Postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30 maja 2025 r., sygn. VI SA/Wa 34/25

Dnia 30 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący asesor WSA Maciej Borychowski, po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. z siedzibą w Z. na pismo Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy doręczenia decyzji Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego w sprawie zatwierdzenia stawek jednostkowych opłaty za dostęp do infrastruktury P. na rozkład jazdy 2006 postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej D. z siedzibą w Z. kwotę 200 zł (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

Uzasadnienie

[...] S.A. (dalej również: "Skarżąca", "Spółka") w dniu 27 sierpnia 2024 r. złożyła do Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (dalej: "Organ", "Prezes UTK") wniosek, dotyczący doręczenia na jej rzecz decyzji Prezesa UTK z:

1) [...] lutego 2006 r. nr [...] wraz ze zmienioną w wyniku jej wydania decyzją z [...] lipca 2005 r. nr [...],

2) [...] grudnia 2005 r. nr [...] wraz ze zmienioną w wyniku jej wydania decyzją z [...] czerwca 2005 r. nr [...],

3) z [...] września 2005 r. nr [...],

w sprawie zatwierdzenia stawek jednostkowych opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. na rozkład jazdy 2006 r., wraz z uzasadnieniem, w celu umożliwienia przewoźnikowi (Spółce) realizacji jego prawa do odwołania się od decyzji, które to prawo wynika wprost z przywołanych Dyrektyw i znajduje uzasadnienie w orzecznictwie TSUE.

Prezes UTK pismem z dnia [...] października 2024 r. nr [...] (dalej: "zaskarżone pismo") poinformował Stronę, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zgodnie z art. 109 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572) obowiązek doręczenia decyzji kończącej postępowanie ma zastosowanie jedynie wobec stron postępowania administracyjnego i podmiotów na prawach strony. W sprawach zakończonych decyzjami, których doręczenia domagała się Skarżąca nie była ona stroną prowadzonych postępowań, zatem wniosek był bezzasadny.