Interpretacja indywidualna z dnia 31 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-1.4010.680.2025.1.PK

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka uprawniona jest na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od opisanych we wniosku Obiektów.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką zarejestrowaną w Polsce, polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przedmiotem działalności Spółki jest m.in:

• 68.20.Z - wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi;

• 55.1 - hotele i podobne obiekty zakwaterowania;
• 55.2 - obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania;

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności zakupił inwestycję w trakcie budowy w postaci osiedla domów z przeznaczeniem na wynajem w celach rekreacyjno-turystycznych (domy o których mowa w tym zdaniu dalej będą zwane „Obiektami”).

Wnioskodawca po zakupie niezakończonej inwestycji osiedla domów prowadził projekt inwestycyjny polegający na dalszej budowie domów w celach rekreacyjno-turystycznych.

Powyższa inwestycja została zakończona i oddana do użytkowania z końcem 2024 roku. Wnioskodawca wykorzystuje Obiekty na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą w przewidywanym okresie dłuższym niż rok.

Biorąc pod uwagę główny profil działalności Spółki, Spółka prowadzi wynajem Obiektów klientom na okresy dobowe. Klienci nie mają możliwości zameldowania się w Obiektach na pobyt stały ani czasowy. Obiekty nie są wynajmowane klientom w celu zaspokajania ich potrzeb mieszkaniowych.

Należy dodać, że pomimo, iż na osiedlu znajduje się kilka obiektów to osiedle zostało zaprojektowane w ten sposób, że żaden obiekt nie jest wydzielony oddzielnym ogrodzeniem. Całe osiedle posiada jedno wspólne ogrodzenie, a postawione obiekty nie są oddzielone od siebie żadną barierą typu ogrodzenie, płotek. Na terenie Obiektu znajdują się ogólnodostępne wspólne miejsca dedykowane gościom, w tym: plac zabaw, wiata grillowa, sauny zewnętrzne oraz rozpoczęta inwestycja budowy wspólnego kompleksu basenowego zawierającego basen dla dorosłych oraz nieckę dla dzieci.

Dnia 28 października 2024 roku Spółka otrzymała od Wójta Gminy właściwego według położenia nieruchomości, zaświadczenie, iż zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektów budowlanych (osiedla domów) polegająca na przeznaczeniu budynków mieszkalnych jednorodzinnych pod usługi turystyczne i rekreacyjne jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który to oznaczony jest symbolem 1 UMN tj. z przeznaczeniem pod zabudowę usługowo-mieszkaniową.

Spółka złożyła również wniosek do Starosty o zmianę sposobu użytkowania domów z mieszkaniowego na usługowy, a także złożyła wniosek do Gminy o wpisanie obiektów do ewidencji innych obiektów świadczących usługi hotelarskie.

W dniu 27 maja 2025 roku Spółka otrzymała zaświadczenie od Starosty o braku sprzeciwu w sprawie zmiany sposobu użytkowania 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na 10 budynków usługowych, w których świadczone będą usługi turystyczne i rekreacyjne, tj. zakwaterowanie turystyczne i rekreacyjne.

W dniu 10 czerwca 2025 roku Gmina wydała Zaświadczenie potwierdzające wpisanie Obiektu do ewidencji obiektów turystycznych Gminy (…).

W związku z powyższym, z uwagi na prowadzoną działalność polegającą na wynajmie krótkoterminowym w celach rekreacyjno-turystycznych Spółka powzięła wątpliwości czy jest uprawniona do dokonywania amortyzacji ww. obiektów stosownie do treści art. 16a ustawy o CIT.

Pytanie

Czy Spółka uprawniona jest na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od ww. Obiektów?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka uprawniona jest na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od ww. Obiektów.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16a-16 m ustawy o CIT. Zgodnie z art. 16a ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 (umowy leasingu), zwane środkami trwałymi.

Z kolei w myśl art. 16c ustawy o CIT amortyzacji nie podlegają:

1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,

2) budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,

2a) budynki mieszkalne, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,

4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust. 2 pkt 2 i 2a,

5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej działalności

- zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Biorąc pod uwagę powyżej powołane przepisy należy uznać, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają następujące warunki:

1)zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,

2)stanowią własność lub współwłasność podatnika,

3)są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,

4)przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,

5)są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,

6)nie są wymienione w katalogu wskazanym w art. 16c ustawy o CIT.

