Interpretacja indywidualna z dnia 5 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.514.2025.3.AS
Spółka, prowadząc ewidencję przebiegu pojazdów zgodną z art. 86a ustawy o VAT oraz wykorzystując pojazdy wyłącznie do działalności gospodarczej, może zaliczać 100% wydatków z tytułu używania samochodów osobowych do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z ustawą o CIT.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 października 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka będzie uprawniona do zaliczania w ciężar kosztów uzyskania przychodów 100% wydatków związanych z używaniem samochodów osobowych wykorzystywanych wyłącznie do celów działalności gospodarczej, potwierdzonych prowadzoną ewidencją przebiegu pojazdów spełniającą wymogi art. 86a ustawy o VAT.
Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismami z 26 listopada 2025 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.514.2025.1.AS oraz z 8 grudnia 2025 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.514.2025.2.AS wezwano do jego uzupełnienia. 3 grudnia 2025 r. oraz 11 grudnia 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP wpłynęły pisma z 3 grudnia 2025 r., stanowiące uzupełnienie wniosku.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A sp. z o.o. („Spółka” lub „B”) jest polską spółką (…) świadczącą usługi (…) branży automotive. Spółka jest podmiotem dominującym w grupie C i większościowym udziałowcem: D sp. z o.o. (100% udziałów), E sp. z o.o. (98% udziałów), F sp. z o.o. (98% udziałów) oraz G sp. z o.o. (98% udziałów) – dalej łącznie „Spółki zależne”.
Na zlecenie innych podmiotów („Klient”) Spółka świadczy usługi testowania samochodów (dalej: „Pojazdy”) przed ich wprowadzeniem na rynek (…) (dalej: „Testy” lub „Usługi”). Spółka nie jest właścicielem Pojazdów – przez cały okres Testów pozostają one własnością innych podmiotów, tj. Klienta lub jego potencjalnych klientów. Pojazdy objęte Testami stanowią pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów ustawy o VAT oraz ustawy o CIT, tj. pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Testy zasadniczo obejmują (…).
Jeden projekt Testów trwa (…).
Spółka ewidencjonuje przebieg jazd wykonywanych w ramach Testów w oparciu o ewidencję przebiegu pojazdu (tzw. kilometrówkę).
Spółka ponosi następujące wydatki związane z przeprowadzaniem Testów (…)
Spółka rozpoznawała w kosztach uzyskania przychodów 75% wydatków związanych z Testami.
W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 3 grudnia 2025 r. wskazali Państwo m.in., że:
- Samochody są udostępniane do testów na podstawie umowy usług testowania (podpisanej z klientem (…) producentem pojazdów) oraz protokołu przekazania pojazdu. Zasady opisane są w umowie usług. A sp. z o.o. ma pełne prawo do dysponowania pojazdami.
- Samochody, o których mowa we wniosku, są samochodami osobowymi w rozumieniu art. 4a pkt 9a ustawy o CIT. W większości (90%) są to samochody osobowe (…).
- Właścicielem posiadającym wyłączne prawa do dysponowania pojazdem na podstawie umowy usług z klientem producentem pojazdu) i przekazania pojazdu jest A sp. z o.o. lub jedna z jej spółek zależnych, tj. D sp. z o.o.; I sp. z o.o.; G sp. z o.o.; F sp. z o.o. Spółki mają prawo zarządzania pojazdami udzielone przez klienta, w tym w szczególności do (…).
- Koszty, na które powołujemy się we wniosku, są faktycznie ponoszone i opłacane w przez naszą Spółkę (A sp. z o.o.) jako część niezbędna do realizacji naszej działalności operacyjnej. Wszelkie późniejsze rozliczenia z Klientami wynikają z postanowień umowy handlowej pomiędzy stronami i stanowią element struktury ceny za świadczoną przez nas usługę. Nawet jeśli Klient zgodnie z umową zwraca nam część wydatku, ten zwrot stanowi przychód po stronie naszej Spółki. Tym samym, początkowy wydatek (poniesiony przez nas) oraz późniejszy zwrot (stanowiący nasz przychód) bilansują się w rachunku podatkowym. Dla celów CIT, wydatek uznaje się za definitywny, jeśli jest przeznaczony na cele związane z działalnością i nie jest zwracany w sposób, który wykluczałby jego zaliczenie do kosztów. W naszym przypadku, ujęcie wydatku jako kosztu oraz zwrotu jako przychodu zapewnia poprawność rozliczeń podatkowych.
