelności będzie przejmował ryzyko związane z ewentualnym brakiem płatności ze strony dłużnika, co oznacza, że Bank X nie będzie miał w tym zakresie regresu do Spółki.
- Wierzytelności zostaną przeniesione na Bank X wraz ze wszystkimi prawami i zabezpieczeniami posiadanymi przez Spółkę w odniesieniu do tych Wierzytelności, w tym wszelkimi kwotami odszkodowań ubezpieczeniowych należnych Spółce w związku z Wierzytelnością.
- Cena zakupu Wierzytelności będzie równa wartości nominalnej Wierzytelności (tj. z wyłączeniem kwoty VAT), pomniejszonej o uzgodnione procentowe dyskonto. Dyskonto od ceny zakupu będzie odpowiadać szacowanym rocznym stratom z portfela nabytych Wierzytelności. Wysokość dyskonta będzie weryfikowana w każdą rocznicę programu.
- Pełna cena zakupu, ustalona w sposób wyżej wskazany, będzie płacona przez Bank X do Spółki. Dla potrzeb ustalenia wynagrodzenia należnego Bank X z tytułu zapewnienia finansowania i udziału w programie nabywania wierzytelności, całościowa cena zakupu będzie się składać z kilku elementów – transz, a mianowicie z transzy uprzywilejowanej (ang. senior tranche) równej podstawie finansowania („Transza uprzywilejowana”), transzy kapitałowej (ang. equity tranche) która ma pokryć wszelkie nieoczekiwane straty („Transza kapitałowa”) oraz transzy podporządkowanej (ang. junior tranche) równej różnicy między ceną zakupu, transzą uprzywilejowaną i transzą kapitałową („Transza podporządkowana”).
- W zamian za udział w programie i udzielenie finansowania, Bank X będzie uzyskiwał od Spółki wynagrodzenie, które będzie się składało z kilku elementów, w tym marży naliczanej od Transzy uprzywilejowanej, Transzy kapitałowej i Transzy podporządkowanej, a także opłaty za zobowiązanie do nabywania Wierzytelności. Wskazana wyżej marża zostanie obliczona od określonej stopy procentowej, tj. EURIBOR lub WIBOR, w zależności od waluty, w której Bank X zapłaci Spółce cenę w związku z nabytymi Wierzytelnościami. Koszty finansowania zostaną obliczone na podstawie udzielonego finansowania, które zostanie określone zgodnie z ustaleniami stron zawartymi w dokumentach transakcyjnych. Ponadto Wnioskodawca może być również zobowiązany do zapłaty na rzecz Banku X opłaty wstępnej, a także do zwrotu na rzecz Banku X kosztów poniesionych przez Bank X na zewnętrznych doradców i audytorów w związku z Transakcją (np. koszty okresowego audytu sprawozdań i rozliczeń związanych z Wierzytelnościami i ich obsługą przez Spółkę, koszty prawne, przygotowania dokumentów itp.).
- Wnioskodawca będzie pełnił funkcję serwisera Wierzytelności sprzedanych przez siebie do Banku X. Oznacza to, że Wierzytelności będą spłacane przez dłużników na rachunek bankowy należący do Spółki, który będzie rachunkiem przeznaczonym do spłaty Wierzytelności objętych Transakcją. W ramach pełnionych funkcji serwisera, Wnioskodawca będzie zbierał dane dotyczące sprzedanego portfela Wierzytelności, przygotowywał miesięczne raporty, wydawał instrukcje dotyczące wszystkich przepływów pieniężnych i administracji w związku z programem oraz nadal obsługiwał, administrował, pobierał i zarządzał sprzedanymi Wierzytelnościami zgodnie ze swoją polityką kredytową i windykacyjną. W zamian za świadczone usługi dotyczące serwisowania Wierzytelności Wnioskodawca uzyska od Banku X uzgodnione wynagrodzenie.
