Interpretacja indywidualna z dnia 30 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.603.2025.1.EJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnychjest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2025 r. wpłynął Państwa z 31 października 2025 wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej również jako: „Spółka”) jest spółką akcyjną, polskim rezydentem podatkowym, (…).

Zgodnie ze Statutem Wnioskodawcy, jego celem jest prowadzenie działalności w zakresie (…).

Opisane powyżej cele Spółka osiąga m.in. poprzez prowadzenie działalności zarobkowej, w tym w szczególności w ramach: (…).

W statucie Spółki wskazano, że prowadzona przez nią działalność zarobkowa służy wyłącznie realizacji celów statutowych Spółki. Osiągany zysk przeznaczany jest w całości na cele statutowe, w tym na: (…).

W tym, uzyskane środki finansowe przeznaczane są m.in. (…).

W (…) r. Wnioskodawca zrealizował na wynajmowanej nieruchomości inwestycję polegającą na budowie Ośrodka (…), stanowiącego zbiór kompletnych, zdatnych do użytku składników majątkowych, o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż 1 rok: (…).

Całkowity koszt realizacji inwestycji wyniósł ponad (…) zł netto ((…) zł brutto). Większość kosztów ((…) zł) została pokryta ze środków własnych Wnioskodawcy, z czego (…) % odpowiadało dochodowi, który został przeznaczony i wydatkowany na szkolenie i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży w kategoriach wiekowych młodzików, juniorów młodszych, juniorów i młodzieżowców do 23. roku życia i tym samym korzystał ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „CIT”).

W pozostałym zakresie, inwestycja została dofinansowana dotacją w wysokości (…) zł przyznaną przez (…).

W dniu (…) r. Wnioskodawca wprowadził składniki majątkowe wchodzące w skład Ośrodka (…) do ewidencji środków trwałych. Dotychczas jednak, zarówno w zakresie jakim inwestycja została sfinansowana z dotacji (…), jak i ze środków własnych w części odpowiadającej dochodowi korzystającemu ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT, Wnioskodawca nie zaliczał do kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych z tytułu ich zużycia. Obecnie jednak, Wnioskodawca powziął wątpliwości odnośnie do prawidłowości przyjętej kwalifikacji.

Pytania

 1. Czy przy zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wchodzących w skład Ośrodka (…), Wnioskodawca powinien wyłączyć tę część odpisów, która odpowiada wydatkom pokrytym z otrzymanej dotacji?

 2. Czy przy zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wchodzących w skład Ośrodka (…), Wnioskodawca może uwzględnić odpisy amortyzacyjne w części pokrytej ze środków własnych odpowiadających dochodowi korzystającemu ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, powinien on wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów tę część odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wydatkom na wytworzenie środków trwałych wchodzących w skład Ośrodka (…) pokrytym z dotacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztem uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych są m.in. odpisy amortyzacyjne, tj. odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (art. 15 ust. 6 ustawy o CIT).

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2. maszyny, urządzenia i środki transportu,

3. inne przedmioty

- przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Powyższe przepisy określają podstawowe przesłanki uznania odpisów amortyzacyjnych za koszty uzyskania przychodów.

Opisany w stanie faktycznym Ośrodek (…) stanowi kompleks budynków, budowli oraz przedmiotów, których okres używania przekracza jeden rok i jest wykorzystywany na potrzeby związane z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę. Tym samym, w odniesieniu do opisanego przez Wnioskodawcę kompleksu elementów wchodzących w skład Ośrodka (…) mamy do czynienia ze środkami trwałymi, zaś co do zasady odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.

Jednakże, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że zwrot wydatków poniesionych na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub jego odliczenie od podstawy opodatkowania skutkuje brakiem możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej środka trwałego, która została sfinansowana środkami zwróconymi podatnikowi. Jeżeli zatem podatnik nie poniósł realnego ciężaru ekonomicznego danego wydatku, wówczas po stronie podatnika nie dochodzi do uszczuplenia majątku, a tym samym brak jest podstaw do rozpoznania kosztu podatkowego. Innymi słowy, koszt uzyskania przychodu można rozpoznać wyłącznie wtedy, gdy podatnik finalnie ponosi go ze środków własnych. W konsekwencji, fakt otrzymania środków na sfinansowanie zakupu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych powoduje, że odpisy amortyzacyjne w części sfinansowanej przyznaną dotacją nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przy zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wchodzących w skład Ośrodka (…), powinien wyłączyć tę część odpisów, która odpowiada wydatkom pokrytym z otrzymanej z (…) dotacji.