Jak wynika z powyższego, z punktu widzenia przedmiotowej sprawy kluczowa jest prawidłowa kwalifikacja Obiektów do prawidłowej kategorii budynków w kontekście ewentualnego zastosowania przepisu art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, w myśl którego budynki mieszkalne nie podlegają amortyzacji.

Należy wskazać, że zasady klasyfikacji danego środka trwałego zostały unormowane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r. poz. 1864, dalej: „KŚT”). Klasyfikacja ta jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego, służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych.

Zgodnie z objaśnieniami wstępnymi wskazanymi w pkt 1.3 KŚT za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy obiekt majątku trwałego spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. W nielicznych przypadkach dopuszcza się w ewidencji przyjęcie za pojedynczy obiekt - obiektu zbiorczego, którym może być zespół przewodów rurociągowych lub zespół latarni jednego typu, użytkowanych na terenie zakładu, ulicy, osiedla, zespoły komputerowe.

Organy podatkowe w utrwalonej linii interpretacyjnej wskazują, że o zaliczeniu budynku (lokalu) do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje jego przeznaczenie oraz związana z tym konstrukcja i wyposażenie, a nie sposób użytkowania, który w praktyce bywa czasem niezgodny z przeznaczeniem. O zmianie pierwotnego przeznaczenia na stałe, decyduje każdorazowo wykonanie odpowiednich robót budowlano adaptacyjnych. W przypadku budynków (lokali) o różnym przeznaczeniu, o zaliczeniu obiektu do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje jego główne przeznaczenie. Powyższe znajduje potwierdzenie np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia: 14 kwietnia 2023 r., sygn.0111-KDIB1-1.4010.69.2023.2.RH, pismo z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. 0111- KDIB1-1.4010.555.2023.1.AND.

Jak więc wynika z powyższego, dla prawidłowej kwalifikacji obiektu na gruncie KŚT kluczowe jest przeznaczenie obiektu, które powinno znaleźć odzwierciedlenie w konstrukcji i wyposażeniu obiektu.

W związku z tym należy zauważyć, że przedmiotowe Obiekty są w całości wykorzystywane przez Spółkę do świadczenia usług zakwaterowania o charakterze zbliżonym do usług hotelarskich, czy też usług krótkotrwałego zakwaterowania turystów. Świadczy o tym m. in. fakt, że klienci nie mają możliwości zameldowania się w Obiektach na pobyt stały ani czasowy, a Obiekty te nie są i nie będą wynajmowane klientom w celu zaspokajania ich potrzeb mieszkaniowych. Klient może wynajmować Obiekty wyłącznie na okresy dobowe. Ponadto osiedle składa się z kilku Obiektów, które łącznie tworzą jeden zespół budynków służący świadczeniu usług hotelarskich. Zostało ono zaprojektowane właśnie w ten sposób, żeby żaden z Obiektów wchodzących w skład przedmiotowego osiedla domów nie był wydzielony od pozostałych Obiektów. Całe osiedle posiada jedno wspólne ogrodzenie, a postawione obiekty nie są oddzielone od siebie żadną barierą typu ogrodzenie, płotek. Osiedle domów stanowi zatem w istocie jedną funkcjonalnie spójną całość. W ocenie Spółki fakt braku wygrodzenia poszczególnych Obiektów wskazuje na niemieszkalne przeznaczenie budynków, ponieważ w polskich warunkach nie istnieje zwyczaj pozostawiania domów niezagrodzonych, tj. typowo w Polsce, domy przeznaczone do realizacji celów mieszkalnych posiadają ogrodzone działki.

Wszystko to wskazuje, że przeznaczenie Obiektów (domów na wynajem) jako jednego zespołu budynków funkcjonalnie ze sobą połączonych będzie miało charakter niemieszkalny z uwagi na przeznaczenie tych obiektów jako całości przez podatnika do świadczenia usług zakwaterowania o charakterze zbliżonym do usług hotelarskich, czy też usług krótkotrwałego zakwaterowania.

W związku z powyższym w ocenie Spółki, jako że przeznaczenie Obiektów jest niemieszkalne, co znajduje odzwierciedlenie w rozwiązaniach zastosowanych w otoczeniu Obiektów (jedno wspólne ogrodzenie i brak wygrodzenia poszczególnych Obiektów), należy przyjąć, że owe Obiekty należy traktować jako budynki niemieszkalne dla potrzeb KŚT.