- Z uwagi na fakt, że po sprzedaży Wierzytelności w dalszym ciągu będą one spłacane do Spółki, dłużnicy nie będą informowani o sprzedaży Wierzytelności do Banku X (do czasu ewentualnego naruszenia warunków Transakcji przez Spółkę i wygaśnięcia umowy, wskutek czego Bank X może powiadomić dłużników Wierzytelności o dokonanej cesji i wskazać inny rachunek do spłaty Wierzytelności). Kwoty Wierzytelności spłacane przez dłużników będą reinwestowane w zakup przez Bank X kolejnych Wierzytelności w ramach kwotowego limitu programu. Spłaty Wierzytelności otrzymane przez Spółkę od dłużników będą przekazywane do Banku X w przypadku, gdy nie będą już dostępne nowe Wierzytelności do zakupu, jak również w przypadku wystąpienia zdarzenia skutkującego zakończeniem programu nabywania wierzytelności.
- Spółka Y – spółka z siedzibą w Holandii będąca udziałowcem Wnioskodawcy – będzie pełniła funkcję gwaranta wykonania zobowiązań Spółki wynikających z dokumentów transakcyjnych. Spółka ta będzie pełniła również rolę podmiotu przejmującego ryzyko związane z Transzą podporządkowaną dotyczącą ceny za Wierzytelności nabyte przez Bank X. Przejęcie ryzyka w tym zakresie będzie się odbywać poprzez porozumienie między Spółką Y i Bank X i będzie ono polegało na przekazaniu kwoty Transzy podporządkowanej na rachunek Banku X.
W oparciu o wyżej przedstawiony opis planowanej Transakcji, Wnioskodawca składa niniejszy wniosek o interpretację celem potwierdzenia konsekwencji podatkowych wynikających dla Wnioskodawcy w odniesieniu do planowanej Transakcji.
W piśmie uzupełniającym, w odpowiedzi na zadane pytania wskazali Państwo następująco:
1) Czy Bank X z siedzibą w Holandii jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.)?
Bank X z siedzibą w Holandii jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.).
2) Czy Państwo (Sprzedający) posiadają siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Holandii?
Wnioskodawca (Sprzedający –) nie posiada siedziby działalności gospodarczej, ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Holandii.
3)Czy będą Państwo dokonywać sprzedaży wyłącznie wierzytelności własnych?
Wnioskodawca (Sprzedający) będzie dokonywać sprzedaży wyłącznie wierzytelności własnych.
4)Czy wierzytelności w dacie ich nabycia przez Bank X będą stanowić wierzytelności wymagalne?
W dacie sprzedaży Wierzytelności do Banku X Wierzytelności te mogą być niewymagalne, lub też wymagalne. Przy czym w przypadku wierzytelności wymagalnych, okres, który upłynął od daty ich wymagalności nie może być dłuższy, na dzień sprzedaży, niż 90 dni. Sprzedawane Wierzytelności nie będą stanowiły należności nieściągalnych lub zagrożonych nieściągalnością (potencjalnie nieściągalnych).
5)Czy w stosunku do sprzedawanych wierzytelności jest/będzie prowadzone postępowanie egzekucyjne, sądowe?
W stosunku do sprzedawanych wierzytelności nie jest i na moment sprzedaży nie będzie prowadzone postępowanie egzekucyjne, ani sądowe. Jak wskazano we wniosku o interpretację, wierzytelności nie będą stanowiły nieściągalnych należności.
6)Czy umowa sprzedaży Wierzytelności zawiera/będzie zawierać zastrzeżenia o zwrotnym przeniesieniu wierzytelności?
Umowa sprzedaży Wierzytelności nie zawiera/nie będzie zawierać zastrzeżenia o zwrotnym przeniesieniu Wierzytelności.
7)Czy cena sprzedawanych przez Państwa wierzytelności będzie odpowiadać ich wartości rynkowej w chwili ich zbycia?
Wierzytelności zostaną sprzedane po ich wartości rynkowej w chwili ich zbycia. Cena sprzedaży będzie równa wartości nominalnej Wierzytelności (tj. bez podatku VAT) pomniejszonej o uzgodnione niewielkie procentowe dyskonto. Dyskonto od wartości nominalnej będzie się opierać na szacowanych rocznych stratach (brak płatności) z portfela nabytych Wierzytelności, ponieważ nabywca będzie ponosić to ryzyko, które nie jest znane z góry. Wysokość dyskonta będzie weryfikowana w każdą rocznicę programu.
