Interpretacja indywidualna z dnia 23 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.685.2025.2.GK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 października 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów wskazanych w Wariancie nr 2-7. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 25 listopada 2025 r. (data wpływu za pośrednictwem ePUAP 25 listopada 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

A. A/S (dalej: Wnioskodawca, Spółka) jest spółką prawa duńskiego, która posiada siedzibę oraz miejsce faktycznego zarządu na terytorium Danii. Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako podatnik VAT czynny oraz jako podatnik VAT UE (dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dostarcza innowacyjne rozwiązania technologiczne, sprzęt oraz usługi, głównie dla przemysłu wydobywczego oraz cementowego.

W toku prowadzonej działalności na terytorium Polski Spółka dokonuje nabyć towarów na terytorium Polski od polskiego kontrahenta, które to towary na dalszym etapie są przez nią sprzedawane m.in. na rzecz kontrahentów posiadających siedzibę oraz zarejestrowanych dla celów VAT w innych krajach Unii Europejskiej (dalej: „UE”), którzy posiadają właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany w innym niż Polska kraju członkowskim UE (dalej: „Kontrahent” lub razem „Kontrahenci”).

W ramach opisanych transakcji towary te są transportowane z terytorium Polski do miejsca wskazanego przez Kontrahenta, znajdującego się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE. Spółka traktuje opisane powyżej dostawy jako wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów (dalej: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT i jako takie wykazuje je w deklaracjach podatkowych (pliku JPK_V7M oraz informacji podsumowującej).

Wnioskodawca, w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi/będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż terytorium Polski.

Spółka każdorazowo gromadzi/będzie gromadzić następujące dokumenty:

1.kopie faktur, zawierające m.in. dane Kontrahenta (tj. jego nazwę i adres siedziby),

2.specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru). Równocześnie,Spółka pragnie wskazać, iż mogą wystąpić sytuacje, w których omawiana specyfikacja nie będzie stanowiła odrębnego dokumentu, lecz będzie elementem faktury VAT wystawionej na rzecz Kontrahenta. W każdym przypadku specyfikacja będzie zawierać dane niezbędne do ustalenia jakie towary były przedmiotem dostawy.

W tym względzie, co do zasady Spółka jest/będzie w posiadaniu odpowiednich dokumentów potwierdzających rozpoczęcie wysyłki na terenie Polski i dostarczenie tych towarów do innego kraju UE, jakkolwiek przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację jest ocena czy posiadana dokumentacja opisana szczegółowo w ramach poniższych wariantów jest/będzie z perspektywy przepisów ustawy o VAT wystarczająca, aby uznać, iż spełniony został warunek określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Dokumentacja gromadzona przez Spółkę

Dokumentacja gromadzona przez Spółkę na potrzeby realizowanych transakcji WDT może się różnić w zależności od specyfiki dostawy (organizacji transportu) oraz indywidualnych ustaleń z poszczególnymi Kontrahentami. Niemniej jednak obejmuje/będzie ona obejmować następujące warianty dokumentacyjne:

Wariant 1: Spółka jest/będzie w posiadaniu:

• kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument);
• wystawionych przez przewoźnika dokumentów przewozowych (np. w formie listów przewozowych CMR) podpisanych przez nabywcę, które w sposób jednoznaczny potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów na teren innego państwa członkowskiego UE,

Wariant 2: Spółka jest/będzie w posiadaniu:

• kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument);
• dokumentu przewozowego CMR wystawionego przez przewoźnika, na którym z różnych przyczyn nie widnieje podpis osoby odbierającej towar;
• potwierdzenia otrzymania zapłaty od Kontrahenta za dostawy udokumentowane wskazaną fakturą.

Wariant 3: Spółka jest/będzie w posiadaniu:

• kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument);
• standardowego potwierdzenia z internetowego systemu śledzenia przesyłek przewoźnika (kuriera), gdzie można sprawdzić adres i status dostawy (w tym datę doręczenia), w formie dokumentu PDF bądź w postaci zapisanego zrzutu ekranu, potwierdzającego dostarczenie towaru do miejsca w innym niż Polska kraju UE.

Wariant 4: Spółka jest/będzie w posiadaniu:

• kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument);
• potwierdzenia otrzymania zapłaty od Kontrahenta za dostawy udokumentowane wskazaną fakturą;

Wariant 5: Spółka jest/będzie w posiadaniu:

• kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument);
• oświadczenia Kontrahenta podpisanego przez upoważnioną przez Kontrahenta osobę o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw (np. numer faktury). Oświadczenie to może mieć formę osobnego dokumentu bądź też zostanie naniesione przez przedstawiciela Kontrahenta ręcznie w postaci adnotacji na kopii faktury potwierdzającej dokonaną dostawę.

Wariant 6: Spółka jest/będzie w posiadaniu:

• kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument);
• otrzymanego drogą elektroniczną w formie wiadomości mailowej potwierdzenia odbioru przez Kontrahenta towarów objętych poszczególnymi fakturami wystawionymi przez Spółkę na rzecz Kontrahenta, gdzie osoba upoważniona przez Kontrahenta przesyła Spółce (korzystając z oficjalnego konta poczty elektronicznej Kontrahenta) informację potwierdzającą, że dane towary (ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw np. numer faktury) zostały otrzymane przez Kontrahenta w innym niż Polska kraju UE;

Wariant 7: Spółka jest/będzie w posiadaniu:

• kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument);
• potwierdzenia doręczenia towarów otrzymanego od Kontrahenta w drodze tzw. milczącej akceptacji w ustalonej formule, tj. w drodze korespondencji handlowej.

W tym względzie Spółka wskazuje, że procedura tzw. milczącej akceptacji polegać będzie na tym, że:

a)Na podstawie dokonanych uzgodnień Spółka wysyła do Kontrahenta w wiadomości mailowej specyfikację wysłanych towarów w formie zestawienia (zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi po zakończeniu okresu, którego dotyczy; zazwyczaj jest to okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca).

b)Spółka dysponuje potwierdzeniem dostarczenia wiadomości automatycznie generowanym przez pocztę elektroniczną.

c)W wiadomości mailowej Spółka dodatkowo wskazuje wcześniej ustalony między stronami termin na udzielenie potwierdzenia lub wniesienia uwag co do treści zestawienia przesłanych towarów.

d)W przypadku braku dokonania potwierdzenia otrzymania towarów przez Kontrahenta w ustalonym terminie uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).

Ponadto, dla każdego z powyższych Wariantów (1-7) Spółka może być dodatkowo w posiadaniu jednego bądź kilku dokumentów logistycznych towarzyszących dostawie np. „Packing/Shipping List” czy „Delivery Note” zawierających specyfikację towarów będących przedmiotem transportu (dalej łącznie: Dokumenty logistyczne).

