Interpretacja indywidualna z dnia 30 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.908.2025.2.AD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 4 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

5 czerwca 2025 r. podpisała Pani umowę z (...) Urzędem Pracy na przyznanie jednorazowych środków na rozpoczęcie działalności gospodarczej, współfinansowanych przez Unię Europejską w ramach (...).

5 czerwca 2025 r. środki, stanowiące dofinansowanie zgodnie z podpisaną umową, zostały przekazane na Pani rachunek.

10 czerwca 2025 r. została zarejestrowana działalność gospodarcza pod nazwą (...), NIP (...) (działalność, na rozpoczęcie której przyznano dofinansowanie zgodnie z podpisaną umową). Działalność obejmuje świadczenie usług fotograficznych, PKD 7420Z.

4–8 lipca 2025 r. dokonała Pani zakupu sprzętu zgodnie z listą wcześniej zatwierdzoną przez (...) Urząd Pracy. Wszystkie urządzenia zostały nabyte na firmę, z fakturami wystawionymi na Pani NIP.

Sprzęt jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności fotograficznej. Koszt każdej jednostki zakupionego sprzętu, z wyjątkiem jednego obiektywu, nie przekroczył 10 000 zł.

Środki finansowania z (...) Urzędu Pracy nie zostały zaliczone do przychodu. Ponadto wydatki na zakup wyposażenia sfinansowanego z tego dofinansowania nie zostały ujęte w kosztach uzyskania przychodu.

Uzupełnienie

W uzupełnieniu wniosku podaje Pani, że:

·Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

·Otrzymała Pani dofinansowanie jako osoba bezrobotna.

·Wybrała opodatkowanie na zasadach ogólnych według skali podatkowej (12% / 32%).

·Sprawdziła Pani w urzędzie pracy. Wskazali następujące punkty (w umowie nie ma żadnych bardziej konkretnych odniesień do przepisów prawa):

·Ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia.

·Ustawy z 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.

·Źródło finansowania: środki współfinansowany przez Unię Europejską w ramach (...)

·Przyznano Pani jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej współfinansowane przez Unię Europejską w ramach (...).

·Nie otrzymała Pani dofinansowania z Funduszu Pracy. Środki zostały przyznane przez (...) Urząd Pracy i są ze środków współfinansowanych przez Unię Europejską w ramach (...).

·Dofinansowania udzielił (...) Urząd Pracy (umowa zawarta z Prezydentem Miasta (...), którego reprezentantem jest: (...).

·Dofinansowanie wypłacił (...) Urząd Pracy.

·Udzielona Pani pomoc stanowi pomoc de minimis w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 2023/2831) i jest udzielana zgodnie z przepisami tego rozporządzenia.

·W Urzędzie Pracy potwierdzono, że środki zostały przyznane na podstawie przepisu art. 147 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. z 2025 r. poz. 620 ze zm.).

·Otrzymane przez Panią środki miały charakter bezzwrotny. Zwrot byłby wymagany wyłącznie w przypadku naruszenia zasad określonych przez (...) Urząd Pracy. Pełne spełnienie wszystkich warunków następuje po złożeniu ostatecznego rozliczenia po roku prowadzenia działalności, gdyż jednym z wymogów otrzymania tego dofinansowania było prowadzenie działalności przez okres jednego roku. W ciągu dwóch miesięcy od rozpoczęcia działalności gospodarczej należało dokonać zakupów i przedstawić rozliczenie wykorzystanych środków w formie faktur, zgodnie z listą wydatków wcześniej zatwierdzoną przed otrzymaniem dofinansowania.

·Przed otrzymaniem dofinansowania przedstawiła Pani listę wyposażenia niezbędnego do rozpoczęcia działalności. Lista ta została zatwierdzona przez (...) Urząd Pracy, a zakupy mogła Pani dokonać wyłącznie zgodnie z jej wykazem. Na liście znajdowały się m.in.: laptop, obiektywy, dysk twardy.

·Chciałaby Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów następujące pozycje:

·Laptop (...) – 5 500 zł brutto,

·Obiektyw (...) - 9 799 zł brutto.

·Wydatki zostały w całości sfinansowane ze środków otrzymanego dofinansowania.

·Sprzęt kupiła Pani:

·Laptop (...) - 4 lipca 2025 r.

·Obiektyw (...) - 7 lipca 2025 r.

·Wydatki, które chciałaby Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, dotyczą wyposażenia: laptop, obiektyw.

