Interpretacja indywidualna z dnia 2 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.866.2025.1.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2016 r. zamieszkał Pan ze swoją partnerką (wtedy jeszcze narzeczoną – małżeństwo zawarł Pan w 2019 r.) w mieszkaniu należącym wtedy do Pana rodziców, A i B. D., w X przy ul. (...). Po ponad trzech latach zamieszkania w tym miejscu, na skutek konfliktów z sąsiadami, wspólnie z żoną zdecydował Pan o wyprowadzeniu się z tego mieszkania i wynajęciu lokalu mieszkalnego w Q (gm. Z) przy ul. (...) – lokalizacja korzystna ze względu na pracę żony w tutejszej szkole podstawowej.

W latach 2019-2022 nieruchomość w X przy ul. (...) zamieszkiwał Pana brat. W 2022 r. Pana rodzice zdecydowali o przekazaniu Panu w darowiźnie (do Pana wyłącznego majątku osobistego) mieszkania w X przy ul. (...), ponieważ nie chcieli dłużej ponosić kosztów jego utrzymania. Jako iż nie planował Pan dalej zamieszkiwać w X, zdecydował się Pan początkowo na oddanie tego mieszkania w najem. Z uwagi na trudności na rynku najmu w X po kilku miesiącach zdecydował się Pan na sprzedaż tej nieruchomości, co nastąpiło w październiku 2022 r.

W tym samym miesiącu za środki uzyskane ze sprzedaży zakupił Pan w Y – blisko Pana miejsca pracy – mieszkanie przy ul. (...). Złożył Pan druk PIT wskazując, że środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania w X przy ul. (...) przeznaczy na „własne cele mieszkaniowe” z zamiarem zastosowania tzw. ulgi mieszkaniowej. Zakup mieszkania w Y przy ul. (...) pochłonął kwotę większą niż uzyskana ze sprzedaży mieszkania w X, więc całą kwotę środków ze sprzedaży objął Pan „ulgą mieszkaniową” w zakresie podatku dochodowego – PIT-39 za rok 2022 złożył Pan w kwietniu 2023 r.

Po dokonaniu zakupu mieszkania podjął Pan w nim istotne prace remontowo-naprawcze, gdyż lokal zakupił Pan w cenie korzystnej z uwagi na jego bardzo zły stan techniczny. Prace objęły m.in. wymianę okien, naprawę i odmalowanie ścian, wymianę urządzeń AGD, częściową wymianę mebli itd. Zgodnie z celem tzw. „ulgi mieszkaniowej” zaczął Pan wykorzystywać wskazaną nieruchomość na „własne cele mieszkaniowe”. Od października 2022 r. do stycznia 2023 r. zamieszkiwał Pan w lokalu prowadząc jednocześnie opisane prace remontowe samodzielnie i z udziałem firm zewnętrznych. W lokalu wraz z Panem okresowo zamieszkiwała z Panem także żona, wciąż pracująca w szkole podstawowej w Q.

Po kilkumiesięcznym zamieszkaniu w Y przy ul. (...) Pana żona kategorycznie odmówiła ostatecznego wprowadzenia się na stałe do tego mieszkania, ponieważ uznała, że jest ono za małe oraz pomimo remontu nienadające się dla niej do zamieszkania, a ponadto odległe od jej miejsca pracy w Q. Z tego powodu zdecydował Pan o ponownym zamieszkaniu z żoną w nadal wynajmowanym lokalu w Q przy ul. (...). Jednocześnie znalazł się Pan w trudnej sytuacji finansowej, ponieważ zakup mieszkania w Y oraz prowadzone w nim prace remontowe pochłonęły niemal wszystkie posiadane przez Pana pieniądze. Z uwagi na wysoki koszt najmu lokalu w Q oraz koszt utrzymywania drugiego mieszkania zdecydował się Pan na tymczasowe oddanie w najem mieszkania w Y, jednak z zamiarem jego dalszego remontowania wkrótce i przekonania żony do wspólnego w nim zamieszkania.