W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytania:

1.czy z dokumentu przewozowego CMR wystawionego przez przewoźnika, pomimo braku na nim podpisu osoby odbierającej towar (Wariant 2) wynika jednoznacznie fakt dostarczenia towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraj;

odpowiedzieli Państwo, że z uwagi na brak na dokumencie CMR podpisu osoby odbierającej towary po stronie Kontrahenta (Wariant 2) treść tego dokumentu przewozowego CMR wystawionego przez przewoźnika nie potwierdza jednoznacznie faktu, iż towary zostały dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE niż terytorium kraju. Jako że dokument przewozowy CMR jest wystawiony przez przewoźnika, może on potwierdzać, że towary zostały odebrane przez przewoźnika.

Istotą przedstawionego we wniosku Wariantu 2 dokumentacji (jako uprawniającego Spółkę do zastosowania stawki 0% VAT) jest zestawienie wskazanego dokumentu CMR wystawionego przez przewoźnika (bez podpisu osoby odbierającej towar) z dokumentacją uzupełniającą, w celu udokumentowania wywozu towaru poza terytorium kraju do nabywcy w innym kraju członkowskim:

- kopią faktury dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument) oraz

- potwierdzeniem otrzymania zapłaty od Kontrahenta za dostawy udokumentowane wskazaną fakturą.

2.na podstawie jakich okoliczności wymienione w Wariancie 2 i 4 potwierdzenie otrzymania zapłaty od Kontrahenta za dostawy udokumentowane fakturą będzie wskazywało, że towar został dostarczony nabywcy do miejsca przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego np. czy z warunków umowy wynika, że płatność za towar będzie dokonana po otrzymaniu towaru przez nabywcę, czy dysponujecie Państwo korespondencją mailową, z której wynika, że zapłata za towar dotyczy konkretnego zamówienia dostarczonego do nabywcy lub innymi dowodami świadczącymi, że towar został dostarczony nabywcy - prosimy opisać okoliczności zdarzenia;

odpowiedzieli Państwo, że terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za towar dokonywana jest co do zasady po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta (zazwyczaj Kontrahenci nie wpłacają zaliczek/wpłacanie zaliczek nie jest ustalane z Kontrahentami). Szczegółowe warunki dotyczące płatności wynikają z ustaleń dokonanych pomiędzy Spółką z wybranym Kontrahentem. Ustalenia te mogę mieć formę m.in. umowy handlowej, zamówienia bądź korespondencji handlowej dotyczącej danej dostawy. W świetle powyższego oraz zgodnie z powszechnie przyjętą praktyką handlową, dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją dokonanej dostawy przez Kontrahenta (Kontrahenci nie dokonywaliby płatności bez otrzymania towarów).

3.czy będziecie Państwo posiadali dokumenty wskazane w Wariancie 2-7 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy;

odpowiedzieli Państwo, że Spółka będzie w posiadaniu przedmiotowych dokumentów przed terminem na złożenie deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy. Jednocześnie w sytuacji ewentualnego braku wskazanych dokumentów we wskazanym terminie, Spółka dokona rozliczenia VAT od zrealizowanych transakcji zgodnie z treścią obowiązujących regulacji VAT.

Pytania

1.Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 2 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

2.Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 3 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

3.Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 4 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

4.Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 5 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

5.Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 6 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

6.Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 7 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 2 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,

2.dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 3 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,

3.dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 4 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,

4.dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 5 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,

5.dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 6 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.

6.dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 7 powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.

Uzasadnienie

1.Uwagi ogólne

1.1.Pakiet Quick fixes

W celu usprawnienia funkcjonowania wspólnego systemu VAT w zakresie transakcji transgranicznych, UE opracowała pakiet zmian nazywanych zbiorczo „Quick Fixes”, na które składają się obecnie następujące akty prawne:

• Dyrektywa VAT 2006/112/WE (dalej: „Dyrektywa”) zmieniona Dyrektywą Rady (UE) 2018/1910 z 4 grudnia 2018 r. w odniesieniu do harmonizacji i uproszczenia niektórych przepisów w systemie podatku od wartości dodanej dotyczących opodatkowania handlu między państwami członkowskimi (Dz. Urz. L Nr 311 z 7.12.2018 - której termin implementacji to 1 stycznia 2020 r., jednakże w Polsce nastąpiło to dopiero z dniem 1 lipca 2020 r.;
• Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) NR 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Rozporządzenie”), zmienione rozporządzeniem 2018/1912 poprzez wprowadzenie art. 45a, który ustanawia katalog dokumentów, które mogą stanowić podstawę wzruszalnego domniemania, że towary (będące przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej) zostały wysłane lub przetransportowane z Polski do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, co związane jest z prawem do zastosowania stawki 0% z tytułu WDT. Rozporządzenie zostało w całości zaimplementowane i jest bezpośrednio stosowane w polskim porządku prawnym od 1 stycznia 2020 r. Wprowadza ono m.in. domniemanie, że WDT zostało dokonane w wypadku, gdy podatnik posiadać będzie wskazane w nim expressis verbis dokumenty.

Zgodnie z treścią art. 45a Rozporządzenia:

Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:

a)sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;

b)sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:

1. pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
2. co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.

Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.

Zgodnie natomiast z treścią art. 45a ust. 3 tego Rozporządzenia:

Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub transportu:

a)dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;

b)następujące dokumenty:

1. polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
2. dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia;
3. poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim.

W świetle powyższego, zdaniem Spółki, od 1 stycznia 2020 r., gromadząc dowody potwierdzające dokonanie WDT i uprawniające do zastosowania stawki 0% VAT, jest ona uprawniona do bezpośredniego zastosowania opisanych wyżej regulacji rozporządzenia 282/2011. Przy czym zgodnie z art. 45a ust. 1 rozporządzenia 282/2011, Spółka powinna posiadać co najmniej dwa dowody wymienione w ust. 3 lit. a) lub jeden dowód wymieniony w ust. 3 lit. a oraz jeden dowód w ust. 3 lit. b.

Niemniej, brak posiadania dokumentacji, o której mowa w Rozporządzeniu, nie powoduje automatycznie, że podatnik nie jest uprawniony do zastosowania stawki 0% dla transakcji WDT. Spełnione bowiem mogą być stosowne warunki dokumentacyjne zgodnie z przepisami polskiej ustawy o VAT.