Ad 2.

W ocenie Wnioskodawcy, może on zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wchodzących w skład Ośrodka (…) w części pokrytej ze środków własnych odpowiadającej dochodowi zwolnionemu z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT.

Zgodnie z tym przepisem, wolne od podatku są dochody klubów sportowych, o których mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2024 r. poz. 1488 oraz z 2025 r. poz. 28), przeznaczone i wydatkowane w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na szkolenie i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży w kategoriach wiekowych młodzików, juniorów młodszych, juniorów i młodzieżowców do 23. roku życia. Celem tej regulacji jest wspieranie działalności wychowawczej i szkoleniowej w sporcie młodzieżowym, stanowiącej element polityki państwa w zakresie rozwoju kultury fizycznej.

Natomiast jak zostało już wskazane wyżej, za koszt podatkowy można uznać jedynie taki wydatek, który został faktycznie poniesiony przez podatnika, a więc sfinansowany z jego majątku i który pozostaje w związku przyczynowym z uzyskaniem przychodu lub zachowaniem albo zabezpieczeniem jego źródła. W tym, kosztem uzyskania przychodów w CIT są m.in. odpisy amortyzacyjne, tj. odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Wyjątki od tej generalnej zasady zostały enumeratywnie wskazane w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT i jako odstępstwa od reguły muszą być interpretowane ściśle, nie jest dopuszczalna ich rozszerzająca wykładnia. Tymczasem, przepisy ustawy o CIT nie zawierają wyłączenia dla takiej sytuacji, gdy podlegający amortyzacji środek trwały finansowany jest (w całości, bądź części) ze środków własnych w wysokości odpowiadającej dochodowi, który na mocy art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT podlegał zwolnieniu z opodatkowania.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania w szczególności art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT. Celem tego przepisu jest uniknięcie sytuacji, w której podatnik rozpoznaje koszt podatkowy, mimo że faktycznie nie poniósł ekonomicznego ciężaru wydatku (jak ma to miejsce np. w przypadku wydatków pokrytych z dotacji).

Finansowanie nabycia lub wytworzenia środków trwałych z dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT nie stanowi jednak ani zwrotu poniesionych wydatków ani ich odliczenia od podstawy opodatkowania. Dochód zwolniony z opodatkowania jest częścią majątku podatnika, którą może on swobodnie dysponować - nie jest to bezzwrotna pomoc zewnętrzna ani refundacja. Wnioskodawca ponosi zatem rzeczywisty, ekonomiczny ciężar wydatków przeznaczonych na nabycie lub wytworzenie środków trwałych.

Powyższe stanowisko potwierdzają także przedstawiciele doktryny. Tak P. Małecki, M. Mazurkiewicz [w:] P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz, wyd. XVI, Warszawa 2025, art. 16. Wątpliwości może budzić sposób traktowania dochodu zwolnionego z podatku dochodowego, który podatnik przeznacza na zakup środka trwałego. Nie jest to przecież zwrot wydatków. Zatem odpisy amortyzacyjne od tak zakupionego środka powinny stanowić koszt uzyskania przychodów.