Mieszkanie było wynajmowane od lutego do końca lipca 2023 r. i ponownie od września 2023 r. do końca czerwca 2024 r. W międzyczasie Pana żona zmieniła pracę i znalazła zatrudnienie w firmie informatycznej w (...). Z tego powodu w lipcu 2024 r. podjął Pan dalsze prace remontowo-estetyzacyjne i ponownie zamieszkał w Pana mieszkaniu w Y przy ul. (...). Pomimo wysiłków Pana żona nadal stanowczo jednak odmawiała wprowadzenia się do mieszkania w Y z uwagi na wygodę i przyzwyczajenie do zajmowanego (dużego) lokalu w Q. Od lipca 2024 r. ponownie realizował Pan własne cele mieszkaniowe w Pana mieszkaniu w Y, czasowo z żoną, niekiedy wracając do wspólnie wynajmowanego mieszkania w Q. Czasami przez część tygodnia mieszkał Pan w jednym lokalu, a przez część w drugim.

W międzyczasie firma informatyczna, w której pracuje Pana żona, przeniosła wszystkich swoich pracowników na tzw. pracę zdalną i dla żony upadł argument lokalizacji mieszkania blisko pracy i ostatecznie odmówiła wspólnego zamieszkania w lokalu w Y przy ul. (...). W zaistniałej sytuacji wspólnie z żoną podjął Pan decyzję o zakupie domu jednorodzinnego, co sfinalizował Pan w lipcu 2025 r. Wówczas nabył Pan na kredyt dom w Z przy ul. (...), do którego wprowadził się wspólnie z żoną. W związku z tym wydarzeniem ponosi Pan wysokie koszty utrzymania mieszkania i domu oraz raty kredytu na dom. Chciałby więc Pan ponownie wynająć to mieszkanie (obecnie nie jest wynajmowane) na pewien czas, aby ułatwić sobie finansowanie kredytu hipotecznego. Jednocześnie nie minęło jeszcze 5 lat od skorzystania z ulgi mieszkaniowej.

Mieszkanie było wykorzystywane na własne cele mieszkaniowe w okresie: październik 2022 - styczeń 2023, lipiec - wrzesień 2023, lipiec 2024 - lipiec 2025 oraz nadal od tego czasu przez część tygodnia roboczego. Z mieszkania tego zamierza Pan także korzystać do realizacji własnych celów mieszkaniowych w przyszłości. Własny cel mieszkaniowy był realizowany w sposób ciągły, a przerwy miały charakter tymczasowy i wyjątkowy.

Pytanie

Czy w związku z opisywaną sytuacją może Pan oddać w najem swoje mieszkanie bez obawy o utratę zastosowanej ulgi mieszkaniowej i bez konieczności zapłaty podatku od sprzedaży mieszkania w X, które spieniężył Pan w celu zakupu opisywanego mieszkania w Y?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, wynajem mieszkania w X przy ul. (...) nie będzie powodował utraty prawa do zastosowanej ulgi mieszkaniowej i nie będzie powodował konieczności zapłacenia podatku od sprzedaży mieszkania w X przy ul. (...), z której to sprzedaży środki zwolniono od podatku w celu wykorzystania na „własne cele mieszkaniowe”.

Za takim stanowiskiem przemawia fakt, iż mieszkanie było już przez Pana zamieszkiwane trzykrotnie w okresie od jego nabycia przez czas łączny prawie dwa lata, a więc doszło już do zrealizowania własnych celów mieszkaniowych, a Ustawa o PIT nie precyzuje, ile ma trwać realizacja własnych celów mieszkaniowych. Nieprzewidziana zmiana sytuacji życiowej opisana wcześniej nie może jednocześnie uniemożliwiać korzystania z własnego majątku zgodnie z bieżącymi potrzebami.

Oddanie w najem mieszkania na pewien czas nie przekreśla możliwości późniejszej realizacji własnych celów mieszkaniowych w tym mieszkaniu w kolejnych latach. Tymczasem Ustawa o PIT nie precyzuje, że własne cele mieszkaniowe muszą być realizowane nieprzerwanie, ani od razu po nabyciu mieszkania, mogą więc być realizowane także w dłuższym horyzoncie czasu (wieloletnim).