Jak wskazano we wniosku o interpretację, wynagrodzenie dla Banku X za udział w programie zakupu wierzytelności i zapewnienie finansowania nie będzie uwzględnione w dyskoncie, ale będzie składało się z kilku innych elementów, w tym marży naliczanej od Transzy uprzywilejowanej, Transzy kapitałowej i Transzy podporządkowanej, a także opłaty za zobowiązanie do nabywania Wierzytelności. Ponadto, Wnioskodawca może być również zobowiązany do zapłaty na rzecz Banku X opłaty wstępnej, a także do zwrotu na rzecz Banku X kosztów poniesionych przez Bank X na zewnętrznych doradców i audytorów w związku z Transakcją.
8) Czy umowa sprzedaży Wierzytelności do Banku X nosi cechy umowy Sekurytyzacji, jeżeli tak to proszę wskazać czy w ramach tej umowy dochodzi do zapewnienia finansowania np. poprzez emisję papierów wartościowych, itp.?
Umowa sprzedaży Wierzytelności do Banku X nie będzie stanowić umowy Sekurytyzacji. Wierzytelności będą nabywane przezBank X, a nie przez spółkę celową zapewniającą finansowanie poprzez emisję papierów wartościowych.
9) Jakie czynności będzie wykonywać Bank X w ramach umowy dotyczącej sprzedaży wierzytelności?
W ramach umowy dotyczącej sprzedaży Wierzytelności Bank X zobowiąże się do udziału w programie nabywania wierzytelności Spółki wynikających z działalności operacyjnej Spółki, czyli wierzytelności wynikających z dostawy towarów i usług. Zobowiązanie Banku X będzie dotyczyć nabywania Wierzytelności (spełniających określone kryteria kwalifikowalności) w trakcie trwania programu do określonego kwotowo limitu. Zobowiązanie Banku X obejmować będzie, w szczególności, zapewnienie finansowania Spółce poprzez nabywanie Wierzytelności, a także przejęcie ryzyka ewentualnego braku spłaty Wierzytelności przez klientów Spółki. Bank X nie będzie bowiem posiadał regresu w stosunku do Spółki w przypadku braku płatności z tytułu Wierzytelności.
10) Czy Bank X może wybrać jakie wierzytelności będzie nabywać?
Bank X nie będzie miał możliwości wyboru Wierzytelności, które zostaną nabyte. Program nabywania wierzytelności będzie jednak przewidywał szczegółowe warunki, jakie będą musiały spełniać Wierzytelności kwalifikowane do transakcji (tzw. eligibility criteria). W szczególności, sprzedaż nie będzie mogła obejmować wierzytelności nieściągalne lub zagrożone nieściągalnością.
11)Czy w związku ze świadczeniem usługi administrowania wierzytelnościami (pełnieniem funkcji serwisera Wierzytelności) będą Państwo posiadać dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami?
Wydatki (w tym naliczony podatek VAT) związane z serwisowaniem sprzedanych Wierzytelności mogą być bezpośrednio związane z serwisowaniem tych Wierzytelności (np. ewentualne działania windykacyjne dotyczące konkretnych sprzedanych Wierzytelności), jak też mogą mieć charakter ogólny związany z całościowym funkcjonowaniem Wnioskodawcy (np. wydatki na wynajęcie biura, usługi księgowe, itd.). Dlatego też, w zależności od konkretnego wydatku, Wnioskodawca może posiadać dokumenty potwierdzające bezpośredni związek odliczonego podatku z usługą serwisowania, jak też mogą to być dokumenty potwierdzające związek pośredni (w przypadku wydatków ogólnych).
Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca nie prowadzi działalności zwolnionej z podatku VAT i działalność Wnioskodawcy podlega w całości opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, Wnioskodawcy przysługuje obecnie prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego związanego z działalnością Wnioskodawcy. W opinii Wnioskodawcy przysługiwać mu będzie także odliczenie podatku naliczonego VAT związanego z usługami serwisowania sprzedanych Wierzytelności, co wynika z faktu, iż gdyby usługi te były świadczone na terenie Polski, Wnioskodawcy przysługiwałoby takie prawo.
12)Czy w wyniku nabycia wierzytelności Bank X uzyska pełną i wyłączną kontrolę nad nabytymi wierzytelnościami?
Tak, w wyniku nabycia Wierzytelności Bank X uzyska pełną i wyłączną kontrolę nad nabytymi Wierzytelnościami.