·Zakupiony sprzęt nie został zaliczony jako środki trwałe ani nie został wpisany do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

·Wyposażenie służy wyłącznie wykonywaniu działalności gospodarczej.

·Sprzęt, który został zakupiony z dofinansowania, wykorzystuje Pani do wykonywania sesji fotograficznych oraz do obróbki zdjęć, co stanowi Pani podstawową działalność gospodarczą. Dzięki temu wydatki te mają bezpośredni związek z osiąganymi przez Panią przychodami oraz zabezpieczeniem źródła tych przychodów.

·Nie złoży Pani do właściwego naczelnika urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pytanie

W uzupełnieniu wniosku sformułowała Pani następujące pytanie.

Czy wydatki na zakup wyposażenia, kupionego za środki otrzymane w ramach dofinansowania z (...) Urzędu Pracy, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu za lipiec 2025 r. na podstawie art. 22 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Stanowisko Pani w sprawie

W sformułowanym w uzupełnieniu wniosku własnym stanowisku uważa Pani, że wydatki na zakup wyposażenia, kupionego za środki otrzymane w ramach dofinansowania z (...) Urzędu Pracy, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu za lipiec 2025 r. Stanowisko Pani opiera się na ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności art. 22 ust. 1.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani w uzupełnieniu wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 omawianej ustawy:

Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Dotacje i inne nieodpłatne świadczenia

Ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:

·dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,

·świadczenia takie otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup/wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub nabycie wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodów z działalności gospodarczej.

Zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121/121a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym do 31 maja 2025 r.:

Wolne od podatku dochodowego są jednorazowe środki przyznane na podjęcie działalności, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Jak stanowi natomiast art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 214 ze zm.):

Starosta z Funduszu Pracy może przyznać bezrobotnemu lub poszukującemu pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związanych z podjęciem tej działalności, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia.

Z dniem 31 maja 2025 r. ww. ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy straciła jednak moc, bowiem w życie weszła ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. z 2025 r. poz. 620 ze zm.). Wynika to z treści art. 460 i 461 tej ustawy.

W ustawie o rynku pracy i służbach zatrudnienia zawarta jest jednak tożsama – do art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – regulacja. Zgodnie z art. 147 ust. 1 pkt 1 tej ustawy:

Starosta może przyznać z Funduszu Pracy bezrobotnemu jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związanych z podjęciem tej działalności, zwane dalej „dofinansowaniem podjęcia działalności gospodarczej”, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotność przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu zawarcia umowy.

W konsekwencji, również w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wprowadził stosowne zmiany nowelizując treść art. 21 ust. 1 pkt 121 oraz dodając pkt 121a.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 121a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującym od 1 czerwca 2025 r.:

Wolne od podatku dochodowego jest dofinansowanie podjęcia działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 147 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia.

Z uzasadnienia do ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia wynika, że:

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2024 r. poz. 475, z późn. zm.) obowiązuje już od 20 lat i podlegała licznym nowelizacjom (łącznie około dwustu razy). Założenia, na których oparta jest ta ustawa stały się w znacznej mierze nieaktualne. Rozwijający i zmieniający się rynek pracy wymusza opracowanie nowych regulacji, które będą odpowiadać na obecne potrzeby osób poszukujących pracy, bezrobotnych oraz przedsiębiorców. Jednocześnie konieczne jest wprowadzenie regulacji, które zwiększą efektywność działania publicznych służb zatrudnienia (PSZ) w zakresie świadczenia usług dla klientów.

Jak wynika z powyższego uzasadnienia, potrzeba zmiany przepisów o rynku pracy i służbach zatrudnienia wynikała głownie ze zmian na rozwijającym się rynku pracy, co powodowało wymuszenie nowych regulacji.

Nie mniej w ustawie tej zastosowano podobny mechanizm jednorazowej pomocy na rozpoczęcie działalności gospodarczej, a w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych tożsame zwolnienie przedmiotowe.

Dlatego też otrzymane przez podatnika środki na podjęcie działalności gospodarczej w części przeznaczonej na zakup niezbędnego wyposażenia pozwalającego na wykonywanie mu działalności gospodarczej, stanowią przychód ze źródła działalność gospodarcza, jednak zarówno na podstawie art. 121 ust. 1:

·pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym do 31 maja 2025 r.

·pkt 121a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym od 1 czerwca 2025 r.