Jednocześnie zakłada Pan, że po spłacie kredytu hipotecznego na dom zakupiony wspólnie z żoną z całą pewnością będzie wykorzystywał Pan zakupione mieszkanie w dalszym ciągu na własne cele mieszkaniowe, przeznaczając je np. do nocowania pomiędzy dniami w pracy, w weekendy wracając do domu w Z.

Ugruntowana linia orzecznicza sądów powszechnych oraz KIP w przedmiotowej sprawie wskazuje, że w opisywanym przypadku oddanie mieszkania w najem nie spowoduje utraty prawa do ulgi mieszkaniowej oraz konieczności zapłaty podatku. Wskazują na to m.in. interpretacje: 0112-KDIL2-2.4011.728.2024.3.MC oraz 0115-KDIT1.4011.373.2021.1.JG oraz 0112-KDIL2-1.4011.205.2022.1.MKA, a także orzeczenia sądów takie jak: NSA w wyroku z 17 maja 2017 r. (II FSK 1053/15), WSA w Warszawie w wyroku z 15 lutego 2017 r. (III SA/Wa 650/16), WSA w Gliwicach w wyroku z 25 października 2017 r. (I SA/GI 767/17).

Dotychczas wydane interpretacje, jak i orzeczenia sądowe wskazują, że tymczasowe oddanie mieszkania w najem nie przekreśla prawa do ulgi mieszkaniowej, ponieważ własne cele mieszkaniowe realizuje się w dłuższym horyzoncie czasu. Kluczowe jest tu zwłaszcza stanowisko przedstawione w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z 30.08.2018, sygnatura akt: II FSK 2413/16), tj.: „Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszym składzie w pełni podziela również stanowisko, że zastosowaniu zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131) u. p. d. o. f. nie stoi na przeszkodzie czasowe oddanie zakupionego lokalu w najem”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

 b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

 c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,

 d)innych rzeczy,

̶ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Tym samym każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostanie dokonane w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w 2022 r. nabył Pan lokal mieszkalny, który sprzedał w październiku 2022 r. Zdarzenie to stanowi więc dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

W myśl art. 30e ust. 2 tej ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Jak stanowi natomiast art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1)dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2)dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w zamkniętym katalogu kosztów, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a omawianej ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

Ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym tylko spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania, skutkuje zwolnieniem dochodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia, ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).

Tym samym nie zaspokaja swoich własnych celów mieszkaniowych osoba, która np. nabywa kolejne nieruchomości w celach prowadzenia inwestycji w postaci remontu celem późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem. Same subiektywne deklaracje podatników o nabyciu lokalu w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie są wystarczające do uzyskania zwolnienia podatkowego..

Wskazując jako cel mieszkaniowy nabycie lokalu mieszkalnego ustawa nie określa, kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, aby zrealizował cel mieszkaniowy. Zatem może skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z zakupem lokalu mieszkalnego w sytuacji, gdy nabył go w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie realizował, realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe.

Z opisu sprawy wynika, że środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania w X przeznaczył Pan na zakup mieszkania w Y, w którym mieszkał od października 2022 r. do stycznia 2023 r., od lipca 2023 r. do września 2023 r. oraz od lipca 2024 r. do lipca 2025 r. oraz nadal od tego czasu przez część tygodnia roboczego. Zamierza Pan także mieszkać tam w przyszłości. Mieszkanie to było wynajmowane od lutego 2023 r. do końca lipca 2023 r. i ponownie od września 2023 r. do końca czerwca 2024 r. Obecnie rozważa Pan znów jego wynajem.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne w kontekście przedstawionego stanu faktycznego, nabycie mieszkania w Y, w którym Pan mieszkał i zamieszka w przyszłości, jednak tymczasowo je wynajmował i wynajmie ponownie, uprawnia do skorzystania z ulgi podatkowej wynikającej z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sam fakt tymczasowego wynajęcia przez Pana tego mieszkania, ze względu na zaistniałą sytuację życiową, nie wyklucza możliwości skorzystania z omawianego zwolnienia.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnośnie do powołanych interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądowych, dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach faktycznych (zdarzeniach przyszłych) i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.