Dodatkowym argumentem przemawiającym za przeznaczeniem przedmiotowych Obiektów przez Wnioskodawcę do celów związanych ze świadczeniem usług hotelarskich jest fakt otrzymania od Starosty zaświadczenia o braku sprzeciwu w sprawie zmiany sposobu użytkowania 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych (Obiekty) na 10 budynków usługowych, w których będą świadczone usługi turystyczne i rekreacyjne, a także otrzymanie zaświadczenia od Gminy o wpisaniu przedmiotowych obiektów do ewidencji innych obiektów świadczących usługi hotelarskie. Ponadto należy wskazać, że dnia 28 października 2024 roku Spółka otrzymała od Wójta Gminy właściwego według położenia nieruchomości, zaświadczenie, iż zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektów budowlanych (osiedla domków) polegająca na przeznaczeniu budynków mieszkalnych jednorodzinnych pod usługi turystyczne i rekreacyjne jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który to oznaczony jest symbolem 1 UMN tj. z przeznaczeniem pod zabudowę usługowo-mieszkaniową.

W związku z powyższym należy uznać, że przesłanki uprawniające do dokonywania przez Spółkę amortyzacji przedmiotowych obiektów stosownie do treści art. 16a ustawy o CIT zostały spełnione, gdyż zostały one nabyte przez Spółkę i stanowią jej własność, są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia ich do używania, przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok, są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i nie stanowią budynków mieszkalnych. Spółka ww. Obiekty zakwalifikowała pod KŚT 109 - pozostałe budynki niemieszkalne, który to rodzaj KŚT obejmuje takie obiekty jak hotele i podobne budynki krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem hoteli robotniczych sklasyfikowanych w rodzaju 110. W konsekwencji Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od ww. Obiektów.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w pismach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia :

• 14 kwietnia 2023 r., sygn.0111-KDIB1-1.4010.69.2023.2.RH,

• 22 czerwca 2023r., sygn.0111-KDIB2-1.4010.181.2023.1.AS,
• 27 listopada 2023r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.555.2023.1.AND.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16a-16m ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

Z powyższych przepisów wynika, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie dłuższym niż 1 rok (środków trwałych). Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiących załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 16c ustawy o CIT:

Z przytoczonych przepisów wynika, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają następujące warunki:

• zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
• stanowią własność lub współwłasność podatnika,
• są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
• przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
• są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą,
• nie mają do nich zastosowania przepisy art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy przedmiotem działalności Spółki jest m.in: wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, hotele i podobne obiekty zakwaterowania, obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania.Spółka w ramach prowadzonej działalności zakupiła inwestycję w trakcie budowy w postaci osiedla domów z przeznaczeniem na wynajem w celach rekreacyjno-turystycznych (Obiekty). Spółka po zakupie niezakończonej inwestycji osiedla domów prowadziła projekt inwestycyjny polegający na dalszej budowie domów w celach rekreacyjno-turystycznych. Powyższa inwestycja została zakończona i oddana do użytkowania z końcem 2024 roku. Spółka wykorzystuje Obiekty na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą w przewidywanym okresie dłuższym niż rok. Biorąc pod uwagę główny profil działalności Spółki, Spółka prowadzi wynajem Obiektów klientom na okresy dobowe. Klienci nie mają możliwości zameldowania się w Obiektach na pobyt stały ani czasowy. Obiekty nie są wynajmowane klientom w celu zaspokajania ich potrzeb mieszkaniowych. Na osiedlu znajduje się kilka obiektów, osiedle zostało zaprojektowane w ten sposób, że żaden obiekt nie jest wydzielony oddzielnym ogrodzeniem. Całe osiedle posiada jedno wspólne ogrodzenie, a postawione obiekty nie są oddzielone od siebie żadną barierą typu ogrodzenie, płotek. Na terenie Obiektu znajdują się ogólnodostępne wspólne miejsca dedykowane gościom, w tym: plac zabaw, wiata grillowa, sauny zewnętrzne oraz rozpoczęta inwestycja budowy wspólnego kompleksu basenowego zawierającego basen dla dorosłych oraz nieckę dla dzieci. Dnia 28 października 2024 roku Spółka otrzymała od Wójta Gminy właściwego według położenia nieruchomości, zaświadczenie, iż zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektów budowlanych (osiedla domów) polegająca na przeznaczeniu budynków mieszkalnych jednorodzinnych pod usługi turystyczne i rekreacyjne jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który to oznaczony jest symbolem 1 UMN tj. z przeznaczeniem pod zabudowę usługowo-mieszkaniową. Spółka złożyła również wniosek do Starosty o zmianę sposobu użytkowania domów z mieszkaniowego na usługowy, a także złożyła wniosek do Gminy o wpisanie obiektów do ewidencji innych obiektów świadczących usługi hotelarskie. W dniu 27 maja 2025 roku Spółka otrzymała zaświadczenie od Starosty o braku sprzeciwu w sprawie zmiany sposobu użytkowania 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na 10 budynków usługowych, w których świadczone będą usługi turystyczne i rekreacyjne, tj. zakwaterowanie turystyczne i rekreacyjne. W dniu 10 czerwca 2025 roku Gmina wydała Zaświadczenie potwierdzające wpisanie Obiektu do ewidencji obiektów turystycznych Gminy (…).