Zatem, w ocenie Spółki, sposoby udokumentowania dostarczenia towarów w ramach WDT opisane w Wariantach 1-7 (w celu opodatkowania tych dostaw stawką 0% VAT), nie stoją więc w sprzeczności z Rozporządzeniem. Zawarte bowiem w Rozporządzeniu regulacje dotyczące dokumentacji WDT ustanawiają jedynie domniemanie, zgodnie z którym w przypadku zgromadzenia określonej dokumentacji uważa się, że doszło do przemieszczenia towarów między państwami członkowskimi, co wiąże się z prawem do zastosowania stawki 0% dla transakcji WDT. Wspomniane domniemanie nie wyłącza jednak możliwości zastosowania stawki 0% VAT dla transakcji WDT na podstawie dokumentów gromadzonych przez Spółkę, które są zgodne z ustawą o VAT.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje odzwierciedlenie w m.in.:

• objaśnieniach podatkowych z 17 grudnia 2020 r. w sprawie dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dla celów podatku od towarów i usług, gdzie wskazano, że: „Niespełnienie przez podatnika warunków domniemania wprowadzonych w art. 45a ust. 1 Rozporządzenia 282/2011 nie oznacza jednocześnie, że zostanie on pozbawiony możliwości zastosowania stawki 0% z tytułu dokonanej WDT. W takiej sytuacji podatnik, będzie musiał udowodnić zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT (art. 42 ust. 3-5 i 11), że warunek zastosowania stawki 0% polegający na tym, aby towary zostały dostarczone do nabywcy w innym państwie członkowskim, został przez niego spełniony. Innymi słowy, jeżeli podatnik nie spełni warunków określonych w art. 45a ust. 1 lit. a) lub b) Rozporządzenia 282/2011 i domniemanie nie znajdzie zastosowania, sytuacja podatnika pozostaje taka sama jak przed wejściem w życie art. 45a Rozporządzenia 282/2011”;
• uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej wdrażającej postanowienia Dyrektywy „Quick Fixes” (ustawa z 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw; Dz. U. z 2020 r. poz. 1106): „Niespełnienie warunków domniemania nie oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji na dostawcy ciąży obowiązek udowodnienia w inny sposób, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione. Inaczej mówiąc, jeśli domniemanie nie ma zastosowania, sytuacja pozostaje taka sama, jak obecnie”;
• treści wyjaśnień do tzw. pakietu „Quick Fixes”, które zostały opublikowane przez Dyrekcję Generalną Komisji Europejskiej ds. opodatkowania i Unii Celnej (DG TAXUD) (dostęp 28 marca 2024 r.: https://taxation-customs.ec.europa.eu/commission-guidelines_pl): „Państwa członkowskie mają obowiązek stosowania art. 45a rozporządzenia wykonawczego. Oznacza to, że jeżeli warunki określone w tym przepisie są spełnione, dostawca będzie mógł skorzystać z odpowiedniego domniemania. Państwa członkowskie mają również możliwość określenia w swoich krajowych przepisach w dziedzinie VAT innych domniemań dotyczących dowodu transportu, które mogą pozostawiać więcej swobody niż domniemanie przewidziane w art. 45a RW. W takim przypadku dostawca mógłby skorzystać z domniemań określonych w art. 45a RW lub domniemań w krajowych przepisach dotyczących VAT, o ile spełnione są odpowiednie warunki. W tym względzie istniejące krajowe przepisy dotyczące VAT, w których określono warunki dotyczące dowodu transportu dające więcej swobody niż warunki przewidziane w art. 45a RW, mogą być nadal stosowane”;
• w wydanych dotychczas interpretacjach indywidualnych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 kwietnia 2020 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.50.2020.1.PJ, w której organ stwierdził m.in.: „(…) Jednocześnie niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione. (…)”

1.2.Warunki zastosowania stawki 0% VAT dla WDT

Spółka pragnie wskazać, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według 0% stawki VAT. Niemniej jednak, art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje warunki, które muszą zostać spełnione, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0% stawki podatku, tj.: „(...)

1)podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

2)podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3)podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE”.

Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być postrzegane jako wyjątek od reguły, lecz jako reguła, od której wyjątkiem jest stosowanie stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować powinno stawką podatkową 0%, która -wbrew stanowisku Organów - w ramach WDT nie jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”. Mając na uwadze powyższe, dostawy wewnątrzwspólnotowe powinny być więc co do zasady opodatkowane stawką 0% VAT, a nie stawką krajową.

Jak zostało podniesione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zarówno warunek wskazany w pkt 1 zacytowanego powyżej przepisu, jak i warunek wskazany w pkt 3, zostaną w ocenie Spółki spełnione. Spółka dokonuje/będzie dokonywać bowiem dostaw na rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe państwo członkowskie, a także jest ona zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Tym samym, warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia, czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych dostaw jest warunek posiadania przez nią dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały przez Spółkę wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego (stosownie do treści przepisu art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).

1.3.Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na terytorium innego kraju członkowskiego w świetle ustawy o VAT

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:

• dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi);
• specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku;

- jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT.

Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku, gdy dokumenty te nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami, o których mowa wart. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

• korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
• dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
• dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku - inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
• dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Jednocześnie, Spółka pragnie podkreślić, iż konstrukcja przytoczonego powyżej przepisu wskazuje, że wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów pomocniczych ma charakter otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim również innymi niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT dokumentami.

Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się zupełnie dowolnymi dokumentami. Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, w której stwierdzono m.in., że przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.), w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. Co więcej, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT nie mają charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, bądź posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.

W tej samej uchwale stwierdzono także, że „dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.”

Powyższe podejście zostało również potwierdzone w następujących interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS):

• w interpretacji indywidualnej z dnia 24 stycznia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.874.2021.2.KT, w której DKIS wskazał, że: „Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 VATU, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 VATU. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § - ustawy - Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem” [Analogiczne stanowisko zostało przedstawione przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 23 lutego 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.718.2020.2.JS.];
• w interpretacji indywidualnej z dnia 29 marca 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.31.2019.2.WH, w której DKIS wskazał, że: „Zasadniczą kwestią w niniejszej sprawie jest to, aby posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty jednoznacznie świadczyły o tym, że towary będące przedmiotem transakcji zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego. Przy czym, jak wskazano powyżej, dokumenty wskazane w art. 42 ust. 3 ustawy stanowią podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, które w przypadku, gdy nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy, mogą być uzupełnione dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie jest wymagane łączne posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego”.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w przypadku WDT, nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi wprost w tym przepisie), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

2.Analiza dokumentacji posiadanej przez Spółkę

Jak wskazano w opisie zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka każdorazowo posiada/będzie posiadać kopie faktur oraz specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (zawarte w fakturze lub stanowiące osobny dokument, tzn. załącznik do faktury). Spółka gromadzi/będzie gromadzić również listy przewozowe, potwierdzające wywóz towarów na terytorium innego państwa członkowskiego (Wariant 1). Niemniej mogą wystąpić sytuacje, w których Spółka nie posiada/nie będzie posiadała podstawowych dokumentów. W takich przypadkach Spółka jednak posiada/będzie posiadała dodatkową dokumentację, o której mowa w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, która w jej ocenie jednoznacznie potwierdza dokonanie dostawy towarów - dokumentacja ta opisana została szczegółowo w ramach Wariantów 2-7.