13)Czy w wyniku nabycia wierzytelności ryzyko niespłacenia wierzytelności przez dłużników zostanie przeniesione na Bank X?
Tak, w wyniku nabycia Wierzytelności ryzyko niespłacenia Wierzytelności przez dłużników zostanie przeniesione na Bank X.
14)Czy ponoszą/będą ponosić Państwo solidarną odpowiedzialności za spłatę wierzytelności przez dłużników po przeniesieniu wierzytelności na Bank X?
Nie, Wnioskodawca nie ponosi/nie będzie ponosić solidarnej odpowiedzialności za spłatę Wierzytelności przez dłużników po przeniesieniu Wierzytelności na Bank X.
15)Czy wierzytelności o których mowa we wniosku będą wierzytelnościami odpisanymi jako przedawnione?
Nie, Wierzytelności, o których mowa we wniosku (tj. Wierzytelności sprzedawane do Banku X) nie będą wierzytelnościami odpisanymi jako przedawnione.
Pytanie
Czy cena należna z tytułu sprzedaży Wierzytelności będzie stanowiła po stronie spółki przychód podatkowy zaliczany do przychodów ze źródeł innych niż zyski kapitałowe i czy kosztem uzyskania tego przychodu będzie wartość nominalna sprzedawanych Wierzytelności nie wyższa od kwoty Wierzytelności, która wcześniej została wykazana przez Wnioskodawcę jako przychód należny? (pytanie oznaczone we wniosku nr 7)
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, cena należna Spółce z tytułu sprzedaży Wierzytelności do Banku X będzie stanowiła po stronie Wnioskodawcy przychód podatkowy zaliczany do przychodów ze źródeł innych niż zyski kapitałowe. Jednocześnie, kosztem uzyskania tego przychodu będzie wartość nominalna sprzedawanych Wierzytelności nie wyższa od kwoty Wierzytelności, która wcześniej została wykazana przez Wnioskodawcę jako przychód należny.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, przychodami są w szczególności, otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Art. 14 ust. 1 Ustawy o CIT stanowi z kolei, iż przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości rynkowej.
Cesja wierzytelności została uregulowana w art. 509 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Przepis ten wskazuje, iż wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Zgodnie art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Powyższe regulacje prowadzą do wniosku, że zbycie wierzytelności podmiotowi trzeciemu powinno być traktowane jako transakcja odrębna od tej, jaka została pierwotnie zawarta pomiędzy wierzycielem a jego dłużnikiem (która to transakcja doprowadziła do wykreowania wierzytelności będącej przedmiotem późniejszej sprzedaży). Przelew wierzytelności, o którym mowa w art. 509 Kodeksu cywilnego, jest zatem odrębnym zdarzeniem gospodarczym, kreującym między zbywcą wierzytelności pierwotnej a jej nabywcą, nowy stosunek zobowiązaniowy.
Przychód uzyskany w wyniku odpłatnego zbycia Wierzytelności do Banku X będzie przychodem odrębnym od przychodu uzyskanego z tytułu transakcji pierwotnie zawartej przez Spółkę (np. sprzedaży towaru lub świadczenia usługi), w związku z którą powstała ta Wierzytelność. Spółka w takiej sytuacji otrzyma bowiem wynagrodzenie od podmiotu trzeciego (tutaj Bank X), za zbytą Wierzytelność, które nie stanowi jednak spłaty Wierzytelności przez pierwotnego dłużnika. W związku z powyższym, w omawianej sprawie w związku z Transakcją zbycia Wierzytelności po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód w rozumieniu Ustawy o CIT, z tytułu odpłatnego zbycia Wierzytelności.