- Samochody wykorzystywane są wyłącznie do testów. Wewnętrzna polityka użycia pojazdu zapewnia, że inżynierowie lub kierowcy nie mogą używać pojazdu w celach wykraczających cele służbowe [winno być: poza cele służbowe] (…). Zapewnia to m.in. stosowanie kilometrówki i codziennych raportów do zarządu, dzięki którym liczba przejechanych kilometrów wynika tylko i wyłącznie z konieczności przeprowadzenia testów. Klienci nie mają możliwości prowadzenia pojazdów testowych, ponieważ pozwolenie profesjonalnej rejestracji pojazdów jest wydane na firmę A sp. z o.o. lub jedną z jej spółek zależnych. Prowadzenie pojazdów testowych jest dozwolone wyłącznie naszemu autoryzowanemu personelowi.
- W Spółce zostały określone zasady używania wskazanych we wniosku samochodów i zasady te wykluczają ich wykorzystanie na cele nie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka będzie uprawniona do zaliczania w ciężar kosztów uzyskania przychodów 100% wydatków związanych z używaniem samochodów osobowych wykorzystywanych wyłącznie do celów działalności gospodarczej, potwierdzonych prowadzoną ewidencją przebiegu pojazdów spełniającą wymogi art. 86a ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Koszty ponoszone w zakresie szeroko pojętych samochodów osobowych stanowią szczególną kategorię wydatków, których możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wymaga dodatkowej weryfikacji przesłanek wymienionych w przepisach ustawy o CIT.
Co do zasady, za koszt uzyskania przychodów może zostać uznane 75% wartości wydatków związanych z używaniem samochodów osobowych.
Rozpoznanie w kosztach uzyskania przychodów 100% wartości tych wydatków ustawodawca uzależnia od łącznego spełnienia następujących przesłanek:
a)zaliczenia wydatków do kategorii wydatków związanych z używaniem samochodów osobowych,
b)braku wykorzystywania samochodów osobowych do celów innych niż działalność gospodarcza,
c)prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów zgodnie z wymogami ustawy o VAT.
Kolejną z przesłanek warunkujących uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest brak wykluczenia lub ograniczenia w zaliczeniu tego wydatku do kosztów na gruncie przepisów ustawy o CIT. Ustawodawca wprowadził szereg dodatkowych wyłączeń czy ograniczeń w przepisach ustawy o CIT w zakresie możliwości rozpoznawania w kosztach uzyskania przychodów wydatków powiązanych z korzystaniem z samochodów osobowych. Zgodnie z tymi przepisami kosztów uzyskania przychodów nie stanowią: dotyczące samochodu osobowego opłaty wynikające z umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa CIT”), umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy. Ponadto, 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
Jak wynika z analizy powyżej przywołanych przepisów, ustawodawca uzależnia możliwość rozpoznawania wydatków dotyczących samochodów osobowych w kosztach uzyskania przychodów od szeregu różnych okoliczności faktycznych związanych z korzystaniem z tych samochodów. W konsekwencji, dla celów ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z Testami podlegają ograniczeniom, o których mowa w ustawie o CIT, należy dokonać właściwego przyporządkowania okoliczności faktycznych związanych z ponoszeniem wydatków w ramach Testów do konkretnych przepisów ustawy o CIT.
W pierwszej kolejności, dla celów wykluczenia ewentualnych wątpliwości, w przypadku Spółki nie znajdzie zastosowania przepis ustawy o CIT ograniczający zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów opłat dotyczących samochodu osobowego wynikających z umów leasingu, najmu, dzierżawy czy umów o podobnym charakterze. Zgodnie z otrzymanymi informacjami Spółka otrzymuje Pojazdy dla celów Testów, w konsekwencji Spółka nie ponosi żadnych opłat związanych z korzystaniem z tych Pojazdów na rzecz klienta. W konsekwencji, tak zawarta umowa na testowanie Pojazdów, w naszej ocenie, nie spełnia przesłanek do uznania jej za żadną z umów wskazanych w tym przepisie.