Mając natomiast na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w przypadku WDT, nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym przepisie razem z innymi dokumentami (mogą to być dokumenty wymienione wprost w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody mieszczące się w dyspozycji w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

Wobec tego, zdaniem Spółki, brak dokumentu przewozowego, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT, jeżeli będzie ona dysponowała dodatkową dokumentacją, o której mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, łącznie i jednoznacznie potwierdzającą dostawę towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego.

a)Analiza przypadków przedstawionych w Wariantach 2 i 4

Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument) Spółka posiada/będzie posiadać w swojej dokumentacji dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (np. w formie listów przewozowych CMR), na których z różnych przyczyn nie widnieje podpis osoby odbierającej towar oraz (ii) potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar (Wariant 2).

Możliwa jest również sytuacja, w której Spółka w przypadku braku dokumentu przewozowego jest w posiadaniu/będzie posiadać kopię faktury ze specyfikacją sztuk ładunku łącznie z potwierdzeniem zapłaty za towary przez Kontrahenta (Wariant 4).

W obu przedstawionych wariantach Spółka może być również w posiadaniu jednego lub kilku Dokumentów logistycznych.

Zdaniem Spółki wskazana powyżej dokumentacja (przedstawiona odpowiednio w Wariancie 2 i 4) jest wystarczająca do uznania jej za dokumentację jednoznacznie potwierdzającą, że przedmiotowe towary zostały dostarczone do nabywcy (Kontrahenta). W Wariantach 2 i 4 Spółka posiada/posiadać bowiem będzie zestaw dokumentów umożliwiający identyfikację danej transakcji, w szczególności w kontekście odbiorcy (Kontrahenta) i miejsca dostawy w ramach UE, jak i rodzaju towarów (poprzez referencję do faktury sprzedażowej).

W opinii Spółki, pomimo braku podpisu osoby odbierającej towar na dokumencie przewozowym lub braku dokumentu przewozowego, to właśnie te dodatkowo zgromadzone dokumenty (odpowiednio Wariant 2 i 4) w sposób satysfakcjonujący z perspektywy przepisów ustawy o VAT potwierdzają fakt dostarczenia towarów do Kontrahenta w ramach UE. Okoliczności bowiem, w których Kontrahent dokonuje płatności za dane towary stanowi w ocenie Spółki obiektywną przesłankę potwierdzającą dostarczenie towarów do tego Kontrahenta na terytorium UE.

Zdaniem Spółki zatem zarówno:

• niepodpisany przez Kontrahenta dokument CMR uzupełniony w praktyce potwierdzeniem zapłaty za dane towary (Wariant 2), jak i
• samo potwierdzenie otrzymania zapłaty za towary (Wariant 4),

stanowią dokumentację, która - łącznie z kopią faktury oraz specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku - potwierdza jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Tym samym w ocenie Spółki, dokumentacja wskazana w każdym z przytoczonych powyżej Wariantów (2 i 4) spełnia przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydanych przez m.in.:

• DKIS z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM w której organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, iż w analogicznych wariantach jak opisane Warianty 4-5 w niniejszym wniosku dokumenty tj.

Wariant 4 obejmujący - „(…) kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury), dokumentów przewozowych wystawionych przez przewoźnika (np. w formie listów przewozowych CMR), na których z różnych przyczyn nie widnieje podpis osoby odbierającej towar oraz potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar,

Wariant 5 obejmujący - (…) kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar,(…) stanowią/ będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.”

• DKIS z dnia 13 czerwca 2017 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.94.2017.1.AP, w której potwierdzona została możliwość zastosowania stawki 0% w przypadku posiadania kopii faktury VAT oraz m.in. potwierdzonej przez odbiorcę towaru faktury (skan lub oryginał) lub potwierdzenia zapłaty za dostarczony towar.

b)Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie 3

W Wariancie 3 Spółka dysponuje/będzie dysponowała kopią faktury VAT ze specyfikacją sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument) oraz potwierdzeniem z internetowego systemu śledzenia przesyłek przewoźnika, gdzie można sprawdzić ich kierunek i status, w formie dokumentu PDF bądź w postaci zapisanego zrzutu ekranu, potwierdzającego dostarczenie przez przewoźnika/kuriera towaru do miejsca w innym niż Polska kraju UE.

Spółka ponadto może również być w posiadaniu jednego bądź kliku z Dokumentów Logistycznych towarzyszących dostawie.

W ocenie Spółki informacja o doręczeniu danej przesyłki przez przewoźnika zawarta w wewnętrznym systemie przewoźnika (do której Spółka ma dostęp) stanowi pewnego rodzaju oświadczenie mające postać elektroniczną i stanowiącą zautomatyzowanie informacji zamieszczonej w systemie przewoźnika, które jednoznacznie potwierdza, że przedmiotowe towary zostały dostarczone do nabywcy (Kontrahenta) oraz w ocenie Spółki, spełnia tym samym przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, że informacja z internetowego systemu przewoźnika, gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki oraz jej status, w tym datę doręczenia, potwierdza jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego.

Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach podatkowych, przykładowo w:

• interpretacji indywidualnej DKIS z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM, w której zostało wskazane, że: „Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody (opisane w Wariantach A-H) w postaci: (…)

E. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz informacji z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki i jej status w tym datę doręczenia,

stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.”

• interpretacji indywidualnej DKIS z 26 listopada 2020 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.403.2020.1.JK, w której organ wskazał: „W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2020 r., dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, o których mowa w Wariancie III i w Wariancie IV, są/powinny być, w świetle art. 42 ustawy, opodatkowane 0% stawką podatku VAT. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.”

Autor wniosku w wariancie IV wskazał, że Spółka dysponuje/będzie dysponować kopią faktury zawierającą dane Kontrahenta oraz specyfikację poszczególnych sztuk załadunku, oraz dokumentem/dokumentami potwierdzającymi doręczenie towaru udostępnianym przez daną firmę kurierską, zgodnie z poniżej opisanymi możliwymi scenariuszami:

o(i) elektronicznym dokumentem w formacie pliku XML potwierdzającym nadanie przesyłki o indywidualnym numerze (plik będzie przechowywany w formie elektronicznej w systemie informatycznym używanym przez Spółkę) oraz (ii) oświadczeniem firmy kurierskiej o dostarczeniu towaru do odbiorcy (ze wskazaniem daty doręczenia); albo

o(i) elektronicznym dokumentem w formacie pliku XML potwierdzającym nadanie przesyłki o indywidualnym numerze (plik będzie przechowywany w formie elektronicznej w systemie informatycznym używanym przez Spółkę) oraz (ii) oświadczeniem firmy kurierskiej o pozostawieniu towaru do dyspozycji odbiorcy, oraz (iii) wydrukiem śledzenia przesyłki o danym indywidualnym numerze z portalu internetowego firmy kurierskiej wraz z informacją o doręczeniu przesyłki do odbiorcy w danym dniu; albo

o(i) informacją o indywidualnym numerze identyfikacyjnym przesyłki wraz z adresem internetowym, pod którym możliwe jest śledzenie przesyłki (informacja ta jest przechowywana w systemie informatycznym używanym przez Spółkę), oraz (ii) wydrukiem śledzenia przesyłki o danym indywidualnym numerze z portalu internetowego firmy kurierskiej wraz z informacją o doręczeniu przesyłki do odbiorcy w danym dniu.”