Ponadto, w związku z tym, iż zakresem niniejszego wniosku objęte są wyłącznie Wierzytelności własne, w opinii Spółki, przychód ten powinien być rozpoznany w tzw. operacyjnym źródle przychodów, tj. stanowić przychód inny niż przychód z zysków kapitałowych, o którym mowa w art. 7b ust. 1 Ustawy o CIT. Zgodnie bowiem z art. 7b ust. 1 pkt 5 Ustawy o CIT, za przychody z zysków kapitałowych uważa się wyłącznie przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych. Tymczasem, w rozważanej Transakcji, przedmiotem zbycia nie będą ani wierzytelności nabyte wcześniej przez Spółkę, ani wierzytelności, które mogłyby powstać w związku ze wcześniejszym rozpoznaniem przychodów z zysków kapitałowych. Sprzedawane Wierzytelności będą pochodzić z działalności operacyjnej Spółki, tj. sprzedaży towarów bądź świadczenia usług.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że cena należna Spółce od Banku X stanowić będzie przychód Spółki w rozumieniu art. 12 ust. 1 Ustawy o CIT, który powinien być rozpoznany w tzw. operacyjnym źródle przychodów, tj. stanowić przychód inny niż przychód z zysków kapitałowych, o którym mowa w art. 7b ust. 1 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Dany wydatek podlega zatem uznaniu za koszt uzyskania przychodów wówczas, kiedy pozostaje on w bezpośrednim związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i jeżeli istnieje związek pomiędzy faktem jego poniesienia a możliwością powstania (zwiększenia) przychodu, bądź związek między jego poniesieniem a dążeniem do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Nie może to być także wydatek wymieniony w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT. Art. 16 ust. 1 pkt 39 Ustawy o CIT stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności, w tym w sposób określony w art. 12 ust. 1 pkt 7, z wyjątkiem wierzytelności lub jej części, które uprzednio zostały zarachowane jako przychód należny - do wysokości uprzednio zarachowanej jako przychód należny.
Przepis ten stanowi więc, iż kosztem uzyskania przychodów w związku ze sprzedażą wierzytelności, co do zasady, nie może być strata powstała na takiej sprzedaży, gdy dana wierzytelność nie była zarachowana jako przychód należny. W konsekwencji, w przypadku gdy na sprzedaży danej wierzytelności powstała strata, a podatnik zaliczył uprzednio tę wierzytelność do przychodów należnych, wówczas strata poniesiona na sprzedaży wierzytelności może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, ale jedynie do wysokości uprzednio zarachowanej jako przychód należny.
Mając na uwadze powyższą regulację, w związku z uzyskaniem przychodu ze sprzedaży Wierzytelności do Banku X, Wnioskodawca będzie miał prawo do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów pełnej wartości nominalnej sprzedawanej Wierzytelności z uwagi na fakt, iż Wierzytelność ta, wynikająca ze sprzedaży towarów i usług, zaliczona zostanie wcześniej w całości do przychodów należnych Spółki. Fakt, iż cena za Wierzytelność będzie uwzględniać dyskonto od wartości nominalnej Wierzytelności nie wyłączy możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych pełnej wartości nominalnej Wierzytelności, ponieważ, jak wynika z powołanego art. 16 ust. 1 pkt 39 Ustawy o CIT, strata poniesiona z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności stanowi koszt podatkowy w sytuacji, gdy wierzytelność ta została zaliczona do przychodów należnych, co będzie miało miejsce w omawianym przypadku.
Zasadność powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie w interpretacji ogólnej nr DD5.8201.11.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 15 lutego 2021 r. w sprawie zasad ustalania wysokości kosztów uzyskania przychodu przy zbyciu wierzytelności własnych w ramach umowy faktoringu. Stanowisko to potwierdza także interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 lutego 2025 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.781.2024.1.SG oraz z dnia 28 grudnia 2022 r., nr: 0111-KDIB1-2.4010.663.2022.1.AK, w której organ wskazał, iż: „wnioskodawca będzie mógł rozpoznać koszt uzyskania przychodów do wysokości przychodu ze sprzedaży tych wierzytelności oraz zaliczyć do kosztów uzyskania stratę na sprzedaży do wysokości zaliczonej wcześniej do przychodów należnych”.
Podsumowując powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, zbycie Wierzytelności na rzecz Banku Xbędzie skutkować dla Spółki powstaniem z tytułu takiej sprzedaży przychodu podatkowego z innych źródeł niż zyski kapitałowe wraz z jednoczesną możliwością rozpoznania przez Spółkę kosztu bezpośrednio związanego z tym przychodem w wysokości wartości nominalnej sprzedawanej Wierzytelności, która to wartość wcześniej została wykazana jako przychód należny Spółki.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
- W zakresie pytań nr 1-6, dotyczących podatku od towarów i usług, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
- Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one indywidualnych spraw podatników w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i wyłącznie w tych danych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
- Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
- Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się,jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