Kolejno, należy poddać analizie przepis ograniczający możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 25% wartości wydatków, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej, jeśli – jak ustawodawca wprost wskazał – samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika. Innymi słowy, jeśli samochód jest wykorzystywany zarówno dla celów związanych, jak i niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o CIT, rozpoznaniu w kosztach uzyskania przychodów podlega 75% wartości wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego.
Ustawodawca nie warunkuje zastosowania tego przepisu od tytułu prawnego czy formy korzystania z samochodu osobowego, w konsekwencji przepis ten znajdzie zastosowanie w przypadku Spółki, która ponosi wydatki z tytułu używania samochodów osobowych przekazanych jej dla celów Testów. Dla właściwego zastosowania tego przepisu kluczowe jest omówienie pojęć: „wydatków z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej” oraz „wykorzystywania samochodu osobowego również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika”.
Ustawodawca nie zawarł w przepisach ustawy o CIT żadnych dodatkowych wskazówek w zakresie rozumienia pojęcia „wydatków z tytułu kosztów używania samochodu osobowego”, w konsekwencji należy odwołać się do praktyki interpretacyjnej organów podatkowych i sądów, a także do treści objaśnień podatkowych z 9 kwietnia 2020 r. dotyczących wykorzystywania samochodu osobowego w działalności gospodarczej. Zgodnie z tymi objaśnieniami, do wydatków związanych z używaniem samochodów osobowych należy zaliczyć wydatki eksploatacyjne, takie jak: nabycie paliwa, serwis, wymiana opon, naprawy, myjnie, płyny eksploatacyjne, opłaty za autostrady, badania techniczne, abonament radiowy w samochodzie, czynsz za garaż lub parking, remont powypadkowy. Wskazany w Objaśnieniach katalog nie ma charakteru zamkniętego, stanowić jednak powinien istotną wskazówkę interpretacyjną w procesie stosowania tych przepisów na gruncie danego stanu faktycznego (uzupełnionego analizą aktualnych stanowisk organów podatkowych i sądów).
W praktyce interpretacyjnej organów również nie wskazuje się na zamknięty katalog wydatków eksploatacyjnych mogących podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na gruncie tego przepisu, przykładowo tylko przywołując, że zdaniem organów w zakres zastosowania tego przepisu wpisują się między innymi takie opłaty jak paliwo, naprawy, serwis czy części zamienne.
Przenosząc te rozważania na zakres wydatków związanych z Testami (…), należy wskazać, że w naszej ocenie, wszystkie te wydatki wpisywać się będą w charakter oraz zakres wydatków, które stanowią wydatki eksploatacyjne, to jest wydatki powstające w związku z używaniem samochodu osobowego. W konsekwencji, w naszej ocenie, wszystkie wydatki związane z Testami stanowią wydatki eksploatacyjne, które w przypadku spełnienia dalszych przesłanek zawartych w tym przepisie, będą mogły stanowić wydatki rozpoznawane w kosztach uzyskania przychodów Spółki w 100% ich wysokości.
Kolejną z nich jest wykorzystywanie samochodu wyłącznie do celów związanych z działalnością gospodarczą, co wymaga prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu przez podatnika. Brak takiej ewidencji rodzi domniemanie, że samochód używany jest również do celów prywatnych, nawet jeśli faktycznie tak nie jest.
W zakresie szczegółowych zasad prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu ustawa o CIT odwołuje się do przepisów ustawy o VAT. W konsekwencji, podatnik będzie uprawniony do twierdzenia, że wykorzystuje samochody osobowe wyłącznie na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeśli prowadzona przez niego ewidencja będzie spełniała przesłanki takiej ewidencji wynikające z ustawy o VAT.