• interpretacji indywidualnej DKIS z 13 czerwca 2017 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.94.2017.1.AP, w której organ zgodził się ze stanowiskiem autora wniosku o interpretację, zgodnie z którym „Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie stanu faktycznego (Przypadek 1) oraz zdarzenia przyszłego (Przypadek 2) złożonego wniosku dokumenty potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT do Nabywcy. Są to dokumenty zapewniające spełnienie przez Wnioskodawcę warunku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT (łącznie potwierdzają one fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju). Tym samym, na ich podstawie Spółka może wykazywać przedmiotowe dostawy (WDT) w deklaracji za dany okres rozliczeniowy jako opodatkowane stawką 0% VAT (…).”

W przypadku 1 autor wniosku wskazał, że w sytuacji braku oryginału dokumentu CMR potwierdzeniem dostarczenia towaru do Nabywcy jest komplet następujących dokumentów: 1) kopia faktury VAT zawierająca ogólną specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (ponadto szczegółowe informacje na temat specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku znajdują się na nocie dostawy), 2) co najmniej 1 z poniższych dokumentów: (…) d. informacja z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki i jej status (potwierdzająca status przesyłki: doręczona), (…).

• interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 stycznia 2011 r. sygn. IPPP3/443-1024/10-2/KC, w której organ wskazał, że „W przypadku, gdy u Wnioskodawcy brak jest dokumentu przewozowego, podpisanego przez nabywcę lub wskazanego przez niego odbiorcę towarów, wskazane przez niego dokumenty dodatkowe, tj. dokumenty potwierdzające zapłatę za dostarczone towary (potwierdzenia płatności, wyciągi bankowe), specyfikacje płatności za zapłacone dostawy, korespondencja handlowa dotycząca WDT, wydruk informacji podawanych przez przewoźnika na stronie internetowej, w opcji śledzenia przesyłki potwierdzających, że dana przesyłka została doręczona nabywcy bądź wskazanemu przez nabywcę odbiorcy, dowód potwierdzający przyjęcie do nabywcy towarów w innym kraju Unii Europejskiej, uprawniają go do zastosowania stawki podatku 0% dla przedmiotowej dostawy”.
• interpretacji indywidualnej DKIS z 28 lutego 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.493.2019.3.MAZ, w której organ wskazał, że: „Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy możliwości uznania oświadczenia spedytora (przewoźnika) za dokument potwierdzający dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, co upoważnia Spółkę do zastosowania stawki opodatkowania 0%, po spełnieniu pozostałych warunków, o których mowa w art. 42 ustawy. Odnosząc powyższe rozważania do materii sprawy należy zauważyć, że Wnioskodawca zleca wywóz towarów z terytorium kraju firmom spedycyjnym. W konsekwencji tego dokumentami potwierdzającymi wywóz z terytorium kraju towarów, będących przedmiotem WDT, są dokumenty przewozowe otrzymane od spedytora (przewoźnika). Stanowi o tym art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy. W przypadku Spółki takim dokumentem potwierdzającym wywóz towarów i ich dostarczenie do miejsca przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, będzie zbiorcze oświadczenie spedytora, zawierające nr przesyłki, nr faktury WDT, ilość i typ opakowań, wagę i objętość, miejsce i datę załadunku, miejsce i datę wyładunku. Ponadto Spółka będzie posiadała wykaz dostarczonych do odbiorcy przesyłek, przekazywany przez system informatyczny spedytora, zawierający numery dokumentów nadawcy, których dotyczyła przesyłka. Powyższe oznacza, że zbiorcze oświadczenie spedytora (przewoźnika) może być uznane za dokument potwierdzający dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy. Zatem spełniając pozostałe warunki wymienione w art. 42 ust. 1 ustawy, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania stawki 0% dla dokonywanej transakcji WDT.”

c)Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie 5 i 6

W Wariancie 5 oprócz faktury wraz ze specyfikacją sztuk ładunku Spółka będzie w posiadaniu oświadczenia Kontrahenta podpisanego przez upoważnioną przez Kontrahenta osobę o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw (np. numer faktury). Oświadczenie to może mieć formę osobnego dokumentu bądź też zostanie naniesione ręcznie w postaci adnotacji na kopii faktury potwierdzającej dokonaną dostawę.

Możliwa jest również sytuacja, że oświadczenie Kontrahenta zostało/zostanie otrzymane drogą elektroniczną w formie wiadomości mailowej, zawierającej potwierdzenie odbioru towarów objętych poszczególnymi fakturami wystawionymi przez Spółkę na rzecz Kontrahenta, gdzie osoba upoważniona przez Kontrahenta przesyła Spółce (korzystając z oficjalnego konta poczty elektronicznej Kontrahenta), informację potwierdzającą, że dane towary (ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw np. numer faktury) zostały otrzymane przez Kontrahenta (Wariant 6).

Dodatkowo w obu wariantach Spółka może być w posiadaniu jednego bądź kliku z Dokumentów logistycznych.

Spółka wskazuje, że oświadczenie Kontrahenta podpisane przez upoważnioną w tym zakresie osobę, oświadczenie naniesione ręcznie w postaci adnotacji na fakturze, jak również oświadczenie otrzymane drogą elektroniczną w formie wiadomości mailowej stanowi/będzie stanowić dowód, o którym mowa wprost w art. 42 ust. 11 pkt 1 ustawy o VAT. Z każdego ze wskazanych oświadczeń wynika/będzie wynikać jednoznacznie, że towary będące przedmiotem transakcji zostały dostarczone do ostatecznego ich odbiorcy w innym niż Polska kraju UE. Pracownik upoważniony przez Kontrahenta w sposób jednoznaczny wskazuje/będzie wskazywać, iż towary objęte zestawieniem zamówień (przy czym w takim przypadku Spółka będzie w stanie w jednoznaczny sposób przyporządkować numer zamówienia do konkretnej faktury) bądź faktur za dany okres zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia i że Kontrahent je otrzymał.

Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach podatkowych, przykładowo w:

• Interpretacji indywidualnej z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-4012.676.2024.1.RM, gdzie Organ stwierdził: „Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów dokonywanymi na rzecz Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody opisane w Wariantach A-H, w postaci:

A. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów (np. w formie PDF), zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do potwierdzenia odbioru towarów,

B. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz otrzymanego drogą elektroniczną w formie wiadomości e-mail potwierdzenia odbioru towarów objętych wykazem faktur przesłanych przez Spółkę; w ramach planowanego rozwiązania osoba upoważniona przez Kontrahenta będzie przesyłała Spółce potwierdzenie w formie wiadomości e-mail, że towary objęte wykazem faktur, przesłanym przez Spółkę, zostały otrzymane przez Kontrahenta, (…)

H. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz faktury podpisanej przez Kontrahenta lub osobę upoważnioną przez Kontrahenta. Przy czym jak Państwo wskazują, Kontrahent podpisuje fakturę dopiero po dostarczeniu towarów do wskazanego przez niego miejsca docelowego. Wynika to z powszechnej praktyki handlowej, w ramach której po dostarczeniu towarów do Kontrahenta, potwierdza on realizację danej dostawy poprzez złożenie podpisu bezpośrednio na fakturze dokumentującej daną dostawę - stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.”