Ponadto Spółka wskazała we wniosku, że ww. Obiekty zakwalifikowała pod KŚT 109 - pozostałe budynki niemieszkalne, który to rodzaj KŚT obejmuje takie obiekty jak hotele i podobne budynki krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem hoteli robotniczych sklasyfikowanych w rodzaju 110.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Spółka uprawniona jest na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od ww. Obiektów.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zasady klasyfikacji danego środka trwałego zostały unormowane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1864).

Klasyfikacja ta jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. O zaliczeniu budynku (lokalu) do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje jego przeznaczenie oraz związana z tym konstrukcja i wyposażenie, a nie sposób użytkowania, który w praktyce bywa czasem niezgodny z przeznaczeniem. O zmianie pierwotnego przeznaczenia na stałe, decyduje każdorazowo wykonanie odpowiednich robót budowlano-adaptacyjnych. W przypadku budynków (lokali) o różnym przeznaczeniu, o zaliczeniu obiektu do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje główne jego przeznaczenie (uwagi szczegółowe do Grupy I w KŚT). Organem uprawnionym do orzekania w zakresie Klasyfikacji Środków Trwałych jest Urząd Statystyczny.

W przypadku budynków (lokali) o różnym przeznaczeniu o zaliczeniu obiektu do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje główne jego przeznaczenie (uwagi szczegółowe do Grupy I w KŚT). Organem uprawnionym do orzekania w zakresie Klasyfikacji Środków Trwałych jest Urząd Statystyczny.

Należy dodać, że podział budynków na mieszkalne i niemieszkalne w Klasyfikacji Środków Trwałych oparty jest na Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, wówczas budynek klasyfikowany jest jako niemieszkalny. Budynki niemieszkalne to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych.

W związku z powyższym, przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena prawidłowości dokonanej przez Państwa klasyfikacji Obiektów wskazanych we wniosku do odpowiedniej grupy klasyfikacji środków trwałych. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy Organ przyjął za Wnioskodawcą, wskazaną kwalifikację ww. Obiektów jako pozostałe budynki niemieszkalne, zakwalifikowanego do KŚT pod symbolem 109.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że skoro opisane we wniosku Obiekty:

• stanowią własność Spółki,
• zostały wytworzone przez Spółkę we własnym zakresie,
• są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
• przewidywany okres ich używania przez Spółkę jest dłuższy niż rok,
• są i będą wykorzystywane przez Spółkę na potrzeby związane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą
• zostały zakwalifikowane przez Spółkę pod KŚT 109 - pozostałe budynki niemieszkalne, który to rodzaj KŚT obejmuje takie obiekty jak hotele i podobne budynki krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem hoteli robotniczych sklasyfikowanych w rodzaju 110,

to tym samym,należy uznać, że przesłanki uprawniające do dokonywania przez Spółkę amortyzacji przedmiotowych obiektów stosownie do treści art. 16a ustawy o CIT zostały spełnione.

Spółka uprawniona jest na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od ww. Obiektów, ponieważ wyłączenie określone art. 16c pkt 2a ustawy o CIT nie dotyczy budynków niemieszkalnych, nawet jeśli w budynku prowadzona jest działalność usługowa polegająca na oferowaniu usług zakwaterowania. Jak Państwo wskazali, Spółka prowadzi wynajem Obiektów klientom na okresy dobowe. Klienci nie mają możliwości zameldowania się w Obiektach na pobyt stały ani czasowy. Obiekty nie są wynajmowane klientom w celu zaspokajania ich potrzeb mieszkaniowych.

Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.