Z kolei samo prowadzenie ewidencji nie wystarczy, jeśli faktycznie pojazd jest używany również prywatnie. Ewidencja powinna spełniać wymogi określone w ustawie o VAT, do której odwołuje się art. 16 ust. 5f–5g ustawy o CIT. Ustawodawca przewidział też wyjątki, kiedy prowadzenie ewidencji nie jest wymagane, np. w przypadku samochodów przeznaczonych do odsprzedaży, najmu, leasingu, gdy brak prawa do odliczenia VAT lub w przypadku pojazdów o specjalnym przeznaczeniu (pomoc drogowa, bankowóz, karawan).
Wskazane w ustawie o VAT przypadki, w których podatnik nie jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, obejmują sytuacje, gdy samochody osobowe są przeznaczone wyłącznie do odprzedaży lub sprzedaży, a w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika – do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze w ramach przedmiotu działalności podatnika. Zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji dotyczy również przypadków, gdy podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z tymi samochodami, a także gdy pojazdy mają specjalne przeznaczenie, takie jak pomoc drogowa, samochód pogrzebowy czy bankowóz.
Mając na uwadze powyższe zasady prowadzenia ewidencji oraz wyjątki wskazujące na możliwość jej nieprowadzenia, należy zauważyć, że w tym katalogu nie ujęto przypadku wykorzystywania samochodów osobowych w ramach działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług testowania pojazdów. W konsekwencji, w przypadku Spółki nie znajdą zastosowania przepisy wyłączające obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Oznacza to, że również dla celów CIT możliwość uznania, iż Spółka wykorzystuje pojazdy wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej, będzie uzależniona od prowadzenia przez nią stosownej ewidencji przebiegu pojazdów.
Ustawodawca wprowadził ponadto dodatkową sankcję w tym zakresie, zgodnie z którą, jeżeli podatnik wbrew stanowi faktycznemu nie stosuje limitu w zaliczaniu wydatków do kosztów uzyskania przychodów (tj. zalicza 100% zamiast 75%), uznaje się, że przepis o ograniczeniu ma zastosowanie od dnia rozpoczęcia używania przez podatnika danego samochodu osobowego. W działalności polegającej na testowaniu pojazdów taki wyjątek nie ma zastosowania, zatem Spółka, aby rozpoznawać 100% wydatków, musi prowadzić ewidencję przebiegu pojazdów. Spółka do celów raportowania dla klientów od początku działalności prowadzi kilometrówkę oraz ogranicza użycie samochodu poza testami. Obecnie stosowana kilometrówka jest dostosowana do wymogów ustalonych w art. 86a ustawy o VAT.
Spółka prowadzi ewidencję przebiegu pojazdów na potrzeby raportowania do Klienta przebiegu prowadzonych testów. Forma prowadzenia ewidencji pojazdów została zaktualizowana aby spełniać wymogi ustawy o VAT. Jednocześnie, zgodnie z przekazanymi danymi, Spółka – wspierana w tym zakresie przez Biuro Rachunkowe – rozpoznaje wydatki związane z testami w wysokości 75% wartości tych wydatków. W konsekwencji, jak wynika z powyższej analizy, Spółka powinna być uprawniona do rozliczania w kosztach uzyskania przychodów 100% ich wartości, spełniając następujące wymogi prawne:
- pojazdy wykorzystywane są wyłącznie dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz
- Spółka będzie prowadzić ewidencję przebiegu Pojazdów zgodnie z wymogami ustawy o VAT.
Zgodnie z przedstawionymi informacjami, wydatki dotyczące Testów stanowią koszty eksploatacyjne, a zatem wydatki wpisujące się w katalog opłat związanych z używaniem samochodów osobowych. Jednocześnie, wewnętrzna polityka Spółki potwierdza, że Pojazdy wykorzystywane są wyłącznie dla celów prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę (...), a prowadzona ewidencja przejazdów spełnia wymogi przewidziane dla takiej ewidencji w ustawie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku oraz w jego uzupełnieniu opis stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie ustalony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