Kolejny przepis mogący potencjalnie mieć zastosowanie w niniejszej sprawie to art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, który wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z dochodów (przychodów) wymienionych w tym punkcie, tj. z art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52. 53, 54a, 55, 56 i 59 ustawy o CIT. Katalog ten ma charakter zamknięty i dotyczy specyficznych dochodów, których źródłem są m.in. fundusze pomocowe, programy i inne pokrewne im źródła finansowania, podlegające na ogół zwolnieniu z opodatkowania i nie obejmuje dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT. Wprowadzenie wyłączenia tego rodzaju kosztów w pkt 58, miało na celu eliminację podwójnej korzyści podatkowej, która wynikałaby dla podatnika z faktu pokrycia określonych wydatków, poprzez uzyskanie dofinansowania i dodatkowego obniżenia generowanego z podstawowej działalności gospodarczej przychodu, o koszty pokryte takimi zewnętrznymi środkami. Są to zatem przypadki odmienne do zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT, które było udziałem własnym Wnioskodawcy. W jego przypadku dochód zwolniony został bowiem wypracowany w ramach prowadzonej działalności, a nie przyznany jako bezzwrotne wsparcie zewnętrzne. Ponadto, zwolnienie to ma służyć określonym celom preferowanym przez ustawodawcę. Jest formą wsparcia edukacji sportowej dzieci oraz młodzieży i ma stanowić realną pomoc dla kwalifikowanych podmiotów (klubów sportowych) zajmujących się szkoleniem i tworzących warunki do współzawodnictwa w tych ściśle określonych grupach wiekowych.

Natomiast w tym kontekście ograniczenie prawa podatnika do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych sfinansowanych z dochodów zwolnionych na tej podstawie byłoby sprzeczne z celem zwolnienia, gdyż prowadziłoby do faktycznego pozbawienia go znaczenia ekonomicznego. W rezultacie podatnik nie uzyskałby żadnej rzeczywistej korzyści podatkowej z tytułu zwolnienia, co pozostawałoby w sprzeczności z intencją ustawodawcy, który wprowadził tę regulację w celu realnego wsparcia działalności sportowej dzieci i młodzieży. Należy wskazać, że zwolnienie z opodatkowania dochodu dedykowanego na preferowany cel społeczny, a następnie pozbawienie możliwości zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych finansowanych tym dochodem „wyzerowałoby” bowiem wynik podatkowy całej operacji, niwecząc tym samym skutki preferencji. Nie sposób przyjąć, że taka była intencja ustawodawcy, a co więcej, za prawem do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych w analizowanym zakresie, przemawia również wykładnia funkcjonalna przepisów ustawy o CIT. Stanowisko Wnioskodawcy jest również zbieżne z wykładnią literalną przepisów ustawy o CIT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, żaden z przepisów art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie znajduje zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy, a tym samym brak jest podstaw do wyłączenia z kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych sfinansowanych ze środków własnych Wnioskodawcy - dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT. Jednocześnie wydatek taki spełnia przesłanki „ponoszalności” kosztów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i jest zgodny z celami ustawodawcy.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przy zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wchodzących w skład Ośrodka (…), powinien uwzględnić tę część odpisów, która odpowiada wydatkom ze środków własnych odpowiadających dochodowi korzystającemu ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ww. ustawy:

Istotą amortyzacji jest rozłożenie w czasie jednorazowego wydatku poniesionego na zakup, czy wytworzenie danego środka trwałego.

Podstawę odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa, a wysokość tych odpisów uzależniona jest m.in. od przewidywanego okresu użytkowania danego środka trwałego.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 16a ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 16d ust. 2 ustawy o CIT:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo (…). Zgodnie z zapisami Statutu Państwa działalność, polega na prowadzeniu działalności w zakresie (…). Ponadto w statucie Spółki wskazano, że prowadzona przez Państwa Spółkę działalność zarobkowa służy wyłącznie realizacji celów statutowych Spółki. W (…) r. zrealizowali Państwo na wynajmowanej nieruchomości inwestycję polegającą na budowie Ośrodka (…), stanowiącego zbiór kompletnych, zdatnych do użytku składników majątkowych, o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż 1 rok. W dniu (…) r. wprowadzili Państwo składniki majątkowe wchodzące w skład Ośrodka (…) do ewidencji środków trwałych.

Państwa wątpliwości budzi m.in. kwestia, czy przy zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wchodzących w skład Ośrodka (…), Wnioskodawca powinien wyłączyć tę część odpisów, która odpowiada wydatkom pokrytym z otrzymanej dotacji.

W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT:

Skoro zatem część wydatków poniesionych na budowę Ośrodka (…) została sfinansowana dotacją, to Spółka nie będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części środków trwałych wytworzonych w ramach inwestycji, w jakiej inwestycja ta została sfinansowana z dotacji.