- przychód ten jest zwolniony od opodatkowania.

Innymi słowy, niezależnie od tego czy podatnik otrzymał dofinansowanie w reżimie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy czy też ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, jest ono zwolnione z opodatkowania.

Koszty uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien spełniać łącznie następujące warunki:

·pozostawać w związku przyczynowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

·być właściwie udokumentowany;

·nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29b, 46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Jednocześnie, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa, niezaliczanych zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych – w przypadku stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub innych osób, albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa.

Moment ujęcia wydatków w kosztach podatkowych

Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 5, 6 i 10.

W myśl natomiast z art. 22 ust. 5c ww. ustawy :

Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Według art. 22 ust. 6 omawianej ustawy :

Zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.

Stosowanie do art. 22 ust. 6b ww. ustawy:

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Pani wniosek

Z treści wniosku wynika, że:

·5 czerwca 2025 r. podpisała Pani umowę z (...) Urzędem Pracy na przyznanie jednorazowych środków na rozpoczęcie działalności gospodarczej, współfinansowanych przez Unię Europejską w ramach (...).

·5 czerwca 2025 r. środki, stanowiące dofinansowanie zgodnie z podpisaną umową, zostały przekazane na Pani rachunek. Środki zostały przyznane na podstawie przepisu art. 147 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. z 2025 r. poz. 620 ze zm.) i mają charakter bezzwrotny.

·10 czerwca 2025 r. zarejestrowała Pani działalność gospodarczą w zakresie świadczenie usług fotograficznych.

·Za otrzymane środki dokonała Pani zakupu sprzętu. Wszystkie urządzenia zostały nabyte na firmę, z fakturami wystawionymi na Pani NIP. Kupiła Pani w dniach:

·4 lipca 2025 r. laptop (...) za kwotę 5 500 zł brutto, oraz

·lipca 2025 r. obiektyw (...) za kwotę 9 799 zł brutto.

·Powyższe wydatki zostały w całości sfinansowane ze środków otrzymanego dofinansowania. Wyposażenie wykorzystuje Pani wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do wykonywania sesji fotograficznych oraz do obróbki zdjęć, co stanowi Pani podstawową działalność gospodarczą. Dzięki temu wydatki te mają bezpośredni związek z osiąganymi przez Panią przychodami oraz zabezpieczeniem źródła tych przychodów.

·Środki finansowania z (...) Urzędu Pracy nie zostały zaliczone do przychodu. Ponadto wydatki na zakup wyposażenia sfinansowanego z tego dofinansowania nie zostały ujęte w kosztach uzyskania przychodu.

·Nie złoży Pani do właściwego naczelnika urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego opisu sprawy Pani wątpliwości budzi kwestiaczy wydatki na zakup wyposażenia (laptopa i obiektywu), kupionego za środki otrzymane w ramach dofinansowania mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w miesiącu lipcu 2025 r.

Definicja momentu poniesienia kosztu zawarta w ww. art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy wszystkich podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, niezależnie od przyjętej metody ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych.

Jednocześnie pamiętać należy, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodu w odniesieniu do podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów przyjmuje się dzień wystawienia dowodu stanowiącego podstawę do ujęcia kosztu w księgach.

Jednocześnie analiza zacytowanych przepisów wskazuje, że co do zasady nie ma przeszkód, aby podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup składników majątku, niezaliczonych do środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych, a które zostały sfinansowane ze środków dofinansowania otrzymanego z Funduszu Pracy.

Jak wskazałem powyżej, warunkiem jest związek przyczynowo-skutkowy między poniesionymi wydatkami, a przychodami z prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Stąd, sfinansowanie zakupu wyposażenia, które nie zostało zaliczone do środków trwałych, ze środków przyznanych z Funduszu Pracy osobie bezrobotnej na podjęcie działalności gospodarczej nie wyklucza możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo że przyznane środki korzystają ze zwolnienia z opodatkowania. Przepis ten nie został bowiem wymieniony w art. 23 ust. 1 pkt 56 tej ustawy.

W związku z powyższym, poniesione przez Panią wydatki na zakup opisanego we wniosku laptopa i obiektywu stanowiących wyposażenie niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej, sfinansowane ze środków otrzymanych z dotacji z (...) Urzędu Pracy może Pani w miesiącu lipcu 2025 r. zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle powyższego stanowisko Pani jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.