• Interpretacji indywidualnej z 21 października 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.351.2021.2.PC, gdzie Organ stwierdził: „Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Wnioskodawcę w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody w postaci:

1.faktury wystawionej przez Spółkę, dokumentującej sprzedaż Towarów na rzecz Kontrahentów, obejmującej wszystkie dane wymagane przez ustawę o VAT, a dodatkowo m.in.: adres dostawy (miejsce przeznaczenia) w innym kraju Unii Europejskiej (jeśli jest inny niż adres Kontrahenta), warunki dostawy (Incoterms), specyfikację Towarów (w tym ilość, wagę, wartość) oraz nr VAT UE, którym Kontrahent posługuje się dla potrzeb danej transakcji, oraz

2.oświadczenia Kontrahenta, w którym potwierdza on że towar będący przedmiotem WDT został dostarczony do miejsca jego przeznaczenia znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego UE, które wskazywać będzie co najmniej strony transakcji, oznaczenia faktur oraz wskazanie miejsca i czasu, w którym towary zostały dostarczone,

będzie uprawniała Wnioskodawcę do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy).”

• Interpretacji indywidualnej z 14 listopada 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.462.2022.1.GK, gdzie Organ stwierdził: „Zbiorcze potwierdzenie dostawy wydawane byłoby w odniesieniu do wszystkich dostaw dokonanych do danego Kontrahenta w danym kraju Unii Europejskiej w danym miesiącu. Kontrahent podpisywałby Zbiorcze potwierdzenie dostawy (najczęściej poprzez swoich pracowników odpowiedzialnych za transport/logistykę), dodatkowo podając datę złożenia podpisu, a czasem również zamieszczając firmową pieczątkę. Kontrahent przesyłałby Państwu skan (w formie pliku PDF) podpisanego Zbiorczego potwierdzenia dostawy e-mailem. Ponadto wystawione przez Państwa faktury dokumentujące sprzedaż Towarów na rzecz Kontrahentów, poza wszystkimi danymi wymaganymi przez ustawę o VAT, dodatkowo zawierają specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (ich ilość, wagę, wartość) co umożliwi identyfikację Towarów będących przedmiotem dostaw. Generalnie poza Zbiorczym potwierdzeniem dostaw będziecie Państwo posiadać również dokumenty CMR. Biorąc jednak pod uwagę zwiększający się wolumen transakcji i problemy z uzyskaniem CMR, rozważacie Państwo możliwość wdrożenia systemu w ramach którego potwierdzeniem dokonania dostawy będą wyłącznie Zbiorcze potwierdzenia dostaw. (…) Zatem mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że wskazane zbiorcze potwierdzenie dostawy oraz specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku umożliwiająca identyfikację towaru będącego przedmiotem dostaw znajdująca się na wystawionej fakturze stanowią dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej potwierdzające dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do kontrahenta na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju i tym samym (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) upoważniają Państwa do stosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów”
• Interpretacji indywidualnej z 13 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.573.2024.1.GK gdzie Organ stwierdził: „Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów, którzy posiadają i podają Spółce właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej, tj. dowody (opisane w Wariantach I-V) w postaci:

Wariant I - (i) faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz (ii) dokumentu „Confirmation of goods receipt under the ICS”, będącego zbiorczym zestawieniem transakcji sprzedaży w ramach WDT na rzecz Kontrahenta (zawierającym m.in. państwo UE zakończenia dostawy, numery faktur Spółki, numery sprzedanych części, numery zamówień, numery dostaw, ilość dostarczonych towarów), podpisane przez Kontrahenta, przesłane Spółce w formie skanu za pośrednictwem wiadomości e-mail. (…)

Wariant IV - (i) faktury (lub jej kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz (ii) potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego od Kontrahenta. Potwierdzenie to może być złożone w następujących formach:

• korespondencja elektroniczna (mailowa) z Kontrahentem zawierająca oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw: przykładowo mogą to być dane takie jak data dostawy towaru, oznaczenie symbolu oraz ilości towaru, numer faktury czy też numer dokumentu „Packing List” lub „Delivery Note” będącego dokumentem towarzyszącym danej dostawie. Spółka przesyła/będzie przesyłała Kontrahentowi wiadomość e-mail ze szczegółami danych dostaw, a Kontrahent odsyła/będzie odsyłał Spółce odpowiedź mailową zawierającą potwierdzenie, że dostawy te zostały otrzymane. Potwierdzenie to może być zawarte w treści wiadomości e-mail lub stanowić załącznik do takiej wiadomości zawierający listę dostaw z podpisem Kontrahenta; Wskazane dokumenty w Wariancie I-V stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/ będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).”

d)Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie 7

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawca, w celu zastosowania 0% stawki VAT (przy spełnieniu wszystkich warunków ogólnych), będzie dysponował fakturą uwzględniającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, o której mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT. Ponadto, Spółka w odniesieniu do transakcji z Kontrahentem gromadzi dodatkową dokumentację, o której mowa w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w postaci korespondencji handlowej. W analizowanym przypadku wspomniana korespondencja, oprócz wiadomości przewodniej będzie zawierała załącznik w postaci faktury dotyczącej danej dostawy, celem m.in. uzyskania potwierdzenia, że towary zostały dostarczone do Kontrahenta w umówione miejsce. Jak wskazano w stanie faktycznym procedura ta będzie przeprowadzana w następujący sposób:

a)na podstawie dokonanych uzgodnień Spółka wysyła do nabywcy (Kontrahenta) w wiadomości email specyfikację wysłanych towarów w formie zestawienia;

b)Spółka dysponuje potwierdzeniem dostarczenia wiadomości do Kontrahenta automatycznie generowanym przez pocztę elektroniczną;

c)w wiadomości e-mail Spółka dodatkowo wskazuje wcześniej ustalony między stronami termin na udzielenie potwierdzenia lub wniesienia uwag co do treści zestawienia przesłanych towarów;

d)w przypadku braku dokonania potwierdzenia otrzymania towarów przez Kontrahenta w ustalonym terminie uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).

Zatem oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument), dokumenty Spółki zawierać będą każdorazowo fakturę/zbiorcze zestawienie faktur (dokumentujących dostawy dokonane w danym okresie) wysyłane do Kontrahenta. W ocenie Spółki przedmiotowe zestawienie należy uznać za dokument, o którym mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, potwierdzający dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, także w przypadku gdy Kontrahenci nie odsyłają odrębnie do Spółki informacji zwrotnej w zakresie otrzymanego zestawienia, gdy z ustaleń dokonanych z Kontrahentami oraz informacji zawartych w przedmiotowym zestawieniu będzie wynikać, iż brak przesłania przez Kontrahenta w określonym terminie potwierdzenia jest równoznaczny z potwierdzeniem, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska.