Tym samym należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że przy zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wchodzących w skład Ośrodka (…), powinien wyłączyć tę część odpisów, która odpowiada wydatkom pokrytym z otrzymanej z (…) dotacji.

Zatem Państwo stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Nie można natomiast zgodzić się z Państwa stanowiskiem w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wchodzących w skład Ośrodka (…) w części pokrytej ze środków własnych odpowiadającej dochodowi zwolnionemu z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Ustalony w powyższy sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten zawiera bowiem katalog dochodów wolnych od podatku. Innymi słowy, wyłącza z podstawy opodatkowania dochody uzyskane z tytułów w nim wymienionych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT:

Oznacza to, że na mocy przepisu art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT, zwolnienie przedmiotowe dotyczy dochodów klubów sportowych, realizujących cele i zadania w zakresie kultury fizycznej, o ile zostaną one przeznaczone i faktycznie wydatkowane w roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte lub w roku po nim następującym na szkolenie i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży w określonych kategoriach wiekowych.

Omawiane zwolnienie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Przysługuje bowiem wyłącznie określonym podmiotom (osobom prawnym, które są klubami sportowymi). Jednocześnie nie obejmuje ono wszystkich ich dochodów, a wyłącznie te, które są przeznaczone na szkolenie i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży.

Zwolnienie podatkowe, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT, obejmuje tylko niektóre dochody klubów sportowych. Są to tylko i wyłącznie te dochody, które są przez kluby sportowe przeznaczane na szkolenie i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży w kategoriach wiekowych młodzików, juniorów młodszych, juniorów i młodzieżowców do 23. roku życia.

Zgodnie z art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy o CIT:

Na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:

W tym miejscu należy zauważyć, że warunkiem koniecznym do zastosowania tego zwolnienia jest przeznaczenie i wydatkowanie tego dochodu na cele wskazane w tym przepisie w roku podatkowym lub w roku po nim następującym. A zatem w przypadku nieprzeznaczenia i wydatkowania dochodu osiągniętego przez klub sportowy na cel - przewidziany w art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT w roku podatkowym bądź w roku następującym po nim, będzie skutkowało ustawowym obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego.

Z opisu sprawy wynika, że większość kosztów została pokryta ze środków własnych Państwa Spółki, z czego (…) % odpowiadało dochodowi, który został przeznaczony i wydatkowany na szkolenie i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży w kategoriach wiekowych młodzików, juniorów młodszych, juniorów i młodzieżowców do 23. roku życia i tym samym korzystał ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca wprowadzając zwolnienie od podatku dochodów związanych z działalnością określoną w art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT miał na celu wspieranie (preferowanie czy też stymulowanie) instrumentami podatkowymi działań określonych w tym przepisie.

Wydatkowanie środków, zwolnionych od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT na cele określone w tym przepisie nie może być rozpatrywane w kategorii kosztów uzyskania przychodów. Czynność ta polega bowiem na rozdysponowaniu środków, pochodzących z dochodu zwolnionego od podatku, na cele określone w art. 17 ustawy o CIT i zgodnie ze wszystkimi wymogami określonymi w tym artykule.

Jeżeli bowiem równowartość dochodu odpowiadająca wydatkom poniesionym na preferowane przez ustawodawcę cele podlega zwolnieniu, to ponowne ujęcie tych wydatków w kosztach uzyskania przychodów, spowodowałoby podwójne obniżenie podstawy opodatkowania, jako koszt podatkowy i dochód zwolniony.

Mając na uwadze powyższe, skoro część wydatków poniesionych na budowę Ośrodka (…) została sfinansowana z dochodu zwolnionego, to Spółka nie będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części środków trwałych wytworzonych w ramach inwestycji, w jakiej inwestycja ta została sfinansowana z tego dochodu. Jak już bowiem wskazano powyżej, wydatkowanie środków pochodzących z dochodów zwolnionych od podatku nie może być rozpatrywane w kategorii kosztów uzyskania przychodów.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Maja Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.