Biorąc pod uwagę powyższe, dokument taki ma w ocenie Spółki jednakową moc dowodową jak zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów podpisane przez Kontrahenta. Należy bowiem wskazać, iż ustalony przez strony termin na potwierdzenie otrzymania towarów każdorazowo daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji danych zawartych w tym zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego treści. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce wszelkie zauważone braki w towarach mających być przedmiotem dostaw dokonywanych na jego rzecz (udokumentowanych fakturami dostarczonymi Kontrahentom). Należy w tym miejscu również podkreślić, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń może być w ocenie Spółki postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami stron oraz z informacją zawartą na przedmiotowym zestawieniu (która stanowi, iż brak przekazania informacji zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów udokumentowanych fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu). Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa cywilnego, „bierne zachowanie podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem) może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny. Komentarz, Legalis 2014). Przykładowo, taką formę złożenia oświadczenia woli dopuszcza uregulowanie przepisu art. 68 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny, zgodnie z którym „jeżeli przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych stosunkach gospodarczych, ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak niezwłocznej odpowiedzi poczytuje się za przyjęcie oferty.”

W świetle powyższego, w ocenie Spółki zestawienie (przesyłane do Kontrahentów i niezakwestionowane przez nich), łącznie z fakturą i specyfikacją ładunku (w formie odrębnego dokumentu lub zawartego w treści faktury) potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski i (ii) dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów podatkowych powołanych poniżej:

• Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM, w której Organ stwierdził: „Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów dokonywanymi na rzecz Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody opisane w Wariantach A-H, w postaci:

(…) C. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca). Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie), (…)

stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.”

• interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 marca 2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.634.2021.3.PJ), w której Organ stwierdził: „ (…) W świetle zatem przedstawionego przez Wnioskodawcę w odniesieniu do Modelu III posiadane przez Wnioskodawcę ww. dokumenty stanowią dowody z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT, które (jak wynika z opisu sprawy) są gromadzone jako dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE niż Polska uprawniają do zastosowania stawki 0%.” Autor powyższego wniosku o interpretację opisał w stanie faktycznym, iż w ramach Modelu III gromadzi: kopię faktury wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, do którego nie zostały wniesione zastrzeżenia przez Kontrahenta w ustalonym terminie, przez co dany Kontrahent w sposób milczący potwierdził otrzymanie danych towarów w kraju UE innym niż Polska (akceptacja dorozumiana);
• interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 sierpnia 2021 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.304.2021.1.PC), w której Organ zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, który uważał, że Sposób dokumentowania WDT dokonywanych w transakcjach realizowanych w ramach Modelu G (w przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że transakcje te stanowią WDT, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT), przedstawiony w Przypadku 2, w ramach opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego niniejszego wniosku, uprawnia Spółkę do stosowania stawki 0% VAT na podstawie art. 42 ust. 1 w zw. z ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT; Autor wniosku o interpretację w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w Przypadku 2 jest w posiadaniu przez terminem złożenia deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy kopii faktury oraz zbiorczego Zestawienia faktur (wraz z przewodnią wiadomością e mail wysłaną do Kontrahenta), przy pomocy którego Nabywca potwierdził fakt dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE w drodze tzw. milczącej akceptacji.
• interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 listopada 2018 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.580.2018.1.AK), w której ww. Organ zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, który uważał, że: „W świetle powyższego Spółka stoi na stanowisku, iż posiadane przez nią, wskazane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym dokumenty w sposób jednoznaczny potwierdzają, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski oraz dostarczone do Nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego. W konsekwencji nie ulega wątpliwości, iż warunek zastosowania stawki VAT 0% z tytułu dokonanych przez Wnioskodawcę dostaw wewnątrzwspólnotowych został w analizowanym przypadku spełniony i tym samym Spółka powinna być uprawniona do zastosowania dla tych dostaw stawki VAT 0%.” Autor wniosku interpretacyjnego w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wskazał, że: zakres gromadzonej przez Spółkę dokumentacji różni się w zależności od przypadku i obejmuje odpowiednio: „(...) w przypadku 2.: kopię faktury (...), specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (...), zbiorcze zestawienie faktur, które dokumentują dokonane na rzecz Nabywcy w okresie, którego dotyczy zestawienie dostawy przy czym uznaje się, że zestawienie to zostało potwierdzone z uwagi na niezgłoszenie przez Nabywcę zastrzeżeń do jego treści do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, do którego dokument ten się odnosi.”
• Podobnie wskazano w m.in. interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 kwietnia 2018 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.251.2018.1.WH) oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.117.2017.1.KB); oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 marca 2016 r., sygn. ILPP4/4512-1-38/16-2/PR ; oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 14 września 2015 r., sygn. ILPP4/4512-1-208/15-2/HW; a także interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 marca 2015 r., sygn. ILPP4/443-64-6/14-2/BA.

Ponadto Spółka pragnie podkreślić, że powyższe stanowiska przedstawione dla wariantów 2, 3, 4, 5, 6, 7 znajdują potwierdzenia również w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK, z 24 października 2024 sygn. 0114-KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK, z 27 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.649.2024.1.GK.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że jesteście Państwo spółką prawa duńskiego, która posiada siedzibę oraz miejsce faktycznego zarządu na terytorium Danii. Jesteście Państwo zarejestrowani w Polsce jako podatnik VAT czynny oraz podatnika VAT UE. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej dostarczacie Państwo innowacyjne rozwiązania technologiczne, sprzęt oraz usługi, głównie dla przemysłu wydobywczego oraz cementowego. W toku prowadzonej działalności na terytorium Polski dokonujecie Państwo nabyć towarów na terytorium Polski od polskiego kontrahenta, które to towary na dalszym etapie są sprzedawane przez Państwa m.in. na rzecz kontrahentów posiadających siedzibę oraz zarejestrowanych dla celów VAT w innych krajach Unii Europejskiej, którzy posiadają właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany w innym niż Polska kraju członkowskim UE. W ramach opisanych transakcji towary te są transportowane z terytorium Polski do miejsca wskazanego przez Kontrahenta, znajdującego się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE. Traktujecie Państwo opisane powyżej dostawy jako wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów i jako takie wykazujecie w deklaracjach podatkowych (pliku JPK_V7M oraz informacji podsumowującej). W celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzicie/będziecie gromadzili Państwo dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż terytorium Polski, które przedstawiliście w Wariantach 1-7. Odnośnie wariantu 2 i 4 że doprecyzowaliście Państwo, że terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za towar dokonywana jest co do zasady po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta (zazwyczaj Kontrahenci nie wpłacają zaliczek/wpłacanie zaliczek nie jest ustalane z Kontrahentami). Szczegółowe warunki dotyczące płatności wynikają z ustaleń dokonanych pomiędzy Państwem z wybranym Kontrahentem. Ustalenia te mogę mieć formę m.in. umowy handlowej, zamówienia bądź korespondencji handlowej dotyczącej danej dostawy. W świetle powyższego oraz zgodnie z powszechnie przyjętą praktyką handlową, dokonanie płatności utożsamiacie Państwo z akceptacją dokonanej dostawy przez Kontrahenta. Będziecie Państwo w posiadaniu dokumentów wskazanych w Wariantach 1-7 przed terminem na złożenie deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy. Jednocześnie w sytuacji ewentualnego braku wskazanych dokumentów we wskazanym terminie, dokonacie Państwo rozliczenia VAT od zrealizowanych transakcji zgodnie z treścią obowiązujących regulacji VAT.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia czy realizowane wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów mogą być opodatkowane stawką VAT w wysokości 0%, na podstawie dokumentów opisanych w Wariantach 2-7.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że od 1 stycznia 2020 r. w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku VAT 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:

Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca musi udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:

Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:

Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.

Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji).

Ponadto NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”. Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny.

Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego.

Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.

Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska.

Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację.

Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku WDT (...)”.

Jak wynika z opisu sprawy, w celu zastosowania stawki 0% dla transakcji WDT dokonywanych na rzecz Kontrahentów posiadających właściwe i ważne numery identyfikacji dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadanych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, dla każdej z transakcji gromadzicie/będziecie gromadzili Państwo dowody potwierdzające, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywców na terytorium innych państw członkowskich UE.

Ponadto wskazano, że wykazujecie/wykażecie Państwo dostawę towarów w deklaracji podatkowej oraz w informacji podsumowującej. Przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiadacie/będziecie posiadali Państwo w swojej dokumentacji dowody opisane w Wariantach 2-7.

W ramach Wariantu 2, posiadacie/będziecie posiadali Państwo następujące dokumenty:

• kopię faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej na fakturze lub stanowiącej osoby dokument);
• dokument przewozowy CMR wystawiony przez przewoźnika, na którym z różnych przyczyn nie widnieje podpis osoby odbierającej towar. Treść tego dokumentu nie potwierdza jednoznacznie faktu, iż towary zostały dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokument CMR jest wystawiony przez przewoźnika, potwierdza on jedynie, że towary zostały odebrane przez przewoźnika;
• potwierdzenie otrzymania zapłaty od Kontrahenta za dostawy udokumentowane wskazaną fakturą. Terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za towar dokonywana jest co do zasady po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Szczegółowe warunki dotyczące płatności wynikają z ustaleń dokonanych pomiędzy Państwem z wybranym Kontrahentem. Ustalenia te mogę mieć formę m.in. umowy handlowej, zamówienia bądź korespondencji handlowej dotyczącej danej dostawy. Państwo dokonanie płatności utożsamiacie z akceptacją dokonanej dostawy przez Kontrahenta (Kontrahenci nie dokonywaliby płatności bez otrzymania towarów).

Natomiast w ramach Wariantu 3, posiadacie/będziecie posiadali Państwo następujące dokumenty:

• kopię faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej na fakturze lub stanowiącej osoby dokument);
• standardowe potwierdzenie z internetowego systemu śledzenia przesyłek przewoźnika (kuriera), gdzie można sprawdzić adres i status dostawy (w tym datę doręczenia), w formie dokumentu PDF bądź w postaci zapisanego zrzutu ekranu, potwierdzającego dostarczenie towaru do miejsca w innym niż Polska kraju UE.

Z kolei w ramach Wariantu 4, posiadacie/będziecie posiadali Państwo następujące dokumenty:

• kopię faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument);
• potwierdzenie otrzymania zapłaty od Kontrahenta za dostawy udokumentowane wskazaną fakturą, przy czym zapłata za towar dokonywana jest w sposób określony już w Wariancie 2, tj. płatność dokonywana jest co do zasady po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta.

W ramach Wariantu 5, posiadacie/będziecie posiadali Państwo następujące dokumenty:

• kopię faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument);
• oświadczenie Kontrahenta podpisanego przez upoważnioną przez Kontrahenta osobę o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw (np. numer faktury). Oświadczenie to może mieć formę osobnego dokumentu bądź też zostanie naniesione przez przedstawiciela Kontrahenta ręcznie w postaci adnotacji na kopii faktury potwierdzającej dokonaną dostawę.

Zaś w ramach Wariantu 6, posiadacie/będziecie posiadali Państwo następujące dokumenty:

• kopię faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument);
• otrzymane drogą elektroniczną w formie wiadomości mailowej potwierdzenie odbioru przez Kontrahenta towarów objętych poszczególnymi fakturami wystawionymi przez Państwa na rzecz Kontrahenta, gdzie osoba upoważniona przez Kontrahenta przesyła Państwu (korzystając z oficjalnego konta poczty elektronicznej Kontrahenta) informację potwierdzającą, że dane towary (ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw np. numer faktury) zostały otrzymane przez Kontrahenta w innym niż Polska kraju UE.

Natomiast w ramach Wariantu 7,posiadacie/będziecie posiadali Państwo następujące dokumenty:

• kopię faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument);
• potwierdzenie doręczenia towarów otrzymanego od Kontrahenta w drodze tzw. milczącej akceptacji w ustalonej formule, tj. w drodze korespondencji handlowej. Procedura tzw. milczącej akceptacji polegać będzie na tym, że:

a.Na podstawie dokonanych uzgodnień wysyłacie Państwo do Kontrahenta w wiadomości mailowej specyfikację wysłanych towarów w formie zestawienia (zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi po zakończeniu okresu, którego dotyczy; zazwyczaj jest to okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca).

b.Dysponujecie Państwo potwierdzeniem dostarczenia wiadomości automatycznie generowanym przez pocztę elektroniczną.

c.W wiadomości mailowej dodatkowo wskazujecie Państwo wcześniej ustalony między stronami termin na udzielenie potwierdzenia lub wniesienia uwag co do treści zestawienia przesłanych towarów.

d.W przypadku braku dokonania potwierdzenia otrzymania towarów przez Kontrahenta w ustalonym terminie uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Państwa informacji zwrotnej w tym zakresie).

Ponadto, dla każdego z powyższych Wariantów możecie być Państwo dodatkowo w posiadaniu jednego bądź kilku dokumentów logistycznych towarzyszących dostawie np. „Packing/Shipping List” czy „Delivery Note” zawierających specyfikację towarów będących przedmiotem transportu.

Zatem odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że gromadzone przez Państwa dokumenty w Wariantach 2-7 stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej na rzecz Kontrahentów, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahentów na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Tym samym, dokumenty gromadzone w Wariantach 2-7 , przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy, upoważniają/będą upoważniały Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT).

Zatem stanowisko, zgodnie z którym dostawy dokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 2-7 (pytania nr 1-6) w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy powinny być opodatkowane stawką VAT 0% jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach stanu/zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność wywozu towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.